Zenon Kasprzak

Liga polska
Unia Leszno
Polonia Piła
Kolejarz Rawicz
Śląsk Świętochłowice
Iskra Ostrów Wlkp.
lata =
1980-1993
1994-1995
1996-1998
1999
2000
indywidualnetrofea = IMP
Złoty Kask
Memoriał A. Smoczyka
lataindywidualne = 1990
1987
1990
drużynowetrofea = Liga polska
MPPK
latadrużynowe = 1987, 1988, 1989
1984, 1987, 1989
}}

Zenon Kasprzak (ur. 10 maja 1962) – były polski żużlowiec, ojciec Krzysztofa i Roberta Kasprzaków.

Licencję żużlową zdobył w 1980 roku. Do 1993 r. reprezentował barwy Unii Leszno, zdobywając 8 medali Drużynowych Mistrzostw Polski, w tym 3 złote (1987, 1988, 1989), 2 srebrne (1982, 1983) oraz 3 brązowe (1981, 1985, 1986). Był również wielokrotnym medalistą Mistrzostw Polski Par Klubowych, w tym czterokrotnie złotym (1984, 1987, 1988, 1989). Kolejnymi klubami, w których startował były: Polonia Piła (1995), Kolejarz Rawicz (1996–1998), Śląsk Świętochłowice (1999) oraz Iskra Ostrów Wielkopolski (2000).

Największy indywidualny sukces w karierze odniósł w 1990 r. Lublinie, gdzie zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Na podium tych rozgrywek stawał jeszcze dwukrotnie, w 1987 r. w Toruniu (srebrny medal) oraz w 1988 r. w Lesznie (brązowy medal). Do innych jego sukcesów na arenie krajowej należały m.in.:

Z kolei największym sukcesem Zenona Kasprzak na arenie międzynarodowej był awans do finału Indywidualnych Mistrzostw Świata, rozegranego w Vojens w 1988 r. (w turnieju tym zajął XIV miejsce). W tym samym roku zajął VII m. w Indywidualnym Pucharze Mistrzów w Kršku.

W 2000 r. zakończył czynną karierę żużlową.