Rejencja wrocławska


Rejencja wrocławska (niem. Regierungsbezirk Breslau) – pruska jednostka administracyjna w środkowej części Śląska, utworzona w 1815, a zlikwidowana w 1945. Rejencja wrocławska była zwyczajowo nazywana "Śląskiem Średnim" (Mittelschlesien) lub rzadziej, "Śląskiem Centralnym" (Zentralschlesien).

Historia

Powstała na mocy zarządzenia z 30 kwietnia 1815 na terenie dawnego departamentu wrocławskiego. Złożyły się na nią następujące powiaty:

W 1820 powiat Kluczbork przeszedł pod władzę Opola, a po rozwiązaniu rejencji dzierżoniowskiej na terenie wrocławskiej znalazły się powiaty:

W 1854 z części powiatu Kłodzko wyodrębniono powiat Nowa Ruda (Kreis Neurode). Na przełomie XIX i XX wieku zaczęły powstawać powiaty miejskie: Świdnica (1899), Brzeg (1907) i Wałbrzych (1924).

W 1919 rejencja weszła, obok rejencji legnickiej, w skład prowincji Dolny Śląsk. Na mocy traktatu wersalskiego niektóre gminy powiatu namysłowskiego (wraz z miastem Rychtal) zamieszkane przez ludność śląską włączono do II RP.

W 1932 nastąpiła komasacja niektórych okręgów: Kłodzko i Nową Rudę złączono w Kłodzko, Ząbkowice Śląskie i Ziębice w Ząbkowice Śląskie, Rychbach i Niemczę w Rychbach, Brzeg i Oławę w Brzeg-ziemski, Świdnicę i Strzegom w Świdnicę, Wołów i Ścinawę w Wołów.

1 października 1933 doszło do ponownego rozdzielenia powiatów Brzeg–ziemski i Oława.

Losy rejencji po 1945

Tereny rejencji wrocławskiej zostały po 1945 wraz z większą częścią rejencji legnickiej włączone do województwa wrocławskiego. Po 1950 powiaty Brzeg i Namysłów odeszły do województwa opolskiego.

Obecnie prawie cały obszar rejencji (poza wymienionymi powiatami) należy do województwa dolnośląskiego.



Regierungsbezirk Breslau