Borówka czarna


Borówka czarna (Vaccinium myrtillus L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Ma wiele zwyczajowych nazw: jagoda, czernica, czarna jagoda, czarna borówka. Jest szeroko rozprzestrzeniona w Azji, Europie i Ameryce Północnej na obszarach o klimacie umiarkowanym i arktycznym<ref name=grin></ref>. W Polsce jest pospolita, zarówno na nizinach, jak i w górach.

Morfologia

Pokrój: Krzewinka osiągająca od 15 do nawet 60 cm wysokości<ref name="lrutk"></ref>.
Łodyga: Gałązki ostro kanciaste, nagie, zielone, gęsto rozgałęzione.
Liście: Ulistnienie skrętoległe, liście z zewnątrz połyskujące, od spodu jaśniejsze, cienkie, podługowato-jajowate, na brzegach drobno piłkowane, zaostrzone na szczycie. Ogonki krótkie. Na zimę opadają.
Kwiaty: Pojedyncze, zwisające w kątach liści na szypułkach długości 3-5 mm. Korona różowozielonkawa do białaworóżowej o beczułkowatym kształcie, cztero- lub pięciokrotnie wrębna. Posiada 10 pręcików i słupek złożony z 4-5 owocolistków.
Owoce: Czarna jagoda z niebieskawym, woskowym nalotem.

Biologia i ekologia

Krzewinka, chamefit. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Kwiaty są zapylane przez owady. Czas od zapylenia do pełnej dojrzałości owocu wynosi ok. 2 miesiące. Siedlisko: gatunek eurosyberyjski, występuje od niżu po wysokie stanowiska górskie (nawet powyżej górnej granicy lasu), miejscami masowo. Roślina kwasolubna, rośnie na glebach lekko wilgotnych w borach sosnowych, innych lasach iglastych, dąbrowach, buczynach i na wrzosowiskach. Czernica jest wskaźnikiem kwaśnych gleb.

Zastosowanie

Linki zewnętrzne



Heidelbeere
Vaccinium myrtillus
Vaccinium myrtillus