Wilczy Młyn
(w tle Elektrociepłownia Karolin)
Wilczy Młyn – część Wilczaka w Poznaniu, w obrębie osiedla Naramowice, w pobliżu ulicy Lechickiej. Obecnie z Wilczym Młynem utożsamiane jest dość izolowane osiedle domów jednorodzinnych i szeregowych.
Według danych z 1 stycznia 2010 r. Wilczy Młyn zamieszkiwało 1210 osób<ref>Załącznik nr 2 do Uchwały Nr LXIX/941/V/2010 Rady Miasta Poznania z dnia 16 marca 2010 r.</ref>.
Granice
Terytorium Wilczego Młyna jest jednym z bardziej izolowanych w Poznaniu. Zabudowania koncentrują się wzdłuż przecznic ulicy Macieja Rataja, od ulicy Lechickiej w kierunku starorzecza Warty.
Struktura zabudowy i komunikacja
Zabudowę osiedla stanowią wyłącznie domy jednorodzinne i szeregowe. Istnieje tu bardzo niewielka sieć handlu i usług. Na ulicy Lechickiej znajduje się przystanek linii minibusowej o numerze 121<ref>Minibus linii 121 rusza na trasę! - Wieści - MM Moje Miasto</ref> (jest to pierwsza w Poznaniu linia minibusowa w ramach zintegrowanej taryfy). Wcześniej nie docierała tutaj żadna forma komunikacji publicznej. W pobliżu (na północy) przebiega obwodnica kolejowa Poznania.
Na terenie Wilczego Młyna znajduje się Fort IVa Twierdzy Poznań.
Toponimia
Nazwa dzielnicy pochodzi od licznych w tym rejonie młynów (obecnie nie istniejących). Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie osiedla stanowią jedną grupę toponimiczną – od nazwisk osób i organizacji polskich związanych z II wojną światową – np. Batalionów Chłopskich, Zygmunta Berlinga, Obrońców Tobruku czy Jana Piekałkiewicza.
Przyroda
Wilczy Młyn jest terenem interesującym przyrodniczo - utworzono tu użytek ekologiczny o tej samej nazwie - chroni on przede wszystkim siedliska ugorowe, ale też niewielki areał wilgotnych łąk. W obrębie flory występują tu m.in.: pałka szerokolistna, jeżogłówka gałęzista, wierzba biała i krucha oraz czyżnie. W okolicach Fortu IVa rośnie wiekowy las sosnowy.
Z fauny na terenie Wilczego Młyna występuje m.in. nornik północny (Microtus oeconomus)<ref>Jan Śmiełowski, Radosław Dzięciołowski, Drobne i duże ssaki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, s.189, ISSN ISSN 0137-3552</ref><ref>Sławomir Janyszek, Magdalena Szczepanik-Janyszek, Okolice Góry Moraskiej, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, ss.239-240, ISSN ISSN 0137-3552</ref>.
W połowie lat 60. XX wieku notowano także remiza i żabę śmieszkę, a z roślin zanokcicę północną<ref> praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, ss.300, 302</ref>.