Stanisław Gościniak
Stanisław Kazimierz Gościniak (ur. 18 lipca 1944 w Poznaniu), polski siatkarz i trener siatkarski.
Reprezentował kluby Gwardia Wrocław (do 1968 roku) i Resovia Rzeszów. Z Resovią zdobył 4 tytuły mistrza Polski (1971-1975), 1 srebrny medal i 2 brązowe.
Z drużyną tą sięgnął też po klubowe wicemistrzostwo świata w 1975 roku.
Był mistrzem świata w Meksyku w 1974; został też uznany za najlepszego gracza tych mistrzostw. Zdobył brązowy medal mistrzostw Europy (Stambuł,1967), a także 2 miejsce w Pucharze Świata w Pradze. Ponadto brał udział w dwóch igrzyskach olimpijskich (Meksyk 1968 − 5. miejsce, Monachium 1972 − 9. miejsce).
Polskę reprezentował 218 razy (1965-1974). Był jednym z najlepszych rozgrywających na świecie.
W 1977 roku ukończył AWF i podjął pracę z AZS Częstochowa. Z klubem tym zdobył czterokrotnie mistrzostwo Polski (1990, 1994, 1995, 1997), trzykrotnie wicemistrzostwo (1991, 1992, 2001), raz Puchar Polski (1998) i raz superpuchar (1995).
W latach 1986-1987 był trenerem męskiej reprezentacji Polski, która podczas mistrzostw świata w Paryżu zajęła dziewiąte miejsce.
Funkcję tę pełnił ponownie w latach 2003-2004. Prowadził m.in. drużynę na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 (5-8. miejsce).
Od kwietnia 2009 jest trenerem reprezentacji Polski juniorów.
27 października 2005 został członkiem Volleyball Hall of Fame – siatkarskiej Galerii Sław mieszczącej się w Holyoke.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)<ref></ref>
- Złoty Krzyż Zasługi
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Stanisław Gościniak - sylwetka na portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego