Pokój toruński 1466

II Traktat toruński, 1873 r., Muzeum Okręgowe w Toruniu
) po roku 1466

II pokój toruński – traktat zawarty w Toruniu 19 października 1466 między Polską, a Krzyżakami, kończący wojnę trzynastoletnią, trwającą w latach 1454-1466. Oryginał dokumentu przechowywany jest na zamku w Lidzbarku Warmińskim.

Postanowienia II pokoju toruńskiego

każdy nowo obrany mistrz miał w ciągu 6 miesięcy złożyć królowi polskiemu hołd lenny
wielki mistrz stawał się senatorem królewskim, zobowiązanym do uczestnictwa w radzie królewskiej na wezwanie władcy polskiego z prawem udziału w elekcji nowego władcy włącznie
wielki mistrz miał obowiązek udzielenia pomocy zbrojnej Polsce<ref>Obowiązek ten odroczono na okres 20 lat.</ref> i był ograniczony w sprawach polityki zagranicznej na rzecz króla polskiego

traktat zabraniał Krzyżakom zabiegania o zwolnienie z przysięgi wierności, składanej królowi polskiemu i korzystania z ewentualnie udzielonego zwolnienia<ref>Dotyczyło to czynników wyższych i postronnych np. papieskich</ref>
skład Zakonu, do połowy stanu miał być werbowany spośród poddanych Królestwa Polskiego tj. Korony i królewskiej części Prus
traktat zapewniał amnestię dla poddanych króla polskiego i Zakonu
zapewniał swobodę kontaktów handlowych na terenach całych Prus
dokonano sekularyzacji biskupstwa chełmińskiego, poddając je zwierzchnictwu arcybiskupa gnieźnieńskiego, sekretarza królewskiego Wincentego Kiełbasy.
biskupstwo pomezańskie nie uległo sekularyzacji, ale zostało również oddane pod zwierzchnictwo - tym razem tylko dożywotnio - Wincentego Kiełbasy
traktat miał być potwierdzony przez papiestwo, które formalnie utrzymywało zwierzchnictwo nad Prusami

Ziemie lenne Królestwa Polskiego zorganizowano w Prusach Zakonnych, ze stolicą w Królewcu.