Prawa miejskie

Prawa miejskie – zbiór praw dotyczący mieszkańców miasta, szczególnie istotny w średniowieczu, gdyż wyjmował mieszczan spod jurysdykcji prawa ziemskiego (tzw. prawo dworskie).

Prawa miejskie raz udzielone zazwyczaj nie są cofane, choć zdarzają się przypadki ich odebrania.

Historia

Prawa miejskie nadawane były przez władcę na wniosek pana i obejmowały między innymi prawo targowe (pozwolenie na urządzanie targów), pozwolenie na swobodne uprawianie rzemiosła, prawo składu (zmuszające przejeżdżających kupców do wystawiania swoich towarów na sprzedaż) i prawo mili (ograniczające konkurencję w handlu i rzemiośle), prawo sądowe (spory rozstrzygał sąd) i związane z nim prawo miecza, czyli prawo do zasądzania wyroków śmierci i określające jakie rodzaje kar za jakie przestępstwa można wykonywać (wiązało się to między innymi z powołaniem instytucji kata), prawo do wznoszenia fortyfikacji (które władca przekazywał miastu). Mieszkańcy miast mieli też niekiedy przyznawany przywilej zwalniający ich od płacenia ceł na obszarze całego kraju.

Jedną z najważniejszych cech przywileju lokacyjnego miasta była zasada zbiorowego władania nadaną ziemią. Prowadziło to do ukształtowania specyficznego charakteru samorządu miejskiego.

Początki nadawania praw miejskich są związane z kolonizacją nowych terenów w XIII w., czyli tak zwanymi lokacjami, gdy możnowładca ściągał na swój teren osadników, którzy karczowali lasy i budowali nową osadę (zobacz zasadźca). Aby zachęcić osadników do zmiany miejsca, przyznawano im nowe prawa. Pierwotnie kolonia przybyszów uzyskiwała immunitet sądowy, a wójt lub sołtys reprezentujący księcia był powoływany z grona jej członków, następnie w miejsce immunitetów wprowadzano prawa miejskie.

W Polsce pojawienie się praw miejskich przyniosło pierwsze elementy prawa rzymskiego, ponieważ wcześniejsze prawa ziemskie czy prawo lenne nie miały z nim większego związku.

Niejednokrotnie uzyskanie praw miejskich nie zmieniło faktu, że w dalszym ciągu miasto takie było jedynie z nazwy, herbu i przywileju. Osada pozbawiona możliwości rozwoju mogła dalej prowadzić życie typowo wiejskie, a główną działalnością jej mieszkańców była uprawa łanów ziemi przydzielonych przez właściciela.

Typy praw miejskich w Polsce

Prawa miejskie różniły się między sobą. Jeśli chodzi o prawa dotyczące miast polskich należy wspomnieć o:

Obywatelstwo miejskie

Do korzystania z pełni praw wynikających z przyjętego prawa miejskiego mieli od średniowiecza do XVIII w. tylko wolni obywatele (łac. cives).

Ponieważ życiem społeczności miejskiej kierowały jasno określone prawa, by spełnić postawione prawem warunki przyjęcia należało najpierw nabyć obywatelstwo miejskie. Obywatelstwo miejskie nadawano pod określonymi w przepisach zasadami ujętymi w wilkierzach (kodeksach prawa miejskiego), ordynacjach Rady Miasta oraz edyktach, niekiedy bardzo surowych.

Jako warunki przyjęcia stawiano m.in. urodzenie z legalnego związku, przedstawienie władzom miejskim dwóch zamożnych miejscowych protegowanych oraz złożenie uroczystego zobowiązania do przestrzegania obowiązujących praw i stosowania się do rozporządzeń władz miejskich. Przepisy miejskie w zależności od tradycji nakazywały również w określonym terminie nabycie w mieście nieruchomości oraz uiszczenie stosownych opłat do kasy miejskiej. Od końca XVI wieku w Polsce warunkiem uzyskania przyjęcia do prawa miejskiego było również wyznawanie religii rzymskokatolickiej przez osobę starającą się o takie przyjęcie (z wyjątkiem Prus Królewskich, gdzie największe miasta były luterańskie.)

Osoba, która uzyskała akceptację władz miejskich, składała przysięgę i była następnie odnotowywana w księdze przyjęć do prawa miejskiego (łac. album civile).

Uzyskanie przyjęcia do prawa miejskiego dawało obywatelowi wiele korzyści; umożliwiało wolne prowadzenie działalności gospodarczej, dawało czynne i bierne prawo wyborcze do władz miejskich, umożliwiało członkostwo w bractwach kupieckich i cechach rzemieślniczych.

Z prawa tego najczęściej wyłączano rządzących się odrębnymi prawami i niepodlegających władzy rad miejskich Żydów, a także duchownych. Również nie był zaliczany do pocztu obywateli miasta mieszkający w nich, ale nieposiadający praw plebs. W Polsce ludność pochodzenia ruskiego mogła się starać o przyjęcie do prawa miejskiego dopiero po roku 1724.

Prawa miejskie w Polsce współcześnie

Aby uzyskać lub odzyskać status miasta (określany tradycyjnie jako prawa miejskie), aktualna miejscowość musi spełnić kilka warunków. Za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku o nadaniu praw miejskich przemawia szereg argumentów i uwarunkowań:

Przestrzenno-urbanistyczne:
Historyczno-administracyjne:
Funkcjonalno-demograficzne:
Społeczne:

Miejscowości pragnące uzyskać lub odzyskać prawa miejskie

{ class="sortable wikitable" style="width: 80%"
! style="width: 5%" Herb
! style="width: 25%" Miasto (2010)
! style="width: 12%" Miejska morfologia
! style="width: 19%" Prawa miejskie dawniej
! style="width: 15%" Liczba ludności
! style="width: 12%" Ludność pozarolnicza
! style="width: 12%" Poparcie lokalne

align="center"
Kołaczyce

(1354-1919)
(1314)
<ref>Większość ludności</ref>


align="center"
Łaszczów

(1549-1870)
(2341)<ref name=autonazwa1>Liczba ludności projektowanego miasta</ref>
(70%)


align="center"
Przecław

(1471-1919)
(1542)
(95%)


align="center"
Radłów

<ref>Jedynie prawa miasteczka 1870-1934</ref>
(2793)
(92%)


align="center"
Szepietowo


(2335)<ref name=autonazwa1 />
(99%)


align="center"
Tychowo


(2507)<ref name=autonazwa1 />
(90%)

}

2011<ref name="projekt2010"></ref><ref name=autonazwa2>Uzasadnienie</ref>

{ class="sortable wikitable" style="width: 80%"
! style="width: 5%" Herb
! style="width: 25%" Miasto (2011)
! style="width: 12%" Miejska morfologia
! style="width: 19%" Prawa miejskie dawniej
! style="width: 15%" Liczba ludności
! style="width: 12%" Ludność pozarolnicza
! style="width: 12%" Poparcie lokalne

align="center"
Czyżew

(1476-1870)
(2670)
<ref>Większość mieszkańców</ref>


align="center"
Gościno


(2636)
(97,3%)


align="center"
Nowe Brzesko

(1279-1870)
(1756)
(90%)


align="center"
Pruchnik

(1370-1934)
(3694)
(96%)


align="center"
Wolbórz

(1273-1870)
(2594)
(85%)

}

Wnioski o nadanie statusu miasta rozpatrzone negatywnie przez Radę Ministrów

2005<ref>Uzasadnienie</ref>
2006<ref>Uzasadnienie</ref>
2007<ref>Uzasadnienie </ref>
2008<ref>Uzasadnienie </ref>
2009<ref name=autonazwa4 />
2010<ref name=autonazwa2 />

Podstawy prawne

Zobacz też