Izoleucyna


Izoleucyna (skróty: Ile, I) – organiczny związek chemiczny, izomer leucyny, aminokwas alifatyczny występujący w praktycznie każdym białku, obojętny elektrycznie. Należy do aminokwasów egzogennych czyli nie może być syntetyzowany w organizmie człowieka i musi być dostarczany z pożywieniem. Duże jego ilości znajdują się w kazeinie, hemoglobinie, białkach osocza krwi.

Historia

<small>L</small>-Izoleucyna po raz pierwszy została wyodrębniona w 1904 przez Feliksa Ehrlicha z odcukrzonej melasy.

Stereochemia

Izoleucyna posiada dwa centra chiralności, a więc istnieją jej cztery stereoizomery, ale w środowisku istotną rolę pełni tylko in <small>L</small>-Izoleucyna [Synonim: (2S,3S)-Izoleucyna] jako aminokwas proteinogenny (białkotwórczy). Enancjomerem dla naturalnej <small>L</small>-Izoleucyny jest <small>D</small>-Izoleucyna [Synonim: (2R,3R)-Izoleucyna]. <small>L</small>-allo-Izoleucyna [Synonim: (2S,3R)-allo-Izoleucyna] oraz jej enancjomer <small>D</small>-allo-Izoleucyna [Synonim (2R,3S)-allo-Izoleucyna] są Diastereoizomerami białkotwórczej <small>L</small>-Izoleucyny. Tylko <small>L</small>-Izoleucyna (kwas 2-amino-3-metylowalerianowy) z konfiguracją 2S,3S posiada znaczenie fizjologiczne.

{ class="prettytable centered" style="text-align:center"

&nbsp;

<small>L</small>-Izoleucyna (2S,3S) oraz <small>D</small>-Izoleucyna (2R,3R)

&nbsp;

<small>L</small>-allo-Izoleucyna (2S,3R) oraz <small>D</small>-allo-Izoleucyna (2R,3S)

}

</ref>
}}


Isoleucin
Isoleucine
Isoleucine