Język indonezyjski
Język indonezyjski (Bahasa Indonesia) - od 1949 język urzędowy w Indonezji. Języka indonezyjskiego używa około 163 mln. osób, z czego dla 23 mln. jest to język ojczysty<ref>Dane wg Lewis, M. Paul (ed.), 2009. Ethnologue: Languages of the World, Sixteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com</ref>.
Powstał w 1928 przez deklarację o stworzeniu nowego języka (obok malajskiego). W związku z tym jest do niego silnie zbliżony, wyróżnia się zaś m.in. większą liczbą zapożyczeń z języka niderlandzkiego. Zapisywany jest przy pomocy alfabetu łacińskiego. Wśród interesujących cech języka indonezyjskiego wymienić można m.in. tendencje do silniejszego odróżniania wieku od płci (np. kakak - starszy brat lub siostra, adik - młodszy brat lub siostra) i sposób wyrażania "wiele" poprzez powtórzenie danego słowa: kucing - kot, dua kucing - dwa koty itd., ale: kucing-kucing - wiele kotów (zapisywane często jako: kucing2). Dominuje szyk SVO, choć w konstrukcjach biernych używa też OSV.
Fonetyka
+Samogłoski!!Przednie
!Centralne
!Tylne
!Przymknięte
!Półprzymknięte
!Otwarte
}
Indonezyjski posiada także dwugłoski //, // i //. W sylabach zamkniętych, tak jak w wyrazie air "woda", dwie samogłoski są wymawiane oddzielnie.
!
!Wargowe
!Zębowe
!Zadziąsłowe
!Podniebienne
!Miękko-</br>podniebienne
!Krtaniowe
! Zwarte </br>nosowe
! Zwarte </br>ustne
! Zwarto-</br>szczelinowe
! Szczelinowe
()
()
()
()
!Półotwarte
}
Spółgłoski w nawiasach występują tylko w zapożyczeniach
Linki zewnętrzne
- Moja-Indonezja.pl - Pierwszy w Polsce portal poświęcony Indonezji