Pieprz czarny


Pieprz czarny – gatunek rośliny z rodziny pieprzowatych. Wywodzi się z Indii, jest uprawiany w wielu krajach strefy tropikalnej<ref></ref>. Uprawia się go dla owoców (pestkowców), z których otrzymuje się znany nam pieprz przyprawowy.

Morfologia

Pokrój: Tropikalne pnącze o drewniejących dolnych częściach. Osiąga do 15 m wysokości, zarówno pień jak i rozgałęzienia są zgrubiałe w węzłach.
Liście: Ogonkowe, jajowate z sercowatą podstawą, ostro zakończone.
Kwiaty: Zebrane w kłosowate kwiatostany o długości 8-10 cm. Kwiaty drobne, seledynowobiałe, o dwóch pręcikach i jednym słupku, zagłębionym w jamie szypułki okrytej przysadką.
Owoc: Pestkowiec wielkości grochu, początkowo zielony, później czerwonawy lub żółtoczerwonawy, w końcu czarny. Owoce są zebrane po 20-30 w owocostan. Nasienie będące właściwą przyprawą okryte jest cienką, mięsistą warstwą (perykarp).

Biologia i ekologia

Roślina tropikalna i subtropikalna, najlepiej rośnie i plonuje na wilgotnych, próchniczych glebach w pobliżu wybrzeży morskich (w wysokiej wilgotności powietrza). Kwitnie przez cały rok. Owocuje już w 2-5 roku uprawy przez następne 40 lat<ref name=E></ref>.

Zastosowanie

Z owoców pieprzu czarnego sporządzana jest przyprawa zwana pieprzem. U większości gatunków duża zawartość olejków eterycznych i alkaloidu piperyny nadaje charakterystyczny, palący smak.


=