Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego
Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae – Roczniki, czyli kroniki słynnego Królestwa Polskiego, autorstwa Jana Długosza, zaczęły powstawać już w 1455 roku. Zawarte tu są istotne zbiory wiedzy, z których korzysta wielu historyków. Między innymi na ich podstawie Henryk Sienkiewicz napisał Krzyżaków. Informacje te uzyskiwał Długosz ze źródeł, do których w większości inni kronikarze nie mieli dostępu, ponieważ pełnił on wcześniej dużo ważnych funkcji duchownych, a następnie został pomocnikiem króla Kazimierza Jagiellończyka. Miał przede wszystkim dostęp do dokumentów przechowywanych w kancelarii królewskiej. Z pewnością korzystał z oryginału Kroniki Konfliktu, znał również i uwzględnił relacje krzyżackie. W przypadku bitwy grunwaldzkiej bardzo wiele przejął z opowiadań jej uczestników. Należeli do nich - ojciec i stryj kronikarza, a przede wszystkim kardynał i biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki, długoletni zwierzchnik i protektor Jana Długosza. Zapis kronik kończy się na roku 1480.
Badania polskich historyków dowiodły iż Długosz pisał tendencyjnie, szczególnie nieprzychylnie przedstawiał Jagiełłę.<ref></ref>
Pierwsze pełne wydanie ukazało się dopiero w latach 1701-1703.
Roczniki... podzielone są na tomy (w zależności od wydania liczba tomów może być różna - zwykle XI), a te na księgi (oryginalny podział Długosza - 12).
Spis tomów i ksiąg Roczników...:
!Tom!!Księga!!Lata!!Rok wydania Roczników!!Rok wydania Annales
--------------
I1 i 2do 103819611964
--------------
II3 i 41039-113919691970
--------------
III5 i 61140-124019731973
--------------
IV7 i 81241-129919741975
--------------
V91300-137019751978
--------------
VI101370-140519811985
--------------
VII10 i 111406-141219821997
--------------
VIII111413-143019852000
--------------
IX11 i 121431-144420042001
--------------
X121445-146120052003
--------------
XI121462-148020062005
}
Kroniki zostały wydane drukiem w roku 1614 w Dobromilu. Wersja została poddana cenzurze przez Zygmunta III na prośbę wpływowych magnatów. W całości Kroniki zostały wydane w roku 1711 w Lipsku dzięki Henrykowi ab Huyssenowi. Po polsku kronika została wydrukowana w latach 1863-1887 w Krakowie.<ref></ref>
Linki zewnętrzne
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, W Krakowie, 1867, t. 1, ks. 1, 2, 3, 4 (html).
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, W Krakowie, 1868, t. 2, ks. 5, 6, 7, 8 (jpg).
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, W Krakowie, 1868, t. 3, ks. 9, 10 (html).
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, W Krakowie, 1869, t. 4, ks. 11, 12 (html).
- Jana Długosza kanonika krakowskiego Dziejów polskich ksiąg dwanaście, W Krakowie, 1870, t. 5, ks. 12 (jpg).
- Józef Muczkowski Wiadomość o rekopismach historyi Długosza, Kraków, 1850 (html, jpg).
- Józef Łepkowski, Aleksander Przezdziecki Sprawozdanie z czynności Wydawnictwa dzieł Długosza, Kraków, 1859.
- Wincenty Pol Zasługi Długosza pod względem geografii.