Starobielsk
Starobielsk (ukr. Старобільськ, ros. Старобельск) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, nad rzeką Ajdar (dopływ Dońca), 20 714 mieszkańców.
Historia
Miasto powstało w 1686 roku, ale już w 1650 roku na wyspie między rozlewiskami rzeki Ajdar zbudowano placówkę dla ochrony południowych granic Rosji i drewniany kościół Matki Bożej Pokrowskiej.
W latach 1939–1940 w Starobielsku mieścił się obóz jeniecki dla Polaków, oficerów (także podchorążych) służby stałej i rezerwy Wojska Polskiego, wziętych do niewoli przez Związek Radziecki po zajęciu wschodnich obszarów Polski po 17 września 1939 roku.
W 1940 roku zostali oni przewiezieni do Charkowa i rozstrzelani przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach. 48 Polaków zmarło w obozie starobielskim i zostało pochowanych na starym cmentarzu miejskim, w 1995 roku przeniesiono ich ciała na cmentarz czmirowski.
W 1943 roku Starobielsk był pierwszym miastem Ukrainy wyzwolonym spod okupacji niemieckiej<ref>Как был взят Старобельск lgz.ru [dostęp 2011-08-27]</ref>.
Demografia
- Według spisu powszechnego z 1897 roku Starobielsk liczył 13 123 osób.
- 1989 – 25 053 mieszkańców<ref>World Gazetteer world-gazetteer.com [dostęp 2011-08-27]</ref>
- 2001 – 22 371 mieszkańców
- 2005 – 20 714 mieszkańców
Miasta partnerskie
Linki zewnętrzne
- Oficjalne informacje o mieście gska2.rada.gov.ua [dostęp 2011-08-27]
- Informacje o obozie starobielskim interia.pl [dostęp 2011-08-27]