Dna moczanowa


Dna moczanowa (artretyzm, skaza moczanowa, łac. arthritis urica, diathesis urica) – przewlekła choroba związana z zaburzeniem metabolizmu kwasu moczowego powstającego z puryn.

Etiologia

Zasadniczo przypadki dny dzieli się na dwie grupy:

Symptomatologia i rozpoznanie

Zazwyczaj pierwszym objawem jest ostry atak dny. Jest to ostry ból jednego, rzadziej kilku stawów, powiązany z ogólnoustrojowymi objawami zapalnymi. W zależności od występowania bólu atakom tym nadano odpowiednie nazwy:

Atak zazwyczaj pojawia się nad ranem, często po sytym posiłku połączonym ze spożyciem alkoholu. Nieleczony ustępuje samoistnie po około 3 tygodniach.

Nieleczona dna prowadzi do dny przewlekłej. Pojawiają się wówczas:

Rozpoznanie opiera się na wynikach badań laboratoryjnych, choć poziom kwasu moczowego nie musi być podwyższony, radiologicznych oraz wywiadzie.

Potwierdzeniem dny jest wykrycie kryształów kwasu moczowego w płynie stawowym, lub materiale pobranym z guzków w tkankach miękkich. W przypadkach wątpliwych rozstrzygająca jest próba biologiczna z kolchicyną, która jest swoistym lekiem w ostrym napadzie dny.

Zazwyczaj chorzy na dnę moczanową mają podwyższone OB.

Epidemiologia

Choroba występuje zdecydowanie częściej u mężczyzn niż u kobiet. Zazwyczaj są to osoby około 40. roku życia, dobrze odżywione i zbudowane. Występuje ona w związku z niezdrowym stylem życia towarzysząc zespołowi metabolicznemu X oraz innym chorobom cywilizacyjnym.

Leczenie

W leczeniu można wyróżnić trzy zasadnicze kierunki:

Z uwagi na rozliczne działania niepożądane kolchicyny i probenecydu, ryzyko kamicy, zablokowania nerek, ostrego napadu dny dąży się obecnie (w postępowaniu farmakologicznym) do ich ograniczenia i skupieniu się na stosowaniu NLPZ oraz allopurinolu, gdyż niski poziom kwasu moczowego (poprzez redukcję jego wytwarzania w ustroju) sam w sobie chroni przed kolejnym atakiem choroby.

W przypadku dny wtórnej należy przede wszystkim leczyć chorobę podstawową.