Skoki narciarskie na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym

{ border=1 align=right cellpadding=4 cellspacing=0 width=320 style="margin: 0 0 1em 1em; background: #efefef; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 83%;"

align=center 2 <font size="2">Mistrzostwa Świata</font>

!Rozgrywane od
1925

!Najwięcej złotych medali<ref name=autonazwa1>mężczyźni indywidualnie</ref>
A. Małysz
<center>4</center>

!Najwięcej medali<ref name=autonazwa1 />
A. Małysz<center>6</center>
}

Skoki narciarskie na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym (znane też jako mistrzostwa świata w skokach narciarskich<ref>Oficjalnie nie istnieje taka impreza jak Mistrzostwa świata w skokach narciarskich, istnieją tylko mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym, w czasie których sportowcy walczą o medale w skokach narciarskich</ref>) są częścią mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym odbywających się co 2 lata. Pierwszy konkurs odbył się w 1925 roku w Jańskich Łaźniach (Czechosłowacja). Przed II wojną światową impreza rozgrywana była praktycznie corocznie, a od 1950 roku wprowadzono czteroletni cykl, na przemian z sezonem olimpijskim. Dopiero w 1985 roku zdecydowano o 2 letniej przerwie między mistrzostwami.

Od samego początku do roku 1962, skoczkowie rozgrywali tylko jeden konkurs indywidualny i to na dużo mniejszych niż obecnie obiektach (najwyższa skocznia o punkcie konstrukcyjnym K-70). Od 1962 do 1989 r. skoczkowie skakali na dwóch rodzajach skoczni: K-70 i K-90, gdzie wyłaniano dwóch mistrzów świata. W roku 1991 po raz pierwszy skakano na skoczniach K-120. Od 1982 roku w skład mistrzostw świata weszły konkursy drużynowe – do roku 2001 tylko jeden konkurs, a dopiero w 2001 – pod naciskiem gospodarzy – zorganizowano w Lahti aż dwa konkursy drużynowe: na skoczni K-90 i K-120. Od 2009 roku rozgrywany jest również konkurs pań na skoczni normalnej.

Trzykrotnie mistrzostwa świata odbyły się w Polsce, w Zakopanem (1929, 1939 i 1962). W całej historii mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym reprezentanci Polski zdołali wywalczyć w skokach narciarskich 9 medali, a to za sprawą Stanisława Marusarza (1938) – srebro, oraz Antoniego Łaciaka (1962) – srebro, Stanisława Gąsienicy Daniela (1970) – brąz i Adama Małysza – (2001) – złoto i srebro, (2003) – dwa złota, (2007) – złoto, (2011) – brąz.

Medaliści mistrzostw świata (konkurs indywidualny)

Kwestia podwójnego mistrzostwa

Do roku 1980 każdy medalista igrzysk olimpijskich zostawał automatycznie medalistą mistrzostw świata. Tym samym pierwszym Polakiem, który został mistrzem świata w skokach narciarskich jest Wojciech Fortuna, który wygrał złoto na olimpiadzie w Sapporo w 1972 roku. W poniższej statystyce nie uwzględniono jednak tego faktu, traktując te dwie imprezy niezależnie.

Najwięcej złotych medali w historii mistrzostw świata – mężczyźni

(indywidualnie, nie wliczając tzw. podwójnego mistrzostwa)

!Miejsce
!Imię i nazwisko
!Kraj
!Ilość

1.
Adam Małysz

4

2.
Birger Ruud

3

3.
Martin Schmitt

2

Jens Weißflog

2

Masahiko Harada

2

Janne Ahonen

2

Bjørn Wirkola

2

Garij Napałkow

2

Hans-Georg Aschenbach

2

4.
Jari Puikkonen

1

Matti Nykänen

1

Simon Ammann

1

Thomas Morgenstern

1

Willen Dick

1

Kristian Johansson

1

Andreas Felder

1

Tommy Ingebrigtsen

1

Gregor Schlierenzauer

1

Helmut Recknagel

1

Sigmund Ruud

1

Armin Kogler

1

Per Bergerud

1

Heinz Kuttin

1

Andreas Küttel

1

Wolfgang Loitzl

1

Jacob Tullin Thams

1

Tore Edman

1

Gunnar Andersen

1

Marcel Reymond

1

Asbjørn Ruud

1

Josef Bradl

1

Hans Bjørnstad

1

Matti Pietikäinen

1

Juhani Kärkinen

1

Toralf Engan

1

Matthias Buse

1

Tapio Räisänen

1

Jiří Parma

1

Franci Petek

1

Espen Bredesen

1

Takanobu Okabe

1

Kazuyoshi Funaki

1

Rok Benkovič

1
}

Najwięcej medali w historii mistrzostw świata – mężczyźni

(indywidualnie, nie wliczając tzw. podwójnego mistrzostwa)

!Miejsce
!Imię i nazwisko
!Kraj
!1 miejsca
!2 miejsca
!3 miejsca
!Razem

1.
Adam Małysz

4
1
1
6

2.
Jens Weißflog

2
1
2
5

3.
Birger Ruud

3
1
0
4

4.
Martin Schmitt

2
2
0
4

5.
Masahiko Harada

2
1
1
4

6.
Janne Ahonen

2
0
2
4

7.
Matti Nykänen

1
1
2
4

Simon Ammann

1
1
2
4

9.
Andreas Goldberger

0
2
2
4

10.
Jari Puikkonen

1
2
0
3

11.
Thomas Morgenstern

1
1
1
3

12.
Helmut Recknagel

1
0
2
3

13.
Reidar Andersen

0
3
0
3

14.
Sven Eriksson

0
0
3
3

15.
Bjørn Wirkola

2
0
0
2

Garij Napałkow

2
0
0
2

Hans-Georg Aschenbach

2
0
0
2

18.
Willen Dick

1
1
0
2

Kristian Johansson

1
1
0
2

Andreas Felder

1
1
0
2

Tommy Ingebrigtsen

1
1
0
2

Gregor Schlierenzauer

1
1
0
2

23.
Sigmund Ruud

1
0
1
2

Armin Kogler

1
0
1
2

Per Bergerud

1
0
1
2

Heinz Kuttin

1
0
1
2

27.
Vegard Opaas

0
1
1
2

Ari-Pekka Nikkola

0
1
1
2

Jaroslav Sakala

0
1
1
2

Hideharu Miyahira

0
1
1
2

Jakub Janda

0
1
1
2

Roar Ljøkelsøy

0
1
1
2

33.
Aleksiej Borowitin

0
0
2
2

Noriaki Kasai

0
0
2
2

35.
Andreas Küttel

1
0
0
1

Wolfgang Loitzl

1
0
0
1

Jacob Tullin Thams

1
0
0
1

Tore Edman

1
0
0
1

Gunnar Andersen

1
0
0
1

Marcel Reymond

1
0
0
1

Asbjørn Ruud

1
0
0
1

Josef Bradl

1
0
0
1

Hans Bjørnstad

1
0
0
1

Matti Pietikäinen

1
0
0
1

Juhani Kärkinen

1
0
0
1

Toralf Engan

1
0
0
1

Matthias Buse

1
0
0
1

Tapio Räisänen

1
0
0
1

Jiří Parma

1
0
0
1

Franci Petek

1
0
0
1

Espen Bredesen

1
0
0
1

Takanobu Okabe

1
0
0
1

Kazuyoshi Funaki

1
0
0
1

Rok Benkovič

1
0
0
1

55.
Henry Ljungmann

0
1
0
1

Otto Aasen

0
1
0
1

Fritz Kaufmann

0
1
0
1

Rudolf Burkert

0
1
0
1

Arne Hovde

0
1
0
1

Stanisław Marusarz

0
1
0
1

Thure Lindgren

0
1
0
1

Veikko Heinonen

0
1
0
1

Ensio Hyytiä

0
1
0
1

Antoni Łaciak

0
1
0
1

Nikołaj Kamienski

0
1
0
1

Takashi Fujisawa

0
1
0
1

Yukio Kasaya

0
1
0
1

Jiří Raška

0
1
0
1

Dietrich Kampf

0
1
0
1

Heinz Wossipiwo

0
1
0
1

Henry Glaß

0
1
0
1

Alois Lipburger

0
1
0
1

Olav Hansson

0
1
0
1

Kent Johanssen

0
1
0
1

Rune Olijnyk

0
1
0
1

Hiroya Saitō

0
1
0
1

Dieter Thoma

0
1
0
1

Sven Hannawald

0
1
0
1

Matti Hautamäki

0
1
0
1

Harri Olli

0
1
0
1

Andreas Kofler

0
1
0
1

82.
Anders Jacobsen

0
0
1
1

František Wende

0
0
1
1

Georg Østerholt

0
0
1
1

Bertil Carlsson

0
0
1
1

Hans Kleppen

0
0
1
1

Alf Andersen

0
0
1
1

Sigurd Solid

0
0
1
1

Hilmar Myhra

0
0
1
1

Arnfinn Bergmann

0
0
1
1

Arnholdt Kongsgård

0
0
1
1

Bror Östman

0
0
1
1

Niilo Halonen

0
0
1
1

Paavo Lukkariniemi

0
0
1
1

Kjell Sjöberg

0
0
1
1

Lars Grini

0
0
1
1

Stanisław Gąsienica Daniel

0
0
1
1

Rudolf Höhnl

0
0
1
1

Falko Weißpflog

0
0
1
1

Ole Bremseth

0
0
1
1

Ernst Vettori

0
0
1
1

Mika Laitinen

0
0
1
1

Sylvain Freiholz

0
0
1
1

Martin Höllwarth

0
0
1
1

}

Konkursy drużynowe

Najwięcej złotych medali w historii mistrzostw świata – mężczyźni

!Miejsce
!Kraj
!Zwycięstwa

1.

7

2.

6

3.

2

4.

2
}

Najwięcej medali w historii mistrzostw świata – mężczyźni

!Miejsce
!Kraj
!Zwycięstwa
!2. miejsca
!3. miejsca
!Razem

1.

7
2
4
13

2.

6
5
1
12

3.

2
4
3
9

4.

2
3
4
9

5.

0
3
3
6

6.

0
1
2
3

7.

0
0
1
1
}

Najwięcej złotych medali w historii mistrzostw świata – kobiety

(indywidualnie)

!Miejsce
!Imię i nazwisko
!Kraj
!Ilość

1.
Lindsey Van

1

Daniela Iraschko

1
}

Najwięcej razy na podium w historii mistrzostw świata – kobiety

(indywidualnie)

!Miejsce
!Imię i nazwisko
!Kraj
!1 miejsca
!2 miejsca
!3 miejsca

1.
Lindsey Van

1
0
0

Daniela Iraschko

1
0
0

2.
Ulrike Gräßler

0
1
0

Elena Runggaldier

0
1
0

3.
Anette Sagen

0
0
1

Coline Mattel

0
0
1
}