Włodzimierz Lubański


}}
Włodzimierz Leonard Lubański (ur. 28 lutego 1947 w Gliwicach) – polski piłkarz, wielokrotny reprezentant Polski, przez wiele lat związany z klubem piłkarskim Górnik Zabrze; środkowy napastnik. Mistrz olimpijski. W oficjalnych spotkaniach w reprezentacji Polski rozegrał 75 spotkań, strzelił 48 goli.

Biografia

Klub

Lubański zaczynał karierę w Sośnicy Gliwice (1957-1958), gdzie jego ojciec był prezesem. W 1962 r., w 15 roku życia, został piłkarzem zabrzańskiego Górnika. Debiutował w pierwszej lidze w meczu z Arkonią Szczecin. Grał tam u boku takich piłkarzy jak Ernest Pohl czy Stefan Florenski. Z tym klubem był siedmiokrotnie mistrzem Polski, a sześciokrotnie zdobył Puchar Polski. Cztery razy był królem strzelców polskiej ligi. Dwukrotnie (1969, 1970) wybrany Piłkarzem Roku, zdobywca Złotych Butów w 1972 r.

W 1970 roku dotarł z drużyną do finału Pucharu Zdobywców Pucharów (najlepszy wynik polskiego klubu w dziejach), gdzie Górnik przegrał z Manchesterem City. Do historii przeszedł zwłaszcza dramatyczny półfinał z AS Roma, nierozstrzygnięty mimo rozegrania trzeciego meczu i dogrywki, w którym o awansie decydował rzut monetą. Lubański, z siedmioma strzelonymi bramkami, był najskuteczniejszym zawodnikiem turnieju.

Od 1975 występował w belgijskim klubie KSC Lokeren, którego był podporą przez 7 sezonów. Rozegrał tam 196 meczów i zdobył 82 bramki<ref>Strona KSC Lokeren</ref>. W 1981 doszedł razem z drużyną do ćwierćfinału pucharu UEFA oraz do półfinału Pucharu Belgii, przegranego ze Standardem Liege. W 1983 r., grając we francuskim Valenciennes FC, gdzie trenerem był jego były kolega klubowy, Erwin Wilczek, został królem strzelców II ligi francuskiej. Karierę skończył w 1986 r. w klubie K.R.C. Mechelen.

Reprezentacja

W 1961 r. został powołany do kadry narodowej juniorów. W reprezentacji seniorów zadebiutował - razem z Zygfrydem Szołtysikiem - niedługo później, 4 września 1963 w Szczecinie, jako najmłodszy do dziś debiutant w historii (strzelił gola w wygranym 9:0 meczu z Norwegią). Z reprezentacją zdobył na igrzyskach olimpijskich w 1972 roku złoty medal olimpijski jako kapitan drużyny.

W eliminacjach do mistrzostw świata 1974 w wygranym 2:0 meczu z Anglią w Chorzowie zdobył gola, ale doznał groźnego urazu kolana (po faulu Roya McFarlanda), który wykluczył go z występu w mistrzostwach. O powrót do sportu walczył przez dwa lata, w kadrze pojawił się dopiero w 1976 r. W 1978 r. brał udział w Mistrzostwa Świata w Argentynie, gdzie polska kadra zajęła 5.-6. miejsce.

W reprezentacji po raz ostatni wystąpił w 1980 r. w towarzyskim spotkaniu z Czechosłowacją w Chorzowie; w 75. występie zdobył wtedy swojego 48. gola - co jest do dzisiaj rekordem kraju.

Siódmy piłkarz Europy w ankiecie France Football w 1972 r. Dwukrotnie wystąpił w zespole gwiazd (podczas benefisu Jaszyna i meczu Europa-Ameryka Południowa). W 1978 r. otrzymał nagrodę Fair play UNESCO. W 2003 roku został uznany za najlepszego polskiego piłkarza 50-lecia UEFA<ref>Pebiscyt 50 lecia UEFA</ref> (w meczach pucharowych zdobył 31 goli)<ref>Polscy strzelcy w historii europejskich pucharów</ref>.

Po zakończeniu kariery

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został w Belgii, gdzie mieszka do dziś. Ukończył belgijską szkołę trenerską i przez kilka lat szkolił młodzież w Mechelen. W 1990 r. założył firmę "Lubański Sport-Menagment", a od 1994 ma menedżerską licencję FIFA. Obecnie jest menedżerem sportowym i drugim trenerem Lokeren. Komentuje także mecze polskiej reprezentacji w telewizji. Był jednym z bliższych doradców trenera Jerzego Engela. Przez jakiś czas prowadził także kawiarnię.

Zna sześć języków obcych: rosyjski, czeski, język niderlandzki, francuski, niemiecki, angielski i nieco serbski. W życiu prywatnym jest mężem Grażyny Lubańskiej i ojcem dwojga dzieci, syna Michała i córki Małgorzaty. Jest kolekcjonerem win i miłośnikiem malarstwa polskiego, zwłaszcza Piotra Michałowskiego.

Powstało o nim kilka książek, m.in. Ja, Lubański Krzysztofa Wyrzykowskiego (1990, Włodek Lubański. Legenda polskiego futbolu Włodzimierza Lubańskiego i Przemysława Słowińskiego (2008).

Za wybitne zasługi dla rozwoju sportu polskiego został w 1997 roku odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski <ref> - poz. 12.</ref>

Kariera sportowa

Występy klubowe

{ class="wikitable" style="font-size:90%; text-align: center;"

!"2"Klub
!"2"Sezon

!Występy
!Gole

"13"Górnik Zabrze
1962/6384

1963/642312

1964/65139

1965/661823

1966/672518

1967/682424

1968/692322

1969/702312

1970/712110

1971/722514

1972/73182

1973/7410

1974/75125

!"2"Łącznie
!234!!155

"7"KSC Lokeren
1975/763417

1976/772911

1977/783115

1978/793212

1979/802815

1980/81248

1981/82184

!"2"Łącznie
!196!!82

"1"Valenciennes FC
1982/833128

"2"Stade Quimper
1983/84337

1984/85257

!"2"Łącznie
!89!!42

!"2"Łącznie
!519!!279
}

Historia klubowa

Sukcesy

Górnik Zabrze
Reprezentacja Polski

Statystyki

Mecze w reprezentacji Polski

{ class="wikitable" style="font-size:90%; text-align: left;"
48 bramek
"3"oficjalnie strzelonych w reprezentacji narodowej
+ 2 bramki w meczach nieoficjalnych

29 oficjalnych meczów
"3"w których strzelał bramki + 2 nieoficjalne

75 oficjalnych występów
"3"w reprezentacji narodowej + 5 nieoficjalnych

"4" align="center"Rozegrane mecze

1963-09-04 Szczecin
Polska – Norwegia
9:0 (3:0)
T

1964-09-27 Stambuł
Turcja – Polska
2:3 (1:2)
T

1964-10-25 Dublin
Irlandia – Polska
3:2 (1:2)
T

1965-10-24 Szczecin
Polska – Finlandia
7:0 (6:0)
EMŚ 4

1965-11-01 Rzym
Włochy – Polska
6:1 (2:0)
EMŚ

1966-05-03 Chorzów
Polska – Węgry
1:1 (0:0)
T

1967-05-21 Chorzów
Polska – Belgia
3:1 (2:0)
EME 2

1967-08-04 Moskwa
ZSRR – Polska
2:1 (1:0)
EIO

1968-04-24 Chorzów
Polska – Turcja
8:0 (2:0)
T 3

1968-05-15 Dublin
Irlandia Polska
2:2 (0:2)
T

1968-06-09 Oslo
Norwegia – Polska
1:6 (1:3)
T

1968-10-30 Chorzów
Polska – Irlandia
1:0 (0:0)
T

1969-06-20 Kraków
Polska – Luksemburg
8:1 (3:0)
EMŚ

1969-04-30 Ankara
Turcja – Polska
1:3 (0:2)
T

1969-08-27 Łódź
Polska – Norwegia
6:1 (5:1)
T 2

1969-09-07 Chorzów
Polska – Holandia
2:1 (0:1)
EMŚ

1969-10-12 Luksemburg
Luksemburg – Polska
1:5 (1:0)
EMŚ

1970-09-02 Warszawa
Polska – Dania
5:0 (2:0)
T

1970-10-14 Chorzów
Polska – Albania
3:0 (1:0)
EME

1971-05-05 Lozanna
Szwajcaria – Polska
2:4 (1:1)
T

1971-09-22 Kraków
Polska – Turcja
5:1 (1:0)
EME 3

1972-04-16 Stara Zagora
Bułgaria – Polska
3:1 (0:1)
EIO

1972-08-30 Ratyzbona
Polska – Ghana
4:0 (1:0)
IO

1972– 09-08 Norymberga
Polska – Maroko
5:0 (3:0)
IO

1973-03-20 Łódź
Polska – USA
4:0 (2:0)
T 3

1973-05-13 Warszawa
Polska – Jugosławia
2:2 (1:1)
T

1973-05-16 Wrocław
Polska – Irlandia
2:0 (1:0)
T 2

1973-06-06 Chorzów
Polska – Anglia
2:0 (1:0)
EMŚ 1

1977-05-01 Kopenhaga
Dania – Polska
1:2 (0:1)
EMŚ 2

1978-03-22 Luksemburg
Luksemburg – Polska
1:3 (0:2)
T

1980-09-24 Chorzów
Polska – Czechosłowacja
1:1 (1:1)
T

"4" align="center"Objaśnienie skrótów użytych w tabeli

"4"T – towarzyski
EIO – eliminacje Igrzysk Olimpijskich
IO – Igrzyska olimpijskie
EME – eliminacje Mistrzostw Europy
EMŚ – eliminacje Mistrzostw Świata
}

Pobyt w Polsce

Linki zewnętrzne




Włodzimierz Lubański
Włodzimierz Lubański
Włodzimierz Lubański