Richard Pipes
Richard Edgar Pipes (ur. 11 lipca 1923 w Cieszynie) – amerykański historyk i sowietolog polskiego pochodzenia. Specjalista historii Rosji, były doradca prezydenta USA Ronalda Reagana ds. Rosji i Europy Środkowej.
Pochodzi z żydowskiej rodziny cieszyńskich fabrykantów czekolady. Urodził się jako syn Marka, legionisty Piłsudskiego, i Zofii z d. Haskelberg. Dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie, skąd wyjechał wraz z rodziną w 1939 r., a w 1940 znalazł się w USA. W 1943 otrzymał obywatelstwo amerykańskie. Uczył się w Muskingum College w New Concord w stanie Ohio, a następnie na Cornell University. Doktorat na Uniwersytecie Harvarda uzyskał w roku 1950. Do emerytury w 1996 r. był tam profesorem historii. W 1946 ożenił się z Ireną Roth i ma z nią dwójkę dzieci. Mieszka w Cambridge w stanie Massachusetts.
Richard Pipes zajmuje się głównie badaniem historii Rosji i ZSRR. Za prezydentury Ronalda Reagana był w latach 1981-1982 doradcą do spraw ZSRR i Europy Wschodniej. Był przeciwnikiem rozszerzenia NATO w latach 90. XX wieku<ref>128Dwugłos o NATO: Richard Pipes i Piotr Wandycz (1996 r.)129</ref>.
Jest autorem kilkunastu książek poświęconych historii Rosji, w szczególności po rewolucji 1917 r. Zwolennik tezy o organicznym związku bolszewickiego państwa totalitarnego z autorytarną tradycją instytucji państwa moskiewskiego i caratu. Poglądy na genezę rządów bolszewików i komunistycznego totalitaryzmu w Rosji, dzieje rewolucji rosyjskiej i tworzenia ZSRR zawarł w trylogii: Rosja carów, Rewolucja Rosyjska i Rosja bolszewików. Z wizją historii Rosji Pipesa polemizował Aleksander Sołżenicyn określając ją jako "polską perspektywę". Zbliżone do Pipesa stanowisko zajmował protoplasta sowietologii Jan Kucharzewski w swym cyklu Od białego caratu do czerwonego t. 1-7 opublikowanym w Polsce w latach 1923-1935 (wyd. ang. The Origins of Modern Russia 1948). Sam Pipes twierdzi, że jego "poglądy noszą niezatarte ślady wpływu polskiej szkoły studiów nad Rosją"<ref name=Pipes></ref>.
Członek kolegiów redakcyjnych pism Strategic Review, Journal of Strategic Studies i innych.
Członek zagraniczny Polskiej Akademii Umiejętności. Doktor honoris causa Uniwersytetu Śląskiego<ref></ref>, Uniwersytetu Szczecińskiego i Uniwersytetu Warszawskiego<ref></ref>, Od 1994 honorowy obywatel miasta Cieszyna<ref name="znana_gazeta"></ref>. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP.
Publikacje
- The Formation of the Soviet Union, Communism and Nationalism, 1917-1923 (1954)
- The Russian Intelligentsia (1961)
- Social Democracy and the St. Petersburg Labor Movement, 1885-1897 (1963)
- Struve, Liberal on the Left (1970)
- Russia Under the Old Regime (1974); wyd. polskie – Rosja carów (1990)
- Soviet Strategy in Europe (1976)
- Struve, Liberal on the Right, 1905-1944 (1980)
- U.S.-Soviet Relations in the Era of Détente: a Tragedy of Errors (1981)
- Survival is Not Enough: Soviet Realities and America's Future (1984)
- Russia Observed: Collected Essays on Russian and Soviet History (1989)
- The Russian Revolution (1990); wyd. polskie – Rewolucja Rosyjska (1994)
- Russia Under the Bolshevik Regime: 1919-1924 (1993); wyd. polskie – Rosja bolszewików (2005)
- Communism, the Vanished Specter (1994)
- A Concise History of the Russian Revolution (1995)
- The Three "Whys" of the Russian Revolution (1995)
- The Unknown Lenin: From the Secret Archive (1996)
- Property and Freedom (1999); wyd. polskie – Własność a wolność (2000)
- Rosja, komunizm i świat. Wybór esejów (2002)
- Communism: A History (2001); wyd. polskie – Komunizm (2008)
- VIXI: Memoirs of a Non-Belonger (2003); wyd. polskie – Żyłem. Wspomnienia niezależnego (2004)
- The Degaev Affair: Terror and Treason in Tsarist Russia (2003)
- Russian Conservatism and Its Critics (2006); wyd. polskie – Konserwatyzm rosyjski i jego krytycy (2009)
- The Three Whys of the Russian Revolution; wyd. polskie – Rewolucja rosyjska. Trzy pytania (2007)
- Krótka historia Rewolucji Rosyjskiej (2007)
- Russia Itinerant Painters; wyd. polskie – Rosyjscy malarze. Pieriedwiżnicy (2008)
- The Trial of Vera Z. (2010)