Język baskijski
Język baskijski (nazwy własne, zależnie od dialektu: euskara, euskera, eskuara, üskara) – język Basków zamieszkujących kilka prowincji na pograniczu Hiszpanii i Francji. Posługuje się nim dzisiaj ponad milion osób, z których ok. 90% mieszka w Hiszpanii.
Wyróżnia się 10 dialektów języka baskijskiego. Ze względu na duże różnice pomiędzy nimi powstała ustandaryzowana odmiana języka – Euskara batua, łącząca cechy największych dialektów języka baskijskiego, oparta zwłaszcza na dialekcie Gipuzkoa. Odmiana ta nauczana jest w szkołach. Literatura w tym języku powstaje od XVI wieku. Pierwszą drukowaną książkę w tym języku wydano w 1545 roku.
Jego przynależność genetyczna nie została do tej pory ustalona, ale z pewnością nie jest to język indoeuropejski. Mówiono nim już przed kolonizacją zachodniej Europy przez Indoeuropejczyków. Istnieją przypuszczenia, że jest on spokrewniony z językami kartwelskimi, bywa też zaliczany do kontrowersyjnej rodziny dene-kaukaskiej. W języku baskijskim występują liczne zapożyczenia z łaciny, hiszpańskiego i francuskiego.
Fonetyka
Spółgłoski
W języku baskijskim występują następujące spółgłoski:{class="wikitable" style="text-align:center;"
! dwuwargowe
! dziąsłowe apikalne
! dziąsłowe laminalne
! zadziąsłowe
! podniebienne
! miękkopodniebienne
! krtaniowe
! align="left" zwarte bezdźwięczne
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center" tt []
align="center"
align="center"
! align="left" zwarte dźwięczne
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center" dd []
align="center"
align="center"
! align="left" nosowe
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
! align="left" szczelinowe
align="center"
align="center" s []
align="center" z []
align="center" x []
align="center"
align="center"
align="center"
! align="left" zwarto-szczelinowe
align="center"
align="center" ts []
align="center" tz []
align="center" tx []
align="center"
align="center"
align="center"
! align="left" półotwarte
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
! align="left" uderzeniowe
align="center"
align="center" r []
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
! align="left" drżące
align="center"
align="center" rr []
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
align="center"
}
Spółgłoski /n/ i /l/ mają podniebienne alofony [] i [] po samogłosce /i/. J może brzmieć jak [], ż [] lub [] w zależności od dialektu.
Samogłoski
W języku baskijskim istnieje 5 samogłosek: //, //, //, // i //. Brzmią one tak samo jak ich polskie odpowiedniki. W niektórych dialektach istnieje szósta samogłoska ü //. Ton i iloczas nie są fonemiczne.
Gramatyka
Baskijski jest językiem ergatywnym:
- Gizon<span style="color:#008000">a</span> etorri da. - Mężczyzna przybył
- Gizon<span style="color:#800000">ak</span> mutil<span style="color:#008000">a</span> ikusi du. - Mężczyzna widzi chłopca
W polskim w obu zdaniach podmiot jest wyrażony w mianowniku. W baskijskim natomiast podmiot drugiego, przechodniego zdania wyrażony jest specjalnym przypadkiem - ergatywem, natomiast mianownik wyraża dopełnienie bliższe.
Baskijski jest też językiem aglutynacyjnym. Istnieje w nim inkorporacja zaimków, np. zdanie "mam książkę" brzmi po baskijsku liburua dut, dosłownie książka ja-mam-to.
Język baskijski ma dwanaście przypadków:
- Nominativus, czyli po prostu mianownik, zwany także absolutywem. Używany jest on do określenia podmiotu przy czasowniku nieprzechodnim lub dopełnienia bliższego przy czasowniku przechodnim; sufiks -a.
- Genetivus possesivus, tłumacząc na polski "dopełniacz posiadacza", określa przedmiot należący do kogoś; suffiks -en.
- Comitativus, odpowiadający polskiemu narzędnikowi z przyimkiem z; sufiks -ekin.
- Prolativus (benefactivus), stosowany dla oznaczenia przeznaczenia przedmiotu; sufiks: -tzat, -entzat.
- Instrumentativus (narzędnik), używa się go dla określenia, że coś zostało zrobione przy pomocy odmienionego przedmiotu; sufiks: -z.
- Inessivus, dla określenia miejsca, w jakim coś się znajduje; sufiks -n, -en.
- Allativus, dla określenia miejsca, do którego się zmierza, sufiks -ra(t) .
- Ablativus określa miejsce, z którego się przychodzi; sufiks: -tik.
- Locativus, określający związek przedmiotu z miejscem, z którego on pochodzi; sufiks: -ko, -go.
- Partitivus, mający różne zastosowania, sufiks -ik, -rik
Podstawowe zwroty
- Dziękuję - Eskerrik asko
- Nie - Ez
- Tak - Bai
- Proszę - Mesedez
- Przepraszam - Barkatu
- Cześć - Kaixo
- Dzień dobry - Egun on
- Czy mówisz po baskijsku? - Euskaraz badakizu?
- Jak leci? - Zer moduz? lub Zelan?
- Świetnie - Oso ondo
- Cieszę się - Pozten naiz
Liczebniki
- 1 bat
- 2 bi
- 3 hiru
- 4 lau
- 5 bost
- 6 sei
- 7 zazpi
- 8 zortzi
- 9 bederatzi
- 10 hamar
Linki zewnętrzne
- Informacje o języku - Hiszpania on-line
- Słownik polsko baskijski