Thomas Morgenstern
Spittal an der Drau Austria}}
Heinz Kuttin (od 2008 jest jego trenerem indywidualnym<ref></ref>)}}
Alexander Pointner (od 2004)}}
Thomas Morgenstern (ur. 30 października 1986 w Spittal an der Drau) – austriacki skoczek narciarski, trzykrotny mistrz olimpijski, pięciokrotny mistrz świata, dwukrotny mistrz świata w lotach, trzykrotny mistrz świata juniorów. Dwukrotny zdobywca Pucharu Świata 2007/2008 oraz 2010/2011. Zwycięzca 59. Turnieju Czterech Skoczni (sezon 2010/2011).
Życie prywatne
Thomas pochodzi ze sportowej rodziny. Jego dziadek był skoczkiem narciarskim, a wujek Alois zdobył siódme miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1976 roku w slalomie. Ojciec także uprawiał narciarstwo. Thomas ma dwie starsze siostry, Christinę i Verenę.
Morgenstern posiada także licencję pilota, z którą wiąże nadzieje po zakończeniu kariery sportowej<ref>Skoki Narciarskie: Thomas Morgenstern: "Na pewno szybciej dorosłem"</ref>. Jego ulubionymi wykonawcami są Basshunter oraz Summoning - austriacki zespół black metalowy. Z wyznania jest agnostykiem.
Przebieg kariery
Sezon 2002/2003
Puchar Kontynentalny - 18. miejsce
W grudniu 2002 Thomas zadebiutował w rozgrywkach Pucharu Kontynentalnego w Lahti, zajmując drugie, a następnie pierwsze miejsce. Tydzień później odniósł podwójne zwycięstwo na skoczni dużej w czeskim Libercu, ustanawiając rekord czeskiego obiektu, uzyskując odległość 139 metrów. 380 pkt, które zgromadził w 4 startach wystarczyły na zajęcie 18. pozycji.
Turniej Czterech Skoczni - 10. miejsce
Po świetnych występach w Pucharze Kontynentalnym Morgenstern dostał szanse startu w zawodach wyższej rangi. Nie zmarnował jej, już w swoim debiucie w Oberstdorfie zajął 9. miejsce. W Garmisch-Partenkirchen był 25. W austriackiej części turnieju spisał się dobrze, zajmując 12. miejsce w Innsbrucku. Konkurs w Bischofshofen zakończył na szóstej pozycji, co pozwoliło mu wskoczyć do czołowej dziesiątki turnieju.
Puchar Świata - 20. miejsce
Po zaskakująco udanym Turnieju Czterech Skoczni Morgenstern zaskoczył jeszcze bardziej wygrywając niespodziewanie konkurs w Libercu. Był to dopiero jego piąty start w zawodach tej rangi. Potem pojechał na zawody do Zakopanego, gdzie zajął 7. i 12. pozycję. Potem nastąpiła przerwa w jego startach i powrócił dopiero w Turnieju Nordyckim. W swoim debiucie na mamuciej skoczni w słoweńskiej Planicy zajął dziewiąte i ósme miejsce. Sezon zakończył na 20. pozycji w klasyfikacji generalnej.
Mistrzostwa świata juniorów - 1. miejsce
Na mistrzostwa jechał jako faworyt i nie zawiódł. Austriak triumfował zarówno w konkurencji indywidualnej, wyprzedzając Roka Benkoviča i Jana Mazocha oraz drużynowo wraz z Manuelem Fettnerem, Christophem Stricknerem i Rolandem Müllerem.
Mistrzostwa świata - 16. miejsce
Podczas mistrzostw w Predazzo Morgenstern wystąpił tylko na skoczni o punkcie K - 95 m. W swoim debiucie w imprezie tak wysokiej rangi zajął 16. pozycję po skokach na 95,5 i 96,5 m.
Turniej Nordycki - 9. miejsce
Turniej Nordycki, podobnie jak Turniej Czterech Skoczni także udało się ukończyć w czołowej dziesiątce. Pierwszy start w Oslo zakończył na trzynastej pozycji. W Lahti piąty raz w swojej karierze ukończył zawody w czołowej "10" zawodów. Nie udało się tego powtórzyć w drugim konkursie na fińskiej skoczni, gdzie ponownie był 13.
2003/2004 - 2009/2010
W sierpniu 2003 wziął udział w pierwszym w swojej karierze Letnim Grand Prix. Zwyciężył dwa konkursy otwarcia w niemieckim Hinterzarten (indywidualnie i drużynowo). W konkursie w Courchevel stanął na drugim stopniu podium. W Predazzo znalazł się na 8. miejscu, a w Innsbrucku zamknął drugą dziesiątkę. Ogółem zdobył 223 punkty i zwyciężył w klasyfikacji Letniego Grand Prix 2003
Puchar Świata - 6. miejsce
Sezon zimowy 2003/2004 zaczął od występów w fińskim Kuusamo, gdzie w pierwszym konkursie był dziewiąty. Miasto inaugurujące cykl Pucharu Świata słynie jednak ze zmiennych warunków atmosferycznych, o czym Morgenstern przekonał się już kolejnego dnia. Przy silnie wiejącym wietrze miał poważny upadek. Popełnił błąd przy wybiciu z progu, następnie przekoziołkował ponad bulą i upadł na kręgosłup. Trafił do szpitala z podejrzeniem wstrząśnienia mózgu. Oprócz tego złamał palec u ręki. Wypadek Thomasa to jeden z najbardziej dramatycznych w historii skoków narciarskich.
Austriak powrócił do rywalizacji po półtora miesiąca przerwy podczas Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszy występ po pauzie zakończył na drugim miejscu, tuż za Sigurdem Pettersenem. W Bischofshofen był czwarty i na tej pozycji zakończył całe zawody. W kilku następnych konkursach nie wypadł poza czołową dziesiątkę, przerywając tę serię dopiero w styczniu 2004 w japońskim Sapporo, gdzie znalazł się na miejscu siedemnastym.
Należy pamiętać, że Austriak miał wówczas dopiero siedemnaście lat. Toteż wkrótce pojawił się na kolejnych juniorskich mistrzostwach świata w Strynie. W konkursie drużynowym obyło się bez niespodzianek - niepodzielnie triumfowała Austria. Jednak Morgi nie obronił zwycięstwa indywidualnego z Solleftei - został pokonany przez Polaka Mateusza Rutkowskiego o 12,5 punktu. Także końcówka sezonu 2003 / 2004 okazała się rozczarowująca. Thomas klasyfikowany był na odległych lokatach, debiut w mistrzostwach świata w lotach okazał się porażką, a jedyny sukces to brązowy medal z Planicy, wywalczony drużynowo. Austriak po ostatnim konkursie zajmował szóste miejsce w gronie zawodników, co - biorąc pod uwagę wypadek w Finlandii i jego skutki - spotkało się z ogromnym uznaniem świata skoków narciarskich.
W Letniej Grand Prix Morgenstern zajął czwartą pozycję w klasyfikacji ogólnej, nie wygrywając żadnego z turniejów indywidualnych. W listopadzie powrócił w znakomitym stylu do Kuusamo, osiągając drugą i piątą lokatę. Mimo dobrych skoków, Austriak tkwił w pewnego rodzaju impasie - kilkakrotnie brakowało mu minimalnej liczby punktów do wygrania zawodów. W Engelbergu przegrał z Janne Ahonenem, podobnie w Garmisch-Partenkirchen. W Titisee-Neustadt był trzeci, ulegając także Jakubowi Jandzie. Na pozycji numer dwa znalazł się także podczas imprezy w Sapporo, przegrywając niespodziewanie z zawodnikiem gospodarzy, Kazuyoshi Funaki, zresztą różnicą 0,1 punktu. Nastroje drużyny poprawiło zwycięstwo Austrii podczas próby przedolimpijskiej we włoskim Pragelato.
O potędze tego kraju przekonali się kibice podczas mistrzostw świata w skokach w lutym 2005 w Oberstdorfie. Podopieczni Alexandra Pointnera pokonali na skoczni normalnej Niemców i powtórzyli sukces na skoczni dużej, dystansując tym razem Finów i Norwegów. Indywidualnie Thomas nie zdobył żadnego medalu, a czołową postacią ekipy okazał się Wolfgang Loitzl.
Po emocjach w Oberstdorfie pucharowa karuzela udała się na Turniej Nordycki, gdzie najlepszym wynikiem austriackiego zawodnika jest trzecie miejsce z Lahti - za Mattim Hautamäkim i Roarem Ljøkelsøyem. Po występach na mamucim obiekcie w Planicy Morgenstern został siódmym skoczkiem Pucharu Świata.
W cyklu letnim zajął trzecie miejsce, triumfując w Courchevel. W Zakopanem był drugi za Jakubem Jandą. Początek sezonu zimowego w wykonaniu Morgensterna aż do zawodów w Polsce nie wróżył nic dobrego. W niemieckim Ga-Pa Austriak znalazł się po raz pierwszy w karierze poza czołową trzydziestką konkursu (miejsce 36). W połowie stycznia w Kulm zdobył indywidualnie brązowy medal mistrzostw świata w lotach. Stopniowo odnosił coraz lepsze wyniki, choć nadal nie przełamał passy drugich miejsc. Udało mu się to 18 lutego i to w najlepszym momencie jego kariery. Skokami na odległość 133 i 140 metrów wygrał konkurs olimpijski na skoczni w Pragelato. Swojego rodaka, Andreasa Koflera, wyprzedził o magiczną jedną dziesiątą punktu. Dorobek medalowy Morgenstern wzbogacił o drużynowe złoto. Indywidualnie na skoczni normalnej był dziewiąty.
Po zakończeniu igrzysk zimowych w Turynie Thomas zajmował wyłącznie miejsce w pierwszej dziesiątce konkursów, co zakończyło się dopiero trzynastą lokatą w Planicy. Ponadto Austria drużynowo była niepokonana na światowych skoczniach. W klasyfikacji na koniec sezonu Austriak zajął piątą pozycję.
Latem 2006 ograniczył się do trzech startów w Letniej Grand Prix, głównie z powodu operacji kontuzjowanego kolana. Jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w październiku w Oberhofie. Skoki na śniegu w ramach Pucharu Świata tradycyjnie rozpoczął od Kuusamo, gdzie przy losowych warunkach atmosferycznych był dopiero dwudziesty drugi. Zwyciężył Fin Arttu Lappi. W Lillehammer był trzeci, tuż za duetem szwajcarskim, Simonem Ammannem i Andreasem Küttelem. Także w dalszej części sezonu nie zdołał przełamać pechowej passy drugich miejsc. A na nich właśnie zakończył konkursy w Innsbrucku (Turniej Czterech Skoczni) za Andersem Jacobsenem, Vikersund, Oberstdorfie (za Adamem Małyszem). W lutym 2007 podczas mistrzostw świata w Sapporo zaprezentował jednak formę mistrzowską, wygrywając konkurs na skoczni dużej, aczkolwiek w drużynie. Samodzielnie został brązowym medalistą po zawodach na obiekcie normalnym. Wyprzedzili go Adam Małysz i Simon Ammann. Do występów w Planicy jego szczytowym osiągnięciem było trzecie miejsce w Kuopio za Małyszem i Koflerem. W klasyfikacji zimowej FIS zajął szóstą lokatę. Główną przyczyną osłabienia formy skoczków austriackich była panująca w ekipie epidemia półpaśca.
Podczas Letniej Grand Prix w roku 2007 zapowiadano spektakularną walkę Morgensterna z Małyszem o główne trofeum. Jednak od początku to Austriak miał przewagę, najwyraźniej odczarowany, minimalną różnicą punktową wygrywał kolejne konkursy, począwszy od Hinterzarten. Wkrótce Polak zrezygnował z kilku startów i Thomas miał otwartą drogę do wygranej, którą skrupulatnie wykorzystał. Po raz drugi w karierze stał się posiadaczem trofeum za wygranie Letniej Grand Prix.
Przed zimowym sezonem Pucharu Świata był jednym z faworytów dziennikarzy, publiczności i całego świata sportowego. Udowodnił to z nawiązką. Morgenstern zaskoczył wszystkich formą mistrzowską, która pozwoliła mu na wygranie sześciu pierwszych konkursów na śniegu. To rekord wszech czasów, jednak Austriak dzieli go z dwoma innymi skoczkami fińskimi, Mattim Hautamäkim i Janne Ahonenem. Próba pobicia tego wyniku podczas drugich zawodów w Engelbergu nie powiodła się. Thomas, czwarty po pierwszej serii, ostatecznie zakończył konkurs na najniższym stopniu podium. Wygrał zawodnik gospodarzy, Andreas Küttel, choć prowadził rodak Morgiego, Andreas Kofler. Jednak jego drugi skok zakończył się upadkiem, co doprowadziło reprezentacyjnego przyjaciela Thomasa do łez. Austriak bardzo dobrze rozpoczął Turniej Czterech Skoczni, wygrywając dość wyraźnie konkurs w Oberstdorfie. Ostatecznie zajął w całym turnieju 2. miejsce, przegrywając z Finem Janne Ahonenem. W kolejnych konkursach Pucharu Świata Morgenstern regularnie stawał na podium, a nawet wygrał trzy konkursy z rzędu, powiększając swój dorobek zwycięstw w sezonie 2007/2008 do dziesięciu. Po zwycięstwach tych Austriak już do końca sezonu nie stanął na podium. Nie odegrał też większej roli w mistrzostwach świata w lotach i Turnieju Nordyckim. Dziesięć zwycięstw i szesnaście miejsc na podium wystarczyło do zdobycia pierwszej w karierze kryształowej kuli za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.
Podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w konkursie na skoczni normalnej Morgenstern zajął ósme miejsce po skokach na 102 oraz 101,5 m.
2010/2011
Letnie Grand Prix - 4. miejsce
Na rozpoczęciu letniego sezonu zdobył dwukrotnie drugie miejsce - w Hinterzarten i Courchevel. W Einsiedeln zaliczył słabszy występ, znajdując się na 14. pozycji. W Zakopanem znalazł się na 6. i 5. miejsc. W Libercu ukończył konkurs na szóstej pozycji, a w Klinghental po raz trzeci w tym sezonie stanął na podium, zdobywając drugie miejsce. Z dorobkiem 383 punktów znalazł się na czwartym miejscu w klasyfikacji.
Puchar Świata - 1. miejsce
Puchar Świata 2010/2011 rozpoczął od konkursu w Kuusamo, gdzie zdobył drugie miejsce. W Kuopio zajął piątą pozycję. Po tym konkursie znajdował się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej, dzieląc ją z Mattim Hautamaekim. Następnie wygrał cztery konkursy z rzędu - w Lillehammer i Engelbergu.W Engelbergu zdobył też drugie miejsce.
Turniej Czterech Skoczni - 1. miejsce
- Thomas Morgenstern wygrał konkurs w Oberstdorfie, zanotował nieco gorszy występ w Ga-Pa. W Innsbrucku jednak ponownie wygrał, a w Bischofshofen zdobył drugie miejsce, tym samym wygrywając klasyfikację Turnieju.
W Harrachovie dwukrotnie stał na podium - raz zdobył drugie i raz pierwsze miejsce. W Sapporo także udało mu się stanąć na podium - został tam sklasyfikowany na drugim i trzecim miejscu.
21 stycznia w Zakopanem nie stanął na podium, po raz pierwszy od konkursu w Ga-Pa - zajął 5. miejsce. Następnego dnia jednak zdobył 2. miejsce. Jednak już kolejnego zdobył 7. miejsce.
W Willingen znalazł się zaraz za podium, w Klingenthal zaliczył swoje piętnaste podium w tym sezonie - zajął 2. miejsce. Potem przyszedł okres słabszej formy, kiedy to 5 lutego w Oberstdorfie i 12 lutego w Vikersund znalazł się w drugiej dziesiątce. Nazajutrz w tym samym miejscu jednak zdobył piąte miejsce, podobnie w Lahti.
18 marca w Planicy po pewnej przerwie, znów stanął na podium zajmując drugie miejsce.
Finałowy konkurs sezonu zakończył na 7. miejscu
Zdobył w tym sezonie kolejną Kryształową Kulę, wygrywając siedem konkursów i szesnaście razy stając na podium konkursów indywidualnych.
Mistrzostwa świata - 1. i 2. miejsce
Na skoczni normalnej Thomas Morgenstern skoczył 101,5 m i 107,0 m i zdobył mistrzostwo świata, zaś na dużej zajął drugie miejsce, za swoim rodakiem Gregorem Schlierenzauerem.
2011/2012
Letnie Grand Prix - 1. miejsce
Sezon rozpoczynał Lotos Poland Tour (kolejno konkursy w Wiśle, Szczyrku i Zakopanem). W pierwszym konkursie tego cyklu zajął pierwsze miejsce wyprzedzając Pawła Karielina i Gregora Schlierenzauera. Podczas drugiego konkursu znowu stanął na najwyższym stopniu podium tym razem wyprzedzając swojego rodaka Gregora Schlierenzauera i Kamila Stocha. Na skoczni w Zakopanem wystąpił w konkursie drużynowym. Drużyna austriacka w składzie z Morgensternem na czele: Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer zwyciężyła wyprzedzając Niemców i Rosjan. Dzień później w konkursie indywidualnym po raz trzeci triumfował w sezonie Letniego Grand Prix wygrywając Lotos Poland Tour i wyprzedzając Gregora Schlierenzauera oraz Kamila Stocha umacniając się na czele klasyfikacji LGP. W kolejnych dwóch konkursach w Hinterzarten i Courchevel ponownie zajmował pierwsze miejsca. W Einsiedeln uzyskał drugi wynik zawodów, przegrywając jedynie z Kamilem Stochem. Morgenstern nie wystąpił w azjatyckich konkursach w Hakubie i Ałma-Acie. 1 października 2011 wziął udział w konkursie w Hinzenbach, w którym uplasował się na 6. pozycji. Nie wziął udziału w finałowym konkursie Letniego Grand Prix w Klingenthal. Morgenstern poraz trzeci w karierze wygrał cykl Grand Prix, wyrównując rekord Adama Małysza.
Osiągnięcia
Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów
{ class=wikitable style="text-align: center"!Turniej
!2012
!2011
!2010
!2009
!2008
!2007
!2006
!2005
!2004
!2003
align=leftPuchar Świata
7
bgcolor=gold1
bgcolor=CC99663
7
bgcolor=gold1
6
5
7
6
20
align=leftPuchar Świata w lotach
7
bgcolor=CC99663
18
18
9
5
11
7
-
17
align=leftTurniej Czterech Skoczni
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
6
8
bgcolor=silver2
4
20
bgcolor=CC99663
4
10
align=leftTurniej Nordycki
X
X
bgcolor=CC99663
8
6
17
bgcolor=gold1
8
9
9
align=leftLetnie Grand Prix
bgcolor=gold1
4
52
7
bgcolor=gold1
26
bgcolor=CC99663
4
bgcolor=gold1
align=leftTurniej Czterech Narodów
–
bgcolor=silver2
40
4
bgcolor=gold1
-
X
X
X
}
Puchar Świata
Zwycięstwa w konkursach (indywidualnie)
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy
align=left1.
align=right11 stycznia
align=leftJeštěd
align=left2.
align=right10 marca
align=leftLysgårdsbakken
align=left3.
align=right1 grudnia
align=leftRukatunturi
align=left4.
align=right8 grudnia
align=leftGranåsen
align=left5.
align=right9 grudnia
align=leftGranåsen
align=left6.
align=right13 grudnia
align=leftAlpenarena HS98
align=left7.
align=right14 grudnia
align=leftAlpenarena HS98
align=left8.
align=right22 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=left9.
align=right30 grudnia
align=leftSchattenbergschanze
align=left10.
align=right2 lutego
align=leftŌkurayama
align=left11.
align=right3 lutego
align=leftŌkurayama
align=left12.
align=right8 lutego
align=leftJeštěd
align=left13.
align=right6 stycznia
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=left14.
align=right16 stycznia
align=leftŌkurayama
align=left15.
align=right4 grudnia
align=leftLysgårdsbakken
align=left16.
align=right5 grudnia
align=leftLysgårdsbakken
align=left17.
align=right17 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=left18.
align=right18 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=left19.
align=right29 grudnia
align=leftSchattenbergschanze
align=left20.
align=right3 stycznia
align=leftBergisel
align=left21.
align=right9 stycznia
align=leftČertak
align=left22.
align=right6 stycznia
align=leftim. Paula Ausserleitnera
}
Podium Pucharu Świata
{ class=wikitable style="text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem
2002/200311
bgcolor=efefef
2003/200422
2004/2005448
bgcolor=efefef
2005/20061315
2006/2007325
bgcolor=efefef
2007/2008103316
2008/200922
bgcolor=efefef
2009/20102158
2010/201178116
bgcolor=efefef
2011/20121247
bgcolor=cccccc
suma22282070
}
Miejsca na podium chronologicznie
- Liberec – 11 stycznia 2003 (1. miejsce)
- Oberstdorf – 29 grudnia 2003 (2. miejsce)
- Liberec – 10 stycznia 2004 (2. miejsce)
- Kuusamo – 28 listopada 2004 (2. miejsce)
- Engelberg – 18 grudnia 2004 (2. miejsce)
- Garmisch-Partenkirchen – 1 stycznia 2005 (2. miejsce)
- Titisee-Neustadt – 22 stycznia 2005 (3. miejsce)
- Sapporo – 5 lutego 2005 (2. miejsce)
- Sapporo – 6 lutego 2005 (3. miejsce)
- Pragelato – 11 lutego 2005 (3. miejsce)
- Lahti – 6 marca 2005 (3. miejsce)
- Zakopane – 29 stycznia 2006 (3. miejsce)
- Willingen – 4 lutego 2006 (2. miejsce)
- Kuopio – 7 marca 2006 (2. miejsce)
- Lillehammer – 10 marca 2006 (1. miejsce)
- Oslo/Holmenkollen – 12 marca 2006 (2. miejsce)
- Lillehammer – 2 grudnia 2006 (3. miejsce)
- Innsbruck – 4 stycznia 2007 (2. miejsce)
- Vikersund – 13 stycznia 2007 (2. miejsce)
- Oberstdorf – 27 stycznia 2007 (2. miejsce)
- Kuopio – 13 marca 2007 (3. miejsce)
- Kuusamo – 1 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Trondheim – 8 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Trondheim – 9 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Villach – 13 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Villach – 14 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Engelberg – 22 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Engelberg – 23 grudnia 2007 (3. miejsce)
- Oberstdorf – 30 grudnia 2007 (1. miejsce)
- Bischofshofen – 5 stycznia 2008 (2. miejsce)
- Bischofshofen – 6 stycznia 2008 (3. miejsce)
- Predazzo - 13 stycznia 2008 (2. miejsce)
- Zakopane – 25 stycznia 2008 (3. miejsce)
- Zakopane – 27 stycznia 2008 (2. miejsce)
- Sapporo – 2 lutego 2008 (1. miejsce)
- Sapporo – 3 lutego 2008 (1. miejsce)
- Liberec – 8 lutego 2008 (1. miejsce)
- Whistler – 25 stycznia 2009 (2. miejsce)
- Sapporo – 31 stycznia 2009 (2. miejsce)
- Lillehammer – 5 grudnia 2009 (2. miejsce)
- Engelberg – 18 grudnia 2009 (3. miejsce)
- Oberstdorf – 29 grudnia 2009 (3. miejsce)
- Bischofshofen – 6 stycznia 2010 (1. miejsce)
- Sapporo – 16 stycznia 2010 (1. miejsce)
- Zakopane – 22 stycznia 2010 (3. miejsce)
- Zakopane – 23 stycznia 2010 (3. miejsce)
- Lahti – 7 marca 2010 (3. miejsce)
- Kuusamo – 28 listopada 2010 (2. miejsce)
- Lillehammer – 4 grudnia 2010 (1. miejsce)
- Lillehammer – 5 grudnia 2010 (1. miejsce)
- Engelberg – 17 grudnia 2010 (1. miejsce)
- Engelberg – 18 grudnia 2010 (1. miejsce)
- Engelberg – 19 grudnia 2010 (2. miejsce)
- Oberstdorf – 29 grudnia 2010 (1. miejsce)
- Innsbruck – 3 stycznia 2011 (1. miejsce)
- Bischofshofen – 6 stycznia 2011 (2. miejsce)
- Harrachov – 8 stycznia 2011 (2. miejsce)
- Harrachov – 9 stycznia 2011 (1. miejsce)
- Sapporo – 15 stycznia 2011 (2. miejsce)
- Sapporo – 16 stycznia 2011 (3. miejsce)
- Zakopane – 22 stycznia 2011 (2. miejsce)
- Klingenthal – 2 lutego 2011 (2. miejsce)
- Planica – 18 marca 2011 (2. miejsce)
- Kuusamo – 27 listopada 2011 (3. miejsce)
- Harrachov – 11 grudnia 2011 (2. miejsce)
- Engelberg – 17 grudnia 2011 (3. miejsce)
- Oberstdorf – 30 grudnia 2011 (3. miejsce)
- Bischofshofen – 6 stycznia 2012 (1. miejsce)
- Tauplitz – 15 stycznia 2012 (2. miejsce)
- Predazzo - 4 lutego 2012 (3. miejsce)
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
<small>stan po zakończeniu sezonu 2011/2012</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2002/2003
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf25
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf7
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf8
9 bgcolor=f9f9f9385
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2003/2004
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf12
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2004/2005
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2005/2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf25
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f9846
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2006/2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf22
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfffdf12
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2007/2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=dfffdf17
9 bgcolor=f9f9f91794
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2008/2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf27
bgcolor=dfffdf21
9 bgcolor=f9f9f9795
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2009/2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf30
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
9 bgcolor=f9f9f9944
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2010/2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf7
9 bgcolor=f9f9f91757
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2011/2012
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=cfcfff47
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=efffdf9
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf7
bgcolor=cfcfff39
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=dfffdf12
9 bgcolor=f9f9f91014
30 bgcolor=F0FFFFLegenda
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
}
Zwycięstwa w konkursach (drużynowo)
{ class=wikitable!Lp
!Rok
!Data
!Konkurs
!Zawody
!Drużyna
1.
2003
8 marca
Oslo
Puchar Świata
Christian Nagiller, Florian Liegl, Andreas Widhölzl
2.
2003
9 sierpnia
Hinterzarten
Letnie Grand Prix
Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth, Reinhard Schwarzenberger
bgcolor=gold
5.
2004
1 sierpnia
Hinterzarten
Letnie Grand Prix
Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth, Reinhard Schwarzenberger
6.
2005
12 lutego
Pragelato
Puchar Świata
Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth
bgcolor=gold
10.
2006
4 marca
Lahti
Puchar Świata
Andreas Widhölzl, Andreas Kofler, Martin Koch
bgcolor=gold
12.
2007
10 marca
Lahti
Puchar Świata
Martin Höllwarth, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler
13.
2007
11 sierpnia
Hinterzarten
Letnie Grand Prix
Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
bgcolor=gold
15.
2008
26 lipca
Hinterzarten
Letnie Grand Prix
Andreas Kofler, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer
16.
2009
7 lutego
Willingen
Puchar Świata
Markus Eggenhofer, Andreas Kofler, Wolfgang Loitzl
bgcolor=gold
18.
2009
7 marca
Lahti
Puchar Świata
19.
2009
14 marca
Vikersund
Puchar Świata
20.
2009
27 listopada
Kuusamo
Puchar Świata
23.
2010
27 listopada
Kuusamo
Puchar Świata
24.
2011
29 stycznia
Willingen
Puchar Świata
Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler
25.
2011
6 lutego
Oberstdorf
Puchar Świata
Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler
26.
2011
22 lipca
Zakopane
Letnie Grand Prix
Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
27.
2011
6 sierpnia
Hinterzarten
Letnie Grand Prix
Andreas Kofler, Michael Hayböck, Manuel Fettner
}
Igrzyska olimpijskie
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTrampolino a Monte
align=leftWhistler Olympic Park
align=leftWhistler Olympic Park
align=leftWhistler Olympic Park
}
Mistrzostwa świata
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftŌkurayama
align=leftŌkurayama
align=leftMiyanomori
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftMidtstubakken
align=leftMidtstubakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftHolmenkollbakken
}
Mistrzostwa świata w lotach
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Skok 3
! Skok 4
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftVelikanka
align=leftVelikanka
2 align=center206,0 m
align=leftKulm
align=leftKulm
2 align=center203,0 m
align=leftIm. Heiniego Klopfera
align=leftIm. Heiniego Klopfera
2 align=center190,5 m
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
2 align=center198,0 m
align=leftVikersundbakken
align=leftVikersundbakken
2 align=center225,5 m
}
Mistrzostwa świata juniorów
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=gold
align=leftHallstabacken
align=leftHallstabacken
align=leftBjørkelibakken
align=leftBjørkelibakken
}
Letnie Grand Prix
Zwycięstwa w konkursach
- Hinterzarten – 10 sierpnia 2003
- Courchevel – 14 sierpnia 2005
- Hinterzarten – 12 sierpnia 2007
- Einsiedeln – 18 sierpnia 2007
- Zakopane – 24 sierpnia 2007
- Wisła – 17 lipca 2011
- Szczyrk – 20 lipca 2011
- Zakopane – 24 lipca 2011
- Hinterzarten – 7 sierpnia 2011
- Courchevel – 12 sierpnia 2011
Miejsca na podium chronologicznie
- Hinterzarten – 10 sierpnia 2003 (1. miejsce)
- Courchevel – 14 sierpnia 2003 (2. miejsce)
- Hinterzarten – 31 lipca 2004 (2. miejsce)
- Hinterzarten – 7 sierpnia 2005 (3. miejsce)
- Courchevel – 14 sierpnia 2005 (1. miejsce)
- Zakopane – 27 sierpnia 2005 (2. miejsce)
- Hakuba – 10 września 2005 (3. miejsce)
- Hakuba – 11 września 2005 (2. miejsce)
- Hinterzarten – 12 sierpnia 2007 (1. miejsce)
- Pragelato – 16 sierpnia 2007 (2. miejsce)
- Einsiedeln – 18 sierpnia 2007 (1. miejsce)
- Zakopane – 24 sierpnia 2007 (1. miejsce)
- Zakopane – 25 sierpnia 2007 (2. miejsce)
- Oberhof – 3 października 2007 (3. miejsce)
- Hinterzarten – 27 lipca 2008 (3. miejsce)
- Einsiedeln – 1 sierpnia 2008 (3. miejsce)
- Hinterzarten – 8 sierpnia 2010 (2. miejsce)
- Courchevel – 13 sierpnia 2010 (2. miejsce)
- Klingenthal – 3 października 2010 (2. miejsce)
- Wisła – 17 lipca 2011 (1. miejsce)
- Szczyrk – 20 lipca 2011 (1. miejsce)
- Zakopane – 24 lipca 2011 (1. miejsce)
- Hinterzarten – 7 sierpnia 2011 (1. miejsce)
- Courchevel – 12 sierpnia 2011 (1. miejsce)
- Einsiedeln – 14 sierpnia 2011 (2. miejsce)
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
<small>stan po zakończeniu LGP 2011</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
27 bgcolor=F0FFFF2003
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf20
8 bgcolor=f9f9f9223
27 bgcolor=F0FFFF2004
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf16
27 bgcolor=F0FFFF2005
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffdf9f
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf22
bgcolor=dfdfdf2
27 bgcolor=F0FFFF2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf6
8 bgcolor=f9f9f996
27 bgcolor=F0FFFF2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf22
8 bgcolor=f9f9f9569
27 bgcolor=F0FFFF2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=dfffdf11
27 bgcolor=F0FFFF2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf26
bgcolor=dfffdf14
27 bgcolor=F0FFFF2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
8 bgcolor=f9f9f9383
27 bgcolor=F0FFFF2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=f9f9f9620
27 bgcolor=F0FFFFLegenda
27<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
}
Puchar Kontynentalny
Miejsca na podium konkursów PK
Thomas Morgenstern cztery razy w karierze wystartował w zawodach Pucharu Kontynentalnego (w sezonie 2002/2003). Trzy razy wygrał, raz był drugi. Zajął 18. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu.- Lahti – 14 grudnia 2002 (2. miejsce)
- Lahti – 15 grudnia 2002 (1. miejsce)
- Liberec – 21 grudnia 2002 (1. miejsce)
- Liberec – 22 grudnia 2002 (1. miejsce)
Zobacz też
- Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006
- Skoki narciarskie na igrzyskach olimpijskich
- Alois Morgenstern
- Letnie Grand Prix w skokach narciarskich
- Mistrzostwa świata w lotach narciarskich
- Turniej Nordycki
- Puchar Świata w skokach narciarskich 2005/2006
Linki zewnętrzne
- Sylwetka Thomasa Morgensterna na oficjalnej stronie FIS-u
- Profil T. Morgensterna na skijumping.pl
- Sylwetka zawodnika na stronie Telewizji Polskiej
- Strona zawodnika (en) (de)
- "Dziecko ryzyka" – artykuł o T. Morgensternie