Stal Gorzów Wielkopolski


Stal Gorzów Wielkopolski – klub żużlowy z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim. 7-krotny drużynowy mistrz Polski. Aktualny brązowy medalista mistrzostw Polski.

Kadra drużyny

<div style="border:1px solid #CCC; background-color: #FFF; padding:5px; width:600px;">
<div style="background-color: #ffff00; color: #0000ff; text-align:center; font-size:85%">Stal Gorzów Wielkopolski</div>
<div style="background-color: #0000ff; color: #ffff00; text-align:center; font-size:85%">Zawodnicy</div>
{ cellpadding="1" width="100%" cellspacing="1" style="background-color: #ffffff; font-size: 85%" class="sortable"
bgcolor="#ffffff"
! style="color: #000" stat.
! style="color: #000" imię i nazwisko
! style="color: #000" nar.
! style="color: #000" data ur.
! style="color: #000" KSM
align="center"
S
align="left" Tomasz Gollob (K) (GP)
align="left"
align="left" 11.04.1971
align="left" 9,68
align="center"
S
align="left" Krzysztof Kasprzak
align="left"
align="left" 18.07.1984
align="left" 6,74
align="center"
S
align="left" Matej Žagar
align="left"
align="left" 03.04.1983
align="left" 7,85
align="center"
S
align="left" Niels Kristian Iversen
align="left"
align="left" 20.06.1982
align="left" 6,67
align="center"
S
align="left" Artur Mroczka
align="left"
align="left" 02.11.1989
align="left" 3,81
align="center"
J
align="left" Michael Jepsen Jensen
align="left"
align="left" 18.02.1992
align="left" 5,33
align="center"
J
align="left" Bartosz Zmarzlik
align="left"
align="left" 12.04.1995
align="left" 4,42
align="center"
J
align="left" Łukasz Cyran
align="left"
align="left" 14.01.1992
align="left" 2,50
align="center"
J
align="left" Adrian Cyfer
align="left"
align="left" 21.05.1995
align="left" 2,50
align="center"
}
<div style="background-color: #ffffff; color: #000000; text-align:center; font-size:85%">Legenda</div>
{cellpadding="1" width="100%" cellspacing="1" style="background-color: #ffffff; font-size: 85%" class="sortable"
(K) kapitan drużyny
(S) senior
(J) junior
(GP) uczestnik GP
kontuzja
}
<div style="background-color: #F9F9F9; text-align:center"></div>
</div>

Historia klubu

Początki

Początki gorzowskiego żużla sięgają końca 1945 roku. Właśnie wtedy zaczęto organizować w Gorzowie Wielkopolskim rajdy motocyklowe i uliczne, które były wstępem do wyścigów na owalnym torze. Już w październiku 1945 roku powstał w Gorzowie Wielkopolskim Klub Motorowy "Unia", będący oddziałem Motoklubu "Unia" Poznań. W drugim roku istnienia Klubu Motorowego "Unia", dał się zaznaczyć znaczący wzrost ilościowy liczby członków. Do tak szybkiego rozwoju klubu przyczynił się głównie organizowany w tym roku rajd po Ziemiach Północnych, którego uczestnicy musieli już wykazać przynależność klubową. Piąte miejsce zajął w nim gorzowianin Konrad Wieła. W 1947 roku zawarczały w Gorzowie Wielkopolskim po raz pierwszy, już na poważnie, motocykle żużlowe. Imprezą, która zelektryzowała gorzowską publiczność, był rozegrany 10 sierpnia turniej pod nazwą "Złoty Puchar Ziemi Lubuskiej". Triumfował w niej zawodnik LKM-u Leszno - Henryk Woźniak. Warto wspomnieć, że w 1947 roku pierwsze kroki w sporcie motorowym zaczęli stawiać późniejsi długoletni zawodnicy drugoligowej "Stali" - Mieczysław Cichocki i Tadeusz Stercel. W tym samym 1947 roku położone zostały podwaliny pod późniejszego kontynuatora tradycji żużlowych w Gorzowie Wielkopolskim - Klub Sportowy "Stal". W sezonie 1948 zespół gorzowski został zgłoszony do rozgrywanych po raz pierwszy w Polsce rozgrywek ligowych. W rozgrywkach Poznańskiej Ligi Okręgowej klub znad Warty zajął 6 miejsce. Największą imprezą żużlową 1948 roku w Gorzowie Wielkopolskim był ponownie "Złoty Puchar Ziemi Lubuskiej". W zawodach tych zwyciężył Alfred Smoczyk. W roku 1949 gorzowianie, po nabraniu w poprzednim sezonie niezbędnych doświadczeń, tym razem byli już groźni dla najlepszych. W czterech trójmeczach zdobyli 9 pkt. na 12 możliwych zajmując 4 miejsce w lidze. W sezonie 1950 popularność żużla była już jednak w Gorzowie Wielkopolskim tak wielka, że postanowiono - w tej sytuacji - powołać sekcję żużlową przy Klubie Sportowym "Stal". Klub został oficjalnie zarejestrowany 9 kwietnia 1950 roku. Pod numerem 60 rejestru stowarzyszeń sportowych wpisano Związkowy Klub Sportowy "Stal" Gorzów Wielkopolski. W lipcu 1951 roku Klub Sportowy "Stal" dysponował już własnym 395 metrowym torem przy ul. Śląskiej. Pierwszą imprezą na nowym torze był turniej o "Stalowy But", który zakończył się zwycięstwem Tadeusza Stercela, przed Kazimierzem Wiśniewskim i Marianem Kaiserem. W 1952 roku nastąpił regres sekcji, której działalność przez kolejne lata (do 1955 roku) była praktycznie znikoma. Trudności finansowe były nie do przezwyciężenia, toteż w latach 1952-1954 imprezy odbywały się sporadycznie. W "Stali" pojawił się za to kolejny obiecujący wychowanek - był nim Stanisław Rurarz, który przez następne kilkanaście lat, ale już poza Gorzowem Wielkopolskim, należał do czołowych polskich zawodników.
opis2 = 1949
spis2 =
opis3 = 1950
spis3 =
opis4 = 1951
spis4 =
opis5 = 1952
spis5 =
opis6 =
spis6 =
}}

Sezony 1955-1964

Wiosną Główna Komisja Żużlowa działająca przy Polskim Związku Motorowym postanowiła utworzyć ponownie po pięciu latach przerwy 2 ligę. Początkowo zakwalifikowano do niej cztery ostatnie drużyny 1 ligi sezonu 1954, a o przyjęciu dodatkowych zespołów decydować miała Główna Komisja Żużlowa. Decydującym argumentem za przyjęciem do 2 ligi gorzowian był posiadany własny sprzęt oraz posiadanie odpowiedniego zaplecza, w postaci warsztatów, budynków klubowych, parkingu. I tak też rozpoczął się nowy rozdział w historii gorzowskiego żużla, który zapisał się cennymi osiągnięciami i stworzył podstawy pod dalsze sukcesy. Trzon zespołu "Stali" tworzyli liderzy - Stercel i Cichocki, a solidnym uzupełnieniem składu byli: Jerzy Flizikowski, Kazimierz Wiśniewski, Zdzisław Kowalski i młodziutki Bronisław Rogal. Natomiast w meczu w Siedlcach debiut zaliczył późniejszy wieloletni lider "Stali" - Edmund Migoś. 15 czerwca 1958 roku na gorzowskim torze po raz pierwszy rozegrano imprezę rangi Mistrzostw Polski. Był to ćwierćfinał indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu. Zwyciężył Kazimierz Bentke, przed Florianem Kapałą i Rajmundem Świtałą. W sezonie 1959 postanowiono powalczyć o coś więcej, niż tylko o miejsca w środku drugoligowej tabeli. Ostatecznie "Stal" zakończyła rozgrywki na 3 miejscu. Z ważniejszych osiągnięć w roku 1959 należy odnotować debiut w reprezentacji Polski - Edmunda Migosia. Po udanym dla "Stali" sezonie 1959 wzrosły nadzieje na awans do I ligi. Ostatecznie gorzowianie zajęli 2 miejsce i ulegli w barażu Tramwajarzowi Łódź. Bronisławowi Rogalowi jako pierwszemu gorzowianinowi, udało się się zakwalifikować do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski (7 m.) oraz reprezentowania Polski w pierwszym w historii finale drużynowe mistrzostwa świata na żużlu (4 m.). W roku 1961 "Stalowcy" z dorobkiem 36 pkt. zajęli 1 miejsce w 2 lidze i wywalczyli historyczny awans do 1 ligi. Na zakończenie sezonu gorzowskich kibiców spotkała kolejna niespodzianka. Klub Sportowy "Stal" był organizatorem jednego z serii test-meczów z reprezentacją ZSRR. Specjalnie na ten mecz, z pomocą Zakładów Mechanicznych "Gorzów" i jednostki wojskowej, zainstalowano sztuczne oświetlenie. Mecz, rozegrany 17 października o godzinie 22, zakończył się minimalnym zwycięstwem reprezentacji Polski 39:38<ref>Test-mecz Polska-ZSRR w 1961r., 39:38 Polska: Marian Kaiser - 11 pkt., Zdzisław Boniecki - (0,0,0) 0 pkt., Henryk Żyto - 14 pkt., Edward Pilarczyk - (0,0,0) 0 pkt., Edmund Migoś - (3,3,2,0) 8 pkt., Jerzy Padewski - (2,1,0,0) 3 pkt., Andrzej Pogorzelski - (1,2) 3 pkt. ZSRR: Igor Plechanov - 11 pkt., Leonid Drobiasko - 6 pkt., Farid Szajnurov - 9 pkt., Vievosiad Nierytov - 3 pkt., Viktor Kuzniecov - 4 pkt., Borys Samorodov - 6 pkt., Vladimir Sokolov - ns.</ref>. W biało-czerwonych plastronach wystąpili między innymi gorzowianie: Edmund Migoś, Jerzy Padewski, Andrzej Pogorzelski, Edward Pilarczyk i Zdzisław Boniecki. Gwiazdą zespołu radzieckiego był natomiast znakomity Igor Plechanow. Beniaminek z Gorzowa Wielkopolskiego przed rozpoczęciem nowego sezonu pozyskał dwóch nowych zawodników - Andrzeja Pogorzelskiego oraz Jerzego Bartoszkiewicza. Ostatecznie w sezonie 1962 zajął 7 miejsce w lidze i obronił 1-ligowy byt w wygranym barażu ze Zgrzeblarkami Zielona Góra. W kolejnym sezonie było już lepiej. Gorzowska "Stal" zajęła bezpieczne 6 miejsce w lidze z dorobkiem 10 pkt. Dużym wydarzeniem był także rozegrany 11 października 1963 roku trójmecz międzynarodowy. Zespół polski z 3 "Stalowcami" w składzie: Andrzejem Pogorzelskim, Edmundem Migosiem i Bronisławem Rogalem - wsparci rybniczaninem Stanisławem Tkoczem, pokonał mocnych w owym czasie żużlowców radzieckich z Igorem Plechanowem i Genadijem Kurylenką oraz Czechosłowaków z Lubosem Tomickiem, Antoninem Kasperem seniorem i Antoninem Svabem. W roku 1964 gorzowscy żużlowcy z dorobkiem 21 pkt. zajęli 2 miejsce w lidze zdobywając pierwszy medal - srebrny drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu.
opis2 = 1956
spis2 =
opis3 = 1957
spis3 =
opis4 = 1958
spis4 =
opis5 = 1959
spis5 =
opis6 = 1960
spis6 =
opis7 = 1961
spis7 =
opis8 = 1962
spis8 =
opis9 = 1963
spis9 =
opis10 = 1964
spis10 =
opis11 =
spis11 =
}}

Sezony 1965-1974

, legenda gorzowskiego żużla. Przez całą karierę reprezentował barwy "Stali". Jako pierwszy gorzowianin w historii zdobył medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu - brązowy, w rozegranym 6 września 1968 roku finale w Göteborgu
W sezonie 1965 w meczu wyjazdowym przeciwko Wybrzeżu Gdańsk zadebiutował Edward Jancarz. "Stal" zakończyła rozgrywki ze srebrnym medalem. Ponadto 5 września 1965 roku Polska na torze w Kempten zdobyła drużynowe mistrzostwo świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1965r. Reprezentacja Polski wywalczyła mistrzostwo z dorobkiem 38 pkt., Andrzej Pogorzelski 11 pkt.</ref>. Jednym z głównych autorów sukcesu był reprezentant "Stali" Andrzej Pogorzelski, który zdobył 11 pkt., przegrywając jedynie ze Szwedem Björnem Knutssonem. Na zakończenie sezonu w Gorzowie Wielkopolskim 14 października gościli na torze "Stali" zawodnicy z Wielkiej Brytanii, zespół Edinburgh Monarchs. Lepsi w meczu byli gorzowianie, zwyciężając 44:34. W sezonie 1966 "Stal" ponownie zakończyła rozgrywki na drugim miejscu. Wcześniej Pogorzelski osiągnął kolejny wielki sukces, zdobywając jako pierwszy gorzowianin, cenny, bo wywalczony w cyklu turniejów - Złoty Kask. Ponadto Pogorzelski i Migoś byli w kadrze Polski, która zdobyła złote medale drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1966r. Reprezentacja Polski wywalczyła mistrzostwo z dorobkiem 41 pkt., Andrzej Pogorzelski - (2,3,3) 8 pkt., Edmund Migoś - (d) 0 pkt.</ref>. Wielkim wydarzeniem pod koniec sezonu na stadionie przy ul. Śląskiej był test-mecz Polska - Wielka Brytania. W zespole gości wystąpili Barry Briggs i Ivan Mauger. Pojedynek zakończył się zwycięstwem żużlowców z Polski 74:34<ref>Test-mecz Polska-Wielka Brytania w 1966r., 74:34 Polska: Andrzej Pogorzelski - (2,3,3,3,3,2) 16 pkt., Jerzy Padewski - (d,u,2,3) 5 pkt., Edmund Migoś - (3,2,2,3,3,3) 16 pkt., Stanisław Tkocz - 10 pkt., Andrzej Wyglenda - 13 pkt., Joachim Maj - 11 pkt., Bronisław Rogal - (2,1) 3 pkt., Marian Pilarczyk - ns. Wielka Brytania: Barry Briggs - 15 pkt., Cyril Maidment - 1 pkt., Nigel Boocock - 6 pkt., Ivan Mauger - 0 pkt., Trevor Hedge - 11 pkt., Ken McKinley - 0 pkt., Eric Boocock - 1 pkt., Bill Andrew - 1 pkt.</ref>. W roku 1967 "Stalowcy" z dorobkiem 14 pkt. zakończyli zmagania na 4 miejscu. Andrzej Pogorzelski trzeci raz z rzędu wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw świata na żużlu, a ponadto dorzucił srebrny krążek wywalczony w drużynowych mistrzostwach świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1967r. Reprezentacja Polski wywalczyła wicemistrzostwo z dorobkiem 33 pkt., Andrzej Pogorzelski 0 pkt.</ref>. Z osiągnięć w imprezach krajowych na czoło wysuwa się zdobycie przez utalentowanego Edwarda Jancarza - Srebrnego Kasku. W roku 1968 gorzowianom zabrakło 2 punktów do mistrzostwa. "Stal" zdobyła 4 srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski. 6 września na stadionie w Göteborgu doszło do wielkiej sensacji. Gorzowianin Edward Jancarz, debiutujący w rozgrywkach o indywidualne mistrzostwo świata, zdobył po barażowym wyścigu z Rosjaninem Giennadijem Kurylenką, brązowy medal<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata na żużlu w 1968r. W zawodach triumfował Ivan Mauger (Nowa Zelandia) - (3,3,3,3,3) 15 pkt., przed Barrym Briggsem (Nowa Zelandia) - (2,2,3,3,2) 12 pkt. i Edwardem Jancarzem - (1,3,1,3,3) 11+3 pkt. Edward Jancarz w dodatkowym wyścigu o brąz pokonał reprezentanta ZSRR - Genadija Kurylenkę.</ref>. Był to drugi medal w historii indywidualnych mistrzostw świata dla Polski. Ponadto Jancarz i Migoś zdobyli z reprezentacją Polski brązowe medale drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1968r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 19 pkt., Edmund Migoś 8 pkt., Edward Jancarz 6 pkt.</ref>. W sezonie 1969 gorzowska "Stal" zdobywa pierwsze w historii drużynowe mistrzostwo Polski. 9 października odbyło się w Gorzowie Wielkopolskim wielkie święto żużlowe. Rozegrano bowiem mecz pomiędzy nowo kreowanym mistrzem Polski, a mistrzem Wielkiej Brytanii - Poole Pirates<ref>Test-mecz Stal Gorzów Wielkopolski-Poole Pirates w 1969r., 48:30 Stal: Andrzej Pogorzelski - (3,3,3) 9 pkt., Ryszard Dziatkowiak - (0,1,2,0) 3 pkt., Edward Jancarz - (3,3,3) 9 pkt., Wojciech Jurasz - (0,2,2,0) 4 pkt., Marian Pilarczyk - (0,0,2) 2 pkt., Edmund Migoś - (3,1,2,3) 9 pkt., Jerzy Padewski - (3,3,3,3) 12 pkt., Kazimierz Giżycki - (0) 0 pkt. Poole: Geoff Mudge - 8 pkt., Gordon Guasco - 7 pkt., P. Smith - 4 pkt., Odd Fossengen - 2 pkt., Bruce Cribb - 4 pkt., F. Shuter - 4 pkt., T. Leasing - 1 pkt., M. Verman - ns. Po zawodach rozegrano "Kryterium Asów". W finale zwyciężył Edmund Migoś, przed Jerzym Padewskim i Geoffem Mudgem.</ref>. Blisko 17 tys. widzów, którzy w nadkomplecie stawili się na trybunach, oglądało przy świetle elektrycznym wspaniałe pojedynki gorzowian z zawodnikami z Wysp Brytyjskich. Zdecydowanie lepsza była "Stal", zwyciężając 48:30. Ponadto w sezonie 1969 Edward Jancarz wywalczył po raz pierwszy w karierze "Złoty Kask" i wespół z Andrzejem Pogorzelskim wywalczył złoto drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1969r. Reprezentacja Polski wywalczyła mistrzostwo z dorobkiem 31 pkt., Edward Jancarz - (3,2,3,3) 11 pkt., Andrzej Pogorzelski - (2,0) 2 pkt.</ref>. Mimo, że w roku 1970 gorzowianie zajęli w lidze 5 miejsce, sezon ten był też historyczny. Stało się tak za sprawą Edmunda Migosia, który wywalczył pierwszy w dziejach "Stali" tytuł indywidualnego mistrza Polski<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Polski na żużlu w 1970r. W zawodach triumfował Edmund Migoś - (3,3,3,2,3) 14 pkt., przed Andrzejem Wyglendą - 12 pkt. i Antonim Woryną - 11 pkt.</ref>. Ponadto wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw świata we Wrocławiu jako rezerwowy i zdobył brąz w drużynowych mistrzostwach świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1970r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 20 pkt., Edmund Migoś 4 pkt.</ref>. W sezonie 1970 swój debiut w lidze w meczu wyjazdowym przeciwko Śląskowi Świętochłowice zanotowali Zenon Plech i Bogusław Nowak. W sezonie 1971 kilka dni po pierwszym wyjazdowym meczu z ROW Rybnik odbył się na torze przy ul. Śląskiej feralny w skutkach trening, w czasie którego doszło do kolizji Migosia z młodziutkim Zenonem Plechem. Dla weterana gorzowskiego zespołu ten trening okazał się ostatnim występem na torze. Skomplikowany uraz nogi wykluczył go bowiem na zawsze z grona żużlowców. Jakby mało było tych nieszczęść, dwa tygodnie później, podczas meczu Polska - Wielka Brytania, złamania szczęki doznał Andrzej Pogorzelski. "Stal" więc do rozgrywek przystępowała bardzo mocno osłabiona ale mimo tego z dorobkiem 18 pkt. zdobyła srebrny medal. Ponadto Edward Jancarz zdobył 26 września we Wrocławiu brązowy medal drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1971r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 19 pkt., Edward Jancarz - (2,2,u,0) 4 pkt.</ref>. W tym samym sezonie zadebiutowali kolejni zawodnicy: Mieczysław Woźniak i Ryszard Fabiszewski. W sezonie 1972 "Stal" zajęła 5 miejsce w lidze. W innych imprezach krajowych zawodnicy "Stali" pokazali się z dobrej strony i w części zrehabilitowali się za niepowodzenia ligowe. Plech wywalczył tytuł indywidualnego mistrza Polski i brązowy medal drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1972r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 21 pkt., Zenon Plech - (0,2,2,3) 7 pkt.</ref>, a Edward Jancarz wywalczył kolejny "Złoty Kask". Do sezonu 1973 gorzowska "Stal" przystąpiła już bez swojego wieloletniego kapitana - Andrzeja Pogorzelskiego. Mimo to zdobyła drugi w historii tytuł mistrzowski. Sukces drużynowy nie był jedynym na torach krajowych. W mistrzostwach Polski par klubowych na żużlu gorzowianie Jancarz, Plech i Nowak także pewnie zwyciężyli. Największe sukcesy święcił jednak bezapelacyjnie w sezonie 1973 Zenon Plech. Na arenie międzynarodowej wywalczył on dwa brązowe medale Mistrzostw Świata. 8 czerwca w szwedzkim Boras w mistrzostwach świata par na żużlu<ref>Finał Mistrzostw Świata Par na żużlu w 1973r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 21+2 pkt., Zenon Plech - (3,3,2,3,0,3) 14+2 pkt. Zenon Plech w dodatkowym wyścigu o srebrny medal przegrał z reprezentantem Danii - Ole Olsenem.</ref> i 2 września w Chorzowie w finale indywidualnych mistrzostw świata<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata na żużlu w 1973r. W zawodach triumfował Jerzy Szczakiel - (3,3,3,2,2) 13+3 pkt., przed Ivanem Maugerem (Nowa Zelandia) - (3,1,3,3,3) 13+u pkt. i Zenonem Plechem - (2,3,2,3,2) 12 pkt., 11. Edward Jancarz - (3,1,0,2,0) 6 pkt.</ref>. Gorzowianin miał szansę nawet na złoto, ale w jednym z wyścigów został podcięty przez Rosjanina Grigorija Chłynowskiego. Sędzia przyznał Plechowi dwa punkty, a Rosjanina wykluczył i żużlowiec "Stali" ukończył ostatecznie zawody z dorobkiem 12 pkt., podczas gdy jadący w barażu o złoto Jerzy Szczakiel i Ivan Mauger zgromadzili po 13 pkt. Ponadto dorzucił triumf w "Złotym Kasku" wyprzedzając swojego kolegę klubowego - Edwarda Jancarza oraz jadąc w 64 wyścigach w I lidze uzyskał fenomenalną średnią biegową 2,87. Kiedy "Stalowcy" intensywnie przygotowywali się do rozgrywek w 1974 roku, dwaj najlepsi zawodnicy tego klubu - Edward Jancarz i Zenon Plech przebywali dwa miesiące na Antypodach i w Stanach Zjednoczonych, gdzie brali udział w cyklu turniejów zorganizowanych przez Ivana Maugera i Barry’ego Briggsa. Jeździli tam z różnym skutkiem, ale najważniejsze było to, że po raz pierwszy polscy żużlowcy przetarli szlaki australijsko-nowozelandzko-amerykańskie. W kadrze narodowej na 1974 rok znalazło się aż czterech zawodników z Gorzowa Wielkopolskiego. Ostatecznie "Stal" ukończyła rozgrywki ze srebrnym medalem zdobywając w lidze 20 pkt., a Zenon Plech wraz z reprezentacją Polski zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1974r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 13 pkt., Zenon Plech - (1,0,2,1) 4 pkt.</ref>.

Sezony 1975-1980

jako drugi gorzowianin w historii zdobył medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu - także brązowy, 2 września 1973 roku w finale w Chorzowie. W sezonie 1976, oprócz gorzowskiej "Stali", reprezentował barwy angielskiego klubu - Hackney Hawks
To czego nie udało się żużlowcom "Stali" zdobyć do końca 1974 roku, udało się w kolejnym sezonie. Ale zanim doszło do wielkich sukcesów, Edward Jancarz i Zenon Plech spędzili okres przygotowań na australijskich i nowozelandzkich torach. W turnieju par, rozegranym w Christchurch, Jancarz z Plechem potwierdzili swą wysoką klasę i zajęli drugą lokatę, ulegając jedynie Anglikom Johnowi Louisowi i Johnowi Davisowi. Ostatecznie w sezonie 1975 - w dosyć imponującym stylu - gorzowianie wywalczyli swój trzeci złoty medal Drużynowych Mistrzostw Polski, odnosząc 11 zwycięstw i zdobywając 22 punkty. Tym razem ojcem triumfu był Edward Jancarz, który zwyciężył w klasyfikacji najskuteczniejszych jeźdźców 1 ligi, uzyskując średnią biegową 2,72. O tym, że Gorzów Wielkopolski był w 1975 roku stolicą polskiego żużla, można się było przekonać w trakcie eliminacji Indywidualnych Mistrzostw Polski<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Polski na żużlu w 1975r. Do rozgrywek tych zgłosiło się siedmiu gorzowskich żużlowców i wszyscy awansowali do finału. W historii Indywidualnych Mistrzostw Polski na żużlu był to jedyny taki przypadek, który zapewne nigdy nie zostanie powtórzony. Wyniki: 1. Edward Jancarz - (3,3,3,3,3) 15 pkt., 7. Jerzy Padewski - (3,1,0,0,3) - 7 pkt., 9. Zenon Plech - (3,w,1,2,1) 7 pkt., 12. Bogusław Nowak - (w,2,2,0,0) 4 pkt., 14. Jerzy Rembas - (1,w,1,1,1) 4 pkt., 15. Ryszard Fabiszewski - (1,0,1,0,0) 2 pkt., 16. Mieczysław Woźniak - (0,0,0,0,0) 0 pkt.</ref>. Do rozgrywek tych zgłosiło się siedmiu gorzowskich żużlowców i wszyscy awansowali do finału. W historii Indywidualnych Mistrzostw Polski był to jedyny taki przypadek, który zapewne nigdy nie zostanie powtórzony. Na częstochowskim torze bezapelacyjny sukces święcił Edward Jancarz, zdobywając wreszcie tytuł najlepszego zawodnika w kraju. W finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para gorzowska - Jerzy Rembas i Bogusław Nowak - dokonała rzadko spotykanego wyczynu, zdobywając złoto z dorobkiem 30 punktów na 30 możliwych do zdobycia. Ponadto Edward Jancarz dorzucił srebrny medal Mistrzostw Świata Par<ref>Finał Mistrzostw Świata Par na żużlu w 1975r. Reprezentacja Polski wywalczyła wicemistrzostwo z dorobkiem 23 pkt., Edward Jancarz - (2,3,3,2,3,3) 15 pkt.</ref>. Do wielu sukcesów w tym sezonie "Stalowcy" dołożyli jeszcze jedno osiągnięcie - zdobycie Złotego Kasku przez Jancarza. O dominacji gorzowian w tym turnieju świadczy też fakt, że Plech zajął 2 miejsce, Nowak - 3, a Rembas 4 miejsce. Przed rozpoczęciem sezonu 1976 Zenon Plech otrzymał propozycję reprezentowania - oprócz "Stali" - angielskiego zespołu Hackney Hawks. W sezonie 1976 "Stal" obroniła tytuł, a ponadto dorzuciła wiele cennych osiągnięć. Tradycyjnie gorzowianie stanowili trzon reprezentacji Polski w finałach światowych. W Indywidualnych Mistrzostwach Świata, rozgrywanych na torze w Chorzowie, Zenon Plech zajął najwyższe z polskich zawodników - 5 miejsce, z kolei Edward Jancarz był 12, a Jerzy Rembas 14. Natomiast w Drużynowych Mistrzostwach Świata, których areną był trudny londyński tor White City, reprezentacja Polski z Jancarzem, Plechem, Rembasem i częstochowianinem Markiem Cieślakiem, osiągnęła wielki sukces, zdobywając wicemistrzostwo świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1976r. Reprezentacja Polski wywalczyła wicemistrzostwo z dorobkiem 28 pkt., Edward Jancarz 9 pkt., Zenon Plech 6 pkt., Jerzy Rembas 5 pkt.</ref>. W roku 1977 gorzowską "Stal" opuszcza Zenon Plech, a w jego miejsce z Falubazu Zielona Góra przychodzi Bolesław Proch. Gorzowianie w lidze obronili po raz kolejny tytuł i 3 raz z rzędu zostali Drużynowymi Mistrzami Polski. Ponadto Jerzy Rembas i Bogusław Nowak dorzucili złoto Mistrzostw Polski Par Klubowych. W gorzowskim finale Indywidualnych Mistrzostw Polski triumfował Bogusław Nowak, a 3 miejsce zajął Mieczysław Woźniak. Finał Drużynowych Mistrzostw Świata rozegrany we Wrocławiu był wielkim triumfem gorzowian<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1977r. Reprezentacja Polski wywalczyła wicemistrzostwo z dorobkiem 25 pkt., Edward Jancarz - (3,3,2,2) 10 pkt., Jerzy Rembas - (3,3,0,d) 6 pkt., Bogusław Nowak - (1,2,2,1) 6 pkt., Ryszard Fabiszewski - (1) 1 pkt.</ref>. Polska zdobyła srebry medal, niemniej został on przyjęty bardzo entuzjastycznie, a najwięcej radości przeżyli kibice z Gorzowa Wielkopolskiego, gdyż nazajutrz gazety napisały: "Stal Gorzów wicemistrzem świata". Na 25 pkt. zdobytych przez reprezentację Polski Jancarz wywalczył 10, Nowak - 6, Rembas - 6, Fabiszewski - 1, a częstochowianin Cieślak zdobył 2 pkt. Edward Jancarz odniósł też duży sukces, zwyciężając na torze Wimbledonu w prestiżowym turnieju "Embassy Internationale", i pozostawiając w pokonanym polu takie tuzy speedway'a jak: Phil Crump, Billy Sanders, Peter Collins, Malcolm Simmons czy Michael Lee. W sezonie 1978 obok bardzo mocnego składu osobowego, podopieczni trenera Nieścieruka dysponowali w owym czasie najlepszymi maszynami. Do dyspozycji żużlowców były motocykle firmy Weslake, oraz czterozaworowe Jawy. Ponadto klub gorzowski stał się prekursorem nowych metod treningowych w polskim speedway'u. Świetne przygotowanie zawodników w czasie przerwy zimowej było jedną z głównych przyczyn sukcesów. I tak "Stalowcy" po wygraniu 15 z 18 spotkań zostali 4 raz rzędu Mistrzami Polski. Ponadto w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para Jancarz - Proch zdobyła złoto, a w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski Bolesław Proch - pod nieobecność Jancarza i Rembasa - zdobył srebrny medal. Blisko sensacji w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata był Jerzy Rembas, gdyż na nie leżącym Polakom torze Wembley omal nie zdobył medalu, przegrywając dopiero w wyścigu barażowym, i zajmując ostatecznie 5 miejsce. Nieco lepiej poszło "Stalowcom" - Jancarzowi i Rembasowi - w finale Drużynowych Mistrzostw Świata. Z Landshut wrócili oni z brązowym medalem<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1978r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 16+3 pkt., Edward Jancarz 6+3 pkt., Jerzy Rembas 3 pkt. Edward Jancarz w dodatkowym wyścigu o brąz pokonał reprezentanta Czechosłowacji - Jiri Stancla.</ref>, dzięki zwycięstwu Jancarza w biegu barażowym nad Czechosłowakiem Jiri Stanclem. W sezonie 1979 po raz pierwszy od 1971 roku "Stal" zakończyła sezon bez złotego medalu w jakiejkolwiek konkurencji Mistrzostw Polski. W lidze ukończyła rozgrywki ze srebrnym medalem. W finale Indywidualnych Mistrzostw Polski srebro w bardzo dramatycznych okolicznościach wywalczył Mieczysław Woźniak. Ponadto Jancarz w duńskim Vojens wywalczył brązowy medal Mistrzostw Świata Par<ref>Finał Mistrzostw Świata Par na żużlu w 1979r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 20 pkt., Edward Jancarz 13 pkt.</ref>, a finale Drużynowych Mistrzostw Świata po raz pierwszy od 1963 roku zabrakło gorzowian. W roku 1980 "Stalowcy" zajęli 4 miejsce w lidze. Ponadto para Jerzy Rembas - Marek Towalski zdobyła srebro Mistrzostw Polski Par Klubowych, Edward Jancarz wywalczył srebrny medal w Mistrzostwach Świata Par<ref>Finał Mistrzostw Świata Par na żużlu w 1980r. Reprezentacja Polski wywalczyła wicemistrzostwo z dorobkiem 22 pkt., Edward Jancarz - (3,1,2,3,3,3) 15 pkt.</ref> i wespół z Rembasem wywalczył brąz we Wrocławiu w finale Drużynowych Mistrzostw Świata<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata na żużlu w 1980r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowe medale z dorobkiem 15 pkt., Edward Jancarz - (3,d,0) 3 pkt., Jerzy Rembas - (d,0) 0 pkt.</ref>. Jednocześnie był to ostatni jak do tej pory występ gorzowian w finale tej konkurencji. Z kolei 27 września do miasta nad Wartą zjechał angielski zespół Edwarda Jancarza - Wimbledon Dons. Minimalnie lepsi okazali się Anglicy wygrywając 37:41.
Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Bogusław Nowak • Jerzy Padewski • Zenon Plech • August Swadowski • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Stanisław Chomski • Mirosław Ćwikła • Andrzej Mielczarek • Jerzy Rembas • Bolesław Rzewiński • Marek Towalski
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
opis2 = 1976
spis2 =
Mirosław Ćwikła • Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Bogusław Nowak • Jerzy Padewski • Zenon Plech • Bolesław Rzewiński • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Stanisław Chomski • Ryszard Dubiec • Mirosław Hlib • Franciszek Jaziewicz • Mieczysław Kania • Andrzej Mielczarek • Krzysztof Okupski • Jerzy Rembas • Paweł Sawicz • August Swadowski • Marek Towalski
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
opis3 = 1977
spis3 =
Mirosław Ćwikła • Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Franciszek Jaziewicz • Andrzej Mielczarek • Bogusław Nowak • Bolesław Proch • Bolesław Rzewiński • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Stanisław Chomski • Ryszard Dubiec • Mieczysław Kania • Krzysztof Okupski • Jerzy Rembas • Paweł Sawicz • August Swadowski • Marek Towalski
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
opis4 = 1978
spis4 =
Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Franciszek Jaziewicz • Grzegorz Kislinger • Bogusław Nowak • Bolesław Proch • Jerzy Rembas • Bolesław Rzewiński • Marek Towalski • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Stanisław Chomski • Krzysztof Czechowski • Benedykt Dąbrowski • Ryszard Dubiec • Arkadiusz Mazurkiewicz • Edmund Migoś jr. • Krzysztof Okupski • Zdzisław Pańczyszyn • Stanisław Racięda • Piotr Szewczykowski • Józef Ufir
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
opis5 = 1979
spis5 =
Stanisław Chomski • Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Bogusław Nowak • Bolesław Proch • Jerzy Rembas • Bolesław Rzewiński • Marek Towalski • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Krzysztof Czechowski • Benedykt Dąbrowski • Ryszard Dubiec • Arkadiusz Mazurkiewicz • Edmund Migoś jr. • Krzysztof Okupski • Zdzisław Pańczyszyn • Stanisław Racięda • Piotr Szewczykowski • Józef Ufir
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
opis6 = 1980
spis6 =
Stanisław Chomski • Ryszard Fabiszewski • Edward Jancarz • Bogusław Nowak • Bolesław Proch • Jerzy Rembas • Marek Towalski • Mieczysław Woźniak
opis2 = Juniorzy
spis2 = Krzysztof Czechowski • Benedykt Dąbrowski • Ryszard Dubiec • Krzysztof Grzelak • Arkadiusz Mazurkiewicz • Edmund Migoś jr. • Krzysztof Okupski • Zdzisław Pańczyszyn • Adam Podsiadło • Stanisław Racięda • Marek Rozwadowski • Piotr Szewczykowski • Józef Ufir
opis3 = Trener
spis3 = Ryszard Nieścieruk}}
}}

Sezony 1981-1987

, jeden z wieloletnich liderów "Stali", przez całą karierę związany z gorzowskim klubem. W sezonie 1983 uzyskał imponującą średnią biegową 2,65
- triumfator rozegranego 13 lipca 1986 roku w Gorzowie Wielkopolskim turnieju pożegnalnego Edwarda Jancarza
Na przełomie 1980-1981 roku działacze klubu zdecydowali się na przebudowę toru i żużlowcy gorzowscy byli zmuszeni wyemigrować do Poznania. Zanim jednak doszło do pierwszego meczu ligowego, nastąpiły w kadrze zespołu pewne zmiany. Bolesław Proch i Ryszard Nieścieruk przenieśli się do Polonii Bydgoszcz stąd podobnie jak to było w połowie lat 70, obowiązki jeżdżącego trenera przejął Edward Jancarz. W lidze "Stal" zdobyła srebrny medal, w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych para Rembas - Towalski, wywalczyła złoto, a Edward Jancarz wywalczył brązowe medale w finałach Mistrzostw Świata Par<ref>Finał Mistrzostw Świata Par na żużlu w 1981r. Reprezentacja Polski wywalczyła brązowy medal z dorobkiem 21 pkt., Edward Jancarz - (1,2,0,2,0,1) 6 pkt.</ref> i Indywidualnych Mistrzostw Polski. W sezonie 1982 "Stalowcy" zdobyli pierwszy w historii brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. W tym samym sezonie finał Mistrzostw Polski Par Klubowych rozgrywany był po raz pierwszy w Gorzowie Wielkopolskim. Gorzowianie Jerzy Rembas i Bogusław Nowak zdobyli brązowe medale. W roku 1983 do Polonii Bydgoszcz po 11 latach jazdy w Gorzowie Wielkopolskim odszedł Ryszard Fabiszewski ale za to po kilku chudszych latach, zwłaszcza jeśli chodzi o szkolenie następców dawnych gwiazd, w bardzo krótkim czasie pojawiła się grupka utalentowanych młodzieżowców: Mirosław Daniszewski, Ryszard Franczyszyn, Krzysztof Grzelak, Jarosław Gała i Cezary Owiżyc. Ostatecznie "Stalowcy" w sezonie 1983 zdobyli siódmy tytuł Drużynowych Mistrzów Polski. Pierwszoplanowymi postaciami zespołu byli Jancarz, Rembas i Nowak. Na 917 pkt. zdobytych przez "Stal", tercet ten wywalczył 659 pkt., imponując przez cały sezon równą i wysoką formą. Skuteczna jazda "Stali" była w dużej mierze efektem znakomitej postawy mechaników klubowych. Dość powiedzieć, że w 18 meczach gorzowianie zanotowali zaledwie 15 defektów. Ciekawostką był fakt, że "Stalowcy" startowali w tym sezonie na nowym sprzęgle konstrukcji byłego gorzowskiego żużlowca - Edwarda Pilarczyka. Także inne rozgrywki przyniosły sporo sukcesów. W Indywidualnych Mistrzostwach Polski drugi swój złoty medal wywalczył w Gdańsku Edward Jancarz, w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych w Zielonej Górze tercet: Jancarz, Nowak i Rembas wywalczył brąz, a Ryszard Franczyszyn zdobył jako pierwszy z żużlowców "Stali" Brązowy Kask. W roku 1984 podczas test-meczu Polska-Włochy w Gorzowie Wielkopolskim Edward Jancarz doznał groźnej kontuzji, która wyeliminowała go z dalszej części sezonu. W 10 biegu Valentino Furlanetto, jadący tuż przed Jancarzem, nie opanował motocykla i upadł, a jego maszyna trafiła w nadjeżdżającego gorzowianina. Kontuzja Jancarza wyeliminowała zawodnika "Stali" z wielu imprez międzynarodowych i krajowych. Lider polskiej reprezentacji nie wystartował między innymi w finale Drużynowych Mistrzostw Świata, a także w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata, do którego jako jedyny Polak wywalczył awans. Ponadto nie mógł także bronić na własnym torze tytułu Indywidualnego Mistrza Polski. "Stalowcy" w lidze wywalczyli mimo to srebrny medal, gromadząc w rozgrywkach 25 pkt. Przed sezonem 1985 gorzowski klub opuścił niespodziewanie Bogusław Nowak, przechodząc do 2 ligowej Unii Tarnów. W grupie młodzieżowców pojawił się kolejny obiecujący talent - Piotr Świst. Z wypożyczenia powrócił Krzysztof Okupski. Gorzowianie w lidze ostatecznie zajęli 8 miejsce. Mimo znacznych trudności udało się, zwłaszcza w kategorii młodzieżowej, zanotować kilka znaczących osiągnięć. Obok złota w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych gorzowscy juniorzy - Franczyszyn, Owiżyc, Świst, Daniszewski i Gała zdobyli brąz w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski oraz Srebrny Kask wywalczył Ryszard Franczyszyn, a 3 miejsce w Brązowym Kasku - Piotr Świst. Do rozgrywek w roku 1986 "Stal" przystąpiła już bez Edwarda Jancarza, który po 21 sezonach spędzonych na torach postanowił oficjalnie zakończyć karierę. Z kolei utalentowany Ryszard Franczyszyn zimą wyjechał do Nowej Zelandii na zaproszenie Ivana Maugera na cykl turniejów na tamtejszych torach. W lidze "Stal" zajęła 5 miejsce. Ponadto Piotr Świst zdobył srebrny medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski i triumf w finale Brązowego Kasku. "Stalowcy" w składzie - Cezary Owiżyc, Piotr Świst i Jarosław Gała zdobyli także tytuł Młodzieżowych Mistrzów Polski Par Klubowych i pierwszy raz w historii klubu - Młodzieżowych Drużynowych Mistrzów Polski. Jednak najwięcej emocji wzbudził rozegrany 13 lipca turniej pożegnalny Edwarda Jancarza. Triumfował w nim Phil Crump, przed Kelly Moranem i Kelvinem Tatumem<ref>Turniej pożegnalny Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim w 1986r. W zawodach triumfował Phil Crump (Australia) - (3,2,2,3,3) 13+3 pkt., przed Kelly Moranem (USA) - (3,3,3,2,2) 13+2 pkt. i Kelvinem Tatumem (Wielka Brytania) - (2,3,2,3,2) 12 pkt., 9. Ryszard Franczyszyn - (3,0,1,2,d) 6 pkt., 16. Piotr Świst - (1,1,0,0,0) 2 pkt. Prolog turnieju: Edward Jancarz, Kelly Moran, Phil Crump, Wojciech Żabiałowicz. Po prologu Edward Jancarz przekazał swój plastron Piotrowi Świstowi.</ref>. Wystąpił w nim także Piotr Świst, który otrzymał z rąk Jancarza plastron z numerem 1 i został niejako mianowany na następcę. W sezonie 1987 gorzowski klub w lidze wywalczył drugi w historii brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Po kilku latach gorzowski klub wzbogacił się wreszcie o medal w imprezie seniorskiej. W finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Franczyszyn, Okupski i Świst wywalczył srebrno. Oprócz tego Piotr Świst zdobył tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski, wywalczył Brązowy Kask i jako pierwszy Polak srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów na żużlu w 1987r. W zawodach triumfował Gary Havelock (Wielka Brytania) - (3,2,3,3,2) 13 pkt., przed Piotrem Świstem - (3,3,2,2,1) 11+3 pkt. i Seanem Wilsonem (Wielka Brytania) - (2,1,2,3,3) 11+2 pkt., 15. Cezary Owiżyc - (1,2,0,2,0) 5 pkt. Piotr Świst w dodatkowym wyścigu o srebrny medal pokonał Seana Wilsona (Wielka Brytania), Bo Arrhena (Szwecja) i Tommy Dunkera (RFN). Był to pierwszy w historii medal polskiego zawodnika w tych zawodach.</ref>. Ponadto gorzowska para Cezary Owiżyc i Piotr Paluch zdobyła złoto Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych.

Sezony 1988-1993

Przed sezonem 1988 w gorzowskim klubie panował duży optymizm. Prognozy na najbliższy rok zakładały walkę o co najmniej tytuł wicemistrza Polski. 28 kwietnia doszło w Gorzowie Wielkopolskim do wydarzenia, które rzuciło cień na cały sezon, i miało duży wpływ na postawę drużyny już do końca rozgrywek. Oto w meczu na szczycie spotkały się Stal Gorzów Wielkopolski i Unia Leszno. Gorzowianie szybko wyszli na prowadzenie i po 6 wyścigach było już 23:12. Leszczynianie kompletnie nie radzili sobie z ciężkim, gorzowskim torem. I oto do akcji wkroczył sędzia meczu - Roman Cheładze. Postanowił zakończyć mecz z powodu spreparowania nawierzchni, co przez niektórych zostało przyjęte jako pokazówka, gdyż wśród 20 tysięcznej publiczności znajdował się ówczesny minister sportu - Aleksander Kwaśniewski. Klub sportowy "Stal" potraktowano nie tylko walkowerem (i przy okazji ujemnym punktem), ale także surowymi karami finansowymi, zawieszeniem kierownika zawodów i zamknięciem stadionu na jeden mecz ligowy. Ostatecznie "Stal" ukończyła rozgrywki na 5 miejscu. W pozostałych imprezach mistrzowskich zawodnicy "Stali" zrealizowali większość przedsezonowych założeń. W kategorii seniorskiej tercet gorzowian zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski Par Klubowych, ponadto Złoty Kask wywalczył, co było dużą niespodzianką, Piotr Świst. Świst wywalczył także 2 tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski oraz srebrny medal w finale Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych (wraz z Hućką i Paluchem). Rozgrywki ligowe w roku 1989 "Stalowcy" ukończyli ponownie na 5 miejscu, gromadząc 23 pkt. Tylko gorzowscy żużlowcy ratowali w 1989 roku honor polskiego speedway'a. Nic więc dziwnego, że Piotr Świst otrzymał jako jedyny Polak propozycję startów w lidze brytyjskiej. Niestety, zacietrzewienie działaczy spowodowało ucięcie tematu i w efekcie gorzowianin na wyspy nie pojechał. Ponadto "Stal" zdobyła brąz Mistrzostw Polski Par Klubowych (Krzysztof Okupski, Piotr Świst, Ryszard Franczyszyn), a Świst zdobył 3 z rzędu złoty medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski, Srebrny Kask i Indywidualny Puchar Polski. Sezon 1990 był dla polskiego żużla przełomowy. Kilka klubów zakontraktowało zawodników zza granicy. Gorzowianie rozpoczęli rozgrywki bardzo dobrze lecz 16 czerwca w austriackim Wiener Neustadt, podczas półfinału Mistrzostw Świata Par doszło do tragicznego karambolu, w którym ucierpiała polska para: Piotr Świst i Ryszard Dołomisiewicz. Głównym powodem wypadku było rozgrywanie zawodów bezsensownym systemem, w którym w wyścigach brało udział po 6 zawodników. Gorzowianin na jednym z łuków próbował minąć jednego z Australijczyków i jednego ze Szwedów, ale niestety w wyniku zakotłowania się na wirażu wylądował najpierw na bandzie, a następnie wyleciał w górę, i upadł na betonowe schody. Ciężko poszkodowanego zawodnika "Stali" ratowano na miejscu w karetce. "Stal" zakończyła rozgrywki na 4 miejscu i pod nieobecność Śwista "Stalowcy" nie zdobyli, po raz pierwszy od niepamiętnych czasów, choćby jednego medalu Mistrzostw Polski. W roku 1991 dużym wydarzeniem było zakontraktowanie pierwszych w historii gorzowskiego żużla zawodników zagranicznych. Podpisano umowy z doświadczonymi, choć prezentującymi średni poziom zawodnikami: Niemcem Klausem Lauschem, Węgrem Antalem Kocso, Finem Olli Tyrväinenem i Szwedem Tony Olssonem. Ostatecznie w sezonie 1991 "Stal" w rozgrywkach ligowych wywalczyła ponownie 4 miejsce. Ponadto warto odnotować brązowy medal Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski wywalczony przez Palucha, Łukaszewskiego, Flisa, Staszewskiego i Hućkę, a także udział Piotra Palucha i Marka Hućki w rozgrywanym na torze w Coventry, finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Przed sezonem 1992 po raz kolejny w gorzowskim klubie działo się bardzo dużo. Zakontraktowano nowych obcokrajowców - Gary'ego Havelocka, Bohumila Brhela i Einara Kyllingstada. Ostatecznie, po 5 latach przerwy, "Stal" zdobyła 10 w historii klubu srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski. 12 lipca 1992 roku odbył się w Gorzowie Wielkopolskim "I Memoriał Edwarda Jancarza". Ten były gorzowski żużlowiec został 11 stycznia ugodzony nożem przez swoją drugą żonę i wkrótce zmarł. Postanowiono w tej sytuacji, że co roku legenda "Stali" będzie miała swój turniej, i to z udziałem zawodników tylko i wyłącznie z czołówki światowej, gdyż właśnie wśród najlepszych w Polsce i na świecie znajdował przez niemal 20 lat popularny "Eddy". W premierowych memoriałowych zawodach zwyciężył Duńczyk Hans Nielsen. W kolejnym sezonie 1993 gorzowski klub w lidze z dorobkiem 20 pkt. zajął 4 miejsce. Ponadto Piotr Świst na torze w Bydgoszczy zdobył brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Polski. Listę osiągnięć 1993 roku zamyka srebrny medal startującego drugi sezon w Szwecji, Śwista, w Drużynowych Mistrzostwach tego kraju. Gorzowianin był jednym z głównym autorów wicemistrzostwa zdobytego przez ekipę Smederny Eskilstuna.

Sezony 1994-1998

Sezon 1994 zaznaczył się znów nowinką regulaminową. Główna Komisja Sportu Żużlowego postanowiła wprowadzić do naszej ligi tzw. "system szwedzki". Nadal mecze miały liczyć 15 biegów, z tym że dwa ostatnie miały być gonitwami "nominowanymi", w których każdy klub wystawiał najczęściej po 4 najlepszych swoich zawodników w danym dniu. Zwiększono także rolę młodzieżowców, gdyż mieli oni od tej pory „swój” bieg (wyścig numer 7 w każdym meczu). Działacze "Stali" zakontraktowali przed sezonem dwóch nowych zawodników zagranicznych: Amerykanina Billy’ego Hamilla i Australijczyka Jasona Crumpa - utytułowanego 19-latka, syna znakomitego w przeszłości żużlowca - Phila Crumpa. Ostatecznie "Stalowcy" rozgrywki zakończyli na 4 miejscu, gromadząc tyle samo punktów co trzeci Apator Toruń, ulegając jedynie różnicą tzw. małych punktów. W leszczyńskim finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Świst - Franczyszyn - Paluch zdobył brązowe medale. Ponadto srebrne medale w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych wywalczyli Robert Flis, Piotr Rembas i Mariusz Staszewski oraz w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski zdobyli Flis, Staszewski, Rembas i Żłobiński. W Srebrnym Kasku Robert Flis zajął drugie miejsce. Warto odnotować też udział w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata rozgrywanym w duńskim Vojens - Piotra Śwista. Gorzowianin zajął w nim odległe 15 miejsce, gromadząc w turnieju 1 pkt. Przed sezonem 1995 "Stal" zasiliła dwójka nowych obcokrajowców: Anglik Chris Louis i Amerykanin Josh Larsen. "Stalowcy" zakończyli zmagania w lidze na 6 miejscu, zdobywająć w rozgrywkach 18 pkt. W pozostałych rozgrywkach "Stal" zdobyła brązowe medale w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski (Moskwiak, Flis, Staszewski, Rembas, Żłobiński. Największy sukces w sezonie 1995 odniósł Piotr Świst. Gorzowianin zdobył w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski we Wrocławiu srebrny medal, ulegając w dodatkowym wyścigu o złoto z Tomaszem Gollobem. W finale startowało jeszcze dwóch zawodników "Stali": Marek Hućko i Ryszard Franczyszyn. Przed rozpoczęciem sezonu 1996 nastąpiła zmiana na stanowisku szkoleniowca. Nowym trenerem "Stali" został Zenon Plech. Ponadto do Gorzowa Wielkopolskiego powrócił Jason Crump, a dodatkowo także sprowadzono jego rodaka - Jasona Lyonsa. "Stal" w lidze ostatecznie z dorobkiem 23 pkt. zajęła 4 miejsce. Ponadto warto odnotować zdobycie srebrnych medali w Drużynowym Pucharze Polski. W zespole "Stali" startowali: Świst, Hućko, Franczyszyn, Paluch i Flis. Przed rozpoczęciem sezonu 1997 gorzowską drużynę wzmocniło dwóch nowych zawodników: Indywidualny Mistrz Świata z sezonu 1994, znakomity Szwed - Tony Rickardsson i Tomasz Bajerski, który przeszedł z Apatora Toruń za rekordową kwotę 600 tys. zł. Był to absolutny rekord w historii światowego żużla. "Stal" wsparta nowymi żużlowcami zdobyła srebro Drużynowych Mistrzostw Polski ulegając w finale rozgrywek Polonii Bydgoszcz (1 mecz w Gorzowie Wielkopolskim 46:44 dla "Stali", rewanż w Bydgoszczy - 60:30 dla Polonii). Ponadto w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych tercet Piotr Świst, Tomasz Bajerski, Piotr Paluch wywalczył brązowe medale. Przed rozpoczęciem sezonu 1998 w nadwarciańskim żużlu doszło do wielkiej sensacji. Oto po 13 latach nieprzerwanej jazdy w Gorzowie Wielkopolskim, z drużyny "Stali" odszedł jej wieloletni lider - Piotr Świst. Za kwotę 525 tys. zł przeniósł się on do klubu z Rzeszowa. I oto w niezbyt długim czasie od zakończenia sezonu zespół gorzowski został poważnie osłabiony. Ostatecznie jednak, rzutem na taśmę, udało się pozyskać z Piły Waldemara Walczaka i z Gdańska, doświadczonego Dariusza Stenkę. Ponadto nowym szkoleniowcem został Jerzy Kniaź, a dotychczasowego szkoleniowca - Zenona Plecha, desygnowano na stanowisko menedżera. Ostatecznie "Stalowcy" w lidze zajęli odległą 8 pozycję gromadząc w rozgrywkach 16 pkt. Dużym sukcesem było wywalczenie w gorzowskim finale Mistrzostw Polski Par Klubowych przez parę "Stali" Krzysztof Cegielski - Tomasz Bajerski złotych medali. Krzysztof Cegielski, który w sezonie 1998 spisywał się znakomicie, zajmował 2 miejsca w finałach Srebrnego i Brązowego Kasku i 4 miejsce w premierowej edycji Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów. Popularny „Cegła” zwyciężał ponadto w "Memoriale Rifa Saitgariejewa" w Ostrowie Wielkopolskim oraz w kilku imprezach młodzieżowych na torach całej Polski.

Sezony 1999-2002

Przed sezonem 1999 dokonano wielu zmian w zespole. Do "Stali" w roli szkoleniowca powrócił Stanisław Chomski. Do zespołu dołączyli ponadto Rafał Okoniewski, kupiony z Polonii Piła za 600 tys. zł., Tomasz Cieślewicz z Wybrzeża Gdańsk, Roman Poważny i Andreas Jonsson, który zastąpił Tony'ego Rickardssona odchodzącego do Gdańska. Wszyscy fachowcy twierdzili, że zespół z Gorzowa Wielkopolskiego będzie największą zagadką rozgrywek. "Stal" okrzyknięto drużyną tzw. "młodych wilków”, mogących sprawić wielką sensację. Średnia wieku była zdecydowanie najniższa w całej ekstraklasie: najstarszy w gronie gorzowian Paluch miał 29 lat, ponadto Bajerski 24, Poważny 23, Cieślewicz 21, Cegielski 20, Okoniewski i Jonsson po 19, a rezerwowi młodzieżowcy - Aszenberg i Kwiatkowski - po 18. Ostatecznie "Stalowcy" w lidze zajęli 6 miejsce z dorobkiem 18 pkt. Ponieważ "Stal" miała w składzie trzech znakomitych juniorów, można było w ciemno stawiać, że większość laurów w kategorii młodzieżowej przypadnie w tym roku gorzowianom. Tak też się stało. W finale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski złoto wywalczył Rafał Okoniewski, a srebro Krzysztof Cegielski. Ponadto tercet "Stali" Okoniewski - Cegielski - Cieślewicz zdobył srebro w Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Par Klubowych, złoto w finale Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski, Okoniewski zdobył Brązowy Kask, a Cieślewicz zajął 3 miejsce w finale Srebrnego Kasku. Warto odnotować też złoto Rafała Okoniewskiego w Indywidualnych Mistrzostwa Europy Juniorów oraz udział popularnego "Okonia" i Tomasza Cieślewicza w finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów rozgrywanego w duńskim Vojens. "Stalowcy" zajęli w tym turnieju odpowiednio 6 i 9 miejsce. Zaraz po zakończeniu sezonu 1999 ruszyły prace związane z przebudową gorzowskiego toru i stadionu. Klubowi Sportowemu "Stal" przyznano bowiem na nowy sezon organizację finału Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. W związku z pierwszą tak poważną imprezą w Gorzowie Wielkopolskim, postanowiono radykalnie zmienić oblicze obiektu przy ul. Śląskiej. Zasadniczej zmianie miała ulec geometria skróconego do 330 metrów toru (na styl tzw. angielski), ponadto zaplanowano budowę nowej wieżyczki sędziowskiej, oraz montaż bandy z tworzyw sztucznych w miejsce dawnej „siatki”. Gorzowską drużynę przed sezonem opuścili Krzysztof Cegielski i Roman Poważny. Z kolei zakontraktowano po trzech latach przerwy Jasona Crumpa i po dwóch Piotra Śwista. Nowym zawodnikiem był także Australijczyk Craig Boyce. "Stalowcy" rozgrywki zakończyli na 3 miejscu zdobywając brązowe medale Drużynowych Mistrzostw Polski. W sezonie 2000 w 20 meczach uzbierali 19 pkt. Największą imprezą w Gorzowie Wielkopolskim był oczywiście finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Zgodnie z przewidywaniami fachowców, którzy faworytów upatrywali w którymś z obecnych lub byłych zawodników "Stali", zwyciężył Andreas Jonsson przed Krzysztofem Cegielskim i Jarosławem Hampelem<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów na żużlu w 2000r. W zawodach triumfował Andreas Jonsson (Szwecja) - (2,3,3,3,3) 13 pkt., przed Krzysztofem Cegielskim - (3,2,w,3,3) 11+3 pkt. i Jarosławem Hampelem - (3,3,2,2,1) 11+2 pkt., 5. Rafał Okoniewski - (1,3,1,2,3) 10 pkt.</ref>. Reprezentant "Stali" Rafał Okoniewski zajął 5 miejsce. Ponadto Okoniewski wywalczył złoto Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski rozgrywanych na torze w Gorzowie Wielkopolskim, pokonując w dodatkowym wyścigu Tomasza Chrzanowskiego z Apatora Toruń. W sezonie 2001 "Stal" wzmocniła dwójka nowych zawodników: Szwed Stefan Dannö i Duńczyk Hans Andersen. Gorzowską drużynę po 4 latach jazdy opuścił Tomasz Bajerski, który powrócił do Torunia. W miejsce popularnego "Bajera" zakontraktowano dwóch wychowanków Mariusza Staszewskiego i Roberta Flisa. "Stalowcy" w lidze zakończyli zmagania na 4 miejscu, gromadząc w rozgrywkach 19 punktów. Sporo osiągnięć zanotowali także gorzowscy żużlowcy w różnych rozgrywkach rangi mistrzowskiej. Rafał Okoniewski wywalczył brąz w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów i Srebrny Kask. Ponadto Mariusz Staszewski zdobył srebrny medal w premierowej edycji Indywidualne Mistrzostwa Europy rozgrywanych w belgijskim Heusden-Zolder. Przed sezonem 2002 w gorzowskim klubie nastąpiły spore zmiany. Z powodu braku finansów rozstano się z wicemistrzem świata Jasonem Crumpem i Rafałem Okoniewskim. W ich miejsce pozyskano młodego Czecha Lukáša Drymla i Duńczyka Jespera Jensena. W trakcie sezonu kontuzji doznał Piotr Świst i działacze "Stali" postanowili zakontraktować w jego miejsce doświadczonego, 30-letniego Anglika Joe Screena. 28 września 2002 roku, o godzinie 16:37, po 40 latach nieprzerwanej jazdy w ekstraklasie, nastąpił historyczny spadek. "Stal" zajęła ostatnie miejsce w lidze, gormadząc w rozgrywkach 7 punktów. Pomimo fatalnej sytuacji finansowej, gorzowski klub wzbogacił się o medal Indywidualnych Mistrzostw Polski. Po zaciętej walce w toruńskim finale, brązowy medal wywalczył lider "Stali" - Piotr Świst. Popularny "Twisty" awansował także do finału Indywidualnych Mistrzostw Europy, jednak z powodu kontuzji nie wziął udziału w walce o główne trofea.
Tomasz Bajerski • Andreas Jonsson • John Jörgensen • Joonas Kylmäkorpi • Piotr Paluch • Roman Poważny
opis2 = Juniorzy
spis2 = Michał Aszenberg • Krzysztof Cegielski • Tomasz Cieślewicz • Marcin Dąbrowski • Tomasz Kwiatkowski • Mateusz Ludwicki • Michał Mudrecki • Rafał Okoniewski • Tomasz Zywertowski
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis2 = 2000
spis2 =
Tomasz Bajerski • Craig Boyce • Tomasz Cieślewicz • Jason Crump • Andreas Jonsson • Piotr Paluch • Piotr Świst
opis2 = Juniorzy
spis2 = Michał Aszenberg • Marcin Dąbrowski • Tomasz Kwiatkowski • Rafał Okoniewski • Marcin Rajkowski • Przemysław Rajkowski • Marcin Rybak • Karol Szałkiewicz
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis3 = 2001
spis3 =
Hans Andersen • Jason Crump • Stefan Dannö • Robert Flis • Piotr Paluch • Mariusz Staszewski • Piotr Świst
opis2 = Juniorzy
spis2 = Michał Aszenberg • Marcin Dąbrowski • Rafał Okoniewski • Michał Rajkowski • Marcin Rybak • Zbigniew Suchecki • Jakub Śpiewanek
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis4 = 2002
spis4 =
Lukáš Dryml • Robert Flis • Jesper Bruun Jensen • Piotr Paluch • Joe Screen • Mariusz Staszewski • Piotr Świst
opis2 = Juniorzy
spis2 = Paweł Hlib • Mariusz Pacholak • Marcin Rajkowski • Marcin Rybak • Michał Rajkowski • Zbigniew Suchecki • Jakub Śpiewanek
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
}}

Sezony 2003-2007

Po spadku z Ekstraligi atmosfera w gorzowskim żużlu nadal była fatalna. Jedną z koncepcji była likwidacja klubu sportowego "Stal" i powołanie „Gorzowskiego Klubu Żużlowego”, który mógłby wystartować bez długów, ale zgodnie z regulaminem, zaledwie w trzeciej lidze. Zimą zespół opuścili liderzy: Piotr Świst przeszedł do ZKŻ-u Zielona Góra oraz Mariusz Staszewski do RKM-u Rybnik. W tym momencie w składzie drużyny pozostało jedynie kilku młodzieżowców oraz doświadczeni Paluch i Flis. Przed sezonem zakontraktowano trzech doświadczonych Szwedów: Niklasa Klingberga, Daniela Nermarka i Magnusa Zetterströma. Egzamin na licencję „Ż”, pomyślnie zdała trójka wychowanków "Stali": Kamil Brzozowski, Andrzej Głuchy i Sławomir Dąbrowski - syn startującego przed laty Benedykta Dąbrowskiego. I tak 30 marca 2003 roku odbył się pierwszy od 42 lat mecz gorzowskiej "Stali" na drugoligowym froncie. Był to mecz wyjazdowy z Kolejarzem Rawicz wygrany przez gorzowian 32:58. Ostatecznie "Stalowcy" ukończyli rozgrywki na 4 miejscu gromadząc 19 pkt. Z indywidualnych osiągnięć warto odnotować 3 miejsce w toruńskim finale Brązowego Kasku - Michała Rajkowskiego, występ w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów Hliba (11 m.) oraz awans pary Piotr Paluch - Robert Flis do finału Mistrzostw Polski Par Klubowych. Przed sezonem 2004 nie było wielkich zmian w składzie "Stali" poza ściągnięciem przez trenera Stanisława Chomskiego wychowanka gorzowskiego klubu Marka Hućki, który po siedmiu latach startów w innych klubach miał być zawodnikiem tzw. solidnej drugiej linii. Ostatecznie "Stal" z dorobkiem 17 pkt. zajęła 4 miejsce. Największym sukcesem "Stali" w sezonie 2004 było srebro Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski. Ponadto warto odnotować starty Pawła Hliba w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów (7 m.) oraz Piotra Palucha, który awansował po raz pierwszy od 11 lat do finału Indywidualnych Mistrzostw Polski. Przed sezonem 2005 skład drużyny zmienił się w sposób dość znaczący. W miejsce Marka Hućki i doświadczonych Szwedów pozyskano powracającego po 12 latach do Gorzowa Wielkopolskiego Jarosława Łukaszewskiego, Duńczyka Kennetha Bjerre, Krzysztofa Pecynę oraz Indywidualnego Mistrza Świata z sezonu 2000 - Anglika Marka Lorama. "Stalowcy" mieli w sezonie walczyć o powrót do elity jednak ostatecznie skończyło się na 4 miejscu, ulegając w fazie play-off zespołom Rybnika i Ostrowa. Z osiągnięć poza ligowych odnotować należy wywalczenie w gorzowskim finale przez tercet: Paweł Hlib - Michał Rajkowski - Kamil Brzozowski brązowych medali Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych. Hlib był bardzo blisko medali w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów i Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów, lecz w obu finałach uplasował się na 4 miejscach, a także uczestniczył w premierowej edycji Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów, lecz z powodu kontuzji stracił niestety szansę zdobycia z reprezentacją Polski złotego medalu. Przed sezonem 2006 z zespołu ubył Paweł Hlib, który postanowił spróbować w końcu swoich sił w Ekstralidze i przeniósł się do Unii Tarnów. Oprócz Hliba odeszli Bjerre, Flis, Pecyna i Loram. W ich miejsce pozyskano Szwedów: Ruuda, ponownie Klingberga i Nermarka, Janssona, Jonassona oraz Fina Kylmäkorpiego. Zmiana nastąpiła także na stanowisku prezesa klubu, którym został ówczesny wiceprezes Władysław Komarnicki. Ostatecznie gorzowska drużyna - tak jak w poprzednich 4 sezonach - ukończyła rozgrywki na 4 miejscu z dorobkiem 16 pkt. Po 4 nieudanych sezonach spędzonych na zapleczu Ekstraligi, wreszcie w 2007 roku przyszedł czas na przełom. Do "Stali" powrócili Paweł Hlib, Duńczyk Jesper Bruun Jensen oraz Szwed Magnus Zetterström. Pozyskano także Słoweńca Mateja Ferjana. Od tego roku wprowadzono nowinki regulaminowe. Najlepszy zespół po rundzie zasadniczej otrzymywał w fazie play-off „handicap”, tj. możliwość rozegrania ewentualnego trzeciego, decydującego meczu na własnym torze, a także wprowadzono tzw. „jokera", tj. zawodnika, którego można było wprowadzić w trakcie meczu przy stracie co najmniej 10 pkt. Punkty takiego żużlowca były mnożone razy 2. Po rundzie zasadniczej Gorzowianie z dorobkiem 23 pkt. plasowali się na 1 miejscu. W decydujących o awansie meczach "Stal" zmierzyła się z KM Ostrów Wielkopolski. Ostatni pojedynek sezonu 2007, rozegrany 30 września przyniósł mnóstwo niezapomnianych wrażeń. Sprawa awansu rozstrzygnęła się w wyścigu 14, w którym para "Stali" Jensen - Hlib, przy oszałamiającym aplauzie kibiców, pokonała podwójnie parę gości. Ostatecznie "Stal" wygrała 3 mecz 49:41 i po 5 sezonach spędzonych w I lidze powróciła do Ekstraligi żużlowej. Paweł Hlib w sezonie 2007 wywalczył także tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski, brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów<ref>Finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów na żużlu w 2007r. W zawodach triumfował Emil Sayfutdinov (Rosja) - (3,3,3,3,3) 15 pkt., przed Chrisem Holderem (Australia) - (2,3,3,3,3) 14 pkt. i Pawłem Hlibem - (3,2,3,2,2) 12 pkt.</ref> oraz był w kadrze Polski, która wywalczyła złote medale Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów<ref>Finał Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów na żużlu w 2007r. Reprezentacja Polski wywalczyła mistrzostwo z dorobkiem 40 pkt., Paweł Hlib - (2,2,2,2,2) 10 pkt.</ref>.
Robert Flis • Niklas Klingberg • Daniel Nermark • Piotr Paluch • Magnus Zetterström
opis2 = Juniorzy
spis2 = Kamil Brzozowski • Sławomir Dąbrowski • Andrzej Głuchy • Paweł Hlib • Michał Rajkowski • Jakub Śpiewanek
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis2 = 2004
spis2 =
Robert Flis • Marek Hućko • Daniel Nermark • Piotr Paluch • Magnus Zetterström
opis2 = Juniorzy
spis2 = Kamil Brzozowski • Sławomir Dąbrowski • Andrzej Głuchy • Paweł Hlib • Marcin Kozdraś • Michał Rajkowski
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis3 = 2005
spis3 =
Kenneth Bjerre • Robert Flis • Marek Hućko • Mark Loram • Jarosław Łukaszewski • Piotr Paluch • Krzysztof Pecyna
opis2 = Juniorzy
spis2 = Kamil Brzozowski • Paweł Hlib • Marcin Kozdraś • Michał Rajkowski • Adrian Szewczykowski
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis4 = 2006
spis4 =
Kim Jansson • Niklas Klingberg • Joonas Kylmäkorpi • Jarosław Łukaszewski • Daniel Nermark • Piotr Paluch • David Ruud
opis2 = Juniorzy
spis2 = Sebastian Bengtsson • Kamil Brzozowski • Sławomir Dąbrowski • Andrzej Głuchy • Robert Johansson • Thomas Hjem Jonasson • Mateusz Mikorski • Michał Rajkowski • Adrian Szewczykowski • Jakub Śpiewanek • Paweł Zmarzlik
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
opis5 = 2007
spis5 =
Matej Ferjan • Kim Jansson • Jesper Bruun Jensen • Niklas Klingberg • Joonas Kylmäkorpi • Jarosław Łukaszewski • Piotr Paluch • Michał Rajkowski • David Ruud • Magnus Zetterström
opis2 = Juniorzy
spis2 = Paweł Hlib • Thomas Hjem Jonasson • Mateusz Mikorski • Erik Pudel • Adrian Szewczykowski • Paweł Zmarzlik
opis3 = Trener
spis3 = Stanisław Chomski}}
}}

Sezony 2008-2011

od sezonu 2008 reprezentuje "Stal", pełniąc jednocześnie funkcję kapitana drużyny. W sezonie 2010 wywalczył - jako drugi Polak w historii - złoty medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu
w swoim debiutanckim sezonie 2011, wywalczył srebro młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu
Po awansie do Ekstraligi żużlowej postanowiono przyznać 17 mln zł. na rozbudowę stadionu przy ul. Śląskiej. Dobudowano nową wysoką trybunę, zamontowano oświetlenie i plastikowe siedziska. Przed sezonem 2008 gorzowska "Stal" wymagała sporych wzmocnień w kadrze zespołu. Z tarnowskiej "Unii" zakontraktowano znakomitego polskiego żużlowca - Tomasza Golloba i Norwega z polskim paszportem - Rune Holtę, a z KM-u Ostrów Szweda Petera Karlssona. Egzamin na licencję "Ż" zdał Łukasz Cyran - wnuk legendarnego zawodnika "Stali" Edmunda Migosia. Ostatecznie w fazie zasadniczej rozgrywek "Stal" zgromadziła 16 pkt. i uplasowała się na 5 miejscu, lecz po przegranym dwumeczu w fazie play-off z Unibaxem Toruń ostatecznie sklasyfikowana została na 6 pozycji. Tomasz Gollob wywalczył trzeci w historii klubu medal brązowy indywidualnych mistrzostw świata na żużlu i razem z Rune Holtą był w kadrze reprezentacji Polski, która zdobyła srebrne medale drużynowego pucharu świata na żużlu<ref>Adam Zasimowicz: Polacy srebrnymi medalistami DPŚ Tomasz Gollob - (3,2,2,3,4) 14 pkt., Rune Holta - (1,2,1,d,1) 5 pkt. [inf. własna, dostęp 2008-07-19]</ref> w duńskim Vojens. Odnotować też należy 3 miejsce Adriana Szewczykowskiego w finale Brązowego Kasku. Przed sezonem 2009 do zespołu dołączyli powracający do "Stali" Szwed David Ruud z Rafałem Okoniewskim oraz Słoweniec Matej Žagar. Gorzowski klub z dorobkiem 19 pkt. uplasował się na 5 miejscu w fazie zasadniczej, a w fazie play-off przegrał w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra i ostatecznie zajął ponownie 6 miejsce w lidze. Sporym sukcesem gorzowskiego żużla w sezonie 2009 była organizacja 5 września finału drużynowych mistrzostw świata juniorów na żużlu, w którym to zwyciężyła reprezentacja Polski przed Danią, Szwecją oraz Czechami. Tomasz Gollob zdobył kolejne dwa medale mistrzostw świata: złoty w drużynowym pucharze świata<ref>Paweł Zeller: Finał DPŚ: Polacy odzyskują złoty medal! Tomasz Gollob - (1,2,0,0,3) 6 pkt. [inf. własna, dostęp 2009-07-19]</ref> oraz srebrny indywidualnych mistrzostw świata na żużlu. Ponadto kapitan "Stali" wywalczył na toruńskiej Motoarenie złoty medal indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu (po raz ostatni żużlowiec gorzowskiej "Stali" wygrał w tej imprezie w 1983 roku). Do listy sukcesów należy zaliczyć też występ młodzieżowców "Stali", która w składzie: Cyran, Szewczykowski, Paweł Zmarzlik, Mikorski i rezerwowy Parys, wywalczyła srebro w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski na żużlu. Przed sezonem 2010 do gorzowskiego zespołu dołączają były 3-krotny indywidualny mistrz świata na żużlu - Duńczyk Nicki Pedersen, Tomasz Gapiński oraz w trakcie sezonu z Unii Leszno wypożyczony zostaje Przemysław Pawlicki. Licencję "Ż" zdaje ponadto utalentowany Bartosz Zmarzlik, brat Pawła Zmarzlika. Runda zasadnicza dla "Stali" układała się bardzo dobrze, lecz w meczu wyjazdowym przeciwko Polonii Bydgoszcz kontuzji nabawił się jeden z liderów "Stali" - Nicki Pedersen, który w rozgrywkach ligowych nie wystąpił już do końca sezonu<ref>Adrian Dudkiewicz: Groźny upadek Pedersena w Bydgoszczy [inf. własna, dostęp 2010-07-11]</ref>. Gorzowski klub ukończył tę część sezonu na 2 miejscu gromadząc w lidze 28 pkt., jednak zakończył rozgrywki znowu w pierwszej rundzie play-off przegrywając w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra i ostatecznie sklasyfikowany został na 6 miejscu. Sporym wydarzeniem była organizacja przez klub półfinału drużynowego pucharu świata na żużlu, w którym to Polacy triumfowali i awansowali bezpośrednio do ścisłego finału. W duńskim Vojens reprezentacja Polski z kapitanem "Stali" Tomaszem Gollobem w składzie zdobyła złote medale, broniąc tytułu sprzed roku<ref>Grzegorz Grajdura: Polska obroniła tytuł mistrzów świata! Tomasz Gollob - (w,3,3,3,3) 12 pkt. [inf. własna, dostęp 2010-08-01]</ref>. Dla Tomasza Golloba sezon 2010 był wyjątkowy. Jako drugi Polak w historii - po Jerzym Szczakielu - wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata na żużlu<ref>Paweł Prochowski: Tomasz Gollob Mistrzem Świata! [inf. własna, dostęp 2010-09-25]</ref>. Polski żużel czekał na triumf w tych rozgrywkach 37 lat. Ponadto "Stalowcy" wywalczyli złoto w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski, a w gorzowskim finale młodzieżowych mistrzostw Polski par klubowych, tercet: Szewczykowski - Cyran - Paweł Zmarzlik także wywalczył złote medale. W reprezentacji Polski, która zdobyła złote medale w finale drużynowych mistrzostw Europy juniorów na żużlu było dwóch "Stalowców": Przemysław Pawlicki i Łukasz Cyran<ref>Szymon Kaczmarek: Polacy Drużynowymi Mistrzami Europy Juniorów! Przemysław Pawlicki - (3,3,3,3,2) 14 pkt., Łukasz Cyran - (w) 0 pkt. [speedwaylive.eu, dostęp 2010-08-08]</ref>. Pawlicki zdobył także srebrne medale w rozgrywanym w Toruniu finale młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski oraz finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów, ponadto zajął 3 miejsca w finałach Srebrnego i Brązowego Kasku oraz był w kadrze reprezentacji Polski, która w angielskim Rye House wywalczyła brązowe medale drużynowych mistrzostw świata juniorów na żużlu<ref>Adam Zasimowicz: Finał DMŚJ: Duńczycy przerwali hegemonię Polaków! Biało-czerwoni tylko z brązem Przemysław Pawlicki - (3,3,0,3,2,3) 14 pkt. [speedwayupdates.proboards.com, dostęp 2010-09-05]</ref>. W sezonie 2011 do gorzowskiego klubu dołączyła dwójka Duńczyków: Niels Kristian Iversen i Hans Andersen oraz Artur Mroczka. Do pierwszoligowej Polonii Bydgoszcz odszedł Tomasz Gapiński. "Stal" rundę zasadniczą ukończyła na 3 miejscu gromadząc 23 pkt. W pierwszej rundzie play-off pokonała Unię Leszno ale w półfinale rozgrywek przegrała w dwumeczu z Falubazem Zielona Góra. W pojedynku o brązowe medale drużynowych mistrzostw Polski na żużlu "Stal" spotkała się z Unibaxem Toruń. W Gorzowie Wielkopolskim wygrali "Stalowcy" 60:30 i mimo, że w Toruniu przegrali 50:40 to gorzowski zespół - po 11 latach przerwy - zdobył po raz 4 w historii klubu brązowe medale. Warto też odnotować wywalczenie srebrnego medalu młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski na żużlu, w swoim debiutanckim sezonie, przez 16-letniego wychowanka gorzowskiego klubu - Bartosza Zmarzlika. Ponadto klub w sezonie 2011 był po raz pierwszy w historii gospodarzem dwóch imprez rangi mistrzostw świata na żużlu: żużlowego Grand Prix<ref>Łukasz Witczyk: Greg Hancock zwyciężył w Gorzowie, Hampel z brązowym medalem IMŚ W zawodach triumfował Greg Hancock (USA) - (3,3,2,3) 11 pkt., przed Nicki Pedersenem (Dania) - (3,2,3,2) 10 pkt. i Emilem Sayfutdinovem (Rosja) - (0,2,3,3) 8 pkt., 4. Tomasz Gollob - (1,2,3,2) 8 pkt., rez. Bartosz Zmarzlik - (ns). Zawody przerwano po wyścigu 16 z powodu opadów deszczu. [inf. własna, dostęp 2011-10-08]</ref> oraz barażu i finału drużynowego pucharu świata na żużlu.
opis2 = 2009
spis2 =
opis3 = 2010
spis3 =
opis4 = 2011
spis4 =
opis5 =
spis5 =
}}

Zawodnicy Stali Gorzów Wielkopolski

Poniższe zestawienie uwzględnia zawodników, którzy byli w kadrze "Stali" na dany sezon. Gwiazdka przy zawodniku oznacza, że jest on wychowankiem gorzowskiego klubu.

{ class=wikitable style="font-size: 85%"

!width=200px Zawodnik
<small>* - wychowanek klubu</small>
!width=140px Sezony
!Mecze
!Punkty
!Osiągnięcia w barwach "Stali"

Hans Andersen 2001, 2011 17 53 DMP 2011

* Michał Aszenberg 1997-2001 4 6 DMP 2000 MDMP 1999

Tomasz Bajerski 1997-2000 77 646,5 DMP 1997 DMP 2000 MPPK 1998 MPPK 1997 ZK 1997

Jerzy Bartoszkiewicz 1962-1966 45 140

Sebastian Bengtsson 2006 3nie wystartował w żadnym meczu

Kenneth Bjerre 2005 4 34

* Zdzisław Boniecki 1959-1962 11 45

Craig Boyce 2000 11 66 DMP 2000

Bohumil Brhel 1992-1994 11 110 DMP 1992

* Kamil Brzozowski 2003-2006 44 110 MDMP 2005, 2007 MMPPK 2007 MMPPK 2005

* Zbigniew Bubak 1983, 1985 3nie wystartował w żadnym meczu

* Krzysztof Cegielski 1995-1999 51 242 DMP 1997 MPPK 1998 MDMP 1999 MIMP 1999 MMPPK 1999 SK 1998 BK 1998

* Stanisław Chomski 1975-1979 17 12 DMP 1975, 1976, 1977 DMP 1979

* Mieczysław Cichocki 1948-1952, 1955-1961 29 188

Tomasz Cieślewicz 1999-2000 25 124 DMP 2000 MDMP 1999 MMPPK 1999 SK 1999

Jason Crump ( IMŚ) 1994, 1996, 2000-2001 51 577 DMP 2000

* Adrian Cyfer 2010-2011 2 3 DMP 2011

* Łukasz Cyran 2008-2011 24 44 DMEJ 2010 MDMP 2010 MDMP 2009 MMPPK 2010 DMLJ 2010 DMLJ 2009 DMP 2011

* Adam Czechowicz 1997-1998 1 1

* Krzysztof Czechowski 1978-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

* Mirosław Ćwikła 1972-1977 18 16 DMP 1973, 1975, 1976, 1977 DMP 1974

* Mirosław Daniszewski 1982-1990 115 439 DMP 1983 DMP 1984 DMP 1987 MDMP 1986 MDMP 1985 MMPPK 1985 MMPPK 1984 BK 1984 BK 1983

Stefan Dannö 2001 6 29

* Benedykt Dąbrowski 1978-1983 16 14 DMP 1981 DMP 1982

* Marcin Dąbrowski 1998-2001 2 1 DMP 2001

* Sławomir Dąbrowski 2003-2004, 2006 26 43 MDMP 2007

* Paweł Dmitrzak 1996-1997 3nie wystartował w żadnym meczu

Damian Donder 1996 3nie wystartował w żadnym meczu

* Julian Drobny 1949-1950 3brak danych

Lukas Dryml 2002 8 63

* Ryszard Dubiec 1976-1981 57 168 DMP 1977, 1978 DMP 1979 DPP 1980

* Ryszard Dziatkowiak 1966-1972 74 357 DMP 1969 DMP 1968, 1971 SK 1968, 1969

* Ryszard Fabiszewski 1971-1982 172 1102,5 DMŚ 1977 DMP 1973, 1975, 1976, 1977, 1978 DMP 1971, 1974, 1979, 1981 DMP 1982 MIMP 1974 SK 1975 DPP 1979 DPP 1980

Matej Ferjan 2007-2008 33 286

* Robert Flis 1989-1997, 2001-2005 177 789 DMP 1992, 1997 MDMP 1994 MDMP 1991 MMPPK 1994 SK 1994 DPP 1992, 1996 DPP 1993, 1995

* Jerzy Flizikowski 1955-1965 52 283 DMP 1964, 1965

* Ryszard Franczyszyn 1982-1996, 1998 245 1749,5 DMP 1983 DMP 1984, 1992 DMP 1987 MPPK 1992 MPPK 1987 MPPK 1988, 1989, 1994 MDMP 1985 MMPPK 1985 MMPPK 1984 SK 1985 BK 1983 DPP 1992, 1996 DPP 1993, 1995

* Stanisław Frącewicz 1949-1951, 1956 4 17

* Jarosław Gała 1983-1992 82 275 DMP 1992 DMP 1987 MDMP 1986 MDMP 1985 MMPPK 1986 DPP 1992

Tomasz Gapiński 2010 15 106

* Andrzej Giżycki 1990-1992 3nie wystartował w żadnym meczu

* Kazimierz Giżycki 1968-1970 2 0 DMP 1969

* Andrzej Głuchy 2003-2004, 2006 26 100

Jacek Gollob 2009 3nie wystartował w żadnym meczu

Tomasz Gollob ( IMŚ) 2008-2011 68 813 IMŚ 2010 IMŚ 2009 IMŚ 2008 DPŚ 2009, 2010, 2011 DPŚ 2008 IMP 2009 DMP 2011

* Tadeusz Gomoliński 1949-1954 3brak danych

* Krzysztof Grzelak 1980-1991 118 296,5 DMP 1983 DMP 1984 DMP 1982, 1987 MMPPK 1984 SK 1983

* Robert Grześkowiak 1987-1990 3nie wystartował w żadnym meczu

Simon Gustafsson 2010 8 10

Billy Hamill ( IMŚ) 1994-1995 15 169

Kenneth Hansen 2008 2 1

Gary Havelock ( IMŚ) 1992-1993, 1996 8 78 DMP 1992

* Mirosław Hlib 1976 3nie wystartował w żadnym meczu

* Paweł Hlib 2002-2005, 2007-2008 97 678 IMŚJ 2007 DMŚJ 2007 MDMP 2004, 2007 MIMP 2007 MMPPK 2007 MMPPK 2005 BK 2004, 2005

Rune Holta 2008-2009 31 311 DPŚ 2008

* Marek Hućko 1987-1996, 2004 174 909 DMP 1992 MDMP 1991 MMPPK 1988, 1989 DPP 1992, 1996 DPP 1993, 1995

Niels Kristian Iversen 2011 20 137 DMP 2011

* Edward Jancarz 1965-1985 235 2270,5 IMŚ 1968 DMŚ 1969 DMŚ 1976, 1977 DMŚ 1968, 1971, 1978, 1980 MŚP 1975, 1980 MŚP 1979, 1981 DMP 1969, 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983 DMP 1965, 1966, 1968, 1971, 1974, 1979, 1981, 1984 DMP 1982 IMP 1975, 1983 IMP 1974 IMP 1968, 1976, 1981 MPPK 1973, 1976, 1978 MPPK 1974, 1984 MPPK 1983 ZK 1969, 1972, 1975 ZK 1973, 1976 ZK 1974 SK 1967

Kim Jansson 2006-2007 14 73,5

* Lech Jasiński 1948-1949 3brak danych

* Franciszek Jaziewicz 1978 9 4 DMP 1978

Robert Johansson 2006 3nie wystartował w żadnym meczu

Thomas Jonasson 2006-2009 44 222

Andreas Jonsson 1999-2000 19 130 DMP 2000

* Roman Jóźwiak 1970-1974 20 16 DMP 1973 DMP 1971, 1974

John Jörgensen 1999 5 25

* Wojciech Jurasz 1957-1972 102 284 DMP 1969 DMP 1964, 1965, 1966, 1968, 1971

Kazimierz Juzala 1955 3brak danych

* Łukasz Kaczmarek 2011 3nie wystartował w żadnym meczu

* Marian Kaiser 1950-1952 3brak danych

* Stanisław Kaiser 1951-1955 2 13

* Mieczysław Kania 1977 1 0 DMP 1977

* Antoni Kapusta 1946-1950 1 5

Peter Karlsson 2008-2009 32 230

* Grzegorz Kislinger 1978 3 1 DMP 1978

* Jerzy Klentak 1967-1968 7 5 DMP 1968

Niklas Klingberg 2003, 2006-2007 25 186

Antal Kocso 1991-1993 28 308 DMP 1992

* Jacek Konkol 1984-1985 3nie wystartował w żadnym meczu

* Zdzisław Kowalski 1948-1950 4 25

* Marcin Kozdraś 2004-2005 2 0 MDMP 2004

* Mieczysław Krzyżaniak 1946-1947 3nie było jeszcze rozgrywek ligowych

* Tomasz Kwiatkowski 1998-2000 8 16 DMP 2000 MDMP 1999

Einar Kyllingstad 1992 2 10 DMP 1992

Joonas Kylmäkorpi 1999, 2006-2007 17 134

Josh Larsen 1995 1 11

Klaus Lausch 1991 7 54

* Jan Lebioda 1969-1970 3nie wystartował w żadnym meczu

Mark Loram ( IMŚ) 2005 7 70

Chris Louis 1995 1 2

* Mateusz Ludwicki 1998-1999 3nie wystartował w żadnym meczu

Jason Lyons 1996 3 16

* Jarosław Łukaszewski 1989-1993, 2005-2006 67 257 DMP 1992 MDMP 1991 DPP 1992 DPP 1993

Sam Masters 2010 3nie wystartował w żadnym meczu

* Arkadiusz Mazurkiewicz 1978-1982 26 39 DMP 1978 DMP 1979, 1981 DMP 1982

Jari Mäkinen 2008-2009 3nie wystartował w żadnym meczu

* Ryszard Miara 1948-1949 3brak danych

* Andrzej Mielczarek 1973-1977 5 1 DMP 1975, 1976

* Edmund Migoś 1956-1971 190 1600 DMŚ 1966 DMŚ 1968, 1970 DMP 1969 DMP 1964, 1965, 1966, 1968, 1971 IMP 1970 IMP 1968

* Edmund Migoś Jr. 1978-1980 1 1

* Mateusz Mikorski 2006-2010 1 0 MDMP 2009

* Adam Mikucki 1984-1985 3nie wystartował w żadnym meczu

Jesper Monberg 2002, 2007-2008 40 306

* Sylwester Moskwiak 1992-1998 43 123 DMP 1997 MDMP 1994 MDMP 1995 DPP 1993

Artur Mroczka 2011 10 30 DMP 2011

* Michał Mudrecki 1998-1999 3nie wystartował w żadnym meczu

Daniel Nermark 2003-2004, 2006 9 71

* Paweł Nizioł 1994-1998 43 83 DMP 1997 MDMP 1995

* Bogusław Nowak 1970-1984 210 1798 DMŚ 1977 DMP 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983 DMP 1971, 1974, 1979, 1981, 1984 DMP 1982 IMP 1977 IMP 1973 MPPK 1973, 1975, 1977 MPPK 1984 MPPK 1982, 1983 ZK 1975, 1977 SK 1973 DPP 1979 DPP 1980

* Czesław Nowak 1967-1968 7 6 DMP 1968

Rafał Okoniewski 1999-2001, 2009 63 591 IMŚJ 2001 IMEJ 1999 DMP 2000 MDMP 1999 MMPPK 1999 MIMP 1999, 2000 SK 2001 BK 1999

* Krzysztof Okupski 1977-1983, 1985-1991 178 989,5 DMP 1977, 1978, 1983 DMP 1979, 1981 DMP 1982, 1987 MPPK 1987 MPPK 1988, 1989 DPP 1980

* Feliks Olejniczak 1965 3 2 DMP 1965

Tony Olsson 1991 2 9

* Władysław Opala 1965-1966 17 53 DMP 1965, 1966

* Cezary Owiżyc 1984-1990 101 420 DMP 1984 DMP 1987 MDMP 1986 MDMP 1985 MMPPK 1985, 1986, 1987 SK 1987

* Mariusz Pacholak 2002 1 2

* Jerzy Padewski 1956-1971, 1973-1976 200 1500 DMP 1969, 1973, 1975, 1976 DMP 1964, 1965, 1966, 1968, 1971, 1974

* Piotr Paluch 1987-2007 326 2034 DMP 1992, 1997 DMP 1987, 2000 MPPK 1992, 1998 MPPK 1994, 1997 MDMP 1987 MDMP 1991 MMPPK 1987 MMPPK 1988 DPP 1992, 1996 DPP 1993, 1995

* Zdzisław Pańczyszyn 1978-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

* Paweł Parys 2010-2011 1 0 MDMP 2010 DMLJ 2010

* Andrzej Pawliszak 1985-1989 3nie wystartował w żadnym meczu

Przemysław Pawlicki 2010 13 95 DMŚJ 2010 IMEJ 2010 DMEJ 2010 MIMP 2010 SK 2010 BK 2010 IMLJ 2010 DMLJ 2010

Krzysztof Pecyna 2005 14 114

Nicki Pedersen ( IMŚ) 2010-2011 34 343 DMP 2011

* Bolesław Pernalski 1951-1955 1 1

* Edward Pilarczyk 1955-1964 60 170

* Marian Pilarczyk 1957-1958, 1962-1970 48 144 DMP 1969 DMP 1965, 1966, 1968

* Piotr Pilarczyk 1986-1990 3 0 MDMP 1987

* Stanisław Piotrowski 1968 2 1 DMP 1968

* Zenon Plech 1970-1977 77 664 IMŚ 1973 DMŚ 1976 DMŚ 1972, 1974 MŚP 1973 DMP 1973, 1975, 1976 DMP 1971, 1974 IMP 1972, 1974 MPPK 1973 MPPK 1974 ZK 1973, 1974 ZK 1975 SK 1971

* Adam Podsiadło 1980-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

Andrzej Pogorzelski 1962-1972 135 1200 DMŚ 1966, 1966, 1969 DMŚ 1967 DMP 1969 DMP 1964, 1965, 1966, 1968, 1971 ZK 1966 ZK 1964, 1965, 1969 SK 1962

Roman Poważny 1999 14 57

Bolesław Proch 1977-1980 65 652 DMP 1977, 1978 DMP 1979 IMP 1978 MPPK 1978 SK 1978 DPP 1979 DPP 1980

* Kazimierz Przybylski 1946-1947 3nie było jeszcze rozgrywek ligowych

Erik Pudel 2007 3nie wystartował w żadnym meczu

* Jan Puk 1972 3nie wystartował w żadnym meczu

* Stanisław Racięda 1979-1985 65 103 DMP 1983 DMP 1979, 1981, 1984 DMP 1982 DPP 1980

* Ryszard Raczyński 1969-1970 3 1

* Piotr Radzki 1995-1997 3nie wystartował w żadnym meczu

* Marcin Rajkowski 2000-2002 2 0

* Michał Rajkowski 2001-2006 67 319 MDMP 2004 MMPPK 2005 BK 2003

* Przemysław Rajkowski 2000-2001 3nie wystartował w żadnym meczu

* Jerzy Rembas 1971-1990 257 2645 DMŚ 1976, 1977 DMŚ 1978, 1980 DMP 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983 DMP 1971, 1974, 1979, 1981, 1984 DMP 1982, 1987 IMP 1976, 1984 MPPK 1975, 1976, 1977, 1981 MPPK 1980, 1984 MPPK 1982, 1983 MIMP 1974 ZK 1977 ZK 1976 SK 1974 DPP 1979 DPP 1980

* Piotr Rembas 1991-1996 36 66 DMP 1992 MDMP 1994 MDMP 1995 MMPPK 1994 DPP 1993

Tony Rickardsson ( IMŚ) 1997-1998 36 482 DMP 1997

* Bronisław Rogal 1955-1957, 1960-1969 160 1100 DMP 1969 DMP 1964, 1965, 1966, 1968

* Marek Rozwadowski 1980-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

* Stanisław Rurarz 1952 3brak danych

David Ruud 2006-2007, 2009-2010 45 274

* Marcin Rybak 2000-2002 3nie wystartował w żadnym meczu

* Henryk Rzeczyński 1948-1951 3brak danych

* Andrzej Rzepka 1987-1990 14 14 MMPPK 1989

* Bolesław Rzewiński 1974-1978 37 98 DMP 1975, 1976, 1977, 1978 DMP 1974, 1979

* Leszek Sadowski 1972 2 2

* Paweł Sawicz 1976 1 0 DMP 1976

Joe Screen 2002 4 40

* Franciszek Słobodzian 1958-1962 16 53

* Wiesław Sobolewski 1985-1986 3nie wystartował w żadnym meczu

* Jan Stanisławski 1959-1960 3brak danych

* Mariusz Staszewski 1991-1997, 2001-2002 141 548 IME 2001 DMP 1992, 1997 MDMP 1994 MDMP 1991, 1995 MMPPK 1994 DPP 1992 DPP 1993

Dariusz Stenka 1998 18 72

* Tadeusz Stercel 1948-1952, 1954-1961 48 409

* Dariusz Suchecki 1986 3nie wystartował w żadnym meczu

* Zbigniew Suchecki 2001-2002, 2010 5 8

* August Swadowski 1974-1976 1 0 DMP 1975

* Bogdan Szafrański 1959-1960 3brak danych

* Karol Szałkiewicz 2000-2001 3nie wystartował w żadnym meczu

* Adrian Szewczykowski 2005-2010 34 42 MDMP 2010 MDMP 2007, 2009 MMPPK 2010 MMPPK 2007 DMLJ 2009

* Piotr Szewczykowski 1978-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

* Czesław Szypliński 1951 3brak danych

* Zbigniew Śmielak 1967-1968 3 2 DMP 1968

* Jakub Śpiewanek 2001-2003 24 41

* Piotr Świst 1984-1997, 2000-2002 274 2928 IMŚJ 1987 DMP 1984, 1992, 1997 DMP 1987, 2000 IMP 1995 IMP 1993, 2002 MPPK 1992 MPPK 1987 MPPK 1988, 1989, 1994, 1997 MDMP 1986 MDMP 1987 MDMP 1985 MIMP 1987, 1988, 1989 MIMP 1986 MMPPK 1986, 1987 MMPPK 1988, 1989 ZK 1988 SK 1989 SK 1986 BK 1986, 1987 BK 1985 DPP 1992, 1996 DPP 1993, 1995 IPP 1989

* Janusz Tarasiewicz 1973-1974 7 12 DMP 1973 DMP 1974

* Marek Towalski 1973-1984 132 895 DMP 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983 DMP 1974, 1979, 1981, 1984 DMP 1982 MPPK 1981 MPPK 1980 MIMP 1979 BK 1977 DPP 1979 DPP 1980

* Ireneusz Tudorow 1984 3nie wystartował w żadnym meczu

Olli Tyrväinen 1991 5 34

* Józef Ufir 1978-1981 3nie wystartował w żadnym meczu

* Jerzy Uniecki 1946-1947 3nie było jeszcze rozgrywek ligowych

* Bogdan Urda 1984-1985 3nie wystartował w żadnym meczu

Waldemar Walczak 1998 18 98

* Stanisław Wasilewski 1973 1 0 DMP 1973

* Jarosław Winiarski 1984-1985 3nie wystartował w żadnym meczu

* Kazimierz Wiśniewski 1950-1952, 1954-1955 8 52

* Mieczysław Woźniak 1971-1986 245 1284 DMP 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983 DMP 1971, 1974, 1979, 1981, 1984 DMP 1982 IMP 1979 IMP 1977 DPP 1979 DPP 1980

Marian Zadoń 1955 3brak danych

Magnus Zetterström 2003-2004, 2007 43 460

* Bartosz Zmarzlik 2010-2011 18 94 MDMP 2010 DMLJ 2010 IMLJ 2010 MIMP 2011 DMP 2011

* Paweł Zmarzlik 2007-2011 20 37 MDMP 2007, 2009 MMPPK 2010 DMLJ 2010 DMLJ 2009 DMP 2011

* Tomasz Zywertowski 1998-1999 3nie wystartował w żadnym meczu

* Michał Żłobiński 1992-1995 3 0 DMP 1992 MDMP 1994 MDMP 1995 DPP 1993

Matej Žagar 2009-2011 51 390 DMP 2011
}

Stadion

Stadion im. Edwarda Jancarza

Rekordziści gorzowskiego toru

Poniższe zestawienie uwzględnia zawodników, którzy ustanawiali rekordy toru wraz z zawodami podczas których te rekordy były ustanawiane. Czas podany jest w sekundach.

to 8-krotny rekordzista gorzowskiego toru. Jako pierwszy zawodnik, czasem 59,90 sek. - ustanowionym 18 lipca 2010 roku w meczu ekstraligowym z Betardem WTS Wrocław - zszedł poniżej progu 60 sek.
{ class="wikitable sortable" style="font-size: 85%"

!czas zawodnik nar. klub/repr. data zawody

align="left"
85,1 Paweł Waloszek Stal Świętochłowice 03.10.1954 turniej indywidualny
align="left"
85,0 Tadeusz Stercel Stal Gorzów Wielkopolski 03.10.1954 turniej indywidualny
align="left"
84,4 Kazimierz Wiśniewski Stal Gorzów Wielkopolski 29.05.1955 mecz z Kolejarzem Ostrów Wielkopolski
align="left"
79,3 Włodzimierz Szwendrowski Sparta Łódź 12.06.1955 mecz ze Spartą Łódź
align="left"
78,6 Marian Kaiser Legia Warszawa 10.11.1957 sparing z Legią Warszawa
align="left"
78,2 Joachim Maj Górnik Rybnik 10.07.1960 1/4 IMP
align="left"
77,3 Marian Kaiser Legia Warszawa 05.08.1962 czwórmecz o Puchar PZMot.
align="left"
76,5 Wiktor Trofimow ZSRR 11.10.1964 test-mecz: Polska-ZSRR
align="left"
76,4 Andrzej Pogorzelski Stal Gorzów Wielkopolski 18.10.1964 sparing ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
align="left"
76,4 Igor Plechanow ZSRR 20.06.1965 turniej indywidualny
align="left"
76,4 Jerzy Padewski Stal Gorzów Wielkopolski 22.07.1968 czwórmecz o Puchar PZMot.
align="left"
73,3 Andrzej Pogorzelski Stal Gorzów Wielkopolski 18.05.1969 mecz ze Spartą Wrocław
align="left"
73,0 Jerzy Padewski Stal Gorzów Wielkopolski 31.08.1969 mecz z ROW Rybnik
align="left"
73,0 Edward Jancarz Stal Gorzów Wielkopolski 02.05.1971 mecz ze Spartą Wrocław
align="left"
72,4 Zbigniew Marcinkowski Zgrzeblarki Zielona Góra 25.05.1971 test-mecz: Polska-Wielka Brytania
align="left"
72,3 Ryszard Dziatkowiak Stal Gorzów Wielkopolski 22.07.1971 sparing ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
align="left"
71,6 Zenon Plech Stal Gorzów Wielkopolski 05.04.1973 turniej o ZK
align="left"
71,3 Zenon Plech Stal Gorzów Wielkopolski 15.04.1973 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
71,3 Edward Jancarz Stal Gorzów Wielkopolski 03.06.1973 mecz z Falubazem Zielona Góra
align="left"
70,7 Zenon Plech Stal Gorzów Wielkopolski 03.06.1973 mecz z Falubazem z Zielona Góra
align="left"
69,1 Zenon Plech Stal Gorzów Wielkopolski 29.09.1974 finał IMP
align="left"
69,0 Jerzy Rembas Stal Gorzów Wielkopolski 22.05.1977 mecz ze Spartą Wrocław
align="left"
68,9 Jerzy Rembas Stal Gorzów Wielkopolski 01.05.1979 turniej indywidualny
align="left"
70,2 Edward Jancarz Stal Gorzów Wielkopolski 25.04.1982 mecz z Apatorem Toruń
align="left"
69,6 Mieczysław Woźniak Stal Gorzów Wielkopolski 04.07.1982 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
68,8 Bogusław Nowak Stal Gorzów Wielkopolski 12.09.1982 mecz z Falubazem Zielona Góra
align="left"
68,4 Edward Jancarz Stal Gorzów Wielkopolski 17.07.1983 mecz z Falubazem Zielona Góra
align="left"
68,3 Eugeniusz Błaszak Start Gniezno 02.06.1984 turniej indywidualny
align="left"
68,1 Edward Jancarz Stal Gorzów Wielkopolski 05.08.1984 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
66,9 Jerzy Rembas Stal Gorzów Wielkopolski 16.09.1984 finał IMP
align="left"
66,9 Peter Würtele RFN 22.06.1985 1/2 kontynentalny IMŚ
align="left"
65,3 Klaus Lausch RFN 22.06.1985 1/2 kontynentalny IMŚ
align="left"
65,2 Piotr Świst Stal Gorzów Wielkopolski 13.04.1990 test-mecz: PZMot.-SVEMO
align="left"
64,77 Bohumil Brhel Stal Gorzów Wielkopolski 13.09.1992 mecz z Morawskim Zielona Góra
align="left"
64,01 Bohumil Brhel Stal Gorzów Wielkopolski 13.09.1992 mecz z Morawskim Zielona Góra
align="left"
63,57 Piotr Świst Stal Gorzów Wielkopolski 04.04.1993 mecz z Morawskim Zielona Góra
align="left"
63,50 Jason Crump Stal Gorzów Wielkopolski 10.10.1996 mecz z Polonią Piła
align="left"
63,49 Tony Rickardsson Szwecja 03.08.1997 V Memoriał im. Edwarda Jancarza
align="left"
63,16 Tony Rickardsson Stal Gorzów Wielkopolski 06.09.1998 mecz z ZKŻ Zielona Góra
align="left"
62,88 Leigh Adams King's Lynn Stars 19.03.2000 sparing z King's Lynn Stars
align="left"
62,59 Rafał Okoniewski Stal Gorzów Wielkopolski 09.04.2000 mecz z Apatorem-Netią Toruń
align="left"
62,25 Jarosław Hampel Polska 27.08.2000 finał IMŚJ
align="left"
62,23 Rafał Okoniewski Stal Gorzów Wielkopolski 22.04.2001 mecz z Unią Leszno
align="left"
61,44 Jesper Monberg Stal Gorzów Wielkopolski 20.05.2007 mecz z Intarem-Lazur Ostrów Wielkopolski
align="left"
61,16 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 04.05.2008 mecz z Unią Leszno
align="left"
61,08 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 13.04.2009 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
60,60 Grzegorz Zengota Polska 21.04.2009 finał krajowych eliminacji do IMŚJ
align="left"
60,34 Jarosław Hampel Polska 09.08.2009 XII Memoriał im. Edwarda Jancarza
align="left"
60,28 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 27.06.2010 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
60,28 Nicki Pedersen Stal Gorzów Wielkopolski 27.06.2010 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
60,17 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 27.06.2010 mecz z Polonią Bydgoszcz
align="left"
60,12 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 04.07.2010 mecz z Tauronem Azoty Tarnów
align="left"
60,04 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 18.07.2010 mecz z Betardem WTS Wrocław
align="left"
60,01 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 18.07.2010 mecz z Betardem WTS Wrocław
align="left"
59,90 Tomasz Gollob Stal Gorzów Wielkopolski 18.07.2010 mecz z Betardem WTS Wrocław
align="left"
59,82 Kenneth Bjerre Betard Sparta Wrocław 12.06.2011 mecz z Betardem Spartą Wrocław
align="left"
59,71 Niels Kristian Iversen Stal Gorzów Wielkopolski 11.09.2011 mecz z Falubazem Zielona Góra
align="left"
59,65 Niels Kristian Iversen Stal Gorzów Wielkopolski 25.09.2011 mecz z Unibaxem Toruń
}

Osiągnięcia klubu

{width="100%" style="font-size: 85%"
bgcolor="#90ee90" width="34%" align="center" 2Rozgrywki mistrzostw Polski
bgcolor="#ffd700" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#c0c0c0" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#deb887" width="22%" align="center" 2

bgcolor="#fffacd" align="center"Suma
bgcolor="#fffacd" align="center"Lata
bgcolor="#eeeeee" align="center"Suma
bgcolor="#eeeeee" align="center"Lata
bgcolor="#ffebcd" align="center"Suma
bgcolor="#ffebcd" align="center"Lata

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowe Mistrzostwa Polski
bgcolor="#fffacd"7
bgcolor="#fffacd"1969, 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983
bgcolor="#eeeeee"11
bgcolor="#eeeeee"1964, 1965, 1966, 1968, 1971, 1974, 1979, 1981, 1984, 1992, 1997
bgcolor="#ffebcd"4
bgcolor="#ffebcd"1982, 1987, 2000, 2011

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Polski
bgcolor="#fffacd"7
bgcolor="#fffacd"1970, 1972, 1974, 1975, 1977, 1983, 2009
bgcolor="#eeeeee"7
bgcolor="#eeeeee"1968, 1974, 1976, 1978, 1979, 1984, 1995
bgcolor="#ffebcd"10
bgcolor="#ffebcd"1964, 1965, 1966, 1968, 1973, 1976, 1977, 1981, 1993, 2002

bgcolor="#cdf2d2"Mistrzostwa Polski Par Klubowych
bgcolor="#fffacd"8
bgcolor="#fffacd"1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1981, 1992, 1998
bgcolor="#eeeeee"4
bgcolor="#eeeeee"1974, 1980, 1984, 1987
bgcolor="#ffebcd"6
bgcolor="#ffebcd"1982, 1983, 1988, 1989, 1994, 1997

bgcolor="#cdf2d2"Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski
bgcolor="#fffacd"3
bgcolor="#fffacd"1986, 1999, 2010
bgcolor="#eeeeee"5
bgcolor="#eeeeee"1987, 1994, 2004, 2007, 2009
bgcolor="#ffebcd"3
bgcolor="#ffebcd"1985, 1991, 1995

bgcolor="#cdf2d2"Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski
bgcolor="#fffacd"7
bgcolor="#fffacd"1974, 1987, 1988, 1989, 1999, 2000, 2007
bgcolor="#eeeeee"5
bgcolor="#eeeeee"1979, 1986, 1999, 2010, 2011
bgcolor="#ffebcd"1
bgcolor="#ffebcd"1974

bgcolor="#cdf2d2"Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych
bgcolor="#fffacd"4
bgcolor="#fffacd"1985, 1986, 1987, 2010
bgcolor="#eeeeee"5
bgcolor="#eeeeee"1988, 1989, 1994, 1999, 2007
bgcolor="#ffebcd"2
bgcolor="#ffebcd"1984, 2005

bgcolor="#90ee90" width="20%" align="center" 2Łączny dorobek medalowy: 99

'<small>(wraz z osiągnięciami poprzedników)</small>
bgcolor="#ffd700" width="20%" align="center" 2złotych: 36
bgcolor="#c0c0c0" width="20%" align="center" 2srebrnych: 37
bgcolor="#deb887" width="20%" align="center" 2brązowych: 26

{
bgcolor="#90ee90" width="34%" align="center" 2Rozgrywki mistrzostw Świata i Europy
bgcolor="#ffd700" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#c0c0c0" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#deb887" width="22%" align="center" 2

bgcolor="#fffacd" align="center"Suma
bgcolor="#fffacd" align="center"Lata
bgcolor="#eeeeee" align="center"Suma
bgcolor="#eeeeee" align="center"Lata
bgcolor="#ffebcd" align="center"Suma
bgcolor="#ffebcd" align="center"Lata

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Świata
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"2010
bgcolor="#eeeeee"1
bgcolor="#eeeeee"2009
bgcolor="#ffebcd"3
bgcolor="#ffebcd"1968, 1973, 2008

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowy Puchar Świata (dawniej Drużynowe Mistrzostwa Świata)
bgcolor="#fffacd"6
bgcolor="#fffacd"1965, 1966, 1969, 2009, 2010, 2011
bgcolor="#eeeeee"4
bgcolor="#eeeeee"1967, 1976, 1977, 2008
bgcolor="#ffebcd"7
bgcolor="#ffebcd"1968, 1970, 1971, 1972, 1974, 1978, 1980

bgcolor="#cdf2d2"Mistrzostwa Świata Par
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#eeeeee"2
bgcolor="#eeeeee"1975, 1980
bgcolor="#ffebcd"3
bgcolor="#ffebcd"1973, 1979, 1981

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#eeeeee"1
bgcolor="#eeeeee"1987
bgcolor="#ffebcd"2
bgcolor="#ffebcd"2001, 2007

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"2007
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#ffebcd"1
bgcolor="#ffebcd"2010

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Europy
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#eeeeee"1
bgcolor="#eeeeee"2001
bgcolor="#ffebcd"
bgcolor="#ffebcd"

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Europy Juniorów
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"1999
bgcolor="#eeeeee"1
bgcolor="#eeeeee"2010
bgcolor="#ffebcd"
bgcolor="#ffebcd"

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"2010
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#ffebcd"
bgcolor="#ffebcd"

bgcolor="#90ee90" width="20%" align="center" 2Łączny dorobek medalowy: 36

'<small>(wraz z osiągnięciami poprzedników)</small>
bgcolor="#ffd700" width="20%" align="center" 2złotych: 10
bgcolor="#c0c0c0" width="20%" align="center" 2srebrnych: 10
bgcolor="#deb887" width="20%" align="center" 2brązowych: 16

{
bgcolor="#90ee90" width="34%" align="center" 2Rozgrywki krajowe
bgcolor="#ffd700" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#c0c0c0" width="22%" align="center" 2
bgcolor="#deb887" width="22%" align="center" 2

bgcolor="#fffacd" align="center"Suma
bgcolor="#fffacd" align="center"Lata
bgcolor="#eeeeee" align="center"Suma
bgcolor="#eeeeee" align="center"Lata
bgcolor="#ffebcd" align="center"Suma
bgcolor="#ffebcd" align="center"Lata

bgcolor="#cdf2d2"Złoty Kask
bgcolor="#fffacd"8
bgcolor="#fffacd"1966, 1969, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1988
bgcolor="#eeeeee"8
bgcolor="#eeeeee"1964, 1965, 1969, 1973, 1975, 1976, 1978, 1997
bgcolor="#ffebcd"4
bgcolor="#ffebcd"1974, 1975, 1976, 1977

bgcolor="#cdf2d2"Srebrny Kask
bgcolor="#fffacd"5
bgcolor="#fffacd"1967, 1971, 1985, 1989, 2001
bgcolor="#eeeeee"9
bgcolor="#eeeeee"1973, 1974, 1975, 1979, 1983, 1986, 1987, 1994, 1998
bgcolor="#ffebcd"5
bgcolor="#ffebcd"1962, 1968, 1969, 1999, 2010

bgcolor="#cdf2d2"Brązowy Kask
bgcolor="#fffacd"4
bgcolor="#fffacd"1983, 1986, 1987, 1999
bgcolor="#eeeeee"5
bgcolor="#eeeeee"1977, 1984, 1998, 2004, 2005
bgcolor="#ffebcd"5
bgcolor="#ffebcd"1983, 1985, 2003, 2008, 2010

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowy Puchar Polski
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#fffacd"
bgcolor="#eeeeee"3
bgcolor="#eeeeee"1979, 1992, 1996
bgcolor="#ffebcd"2
bgcolor="#ffebcd"1980, 1995

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualny Puchar Polski
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"1989
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#ffebcd"
bgcolor="#ffebcd"

bgcolor="#cdf2d2"Drużynowe Mistrzostwa Ligi Juniorów
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"2010
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#ffebcd"1
bgcolor="#ffebcd"2009

bgcolor="#cdf2d2"Indywidualne Mistrzostwa Ligi Juniorów
bgcolor="#fffacd"1
bgcolor="#fffacd"2010
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#eeeeee"
bgcolor="#ffebcd"1
bgcolor="#ffebcd"2010
}

Historia startów w rozgrywkach ligowych

{ class=wikitable style="font-size: 85%"

!Sezon Liga Miejsce Uwagi
align="center"
1948 PLO 6
align="center"
1949 PLO 4
align="center"
1950 PLO 8 Utworzenie sekcji żużlowej
align="center"
4Reforma systemu rozgrywek ligowych
<small>Podział na Ligę Centralnych Sekcji Żużlowych (przedstawiciele Zrzeszeń Sportowych Związków Zawodowych) i DMP maszyn przystosowanych (ligi okręgowe)
align="center"
1951 PLO (Grupa A) 3
align="center"
4W 1952 roku w Poznańskiej Lidze Okręgowej, w okręgu zielonogórskim (Strefa zachodnia) przegrane eliminacje ze Stalą Zielona Góra
align="center"
4W sezonach 1953-1954 zawieszenie działalności sekcji żużlowej
align="center"
4Reforma systemu rozgrywek ligowych
<small>Podział na I ligę, II ligę i III ligę (do 1959 roku)
align="center"
1955 II 7
align="center"
1956 II (Grupa północ) 2 Przegrane baraże o I ligę z Włókniarzem Częstochowa i Stalą Świętochłowice
align="center"
1957 II 5
align="center"
1958 II 6
align="center"
1959 II 3
align="center"
1960 II (Grupa zachód) 2 Przegrany baraż o I ligę z Tramwajarzem Łódź
align="center"
1961 II 1 Awans do I ligi
align="center" bgcolor="#98FB98"
1962
<small>wyniki I 7 Wygrany baraż o utrzymanie się w I lidze ze Zgrzeblarkami Zielona Góra
align="center" bgcolor="#98FB98"
1963
<small>wyniki I 6
align="center" bgcolor="silver"
1964
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="silver"
1965
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="silver"
1966
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1967
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="silver"
1968
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1969
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1970
<small>wyniki I 5
align="center" bgcolor="silver"
1971
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1972
<small>wyniki I 5
align="center" bgcolor="gold"
1973
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="silver"
1974
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1975
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1976
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1977
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1978
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="silver"
1979
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1980
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="silver"
1981
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#deb887"
1982
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="gold"
1983
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="silver"
1984
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1985
<small>wyniki I 8
align="center" bgcolor="#98FB98"
1986
<small>wyniki I 5
align="center" bgcolor="#deb887"
1987
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1988
<small>wyniki I 5
align="center" bgcolor="#98FB98"
1989
<small>wyniki I 5
align="center" bgcolor="#98FB98"
1990
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="#98FB98"
1991
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="silver"
1992
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1993
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="#98FB98"
1994
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="#98FB98"
1995
<small>wyniki I 6
align="center" bgcolor="#98FB98"
1996
<small>wyniki I 4
align="center" bgcolor="silver"
1997
<small>wyniki I
align="center" bgcolor="#98FB98"
1998
<small>wyniki I 8
align="center" bgcolor="#98FB98"
1999
<small>wyniki I 6
align="center"
4Reforma systemu rozgrywek ligowych
<small>Podział na Ekstraligę, I ligę i II ligę
align="center" bgcolor="#deb887"
2000
<small>wyniki Ekstraliga
align="center" bgcolor="#98FB98"
2001
<small>wyniki Ekstraliga 4
align="center" bgcolor="#98FB98"
2002
<small>wyniki Ekstraliga 8 Spadek z Ekstraligi
align="center"
2003
<small>wyniki I 4
align="center"
2004
<small>wyniki I 4
align="center"
2005
<small>wyniki I 4
align="center"
2006
<small>wyniki I 4
align="center"
2007
<small>wyniki I 1 Awans do Ekstraligi
align="center" bgcolor="#98FB98"
2008
<small>wyniki Ekstraliga 6
align="center" bgcolor="#98FB98"
2009
<small>wyniki Ekstraliga 6
align="center" bgcolor="#98FB98"
2010
<small>wyniki Ekstraliga 6
align="center" bgcolor="#deb887"
2011
<small>wyniki Ekstraliga
}

Statystyki indywidualne zawodników w rozgrywkach ligowych

sezon 2008


sezon 2009


sezon 2010


sezon 2011


Historia spotkań

Gorzowski klub w rozgrywkach ligowych startuje od sezonu 1948. Sezon 2011 jest 61 sezonem "Stali" w lidze. W latach 1953-1954 zawieszono działalność klubu.

Poniższe zestawienie uwzględnia mecze gorzowskiej "Stali" rozgrywane zarówno w najwyższej klasie rozgrywkowej, jak i spotkania rozgrywane w niższych ligach (II Liga, PLO).

{ class=wikitable style="font-size: 85%"

!4Bilans "Stali" w rozgrywkach ligowych<ref>Stan na dzień 06.10.2011r.</ref>

!width=120il. spotkań width=120il. zwycięstw width=120il. remisów width=120il. przegranych

align=center948 align=center550 align=center30 align=center368
}

W najwyższej klasie rozgrywkowej "Stal" spędziła łącznie 44 z 60 sezonów (nieprzerwanie w sezonach: 1962-2002 i od 2008 do dziś). Sezon 2011 jest 45 sezonem "Stalowców" w Ekstralidze (dawniej I lidze).

"Stal" z najwyższej klasy rozgrywkowej spadła tylko raz - w sezonie 2002. Po spadku z Ekstraligi jeździła w niższej lidze przez 5 sezonów (2003-2007).

{ class=wikitable style="font-size: 85%"

!4Bilans "Stali" w Ekstralidze<ref>Stan na dzień 06.10.2011r.</ref> (dawniej I lidze)

!width=120il. spotkań width=120il. zwycięstw width=120il. remisów width=120il. przegranych

align=center758 align=center448 align=center26 align=center284
}

Bilans spotkań w rozgrywkach ligowych

Poniższe zestawienie uwzględnia mecze gorzowskiej "Stali" w pojedynkach z drużynami polskich lig żużlowych, niezależnie od poziomu ligowego.

{ class="wikitable sortable" style="font-size: 85%"

!6Bilans "Stali" z poszczególnymi drużynami polskich lig żużlowych<ref>Stan na dzień 06.10.2011r.</ref>

!width=120il. spotkań width=120il. zwycięstw width=120il. remisów width=120il. przegranych width=120drużyna przeciwna

align=center94 align=center53 align=center4 align=center37 align=leftPolonia Bydgoszcz

align=center80 align=center41 align=center1 align=center38 align=leftUnibax Toruń

align=center77 align=center37 align=center2 align=center38 align=leftRKM Rybnik

align=center76 align=center43 align=center2 align=center31 align=leftFalubaz Zielona Góra

align=center74 align=center38 align=center2 align=center34 align=leftUnia Leszno

align=center72 align=center45 align=center5 align=center22 align=leftWybrzeże Gdańsk

align=center66 align=center32 align=center6 align=center28 align=leftWTS Wrocław

align=center66 align=center34 align=center1 align=center31 align=leftStal Rzeszów

align=center57 align=center31 align=center2 align=center24 align=leftWłókniarz Częstochowa

align=center40 align=center25 align=center align=center15 align=leftUnia Tarnów

align=center36 align=center26 align=center align=center10 align=leftStart Gniezno

align=center34 align=center28 align=center align=center6 align=leftKolejarz Opole

align=center32 align=center24 align=center1 align=center7 align=leftŚląsk Świętochłowice

align=center32 align=center20 align=center2 align=center10 align=leftMotor Lublin

align=center27 align=center14 align=center align=center13 align=leftKMO Ostrów

align=center26 align=center10 align=center1 align=center15 align=leftPolonia Piła

align=center14 align=center9 align=center align=center5 align=leftGTŻ Grudziądz

align=center9 align=center3 align=center align=center6 align=leftOrzeł Łódź

align=center8 align=center5 align=center align=center3 align=leftSkra Warszawa

align=center6 align=center5 align=center align=center1 align=leftKSM Krosno

align=center6 align=center5 align=center align=center1 align=leftSparta Śrem

align=center4 align=center2 align=center align=center2 align=leftGwardia Katowice

align=center4 align=center3 align=center align=center1 align=leftKolejarz Rawicz

align=center4 align=center4 align=center align=center align=leftPSŻ Poznań

align=center2 align=center2 align=center align=center align=leftWanda Nowa Huta
}

Derby Ziemi Lubuskiej

Dotychczasowi trenerzy


Pierwszym szkoleniowcem gorzowskiego klubu był były zawodnik "Stali" - Mieczysław Cichocki. Pełnił wówczas funkcję jeżdżącego trenera będąc jeszcze zawodnikiem. Kazimierz Wiśniewski był pierwszym szkoleniowcem, który wraz z drużyną zdobył drużynowe mistrzostwo Polski na żużlu - w sezonie 1969. Największe sukcesy klub osiągał gdy trenerem był Ryszard Nieścieruk - 5 tytułów drużynowego mistrza Polski na żużlu - sezony 1973 i 1975-1978. Najdłużej trenerem "Stali" był Stanisław Chomski - pełnił tą funkcję dwukrotnie, łącznie przez 20 sezonów (1987-1995 i 1999-2009).

Obecny szkoleniowiec "Stali" - Piotr Paluch jest 13 osobą pełniącą tą funkcję w klubie. Stanowisko trenera objął 23 września 2011 roku.

Poniższe zestawienie uwzględnia szkoleniowców, którzy prowadzili gorzowski klub w poszczególnych sezonach.

{ class="wikitable sortable" style="font-size: 85%"

!width=120imię i nazwisko width=120sezony

Mieczysław Cichocki 1956-1961

Kazimierz Wiśniewski 1962-1972

Ryszard Nieścieruk 1973-1980

Edward Jancarz 1981-1985

Bogusław Nowak 1983-1984

Edward Jancarz 1986

Stanisław Chomski 1987-1995

Mieczysław Woźniak 1995

Zenon Plech 1996-1998

Jerzy Kniaź 1998

Stanisław Chomski 1999-2009

Czesław Czernicki 2010-2011

Piotr Paluch<ref>Łukasz Czechowski: Paluch trenerem Stali Gorzów! W trakcie sezonu 2011 zastąpił na tym stanowisku Czesława Czernickiego [źródło: stalgorzow.pl, dostęp 2011-09-23]</ref> 2011
}

Dotychczasowi prezesi

Pierwszym prezesem gorzowskiej "Stali" był Michał Nagengast, kierownik Państwowego Urzędu Samochodowego i członek Motoklubu "Unia" z Poznania. Najdłużej prezesem gorzowskiego klubu był Zdzisław Kołosiewicz - przez 15 sezonów. Witold Głowania pełnił funcję prezesa trzykrotnie (1972-1973, 1976-1982 i 1987-1990).

Obecny prezes "Stali" - Władysław Komarnicki jest 16 osobą pełniącą tą funkcję w klubie. Stanowisko prezesa objął 19 grudnia 2005 roku.

Poniższe zestawienie uwzględnia prezesów klubu wraz z latami ich urzędowania.

{ class="wikitable sortable" style="font-size: 85%"

!width=120imię i nazwisko width=120okres urzędowania
align=left
Michał Nagengast 1945-1946
align=left
Władysław Przybylski 1947-1948
align=left
Stanisław Jońca 1949
align=left
Stanisław Prudel 1950
align=left
Otto Warda 1951-1952
align=left
Zdzisław Kołosiewicz 1953-1967
align=left
Aleksander Dzilne 1968-1971
align=left
Witold Głowania 1972-1973
align=left
Zygmunt Koziara 1974-1975
align=left
Witold Głowania 1976-1982
align=left
Jerzy Nasiński 1983-1986
align=left
Witold Głowania 1987-1990
align=left
Jerzy Synowiec 1991-1996
align=left
Les Gondor 1997-2001
align=left
Mariusz Guzenda 2002-2005
align=left
Władysław Komarnicki 2006-2011
}

Organizator turniejów

Mistrzostwa Świata

Grand Prix
Klub zorganizował pierwsze zawody z cyklu Grand Prix w roku 2011. Kolejne zawody z tego cyklu będą się odbywały w Gorzowie Wielkopolskim w latach 2012-2015.

Drużynowy Puchar Świata
Klub zorganizował finał i baraż Drużynowego Pucharu Świata w roku 2011. W sezonie 2010 w Gorzowie Wielkopolskim odbył się półfinał Drużynowego Pucharu Świata.

Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów
Klub zorganizował finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów w roku 2000.

Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów
Klub zorganizował finał Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów w roku 2009.

Mistrzostwa Polski

Indywidualne Mistrzostwa Polski
Klub organizował finał Indywidualnych Mistrzostw Polski 8-krotnie, w latach: 1970, 1974, 1976-1979, 1984 i w 1985 roku.

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski
Klub 3-krotnie organizował finał Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski w latach: 1987, 2000 i w 2011 roku.

Mistrzostwa Polski Par Klubowych
Klub 3-krotnie organizował finał Mistrzostw Polski Par Klubowych w latach: 1982, 1992 i w 1998 roku.

Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwa Polski
Klub zorganizował finał Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski 2-krotnie, w roku 1987 i 1995.

Młodzieżowe Mistrzostwa Polski Par Klubowych
Klub zorganizował finał Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych 4-krotnie, w latach: 1991, 2005, 2008 i w 2010 roku.

Inne turnieje

Złoty Kask
Gdy zawody o Złoty Kask były rozgrywane jako cykl turniejów, Gorzów Wielkopolski 16-krotnie organizował jedną z rund w latach: 1962-1966, 1968-1977 i w 1988 roku.

Srebrny Kask
Zawody o Srebrny Kask początkowo były rozgrywane - podobnie jak o Złoty Kask - jako cykl turniejów. Gorzowski klub 3-krotnie organizował jedną z rund w latach: 1968-1969 i w 1986 roku. Ponadto w 1994 roku zorganizował jednodniowy finał.

Brązowy Kask
Podobnie jak zawody o Złoty Kask i Srebrny Kask, tak finały Brązowego Kasku były początkowo rozgrywane jako cykl turniejów. Gorzów Wielkopolski organizował 2-krotnie jedną z rund w roku 1985 i 1987. A jednodniowy finał klub sportowy "Stal" organizował w roku 2001 i 2007.

Memoriał im. Edwarda Jancarza
Klub organizował turniej 11-krotnie w latach: 1992-1994, 1996-1999, 2001, 2005, 2007 i w 2008 roku.

Ciekawostki

Linki zewnętrzne

    • }}



    Stal Gorzów Wielkopolski
    Stal Gorzów Wielkopolski