Stare Miasto (Gdańsk)
Stare Miasto (niem. Altstadt) – część miasta Gdańska, odbudowana po II wojnie światowej według współczesnej architektury. Ze starej zabudowy zachowanych zostało po zniszczeniach wojennych niewiele budynków.
Położenie
Stare Miasto znajduje się w północnej części dzielnicy Śródmieścia. Z północy ogranicza je ul. Wałowa i ogrodzenie dawnej Stoczni Gdańskiej, od zachodu Błędnik i Podwale Grodzkie, zaś od południa – Hucisko, Targ Drzewny, Podwale Staromiejskie oraz Motława. Na jego terenie znajdują się osiedla Osiek i Zamczysko.
W bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta znajdują się:- Główne Miasto
- Grodzisko
- Wielka Aleja
- Składy
- Wyspa Ołowianka
Rys historyczny
- ok. 1050 – lokacja grodu
- I połowa XII wieku – osadnictwo słowiańskie na terenie Osieka (po opanowaniu grodu przez Bolesława Krzywoustego)
- II połowa XII wieku – pierwsi osadnicy niemieccy w okolicach współczesnego kościoła Św. Katarzyny
- 1223 – lokacja miasta na prawie lubeckim
- 1308-1377 – podległe komturowi gdańskiemu
- 1377 – lokacja na prawie chełmińskim
- 1433 – otoczona palisadą i rowem
- 1454 – zgodnie z przywilejem zostaje podporządkowane Głównemu Miastu
Zabytki i interesujące miejsca Starego Miasta
- kościół św. Katarzyny z carillonem
- kościół św. Brygidy
- kościół św. Bartłomieja
- kościół św. Jakuba
- kościół św. Elżbiety
- kościół św. Józefa
- Ratusz Starego Miasta
- Wielki Młyn
- Mały Młyn
- Dom Opatów Pelplińskich
- Dom Kaznodziejów
- Domek ryglowy
- Poczta Polska
- Pomnik Obrońców Poczty Polskiej
- Pomnik króla Jana III Sobieskiego
Historia nazwy
Dawne nazwy – Gzddanyzc Urbs 999, Castrum Kdanzc 1148, Danzer [koniec XII w.], Dy Alde Stat 1348, Alde Stad Zcu Danczk 1374, Altestatt Danczke 1454, Altstadt 1910.