Simon Ammann
Grabs, Szwajcaria}}
Martin Künzle (od 2008)}}
Andrea Küng}}
Simon Ammann (ur. 25 czerwca 1981 w Grabs) – szwajcarski skoczek narciarski, reprezentant klubu RG Churfirsten.
Jeden z najbardziej utytułowanych skoczków narciarskich w historii tej dyscypliny. Najbardziej utytułowany skoczek narciarski w historii indywidualnych konkursów rozgrywanych podczas igrzysk olimpijskich. Czterokrotny złoty medalista olimpijski (dwukrotnie w Salt Lake City w 2002 oraz dwukrotnie w Vancouver w 2010). Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2009/2010. Mistrz, wicemistrz i brązowy medalista mistrzostw świata, mistrz świata w lotach narciarskich, drugi i trzeci zawodnik Turnieju Czterech Skoczni oraz Pucharu Świata (odpowiednio w sezonach 2008/09 i 2006/07), trzeci w Pucharze Świata w lotach w sezonie 2006/2007. Dwudziestokrotny zwycięzca indywidualnych konkursów Pucharu Świata.
Życie prywatne
Simon Ammann urodził się 25 czerwca 1981 w Grabs w rodzinie Heinricha i Margith. Ma dwóch braci, Eliasa i Josiasa, oraz dwie siostry, Stefanie i Magdalenę. Zdał maturę i tym samym zdobył średnie wykształcenie. Obecnie studiuje technologię informacyjną i elektrotechnikę w Szwajcarskim Federalnym Instytucie Technologicznym w Zurychu. Mieszka w Schindellegi. 25 czerwca 2010 w miejscowości Pfäffikon SZ wziął ślub z Rosjanką Janą Janowskają<ref></ref><ref></ref>.
Przebieg kariery
O swoim talencie do skoków narciarskich Simon Ammann dowiedział się przypadkowo. W szwajcarskich szkołach podstawowych dzieci próbują różnych dyscyplin sportowych. Ammann pierwszy skok oddał w roku 1991 w wieku dziewięciu lat na skoczni w Wildhaus (K-25). Jego opiekun spostrzegł wówczas, że Ammann radzi sobie na skoczni znacznie lepiej niż jego rówieśnicy, więc zaproponował mu uprawianie tego sportu.
1997/1998
Puchar Świata – 70. miejsce
Simon Ammann zadebiutował w Pucharze Świata w pierwszym konkursie Turnieju Czterech Skoczni 1997/1998 w Oberstdorfie. Zajął wówczas 15. miejsce, dzięki czemu zdobył pierwsze w karierze punkty PŚ. 5 lutego 1998 na skoczni w Sapporo uplasował się na 25. miejscu, co drugi raz w karierze dało mu punkty do klasyfikacji zawodów tej rangi. 21 marca na Velikance w Planicy zajął 38. miejsce, a dzień później był 43. W łącznej klasyfikacji Pucharu Świata 1997/1998 Ammann został sklasyfikowany na 70. miejscu z 22 punktami.
Turniej Czterech Skoczni – 48. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni 1997/1998 Simon Ammann wystartował tylko w dwóch spośród konkursów. 29 grudnia 1997 na skoczni w Oberstdorfie zajął piętnastą lokatę. Do noworocznego konkursu w Garmisch-Partenkirchen nie awansował. 4 stycznia na Bergisel w Innsbrucku zajął ostatnie, 50. miejsce. Następnego dnia, podczas kwalifikacji do ostatniego konkursu TCS w Bischofshofen zajął miejsce poza pierwszą 50. Z tego powodu nie wystartował w ostatnim z konkursów Turnieju i zajął ostatecznie 48. miejsce w klasyfikacji.
Mistrzostwa świata juniorów w narciarstwie klasycznym - 8. miejsce
Przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 1998 w Nagano wystartował indywidualnie w mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym. Na skoczni w szwajcarskim Sankt Moritz uplasował się na 8. miejscu. Nie wystartował w konkursie drużynowym.
Igrzyska olimpijskie – 35. i 39. miejsce
Debiut w zimowych igrzyskach olimpijskich Simon Ammann zaliczył w 1998 w Nagano. 8 lutego podczas konkursu drużynowego na dużej skoczni wraz z Sylvainem Freiholzem, Marco Steinauerem i Bruno Reutelerem zajął szóstą pozycję. Trzy dni później w indywidualnym konkursie na średniej skoczni Ammann był 35<ref name=nagano>Wystartowało 62 zawodników.</ref>. 15 lutego na dużej skoczni sklasyfikowany został na 39. pozycji<ref name=nagano/>.
1998/1999
Puchar Świata – niesklasyfikowany
W sezonie 1998/1999 Simon Ammann tylko cztery razy wystąpił w zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich. Pierwszy raz 30 grudnia w Oberstdorfie, gdzie zajął 47. miejsce. 10 stycznia w Engelbergu zajął najwyższe w sezonie miejsce, 33. 11 marca na skoczni Lugnets w Falun był 37. Trzy dni później na Holmenkollbakken w stolicy Norwegii zajął ostatnią, 50. lokatę. W całym sezonie Ammann nie zdobył ani jednego punktu Pucharu Świata, w wyniku czego nie został sklasyfikowany.
Turniej Czterech Skoczni – 62. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni 1998/1999 Ammann zakwalifikował się tylko do pierwszego konkursu. 30 grudnia 1998 na skoczni Schattenbergschanze w Oberstdorfie zajął 47. pozycję. W pozostałych konkursach nie wystartował, gdyż nie przeszedł kwalifikacji. W klasyfikacji Turnieju Simon Ammann zajął 62. miejsce, zdobywając 89 punktów.
Mistrzostwa świata – 26. miejsce
26 lutego 1999 w Ramsau Simon Ammann zadebiutował w konkursie o mistrzostwo świata w skokach narciarskich. Zajął wówczas 26. lokatę<ref>Wystartowało 69 zawodników.</ref>, o dwa miejsca wyprzedzając Adama Małysza.
1999/2000
Puchar Świata – 45. miejsce
W sezonie 1999/2000 Simon Ammann kilka razy zdobył punkty do klasyfikacji Pucharu Świata. W inauguracji sezonu, 27 listopada 1999 w Kuopio zajął 21. miejsce, co dało mu dziesięć punktów Pucharu Świata. Dzień później na tej samej skoczni był 67<ref>Wystartowało 79 zawodników. Nie rozegrano kwalifikacji z powodu złych warunków atmosferycznych.</ref>. 4 grudnia na skoczni w Predazzo Ammann był 22. Dzień później zajął najwyższe w sezonie, dwunaste miejsce. Dwa tygodnie później podczas zawodów Pucharu Świata w Zakopanem Simon Ammann zajął 44. i 48. miejsce. 8 stycznia 2000 w Engelbergu Ammann został sklasyfikowany na 49. miejscu, wyprzedzając tylko Franka Löfflera i Jöla Morreroda. Następnego dnia na tej samej skoczni był 31. 23 stycznia na skoczni Ōkurayama w Sapporo Ammann zajął 32. pozycję. Trzy dni później w Hakubie był 38. 26 lutego 2000 na skoczni w Iron Mountain uplasował się na 36. miejscu, a dzień później zajął 26. miejsce, dzięki czemu zdobył ostatnie punkty do klasyfikacji Pucharu Świata w sezonie. Ostatni występ Ammanna w sezonie 1999/2000 miał miejsce 12 marca 2000 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Zajął wówczas 44. miejsce. W łącznej klasyfikacji sezonu 1999/2000 Simon Ammann zdobył 48 punktów, co dało mu 45. lokatę.
Turniej Czterech Skoczni – 70. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni 1999/2000 Simon Ammann zaliczył tylko jeden występ. 29 grudnia 1999 podczas pierwszego z konkursów Turnieju na skoczni Schattenbergschanze w Oberstdorfie zajął 44. miejsce, uzyskując 68,2 punktu. W kwalifikacjach do pozostałych trzech konkursów zajął miejsca poza 50. Z tego powodu nie wystartował w konkursach i w końcowej klasyfikacji Turnieju zajął 70. miejsce.
2000/2001
Puchar Świata – niesklasyfikowany
W sezonie 2000/2001 Simon Ammann wystąpił tylko w jednym konkursie zaliczanym do Pucharu Świata w skokach narciarskich. 3 grudnia 2000 na skoczni Puijo w Kuopio zajął 41. miejsce z notą 64,5 punktu.
2001/2002
Puchar Świata – 7. miejsce
Sezon 2001/2002 Pucharu Świata w skokach narciarskich Ammann rozpoczął 23 listopada 2001 w konkursie na skoczni Puijo w Kuopio. Zajął wówczas 30. miejsce, co dało mu jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata. 15 grudnia na skoczni w Engelbergu pierwszy raz w karierze zajął miejsce w pierwszej dziesiątce zawodów rangi Pucharu Świata. Był siódmy. Następnego dnia na tej samej skoczni pierwszy raz w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Zajął drugą pozycję, przegrywając tylko z Adamem Małyszem. 21 grudnia 2001 na skoczni w Predazzo uplasował się na trzeciej pozycji, tuż za Małyszem i Andreasem Widhölzlem. Dzień później Ammann był drugi, za Adamem Małyszem.
11 stycznia 2002 podczas treningu przed konkursem Pucharu Świata w Willingen Simon Ammann zaliczył silny upadek. Źle wyszedł z progu, co wywołało duże problemy w trakcie lotu. W efekcie Ammann upadł twarzą na bulę w okolicy 50 metra. Lekarz reprezentacji Niemiec, Ernst Jacob, stwierdził u Ammanna liczne stłuczenia i lekkie wstrząśnienie mózgu. 13 stycznia 2002 roku Ammann opuścił szpital w Willingen i wraz z Berni Schödlerem udał się do miejsca zamieszkania, Zurychu<ref>Źródło: Wypadek Simmona Ammanna, skijumping.pl, http://www.skijumping.pl/news.html?pokaz_news=118&vo=105, 15.01.2002, ostatni dostęp 02.05.2010</ref>.
Z powodu upadku Ammann nie startował w zawodach do czasu olimpiady w Salt Lake City. Po igrzyskach Simon Ammann wystartował we wszystkich konkursach. Były to konkursy Turnieju Skandynawskiego. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata Simon Ammann zajął siódme miejsce.
Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce
Podczas pierwszego konkursu Turnieju Czterech Skoczni, 30 grudnia w Oberstdorfie Simon Ammann zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko ze Svenem Hannawaldem i Martinem Höllwarthem. Dwa dni później na skoczni w Garmisch-Partenkirchen był piąty. 4 stycznia 2002 na Bergisel w Innsbrucku Ammann uplasował się na 11. miejscu, a w święto Trzech Króli na skoczni w Bischofshofen był 15. W Turnieju Ammann zajął ostatecznie szóste miejsce.
Turniej Nordycki – 4. miejsce
1 marca na skoczni w Lahti zajął szóste miejsce. 12 dni później na skoczni Lugnets w Falun był siódmy. 15 marca w Trondheim zajął czwartą lokatę. Dwa dni później na Holmenkollbakken w Oslo, podczas ostatnich zawodów Pucharu Świata w sezonie Simon Ammann po raz pierwszy w sportowej karierze wygrał. Turniej Nordycki Ammann zakończył na czwartej pozycji.
Igrzyska olimpijskie – 1. i 1. miejsce
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 w Salt Lake City Simon Ammann dwukrotnie został mistrzem olimpijskim. Uczynił to zarówno 10 lutego na skoczni K-90, jak i 13 lutego na skoczni K-120. Tym samym przeszedł do historii jako drugi, po Matti Nykänenie skoczek narciarski, który zdobył dwa złote medale olimpijskie w trakcie jednych igrzysk.
Rosnąca popularność po jego pierwszym zwycięstwie olimpijskim doprowadziła do udziału w David Lettermans Talkshow w USA oraz do udziału w Wetten, dass..?. Ammann został wybrany w Szwajcarii na Sportowca Roku 2002. Poza tym uplasował się na drugim miejscu w klasyfikacji Szwajcar Roku 2002.
Mistrzostwa świata w lotach – 5. miejsce
9 marca 2002 roku Simon Ammann zaliczył debiut w mistrzostwach świata w lotach narciarskich. Na skoczni w Harrachovie zajął piąte miejsce, przegrywając tylko ze Svenem Hannawaldem, Martinem Schmittem, Matti Hautamäkim i Veli-Matti Lindströmem. Ammann zdobył łącznie 360 punktów w dwóch seriach konkursu o mistrzostwo świata<ref>Zwykle odbywają się cztery serie konkursowe, jednak z powodu silnego wiatru, w 2002 roku dwie ostatnie serie zostały odwołane.</ref>.
2002/2003
Puchar Świata – 28. miejsce
Sezon 2002/2003 Ammann rozpoczął od 37. miejsca w zawodach Pucharu Świata 29 listopada na skoczni Ruka w Kuusamo. Dzień później na tej samej skoczni zajął 40. lokatę. Pierwsze punkty w sezonie Simon Ammann zdobył 7 grudnia 2002 w Trondheim, gdzie był 25. Następnego dnia na tej samej skoczni zajął 27. miejsce. 14 grudnia w Titisee-Neustadt został sklasyfikowany na 21. miejscu, a dzień później na tej skoczni był 29. Podczas konkursów na skoczni w Engelbergu, 21 i 22 grudnia Simon Ammann nie zakwalifikował się do finałowej serii żadnego z nich. W pierwszym był 35., a drugim 45. Podczas drugiego konkursu Turnieju Czterech Skoczni, 1 stycznia w Garmisch-Partenkirchen Ammann był szósty. 18 stycznia 2003 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na trzydziestym miejscu, co dało mu jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata. Następnego dnia na tej samej skoczni był 39. 23 stycznia w Hakubie zajął 10. miejsce. Dwa dni później na skoczni Ōkurayama w Sapporo uplasował się na 28. pozycji, a 26 stycznia zajął 36. lokatę. Najwyższe miejsce w sezonie Simon Ammann zajął 9 marca 2003 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Był wówczas piąty. Podczas ostatniego weekendu sezonu, 22-23 marca na Velikance w Planicy Simon Ammann zajął 12. i 20. miejsce. W łącznej klasyfikacji Pucharu Świata Ammann uzyskał 202 punkty, co dało mu 28. miejsce.
Turniej Czterech Skoczni – 24. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni 2002/2003 Simon Ammann zajął 24. miejsce. W pierwszym z konkursów, 29 grudnia na skoczni w Oberstdorfie został sklasyfikowany na 27. miejscu. W noworocznym konkursie na skoczni w Garmisch-Partenkirchen uplasował się na szóstej pozycji, przegrywając tylko z Primožem Peterką, Andreasem Goldbergerem, Adamem Małyszem, Roarem Ljøkelsøyem i Janne Ahonenem. Trzy dni później na Bergisel w Innsbrucku Simon Ammann zajął 27. lokatę. W ostatnim z konkursów, 6 stycznia w Bischofshofen był 47.
Turniej Nordycki – 13. miejsce
W Turnieju Skandynawskim w 2003 Simon Ammann zajął 13. miejsce. 9 marca na skoczni Holmenkollbakken w Oslo został sklasyfikowany na piątym miejscu (ex aequo z Noriakim Kasai), przegrywając tylko z Adamem Małyszem, Florianem Lieglem, Roarem Ljøkelsøyem i Mattim Hautamäkim. 14 marca w Lahti był 43. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się na 11. pozycji.
Mistrzostwa świata – 10. i 17. miejsce
W pierwszym konkursie skoków na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym 2003 w Val di Fiemme, 22 lutego na skoczni K-120 Simon Ammann został sklasyfikowany na 17. miejscu<ref name=predazzo>Wystartowało 50 zawodników</ref>. Dzień później w konkursie drużynowym na tej samej skoczni wraz z Marco Steinauerem, Sylvainem Freiholzem i Andreasem Küttelem zajął dziewiątą pozycję<ref>Wystartowało 13 drużyn. Reprezentacja Szwajcarii wyprzedziła: Włochy, Kazachstan, Białoruś i Ukrainę.</ref>. 28 lutego w konkursie o mistrzostwo świata na skoczni K-95 Simon Ammann zajął dziesiąte miejsce<ref name=predazzo/>, ex aequo z Bjørnem Einarem Romørenem.
2003/2004
Puchar Świata – 13. miejsce
W konkursie inaugurującym sezon 2003/2004, 29 listopada na skoczni Ruka w Kuusamo Simon Ammann uplasował się na 14. miejscu. 6 grudnia na skoczni w Trondheim zajął przedostatnie, 49. miejsce, wyprzedzając tylko Nicolasa Dessuma. 20 grudnia na Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu Ammann był 37. Tym samym nie zdobył punktów do klasyfikacji Pucharu Świata. We wszystkich czterech konkursach Turnieju Czterech Skoczni Ammann zdobył punkty PŚ. W pierwszym konkursie po T4S, 10 stycznia w Libercu został sklasyfikowany na czwartym miejscu, przegrywając jedynie z Janne Ahonenem, Thomasem Morgensternem i Martinem Höllwarthem. Następnego dnia na tej samej skoczni Simon Ammann uplasował się na 42. miejscu i nie zakwalifikował się do drugiej serii konkursu. 23 stycznia w Hakubie zajął szesnaste miejsce, co dało mu 15 punktów do klasyfikacji Pucharu Świata 2003/2004. Dzień później na skoczni Ōkurayama w Sapporo był 21. 25 stycznia na tej samej skoczni uplasował się na 26. pozycji. 7 lutego na mamuciej skoczni w Oberstdorfie Ammann był szósty. Tydzień później na skoczni w Willingen zajął 33. lokatę. 28 lutego w Park City po raz pierwszy w sezonie stanął na podium zawodów Pucharu Świata, przegrywając jedynie z Noriaki Kasai. W ostatnich czterech konkursach sezonu (konkursach zaliczanych do klasyfikacji Turnieju Skandynawskiego) Ammann zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata w sezonie 2003/2004 Ammann zajął 13. miejsce z dorobkiem 511 punktów.
Turniej Czterech Skoczni – 14. miejsce
W pierwszym konkursie Turnieju Czterech Skoczni 2003/2004, 29 grudnia 2003 w Oberstdorfie Simon Ammann zajął 14. miejsce. W noworocznym konkursie na skoczni w Garmisch-Partenkirchen został sklasyfikowany na 13. pozycji. 4 stycznia na Bergisel w Innsbrucku Ammann był 27. W ostatnim konkursie Turnieju w Bischofshofen uplasował się na 17. miejscu. W końcowej klasyfikacji Turnieju Czterech Skoczni Simon Ammann zajął 14. miejsce uzyskując 923,2 pkt i bezpośrednio wyprzedzając Adama Małysza.
Turniej Nordycki – 3. miejsce
7 marca w pierwszym konkursie Turnieju Nordyckiego 2004 na skoczni K-116 w Lahti Simon Ammann zajął ósme miejsce. Trzy dni później na skoczni Puijo w Kuopio uplasował się na piątej pozycji. 12 marca w Lillehammer zajął drugie miejsce ex aequo z Bjørnem Einarem Romørenem. Obaj przegrali tylko z Roarem Ljøkelsøyem. W ostatnim konkursie sezonu 2003/2004, 14 marca 2004 na skoczni Holmenkollbakken w stolicy Norwegii Simon Ammann uplasował się na drugim miejscu, przegrywając tylko z Roarem Ljøkelsøyem. W końcowej klasyfikacji Turnieju Skandynawskiego Ammann zajął trzecie miejsce, tuż za Ljøkelsøyem i Romørenem.
Mistrzostwa świata w lotach – 14. miejsce
W konkursie o mistrzostwo świata w lotach narciarskich w 2004 na Letalnicy w Planicy Simon Ammann zajął 14. miejsce<ref>Wystartowało 54 zawodników.</ref>. Oddał skoki na: 180, 211, 191,5 i 192,5 metra, co dało mu łącznie 744 punkty.
2004/2005
Puchar Świata – 23. miejsce
Sezon 2004/2005 w Pucharze Świata Simon Ammann zainaugurował 27 listopada 2004 na skoczni Ruka w Kuusamo. Zajął wówczas 28. pozycję, co dało mu trzy punkty do klasyfikacji generalnej. Dzień później w konkursie na tej samej skoczni uplasował się na 41. miejscu. 4 grudnia na Granasen w Trondheim Ammann był jedenasty, a 5 grudnia na tej samej skoczni ósmy. 11 grudnia na dużej skoczni w Harrachovie Simon Ammann został sklasyfikowany na 15. miejscu, a dzień później był 14. 18 grudnia w Engelbergu uplasował się na 25. pozycji. Następnego dnia na tej samej skoczni był 13. W konkursach Turnieju Czterech Skoczni tylko raz zakwalifikował się do finałowej serii. 9 stycznia 2005 w Willingen Simon Ammann zajął najwyższe w sezonie miejsce. Był siódmy, przegrywając z Janne Ahonenem, Martinem Höllwarthem, Andreasem Küttelem, Michaelem Uhrmannem, Jakubem Jandą i Daiki Ito. 15 stycznia na skoczni Kulm w Tauplitz Ammann znalazł się poza finałową serią. Był 32. Następnego dnia na tej samej skoczni był 24. 22 stycznia w Titisee-Neustadt Simon Ammann uplasował się na 11. pozycji, a nazajutrz na tej samej skoczni był 34. 29 i 30 stycznia podczas konkursów Pucharu Świata na Wielkiej Krokwi w Zakopanem Ammann był 25. i 28. W konkursach zaliczanych do klasyfikacji Turnieju Nordyckiego Simon Ammann zajmował miejsca w czołowej trzydziestce. W ostatnich konkursach sezonu, 19 i 20 marca na słoweńskiej Letalnicy Simon Ammann zajął 24. i 25. miejsce. Sezon zakończył na 23. miejscu w klasyfikacji Pucharu Świata z dorobkiem 243 punktów.
Turniej Czterech Skoczni – 37. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2004/2005 Simon Ammann zajął 37. miejsce. W pierwszym z konkursów, 29 grudnia na Schattenbergschanze zajął 22. miejsce. 1 stycznia 2005 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen nie wystartował, gdyż nie przeszedł kwalifikacji. 3 stycznia na Bergisel zajął 44. pozycję. Podczas ostatniego z konkursów, na skoczni w Bischofshofen był 31. Łącznie w Turnieju zdobył 399,6 punktów.
Turniej Nordycki – 27. miejsce
W sezonie 2004/2005 Ammann zajął 27. lokatę w Turnieju Nordyckim. W pierwszym konkursie, 6 marca w Lahti uplasował się na 14. miejscu. Trzy dni później w Kuopio był 28. 11 marca w Lillehammer zajął 26. pozycję. W ostatnim konkursie, na skoczni Holmenkollbakken w Oslo nie wystartował. Łącznie w Turnieju zdobył 661,4 pkt.
Mistrzostwa świata – 44. i 27. miejsce
W trakcie mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w 2005 w Oberstdorfie Simon Ammann nie zdobył żadnego medalu. W pierwszym z konkursów, 19 lutego na średniej skoczni zajął 44. miejsce po skoku na 88,5 metra. Wyprzedził wówczas tylko sześciu skoczków. Byli to: Mateusz Rutkowski, Hyun Ki Kim, Stefano Chiapolino, Martin Mesík, Sebastian Colloredo i Maksim Anisimow. Dzień później na tej samej skoczni wraz z Andreasem Küttelem, Michaelem Möllingerem i Marco Steinauerem zajął ósme miejsce w konkursie drużynowym<ref>Wystartowało 15 ekip.</ref>. Spośród reprezentantów Szwajcarii Ammann oddał najsłabsze skoki i zdobył najmniej punktów<ref>Ammann oddał skoki na 83 i 82 metry i zdobył 194 punkty. Küttel skoczył 91,5 i 95 metrów, co dało 244 punkty. Möllinger oddał skoki na 86,5 i 87 metrów i zdobył 213 punktów, a Steinauer skoczył 84 i 82,5 metra, co dało 195 punktów. Źródło: skokinarciarskie.pl</ref>. 25 lutego w indywidualnym konkursie na dużej skoczni Simon Ammann uplasował się na 27. miejscu. Dzień później w konkursie drużynowym zajął siódme miejsce<ref>Wystartowało 15 drużyn.</ref>. Tym razem wśród Szwajcarów gorzej od Ammanna skakał Marco Steinauer.
2005/2006
Puchar Świata – 17. miejsce
Pierwszy konkurs Pucharu Świata w sezonie 2005/2006 miał odbyć się 24 listopada w Kuusamo, jednak z powodu silnego wiatru zawody były kilkakrotnie przekładane. W efekcie 26 listopada odbyły się dwa konkursy. W pierwszym z nich Simon Ammann zajął 22. miejsce, a w drugim był jedenasty. 3 grudnia na skoczni w Lillehammer Ammann był 21. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się na 25. pozycji. 10 grudnia na dużej skoczni w Harrachovie skoczek z Grabs zajął 16. lokatę. Dzień później był szósty. Tydzień później w zawodach na skoczni Gross-Titlis w Engelbergu Simon Ammann uplasował się na 14. miejscu. 28 stycznia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem skoczek zajął 30. miejsce. Na następny dzień w konkursie na tej samej skoczni był 50. 4 lutego na skoczni w Willingen Ammann zajął 22. lokatę. 18 marca na Letalnicy w Planicy Simon Ammann zajął 14. lokatę. Dzień później w ostatnim konkursie sezonu był 15. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata w sezonie 2005/2006 Simon Ammann zajął 17. miejsce, zdobywając łącznie 305 punktów.
Turniej Czterech Skoczni – 13. miejsce
W Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2005/2006 Simon Ammann zajął 13. miejsce. W pierwszym z konkursów, 29 grudnia na Schattenbergschanze Ammann zajął ósme miejsce. 1 stycznia 2005 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen ponownie był ósmy. Dwa dni później na Bergisel zajął 23. pozycję. Podczas ostatniego z konkursów, na skoczni w Bischofshofen był dwudziesty. W całym Turnieju zdobył łącznie 964,3 punktów, o 117,2 mniej od zwycięzców – Janne Ahonena i Jakuba Jandy.
Turniej Nordycki – 21. miejsce
W sezonie 2005/2006 Simon Ammann uplasował się na 21. pozycji w Turnieju Skandynawskim. 5 marca na skoczni Salpausselkä w Lahti był dziewiąty. Dwa dni później w Kuopio zajął dwudzieste miejsce. 10 marca na skoczni Lysgårdsbakken w Lillehammer Simon Ammann był 15. Dwa dni później na Holmenkollbakken w stolicy Norwegii zajął 32. pozycję, tym samym nie kwalifikując się do serii finałowej i nie zdobywając punktów Pucharu Świata. W całym Turnieju Simon Ammann zdobył 872 punkty i stracił do zwycięzcy, Thomasa Morgensterna 222,4 punktu.
Mistrzostwa świata w lotach – 23. miejsce
14 stycznia 2006 Simon Ammann po raz drugi w karierze wystartował w mistrzostwach świata w lotach narciarskich. Na skoczni Kulm w Tauplitz zajął 23. miejsce. Oddał skoki na odległości równe: 189, 185, 146 i 169 metrów, co dało mu łącznie 623,8 punktu.
2006/2007
Puchar Świata – 3. miejsce
Sezon 2006/2007 Simon Ammann rozpoczął od drugiej pozycji na skoczni w Kuusamo 24 listopada. Przegrał wówczas tylko z Arttu Lappim. 2 grudnia w Lillehammer Ammann po raz drugi w karierze zwyciężył. Dzięki temu pierwszy raz w życiu objął prowadzenie w klasyfikacji Pucharu Świata. Następnego dnia na tej samej skoczni był czwarty, przegrywając z Gregorem Schlierenzauerem, Andersem Jacobsenem i Adamem Małyszem. Podobnie 16 grudnia w Engelbergu. Dzień później na tej samej skoczni skoczek z Grabs został sklasyfikowany na drugiej pozycji, za Jacobsenem. 13 stycznia zajął 11. miejsce na mamuciej skoczni w Vikersund. 20 stycznia podczas konkursu na Wielkiej Krokwi w Zakopanem Simon Ammann zajął 45. miejsce. Był to jedyny konkurs w sezonie, w którym nie zdobył punktów Pucharu Świata. Tydzień później na skoczni Oberstdorfie Ammann był siedemnasty. Następnego dnia na tej samej skoczni zajął 13. miejsce. 3 i 4 lutego w Titisee-Neustadt Simon Ammann dwukrotnie był szósty. 7 lutego na skoczni w Klingenthal zajął drugą lokatę, przegrywając jedynie ze Schlierenzauerem. Trzy dni później na skoczni w Willingen uplasował się na 11. miejscu. W trakcie Turnieju Nordyckiego zajmował miejsca w czołowej dziesiątce zawodów. Jeden spośród konkursów wygrał. Podczas pierwszego konkursu ostatniego weekendu w sezonie na Letalnicy w Planicy, 23 marca, Ammann zajął drugie miejsce, przegrywając jedynie z Adamem Małyszem. Dzień później był ósmy. W ostatnim konkursie sezonu został sklasyfikowany na drugim miejscu za Małyszem. Łącznie w sezonie Simon Ammann zdobył 1167 punktów do klasyfikacji Pucharu Świata. Dało to trzecie miejsce w końcowej klasyfikacji, tuż za Adamem Małyszem i Andersem Jacobsenem.
Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce
W sezonie 2006/2007 Simon Ammann stanął na najniższym stopniu podium Turnieju Czterech Skoczni, przegrywając z Andersem Jacobsenem i Gregorem Schlierenzauerem. 30 grudnia 2006 podczas pierwszego z turniejowych konkursów na Schattenbergschanze w Oberstdorfie Ammann zajął piąte miejsce z notą 276,9 punktów (135 m i 133 m). Przegrał wówczas tylko z Gregorem Schlierenzauerem, Andreasem Küttelem, Adamem Małyszem i Andersem Jacobsenem. 1 stycznia 2007 podczas konkursu na skoczni w Garmisch-Partenkirchen Ammann zajął 15. miejsce z notą 118 punktów (117,5 m, druga seria skoków została odwołana). 4 stycznia 2007 na Bergisel w Innsbrucku został sklasyfikowany na trzeciej pozycji z notą 261,5 punktów (125,5 m i 132 m). 6 stycznia w ostatnim spośród czterech konkursów Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen był trzeci, przegrywając ze Schlierenzauerem i Jacobsenem. Ammann uzyskał wówczas 275,5 punktów po skokach na 135 i 137,5 metra. W łącznej klasyfikacji zdobył 931,9 punktów, o 30 mniej od zwycięzcy – Andersa Jacobsena.
Turniej Nordycki – 3. miejsce
W sezonie 2006/2007 Simon Ammann zajął trzecie miejsce w Turnieju Nordyckim. Tym samym drugi raz w karierze stanął na podium tej imprezy<ref>Wcześniej zajął trzecie miejsce w Turnieju Nordyckim 2004.</ref>. 11 marca podczas konkursu w Lahti zajął 17. miejsce. Dwa dni później na Puijo w Kuopio był siódmy. 17 marca na Holmenkollbakken w Oslo został sklasyfikowany na piątej pozycji, przegrywając z Adamem Małyszem, Andreasem Küttelem, Andersem Bardalem i Andreasem Koflerem. W drugim konkursie na tej samej skoczni Simon Ammann zwyciężył, czyniąc to trzeci raz w sportowej karierze. W klasyfikacji generalnej Turnieju Nordyckiego Ammann zgromadził 797,1 punktów, o 25,3 mniej od zwycięzcy, Adama Małysza.
Mistrzostwa świata – 1. i 2. miejsce
Na mistrzostwach świata w 2007 w narciarstwie klasycznym w Sapporo Simon Ammann zdobył dwa medale. W pierwszym z konkursów, 24 lutego na skoczni K-120 zdobył złoty medal. Oddał skoki na 125 i 134,5 metra, dzięki czemu wyprzedził o 0,2 punktu drugiego zawodnika, którym był Harri Olli. 3 marca na skoczni K-90 Ammann zdobył srebrny medal, przegrywając z Adamem Małyszem o 21,5 punktu. Szwajcar uzyskał 96,5 oraz 96 metrów.
2007/2008
Puchar Świata – 9. miejsce
W pierwszym indywidualnym konkursie Pucharu Świata 2007/2008, 1 grudnia na skoczni Ruka w Kuusamo Simon Ammann zajął ósme miejsce. Takie samo miejsce zajął tydzień później na skoczni w Trondheim. 13 grudnia na średniej skoczni w Villach Szwajcar zajął piętnaste miejsce, a dzień później w konkursie na tej samej skoczni był szósty. Słabo poszło mu podczas konkursów w Szwajcarii. W Engelbergu zajął 12. i 24. miejsce. Po przyzwoitym wykonaniu Ammanna Turnieju Czterech Skoczni, zajął 10. miejsce w jednoseryjnym i dość loteryjnym konkursie na skoczni w Predazzo. Dzień później drugi konkurs odbył się już bez problemów, ale Simon wypadł gorzej, zajmując 26. miejsce. Następnie zajął 14. lokatę w pierwszym w sezonie konkursie na skoczni mamuciej - w Harrachovie. Kolejnym przystankiem sezonu 2007/2008 było Zakopane i tam Simon spisał się bardzo dobrze. Po ósmym miejscu pierwszego dnia, nazajutrz stanął na trzecim stopniu podium, przegrywając jedynie z Andersem Bardalem i Thomasem Morgensternem. Było to jego drugie (i jak się później okazało ostatnie) podium w sezonie. Następnego weekendu na skoczni w Sapporo Szwajcar spisał się gorzej - mimo nieobecności kilku czołowych skoczków zajął miejsca 11. i 10. Po powrocie do Europy zajął 12. i 4. miejsce w Libercu oraz 11. lokatę w Willingen. Po zakończeniu Turnieju Nordyckiego skoczkowie udali się na finał Pucharu Świata do Planicy. Pierwszego dnia Ammann zajął tam miejsce trzynaste, natomiast sezon zakończył dziewiątą lokatą. Na tej samej pozycji uplasował się także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2007/2008.
Turniej Czterech Skoczni - 15. miejsce
Dość pechowo skończył się dla Ammanna start w 56. Turnieju Czterech Skoczni. Szwajcar przygotował nań dość wysoką formę, czego potwierdzeniem była 5. lokata w Oberstdorfie, 9. miejsce w Garmisch-Partenkirchen oraz 3. pozycja w Bischofshofen (w konkursie przeniesionym z Innsbrucku). Po tych trzech konkursach Simon plasował się w czołówce i miał jeszcze szanse na podium, a nawet zwycięstwo w całym turnieju. Niestety podczas drugiego konkursu w Bischofshofen, tak jak wielu zawodników z czołówki trafił na fatalne warunki wietrzne i nie zdołał zakwalifikować się do drugiej serii (jego los podzielili także Gregor Schlierenzauer, Tom Hilde oraz Wolfgang Loitzl, wszyscy klasyfikowani wówczas w czołowej dziesiątce turnieju). Ostatecznie Simon zajął w zawodach 35. pozycję, a cały Turniej ukończył na miejscu 15.
Turniej Nordycki - 20. miejsce
Start w tym turnieju rozpoczął Simon obiecująco, bo od piątego miejsca w pierwszym konkursie w Kuopio (przeniesionym z Lahti). Następnego dnia na tej samej skoczni był 13. Marzenia o wysokiej lokacie w turnieju prysły w Lillehammer, gdzie Ammann był dopiero 33. i nie zakwalifikował się do drugiej serii. Na zakończenie imprezy w Oslo był 13. i cały turniej ukończył na 20. pozycji.
Mistrzostwa świata w lotach - 8. miejsce
Pierwszy skok oddał na odległość 208,5 m, pozwoliło mu to zająć wysoką 4. pozycję po pierwszej serii. Zdecydowanie słabszy był drugi skok, odległość 195,5 m spowodowała spadek Simona na 10. pozycję po pierwszym dniu mistrzostw. Drugi dzień, podobnie jak pierwszy rozpoczął od dobrego skoku na 205,5 m. W drugim było trochę gorzej, ale 199,5 m wystarczyło na zajęcie 8. miejsce w mistrzostwach świata w lotach.
2008/2009
Puchar Świata - 2. miejsce
W Kuusamo (podczas pierwszego indywidualnego konkursu skoków narciarskich) Ammann zajął 1. miejsce tuż przed Wolfgangiem Loitzlem. W pierwszej serii oddał skok na odległość 131 m, a w drugiej 5 metrów krótszy – 126 m.
Następnie w Trondheim zajął 5. miejsce, a na pierwszym miejscu uplasował się Austriak Gregor Schlierenzauer, który objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Następnego dnia podczas drugiego konkursu w Trondheim Ammann zwyciężył odbierając Austriakowi przodownictwo w Pucharze Świata.
Następnie 13 grudnia 2008 w zawodach we włoskim Pragelato zwyciężył po skokach na odległość 139,5 i 144 m z przewagą 1,7 pkt. nad drugim Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później Szwajcar stanął na drugim stopniu podium. Przegrał z Japończykiem Fumihisą Yumoto.
Podczas treningu na skoczni w Engelbergu osiągnął 140,5 metra, czyli pół metra bliżej od rekordu skoczni. W sobotnim konkursie podczas 1. serii Ammann skoczył 138,5 metra i objął prowadzenie. W drugiej serii skoczył pół metra bliżej od prowadzącego wówczas w zawodach Wolfganga Loitzla (Ammann osiągnął 137 metrów), ale dzięki przewadze punktowej z pierwszej kolejki, zajął pierwsze miejsce, co było jednocześnie jego pierwszym zwycięstwem w Engelbergu i 4. zwycięstwem w aktualnym sezonie Pucharu Świata.
Następnego dnia podczas 1. serii Ammann uzyskał 131,5 metra i zajął 3. miejsce. W drugiej serii skoczył znacznie dalej – 136 m. Zajął trzecią lokatę za Schlierenzauerem i Loitzlem, którzy skakali bliżej, jednak otrzymali lepsze noty sędziowskie.
Po Turnieju Czterech Skoczni Ammann był liderem PŚ, mając 137 punktów przewagi nad Gregorem Schlierenzauerem. Szwajcar świetnie radził sobie na mamucie w Tauplitz, zajmując drugie i trzecie miejsce. Przegrał, jednak w obu konkursach ze Schlierenzauerem co spowodowało, że przewaga zmalała. Kolejne konkursy na skoczni w Zakopanem. W pierwszym dniu zmagań zajął on piąte miejsce, przesuwając się z 10. pozycji po pierwszej serii. W drugim dniu udało się stanąć na najniższym stopniu podium. Podczas próby przedolimpijskiej w Whistler nie udało się stanąć na podium. W pierwszym konkursie, mimo 2. miejsca po pierwszej serii, był ostatecznie czwarty. Tego dnia stracił prowadzenie w klasyfikacji generalnej na rzecz Gregora Schlierenzauera. W kolejnym konkursie na tej samej skoczni zajął szóste miejsce, notując awans aż o 10 pozycji w stosunku do pierwszej serii. W japońskim Sapporo Ammann był siódmy. Na podium powrócił podczas konkursu w Willingen, gdzie zajął drugie miejsce. Kolejny konkurs w Klingenthal był już gorszy dla niego, bo zajął 6. miejsce. Podczas ostatniego konkursu przed mistrzostwami świata zajął 4. miejsce w konkursie na mamucie w Oberstdorfie, pierwszy raz od dawna pokonując Gregora Schlierenzauera, który był ósmy.
Po Turnieju Nordyckim sprawa kryształowej kuli była już rozstrzygnięta. Pierwszy jednoseryjny konkurs w Planicy Ammann ukończył na szóstej pozycji. W drugim udało mu się stanąć na najniższym stopniu podium. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach uplasował się na 3. miejscu. Podczas ostatniego konkursu Szwajcar skoczył 233 metry, lecz skoku nie ustał.
Simon Ammann w sezonie 2008/09 wygrał pięć konkursów i siedemnastokrotnie stawał na podium, co jest trzecim wynikiem w historii, jeśli chodzi o ilość miejsc na podium w jednym sezonie. Do zwycięzcy klasyfikacji Pucharu Świata stracił 307 pkt.
Turniej Czterech Skoczni - 2. miejsce
Simon Ammann bardzo dobrze rozpoczął turniej, wygrywając konkurs w Oberstdorfie. Jednak przewaga nad drugim zawodnikiem, Wolfgangiem Loitzlem była niewielka, bo wynosiła zaledwie 1,2 pkt. W kolejny konkursie w Garmisch-Partenkirchen Szwajcar skakał najdalej, ale słabe noty za styl sprawiły, że przegrał z Loitzlem i stracił prowadzenie w turnieju. Po półmetku walka była zacięta, bo dwóch rywali dzieliło tylko 0,5 pkt. Konkurs w Innsbrucku był w wykonaniu Szwajcara słabszy. Zajął 8. miejsce, co przy zwycięstwie i bardzo równej formie Wolfganga Loitzla praktycznie przekreśliło szanse na wygranie całego turnieju. Bez niespodzianek odbył się konkurs w Bischofshofen, wygrał Loitzl, a Ammann znów stanął na podium, zajmując 2. miejsce. Takie samo miejsce wywalczył w całym Turnieju Czterech Skoczni, tracąc ostatecznie do zwycięzcy 32,6 pkt.
Turniej Nordycki - 3. miejsce
Simon Ammann w pierwszym konkursie turnieju na skoczni K-90 uległ tylko Gregorowi Schlierenzauerowi, przegrywając z nim o 6 pkt. Drugie miejsce na skoczni K - 120 w Kuopio pozwoliło objąć mu prowadzenie w ogólnej klasyfikacji. Przegrał tam tylko 38-letnim wówczas Takanobu Okabe. Simon słabiej spisał się w konkursie na skoczni w Lillehammer, zajmując 14. miejsce i tracąc pierwsze miejsce w Turnieju Nordyckim. Na mamuciej skoczni w Vikersund zajął 2. miejsce, przegrywając znów ze Schlierenzauerem. Ostatecznie po raz trzeci w karierze stanął na podium Turnieju Nordyckiego, dokładnie na jego trzecim stopniu. Do zwycięzcy stracił 19,9 pkt.
2009/2010
Igrzyska olimpijskie - 1. i 1. miejsce
Już na treningach przed konkursem na skoczni K - 95, Simon Ammann osiągał regularnie dalekie odległości. 13 lutego w pierwszej serii konkursu indywidualnego na skoczni normalnej osiągnął 105 metrów. Po tym skoku objął prowadzenie, z przewagą 2,5 pkt nad Michaelem Uhrmannem. W drugiej serii Szwajcar ustanowił nowy rekord skoczni, osiągając 108 m. Złoto olimpijskie zdobył z przewagą siedmiu punktów nad Adamem Małyszem. Tydzień później odbył się konkurs na skoczni o punkcie K - 125. Podobnie jak przed konkursem na skoczni mniejszej Ammann już na treningach skakał daleko. W pierwszej serii konkursu uzyskał 144 m i pomimo niskich not za styl prowadził z przewagą 6,6 pkt nad Adamem Małyszem. W drugiej serii Ammann znów skoczył najdalej, uzyskał 138 m i drugiego Małysza wyprzedził o 14,2 pkt. Po tych igrzyskach Ammann przeszedł do historii jako jedyny zawodnik, który wywalczył indywidualnie cztery złote medale na imprezie tak wysokiej rangi. W konkursie drużynowym nie wystartował.
Mistrzostwa świata w lotach narciarskich - 1. miejsce
Simon Ammann przed mistrzostwami nie wygrał jeszcze żadnego konkursu PŚ na skoczni mamuciej, mimo to był zaliczany do głównych faworytów tej imprezy. Na oficjalnych treningach zajął 2. i 1. miejsce, a w kwalifikacjach ustanowił swój nowy rekord życiowy - 225,5 m. Walkę o medale Simon rozpoczął od skoku na odległość 215,5 metra, Dało mu to drugie miejsce, 0,5 punktu za Adamem Małyszem. Szwajcar dalej skoczył w drugiej serii - 216,5 m i na półmetku mistrzostw prowadził z przewagą 2,8 pkt nad Małyszem. W drugim dniu zawodów wiatr zmienił kierunek, umożliwiając dłuższe loty. Ammann szanse na poprawienie życiowego rekordu wykorzystał, w trzeciej serii skoczył 227 metrów. Słabszy skok Adama Małysza (211 m) sprawił, że Szwajcar przed ostatnią serią miał bezpieczną przewagę. Mimo tego i mimo niższej belki od dużej części rywali, uzyskał najlepszy wynik mistrzostw - 236,5 m, co było skokiem tylko 2,5 m gorszym od ówczesnego rekordu świata. Simon Ammann wygrał z przewagą 25,5 pkt nad Gregorem Schlierenzauerem, brąz zdobył Anders Jacosben. W konkursie drużynowym Ammann nie wystartował.
Puchar Świata - 1. miejsce
Przed pierwszym indywidualnym konkursem sezonu po świetnych skokach w konkursie drużynowym Simon Ammann był faworytem. W pierwszej serii konkursu w Kuusamo skoczył jednak 124 m i zajmował 25. miejsce. W drugiej serii uzyskał aż 140 m co pozwoliło zająć ostatecznie 12. miejsce. W kolejnym konkursie w norweskim Lillehammer po skokach na 121 i 131 m ponownie zajął 12. miejsce. W drugim konkursie na norweskiej skoczni Ammann ustanowił nowy rekord skoczni, osiągając 146 m. Jeszcze dalej skoczył Gregor Schlierenzauer, ale upadł. W drugiej serii 129,5 m wystarczyło do zwycięstwa. Kolejne konkursy to trzy konkursy w Engelbergu. Pierwszy z nich po skokach na 137,5 oraz 133 m Ammann wygrał z przewagą 2,2 pkt nad Gregorem Schlierenzauerem. W drugim konkursie także walczył o zwycięstwo z Austriakiem. W pierwszej serii skoczył 138 m i prowadził, w drugiej probie uzyskał 129 m, ale słabe noty sprawiły, że zajął drugie miejsce. W ostatnim konkursie na szwajcarskiej skoczni odbyła się tylko jedna seria. Tym razem Simon wyraźnie pokonał wszystkich rywali, wyrównując rekord Skoczni Janne Ahonena - 141 m.
Po Turnieju Czterech Skoczni Simon Ammann jako lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata walczył o swoje pierwsze zwycięstwo na mamuciej skoczni w Tauplitz. Znów przegrał z powodu gorszych not za styl, skoki na odległość 195 i 200 m dały mu 2. miejsce. W drugim konkursie na tej skoczni Simon zajął 5. miejsce po skokach na 195 i 196 m. Kolejny weekend ze skokami odbył się w Sapporo. Zabrakło tam wielu zawodników ze światowej czołówki, ale Szwajcar postanowił pojechać do Japonii. Była ta dobra decyzja, bo pozwoliła mu uzyskać dużą przewagę w klasyfikacji PŚ. W pierwszym konkursie zajął 5. miejsce, osiągając 128,5 i 127 m. Drugi konkurs wygrał już ze znaczącą przewagą. Jego odległości to 139,5 oraz 135 m. Drugiego zawodnika wyprzedził o 37,4 pkt. Początkowo Ammanna miało zabraknąć w konkursie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, ale ostatecznie przyjechał. W pierwszym konkursie zajął drugie miejsce po skokach na 136 i 131 m. Następnego dnia znów zajął drugie miejsce, po raz kolejny przegrywając z powodu gorszych not za styl. W pierwszym skoku ustanowił swój czwarty rekord w sezonie, osiągając 140,5 m. Drugi skok także miał daleki - 134 m. Kolejny indywidualny konkurs odbył się na obiekcie K-185 w Oberstdorfie. Simon zarówno po pierwszej odległości na 203,5 m, jak i po drugiej na 210,5 m zajmował 4. miejsce. Następny konkurs także odbył się w Niemczech, a dokładnie w Klingenthal. Szwajcar dwa razy skoczył najdalej (133 i 134 m). Ammann kolejny konkurs odpuścił, co spowodowało, że jego przewaga w PŚ nad Schlierenzauerem zmalała o 100 pkt.
Cztery zwycięstwa w konkursach Turnieju Nordyckiego pozwoliły Ammannowi cieszyć się z pierwszej w karierze kryształowej kuli. Drugiego Gregora Schlierenzauera wyprzedził o 281 pkt. W całym sezonie wygrał 9 konkursów, a 16 razy stał na podium.Turniej Czterech Skoczni - 5. miejsce
Simon Ammann turniej rozpoczął jako lider Pucharu Świata i miał szanse zostać pierwszym Szwajcarem, który wygrałby TCS. W pierwszym konkursie w Oberstdorfie zajął 5. miejsce po skokach na odległości 119,5 i 125 metrów, ale do zwycięzcy Andreasa Koflera stracił 29,2 pkt. Podczas noworocznego konkursu w Ga - Pa Simon w pierwszej serii skoczył 132 metry i zajmował piąte miejsce. W drugiej serii skoczył 143,5 metra i ustanowił nowy rekord skoczni. Słabe noty nie pozwoliły mu wygrać i zajął trzecie miejsce, odrabiając tylko 0,5 pkt do lidera turnieju. W Innsbrucku Ammann zajął drugie miejsce po skokach na 128,5 m i 117,5 metra. Przed ostatnim konkursem do lidera turnieju Koflera tracił 26 pkt. Bardzo dużo punktów odrobił podczas pierwszej serii w Bischofshofen, gdzie skoczył 136 metrów i został liderem konkursu. Jednak w drugiej serii skoczył 131,5 metra, stracił szanse na wygranie turnieju i spadł w konkursie na trzecie miejsce. Cały turniej zakończył na piątym miejscu ze stratą 18,9 pkt do zwycięzcy Andreasa Koflera.
Turniej Nordycki - 1. miejsce
Simon utrzymał swoją dobrą formę do Turnieju Nordyckiego, już w pierwszym konkursie na skoczni Salpausselkä w Lahti wygrał, oddając dwa najdłuższe skoki (128 i 131 metrów). Kolejny konkurs w Kuopio Ammann też wygrał, z przewagą 16,9 pkt. Pierwszy skok znów miał najdłuższy - 128,5 metra, ale w drugim już o 0,5 metra dalej skoczył Anders Jacobsen. Trzeci konkurs odbył się na skoczni Lysgårdsbakken w norweskim Lillehammer. Po raz pierwszy w tym turnieju Szwajcar nie prowadził po pierwszej serii, zajmował drugie miejsce, ze stratą 1,4 pkt do Adama Małysza. W drugiej serii, jednak Ammann skoczył najdalej - 133,5 metra i zwyciężył w kolejnym konkursie. Simon Ammann przed ostatnim konkursem stanął przed szansą powtórzenia osiągnięcia Mattiego Hautamäkiego, czyli wygrania wszystkich czterech konkursów Turnieju Nordyckiego. Szansę wykorzystał, skoczył 135,5 i 124,5 metra i zwyciężył na nowej skoczni w Oslo. Simon Ammann wygrał cały turniej z przewagą 44,6 pkt nad Adamem Małyszem.
Sezon 2010/2011
Na początku sezonu zimowego zdobył srebrny medal w mistrzostwach Szwajcarii po skokach na 109 m i 112 m<ref></ref>, wyprzedził go Andreas Küttel.Puchar Świata - 2. miejsce
W otwierającym zawody konkursie drużynowym uplasował się ze swoją drużyną<ref>Zespół w składzie: Rémi Français, Andreas Küttel, Marco Grigoli i Simon Ammann</ref> na 9. miejscu, skacząc zdecydowanie najlepiej ze szwajcarskich skoczków - 133.5 m (podczas gdy jego towarzysze skoczyli 123.5, 123.5 i 90 metrów).
W pierwszych zawodach indywidualnych w Kuusamo po oddaniu skoków na odległości 142.5 m i 138.0 m znalazł się na najniższym stopniu podium.
W Kuopio zajął to samo miejsce, przy próbach 128.5 m i 128.0 m i spadł na 5. miejsce w klasyfikacji generalnej.
W pierwszym konkursie w Lillehammer po próbach 133.5 m i 130.0 m uzyskał 6. miejsce w konkursie. Następnego dnia uplasował się na trzeciej pozycji przy skokach 134.0 m i 137.5 m i awansował na 4. w klasyfikacji.
W Engelbergu miał okazję wystąpić w trzech konkursach, w swoim kraju - Szwajcarii. Uzyskał jednak słabe wyniki - w pierwszym konkursie oddał skok na odległość 129 m, tracąc ponad 13 pkt do Thomasa Morgensterna i po pierwszej serii był szósty, nie mógł jednak poprawić tego wyniku w drugiej, gdyż została odwołana. W kolejnym zdobył zaledwie dziewiątą lokatę przy próbach 131.0 m i 134.0 m.
W ostatnim skoczył jedynie 122.5 m i 128.0 m i zakończył konkurs na dwunastym miejscu. Po tych występach spadł ponownie na piąte miejsce w klasyfikacji.
Po Turnieju Czterech Skoczni awansował na 3. miejsce w klasyfikacji.
W zawodach na mamucie w Harrachovie zdobył 6. miejsce, nie przekraczając bariery 200 m (jego skoki miały odległość 190.0 i 188.0 m). Następnego dnia w tym samym miejscu skoczył 215.5 m i 197.5 i stanął na podium, zdobywając drugie miejsce.
Pierwszy skok w tym sezonie oddany na zawodach poza Europą wynosił 117.0 m. W drugiej serii konkursu w Sapporo dołożył 119,0 m i znalazł się na szóstym miejscu. W drugim konkursie zajął ósme miejsce przy skokach 116.5 m i 127.0 m.
W pierwszym w tym roku konkursie w Zakopanem skoczył 125.5 i 135.5 m, zajmując czwarte miejsce, tracąc jedynie 6,1 pkt do zwycięzcy Adama Małysza. W drugim z nich zanotował drugie zwycięstwo w sezonie przy próbach 135.5 m i 129.0 m. W kolejnym znalazł się tuż za podium ze skokami 120.5 m i 127.5 m.
Po tym weekendzie awansował na drugą pozycję w klasyfikacji kosztem Andreasa Koflera.
W Willingen skoczył 143.0 m i 140.5 m i zdobył trzecie miejsce, podobnie w Klingenthal, gdzie oddał skoki 130.5 m i 138.5 m.
W Oberstdorfie zaś znalazł się na 10. miejscu przy skokach 188.5 m i 205.5 m. 12 lutego w Vikersund znalazł się na najniższym stopniu podium, skacząc 214.5 m i 226.5 m. Dzień później zajął nieco niższą, czwartą pozycję przy skokach 209.5 m i 238.5 m.
Jego drużyna zajęła 11. miejsce w klasyfikacji FIS Team Tour zdobywając 1040,7 punktów.
Zwyciężył zawody w Lahti, skacząc 128.5 m i 129.5 m. Pierwsze zawody w Planicy ukończył na szóstej pozycji, przy próbach 212.0 m i 213.5 m.
W finałowych zawodach sezonu skoczył 183.0 m i zajął najsłabsze w tym sezonie, 16. miejsce.
W sumie w sezonie 2010/2011 Simon Ammann punktował we wszystkich dwudziestu sześciu konkursach Pucharu Świata. 24 razy zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, w tym 10 razy stawał na podium, z czego 3 razy na jego najwyższym stopniu. Łącznie zdobył 1364 punkty.
W klasyfikacji lotów zdobył 311 punkty i 5. miejsce.
Turniej Czterech Skoczni 2011 - 2. miejsce
59. Turniej Czterech Skoczni rozpoczął od skoku w Oberstdorfie - uzyskał 123 m, wygrywając z Ville Larinto z którym był zestawiony w parę - ten drugi skoczył jedynie 112,5 m. W drugiej serii Simon skoczył sporo dalej, na 134,5 m - zajął 4. lokatę w konkursie. Tracił 29,6 pkt do zwycięzcy Thomasa Morgensterna.
Podczas kolejnego konkursu - w Garmisch-Partenkirchen znalazł się w parze z Julianem Musiolem i skoczył w jedynej, pierwszej serii 131 m i uzyskując 142,1 pkt, wygrywał zawody. Mimo zajęcia przez prowadzącego Morgensterna dalekiej 14. pozycji nadal tracił do niego 14,5 pkt w klasyfikacji turnieju.
W Innsbrucku jego przeciwnikiem był Tom Hilde, który skoczył pół metra krócej od Ammana, którego próba była na odległość 128 m.
W drugiej serii oddał skok 122.0 m i uplasował się na 4. miejscu.
W Bischofshofen, gdzie w pierwszej serii skoczył 133 m został dobrany w parę z Morgensternem, który skoczył dalej, jednak Ammann awansował jako lucky loser. W drugiej serii oddał skok na 140.0 m i zajął 4. miejsce.
Turniej zakończył na drugim miejscu z dorobkiem punktowym 928,4, tracąc do zwycięzcy Morgensterna 30,4 pkt.
Po turnieju awansował na 3. pozycję w klasyfikacji Pucharu Świata.
Mistrzostwa świata - 4. i 3. miejsce
Mistrzostwach Świata 2011 rozpoczął od konkursu indywidualnego K-95 Midtstubakken. Po pierwszej serii zajmował piąte miejsce z odległością 97,5 m. W drugiej skoczył 101,5 m i zdobył czwarte miejsce, przegrywając z Morgensternem, Koflerem i Małyszem.
Następnie, w konkursie drużynowym na tej samej skoczni zdobył 10. miejsce<ref>Zespół w składzie: Pascal Elgloff, Andreas Küttel, Marco Grigoli, Simon Ammann</ref>.
3 marca zdobył brązowy medal na skoczni K-120 Holmenkollbakken, skacząc 129,5 m w pierwszej i 134,5 m w drugiej serii.
Po zakończeniu sezonu wziął jeszcze udział w Adam's Bull's Eye w Zakopanem - benefisie Adama Małysza i choć zawody skoków do celu zostały odwołane to oddał symboliczny skok na pożegnanie polskiego skoczka.
Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów
{ class=wikitable style="text-align: center"
!Turniej
!2011
!2010
!2009
!2008
!2007
!2006
!2005
!2004
!2003
!2002
!2001
!2000
!1999
!1998
align=leftPuchar Świata
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
bgcolor=silver2
9
bgcolor=cc99663
17
23
13
28
7
-
45
-
70
align=leftPuchar Świata w lotach
5
bgcolor=cc99663
bgcolor=cc99663
11
bgcolor=cc99663
14
28
6
24
X
-
-
-
-
align=leftTurniej Czterech Skoczni
bgcolor=silver2
5
bgcolor=silver2
15
bgcolor=cc99663
13
37
14
24
6
-
70
62
48
align=leftTurniej Nordycki
X
bgcolor=gold1
bgcolor=cc99663
20
bgcolor=cc99663
21
27
bgcolor=cc99663
14
4
-
-
51
-
align=leftLetnie Grand Prix
-
19
bgcolor=gold1
bgcolor=silver2
8
4
18
34
-
12
22
-
37
-
align=leftTurniej Czterech Narodów
-
5
bgcolor=gold1
bgcolor=cc99663
4
5
X
X
X
X
X
X
X
X
}
Osiągnięcia
Igrzyska olimpijskie
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Medal
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
}
Mistrzostwa świata
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Medal
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
}
Mistrzostwa świata w lotach
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Medal
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Skok 3
! Skok 4
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftVikersundbakken indywidualnie
}
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
1997/1998
70.
1998/1999
niesklasyfikowany
1999/2000
45.
2000/2001
niesklasyfikowany
2001/2002
7.
2002/2003
28.
2003/2004
13.
2004/2005
23.
2005/2006
17.
bgcolor=CC9966
2006/2007
3.
2007/2008
9.
bgcolor=silver
2008/2009
2.
bgcolor=gold
2009/2010
1.
bgcolor=silver
2010/2011
2.
2011/2012
11.
}
Zwycięstwa
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftRukatunturi
align=leftGranåsen
align=leftTrampolino a Monte
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftŌkurayama
align=leftVogtland Arena
bgcolor=DCDCDC
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftSalpausselkä
}
Miejsca na podium
{ class=wikitable style="text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
bgcolor=efefef
2001/20021225
2002/2003
bgcolor=efefef
2003/200433
2004/2005
bgcolor=efefef
2005/2006
2006/20072529
bgcolor=efefef
2007/200822
2008/200958417
bgcolor=efefef
2009/201095216
2010/201131610
bgcolor=efefef
2011/2012224
bgcolor=cccccc
suma20262066
}
Miejsca na podium chronologicznie
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftSchattenbergschanze
align=leftHolmenkollbakken
align=leftUtah Olympic Park
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftRukatunturi
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftVogtland Arena
align=leftHolmenkollbakken
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftWielka Krokiew
align=leftRukatunturi
align=leftGranåsen
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTrampolino a Monte
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftKulm
align=leftKulm
align=leftWielka Krokiew
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
align=leftVikersundbakken
align=leftLetalnica
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftKulm
align=leftŌkurayama
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftVogtland Arena
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftRukatunturi
align=leftPuijo
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftČertak
align=leftWielka Krokiew
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftVogtland Arena
align=leftVikersundbakken
align=leftSalpausselkä
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftGranåsen
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
}
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
<small>stan na 18 marca 2012</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1997/1998
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff48
bgcolor=cfcfff43
9 bgcolor=f9f9f922
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1998/1999
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff50
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1999/2000
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=cfcfff67
bgcolor=dfffdf22
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=cfcfff48
bgcolor=cfcfff44
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=dfffdf26
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2000/2001
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2001/2002
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf30
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
9 bgcolor=f9f9f9628
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2002/2003
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=cfcfff45
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf10
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf5
bgcolor=cfcfff43
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2003/2004
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbfq
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=cfcfff42
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f9511
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2004/2005
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff44
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=efffdf7
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2005/2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=efffdf8
bgcolor=bfbfbf
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2006/2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=cfcfff45
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f91167
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2007/2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf9
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=cfcfff35
bgcolor=ffdf9f3
9 bgcolor=f9f9f9728
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2008/2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f91776
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2009/2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
9 bgcolor=f9f9f91649
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2010/2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf10
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfffdf16
9 bgcolor=f9f9f91364
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2011/2012
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf26
bgcolor=efffdf10
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf10
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf5
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf8
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f9731
30 bgcolor=F0FFFFLegenda
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
<span style="background-color: #bfbfbf"> ? </span> – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)
}
Turniej Czterech Skoczni
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1997/1998
48.
1998/1999
62.
1999/2000
70.
2001/2002
6.
2002/2003
24.
2003/2004
14.
2004/2005
37.
2005/2006
13.
bgcolor=cc9966
2006/2007
3.
2007/2008
15.
bgcolor=silver
2008/2009
2.
2009/2010
5.
bgcolor=silver
2010/2011
2.
2011/2012
19.
}
Turniej Nordycki (Skandynawski)
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1999
51.
2002
4.
2003
14.
bgcolor=cc9966
2004
3.
2005
27.
2006
21.
bgcolor=cc9966
2007
3.
2008
20.
bgcolor=cc9966
2009
3.
bgcolor=gold
2010
1.
}
Puchar Świata w lotach
Miejsca Simona Ammanna w Pucharze Świata w lotach narciarskich<ref>Źródło danych z lat 1998-2001: strona FIS Dane od 2002 roku na podstawie serwisu skijumping.pl: 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 (ostatni dostęp 02.05.2010)</ref>.
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1997/1998
niesklasyfikowany<ref>Sklasyfikowano 51 zawodników.</ref>
1998/1999
niesklasyfikowany<ref>Sklasyfikowano 44 zawodników.</ref>
1999/2000
niesklasyfikowany<ref>Sklasyfikowano 37 zawodników.</ref>
2002/2003
24
2003/2004
6
2004/2005
28
2005/2006
14
bgcolor=cc9966
2006/2007
3
2007/2008
11
bgcolor=cc9966
2008/2009
3
bgcolor=cc9966
2009/2010
3
2010/2011
5
bgcolor=cc9966
2011/2012
3
}
Letnie Grand Prix
1999 – 37. miejsce
W 1999 roku Simon Ammann debiutował w Letnim Grand Prix, zajmując w konkursie w Hinterzarten 24. miejsce. W kolejnym konkursie (w Courchevel) był 41. miejsce. Wystartował jeszcze w ostatnim konkursie LGP w Sapporo, gdzie zajął najwyższe 14. miejsce.
2000 – nieklasyfikowany
W pierwszym z konkursów, 6 sierpnia na skoczni w Hinterzarten był 46. Trzy dni później w Kuopio zajął 48. miejsce. 14 sierpnia w Courchevel uplasował się na 43. miejscu. 26 sierpnia w Hakubie zajął 35. pozycję, a dzień później na tej samej skoczni był 43. 2 września na skoczni Ōkurayama w Sapporo został sklasyfikowany na 39. miejscu, a w ostatnim z konkursów, dzień później na tej samej skoczni był 33.
2001 – 22. miejsce
Występy w Letniej Grand Prix na igelicie w 2001 Ammann rozpoczął od drugiego konkursu tej imprezy. Na skoczni K-95 w Hinterzarten po skoku na 90,5 metra (103,5 pkt.) nie przeszedł do drugiej serii konkursu. W następnych zmaganiach na obiekcie K-120 w Courchevel oddał skoki na 114 i 118 metrów, co dało łącznie 214,6 punktów i 11. miejsce w klasyfikacji konkursu. W kolejnych zawodach na skoczni K-105 w Stams, po skokach na 105 i 107,5 metra, uplasował się na 5. miejscu. W trzech następnych i ostatnich zawodach turnieju, które odbyły się w Japonii (w Sapporo na skoczni K-120 i dwa razy w Hakubie na skoczni K-120) nie brał udziału. W generalnej klasyfikacji indywidualnej zajął 22. miejsce ex aequo ze Stephanem Hocke. Obaj uzyskali o 328 punktów mniej niż zwycięzca impezy, Adam Małysz.
2002 – 12. miejsce
W pierwszych trzech konkursach Grand Prix skoczek nie brał udziału. Pierwszy raz wystartował 14 sierpnia w Lahti (K-116). Uzyskał wówczas odległości: 111,5 i 118 metrów, dzięki czemu uplasował się na ósmej pozycji. Następnego dnia na tej samej skoczni był piąty po skokach na odległości: 117,5 i 121 metrów. W ostatnim konkursie turnieju, na skoczni Bergisel w Innsbrucku, uzyskał 124,5 i 118 m i uplasował się na 11. miejscu. W końcowej klasyfikacji LGP 2002 został sklasyfikowany na dwunastej pozycji z dorobkiem 101 punktów, o 459 mniej od Andreasa Widhölzla.
2004 – 34. miejsce
W pierwszych zawodach sezonu 2004 w Hinterzarten Simon Ammann zajął 39. miejsce i tym samym nie przeszedł do II serii. W następnym konkursie, w Courchevel po skokach na 114 i 105,5 metra, ulokował się na 29. pozycji. W kolejnych zawodach turnieju w Zakopanem na Wielkiej Krokwi uzyskał odległości równe 119 i 110 metrów, dzięki czemu zajął 30. miejsce i zdobył jeden punkt do klasyfikacji. 8 września w Predazzo skoczył dwa razy po 120 metrów, co dało mu 23. miejsce. W następnym konkursie, na skoczni w Innsbrucku nie brał udziału. W zawodach na dużej skoczni w Hakubie był 24. po skokach na 123 i 118,5 metra. W kolejnych i ostanich zmaganiach LGP 2004 uplasował się na 23. miejscu po skokach na ogległości: 106,5 i 114,5 metra. W tabeli końcowej Letniej Grand Prix na igelicie 2004 był 26. Do zwycięzcy tego cyklu imprezy, Adama Małysza stracił 494 punkty.
2005 – 18. miejsce
W 2005 starty w Letniej Grand Prix rozpoczął od 40. miejsca w konkursie na skoczni w Hinterzarten, gdzie oddał skok na 92,5 metra. W następnych zmaganiach na skoczni w Einsiedeln zajął 16. lokatę po skokach na 106,5 i 110 metra. W kolejnych zawodach, na skoczni w Courchevel uzyskał odległości równe 124,5 i 120 metrów, dzięki czemu uzyskał 11. pozycję. Następnie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem był dziewiąty po skokach na 124 i 129 metrów. W Bischofshofen na dużej skoczni został sklasyfikowany na 12. miejscu po skokach na 128,5 i 130,5 metra. W dwóch ostatnich konkursach na Skoczni Olimpijskiej w Hakubie nie brał udziału. Łącznie w całym turnieju zgromadził 95 punktów, o 511 mniej od zwycięzcy Jakuba Jandy. Ammann zajął 18. miejsce w klasyfikacji generalnej.
2006 – 4. miejsce
W pierwszym konkursie LGP 2006 na skoczni w Hinterzarten Simon Ammann oddał skoki na 103,5 i 101,5 metra, dzięki czemu uplasował się na czwartym miejscu. W następnych zmaganiach na skoczni Trampolino Dal Ben w Predazzo skoczył 120 i 130,5 metra i zajął piątą lokatę. W zawodach w Einsiedeln po skokach na odległość 106 i 108 metrów po raz pierwszy w tym cyklu Grand Prix stanął na podium, zajmując trzecie miejsce za Andreasem Koflerem i Gregorem Schlierenzauerem. W Courchevel był 12. W konkursie tym uzyskał odległości 113,5 i 125 metra. Na Wielkiej Krokwi w Zakopanem zanotował 12. miejsce po skokach na 123 i 125 metrów. Na obiekcie w Kranju po raz pierwszy w karierze wygrał zawody cyklu Letniej Grand Prix. Skoczył 106,5 i 105 metra, co dało 254,7 punktów. W konkursie na Skoczni Olimpijskiej w Hakubie zajął 14. pozycję po skokach na 125 i 115 metrów. Następnego dnia na tej samej skoczni uplasował się na piątej pozycji, uzyskując 128,5 i 112,5 metra. W Klingenthal uplasował się na dziewiątym miejscu po skokach na 127,5 i 132,5 metra. W ostatnich zawodach w Oberhofie był 24. W klasyfikacji generalnej turnieju zajął czwarte miejsce. Łącznie zebrał 393 punktów, o 152 mniej niż zwycięzca imprezy – Adam Małysz.
2007 – 8. miejsce
Simon Ammann wystąpił we wszystkich konkursach Turnieju Czterech Narodów zajmując kolejno siódme, ósme, czternaste oraz czwarte miejsce, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji generalnej turnieju. W kolejnych konkursach na Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się tuż za podium, był czwarty i piąty. Opuścił konkursy w Hakubie oraz w Oberhofie. Wystąpił w finałowym konkursie w Klingenthal, gdzie zajął szóste miejsce.
2008 – 2. miejsce
Szwajcar brał udział we wszystkich konkursach cyklu i we wszystkich zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. W Hinterzarten i Einsiedeln był siódmy, w Courchevel trzeci i w Pragelato piąty. W konkursach w Zakopanem zajął czwarte i trzecie miejsce. W Hakubie był zdecydowanie najlepszy wygrywając oba konkursy. W Klingenthal był drugi a w Libercu czwarty.
2009 – 1. miejsce
Ammann wygrał trzy pierwsze konkursy (Hinterzarten, Pragelato, Courchevel) zdobywając dużą przewagę nad pozostałymi w klasyfikacji generalnej. W rodzinnym Einsiedeln zajął jednak dopiero ósme miejsce. W Zakopanem dwukrotnie nie zmieścił się na podium - był piąty i szósty. W obu konkursach w Hakubie zajął miejsca na najniższym stopniu podium. W ostatnim konkursie w Klingenthal nie wystąpił. Nie przeszkodziło mu to jednak w zwycięstwie w klasyfikacji generalnej LGP.
2010 – 19. miejsce
Simon Ammann wystartował w trzech z dziewięciu konkursów LGP 2010. W Hinterzarten uplasował się na szóstej pozycji, natomiast w Courchevel i Einsiedeln był ósmy. Zdobył łącznie 104 punkty, które dały mu 19. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu.
Zwycięstwa w konkursach
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
align=leftBauhenk<ref>Źródło danych: skokinarciarskie.pl</ref>
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
align=leftAdlerschanze
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTremplin Le Praz
}
Miejsca na podium
Simon Ammann siedmiokrotnie stanął na podium zawodów zaliczanych do klasyfikacji Letniej Grand Prix w skokach narciarskich na igelicie.{ width=100% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable
! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! Jury HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Miejsce
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=DCDCDC
align=leftAndreas Küttel-Schanze
align=leftBauhenk
align=leftTremplin Le Praz
align=leftWielka Krokiew
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
align=leftVogtland Arena
align=leftAdlerschanze
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTremplin Le Praz
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
}
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
<small>stan po zakończeniu LGP 2011</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
27 bgcolor=F0FFFF1999
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf24
bgcolor=cfcfff41
8 bgcolor=f9f9f925
27 bgcolor=F0FFFF2000
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=cfcfff
27 bgcolor=F0FFFF2001
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf5
27 bgcolor=F0FFFF2002
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfffdf11
8 bgcolor=f9f9f9101
27 bgcolor=F0FFFF2003
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
27 bgcolor=F0FFFF2004
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff39
27 bgcolor=F0FFFF2005
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=bfbfbf
8 bgcolor=f9f9f995
27 bgcolor=F0FFFF2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf14
8 bgcolor=f9f9f9393
27 bgcolor=F0FFFF2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
27 bgcolor=F0FFFF2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
27 bgcolor=F0FFFF2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=bfbfbf
8 bgcolor=f9f9f9537
27 bgcolor=F0FFFF2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
27 bgcolor=F0FFFF2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=f9f9f940
27 bgcolor=F0FFFFLegenda
27<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się<ref>Od 2002 roku</ref></span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się<ref>Przed 2002 rokiem</ref>)
}
Turniej Czterech Narodów
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
2006
5.
2007
4.
bgcolor=CC9966
2008
3.
bgcolor=gold
2009
1.
2010
5.
}
Sprzęt narciarski
Simon Ammann skacze na nartach firmy Fischer, używa kasku i gogli marki Carrera oraz butów Rass.
Sponsorzy
Obecnie Ammann ma dziewięciu sponsorów. Są to firmy: Adidas, AMAG, BetAndWin, Elan, Carrera, Helvetia Patria, Raiffeisen, Reusch i Swisscom.
Popularność
Sukcesy Simona Ammanna na międzynarodowej arenie w sezonie 2001/2002, a zwłaszcza dwukrotne zdobycie tytułu mistrza olimpijskiego spowodowały wzrost zainteresowania skokami narciarskimi w Szwajcarii. Poza tym sam Ammann znalazł się w centrum uwagi mediów i opinii publicznej. Został zaproszony do wielu programów zarówno w telewizji szwajcarskiej, jak i niemieckiej i amerykańskiej.
Po olimpiadzie w 2002 roku Simon Ammann został nazwany przez kibiców "Harrym Potterem", głównie ze względu na sylwetkę ciała i charakterystyczne okulary.
Wyróżnienia
- W 2002 roku w Szwajcarii Ammann został wybrany Sportowcem Roku.
- W 2002 roku Ammann zajął drugie miejsce w klasyfikacji Szwajcar Roku.
- W 2007 roku Simon Ammann i Thomas Morgenstern otrzymali nagrodę Fair Play przyznawaną przez Polski Komitet Olimpijski.
Ciekawostki
- Fragmenty skoku z drugiej serii zawodów olimpijskich w 2002 na dużej skoczni w Salt Lake City z udziałem Simona Ammanna zostały wykorzystane w filmie przyrodniczym stacji BBC – Zimowa Olimpiada Zwierząt (ang. Animal Winter Olimpic). Film został nakręcony w 2006 roku.
- Ulubiona potrawa Simona Ammanna to chaespaetzli, fondue oraz potrawy z kuchni włoskiej, zaś ulubionymi napojami skoczka są: woda mineralna, Milk4U, Rivella i herbata.
- 12 maja 2009 skoczni w Einsiedeln o punkcie K-70 oficjalnie nadano imię Simona Ammanna (Simon Ammann-Schanze)<ref></ref>.