Reprezentacja Walii w piłce nożnej

Tegwyn Evans
trener = Chris Coleman
kapitan = Aaron Ramsey
najwięcej meczów = Neville Southall (92)
najwięcej bramek = Ian Rush (28)
pierwszy mecz = - Walia 4-0
(Glasgow, Szkocja; 26.03.1876)
najwyższe zwycięstwo = Walia - 11-0
(Wrexham, Walia; 03.03.1888)
najwyższa porażka = - Walia 9-0
(Glasgow, Szkocja; 23.03.1878)
}}
(2011)
Reprezentacja Walii w piłce nożnej od 1910 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 - UEFA.

Tylko raz grała w finałach mistrzostw świata. Na Mundialu 1958 w rozgrywkach grupowych drużyna prowadzona przez Jimmy'ego Murphy'ego zanotowała trzy remisy (1:1 z Węgrami, 1:1 z Meksykiem oraz 0:0 ze Szwecją). Między nią a Węgrami, które miały taki sam bilans punktowy, odbył się dodatkowy mecz. Smoki wygrały wówczas 2:1 i awansowały do ćwierćfinału, w którym ulegli 0:1 przyszłym mistrzom świata Brazylijczykom.

Reprezentacja w 1976 roku miała największą szansę, aby zakwalifikować się do mistrzostw Europy. W drugiej rundzie pucharowej (faza ćwierćfinałowa) przegrała w dwumeczu z Jugosławią. W ostatnim czasie najbliżej awansu była w 2003 roku, ale w barażach do Euro 2004 podopieczni Marka Hughesa okazali się słabsi od Rosji.

Hughes podał się do dymisji w czasie eliminacji do Mundialu 2006. Na jego następcę wybrany został były reprezentant kraju, najbardziej utytułowany szkoleniowiec walijski John Toshack.

O wiele większą sławę niż drużyna narodowa zyskiwali pojedynczy piłkarze. Napastnik John Charles na przełomie lat 50. i 60. był gwiazdą Juventusu, sezon 1957-58 zakończył jako król strzelców Serie A. Ian Rush w latach 80. zaliczał się do najlepszych napastników Europy. W barwach u dwukrotnie wywalczył Puchar Mistrzów. Joey Jones i John Toshack z tym samym Liverpoolem odnosili podobne sukcesy niecałą dekadę wcześniej. Bramkarz Neville Southall przyczynił się do sukcesu Evertonu w Pucharze Zdobywców Pucharów 1985. Napastnik Mark Hughes zwyciężył z Manchesterem United w PZP 1991, a siedem lat później zdobył to samo trofeum w barwach Chelsea F.C.. Wreszcie skrzydłowy Ryan Giggs – triumfator Pucharu Mistrzów 1999 z Manchesterem United. Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake i stoper Mike England. Pomocnik Terry Yorath jako gracz Leeds United dotarł do finału PZP 1973 i finału Pucharu Mistrzów 1975.

Bieżące eliminacje

Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa G

Grupa A

Udział w Mistrzostwach Świata

1930 – 1938 - Nie brała udziału
1950 - Nie zakwalifikowała się
1954 - Nie zakwalifikowała się
1958 - Ćwierćfinał
1962 – 2010 - Nie zakwalifikowała się
2014 -Kwalifikacje trwają

Udział w Mistrzostwach Europy

1960 - Nie brała udziału
1964 – 1972 - Nie zakwalifikowała się
1976 - Ćwierćfinał
1980 – 2008 - Nie zakwalifkowała się
2012 - Nie zakwalifikowała się

Rekordziści

Stan na 15 września 2009.

{ width="100%"

{ border="1" cellpadding="2" style="border-collapse: collapse; text-align: center;"
style=background:#efefef
Najwięcej występów w kadrze
style=background:#efefef
!#
!Nazwisko
!Lata gry
w kadrze
!Mecze

1
style="text-align:left;" Neville Southall
1982-98
92

2
style="text-align:left;" Gary Speed
1990-04
85

3
style="text-align:left;" Dean Saunders
1986-01
75

4
style="text-align:left;" Peter Nicholas
1979-92
73

=
style="text-align:left;" Ian Rush
1980-96
73

6
style="text-align:left;" Mark Hughes
1984-99
72

=
style="text-align:left;" Joey Jones
1976-86
72

8
style="text-align:left;" Ivor Allchurch
1951-66
68

9
style="text-align:left;" Bryan Flynn
1975-84
66

10
style="text-align:left;" Andy Melville
1989-04
65
}

{ border="1" cellpadding="2" style="border-collapse: collapse; text-align: center;"
style=background:#efefef
Najwięcej goli w kadrze
style=background:#efefef
!#
!Nazwisko
!Lata gry
w kadrze
!Mecze
(Gole)

1
style="text-align:left;" Ian Rush
1980-96
73 (28)

2
style="text-align:left;" Ivor Allchurch
1951-66
68 (23)

=
style="text-align:left;" Trevor Ford
1947-57
38 (23)

4
style="text-align:left;" Dean Saunders
1986-01
75 (22)

5
style="text-align:left;" Craig Bellamy*
od 1998
57 (16)

=
style="text-align:left;" Mark Hughes
1984-99
72 (16)

=
style="text-align:left;" Cliff Jones
1954-70
59 (16)

8
style="text-align:left;" John Charles
1950-65
38 (15)

9
style="text-align:left;" Robert Earnshaw*
od 2002
46 (14)

=
style="text-align:left;" John Hartson
1997-05
51 (14)
}

}

Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.

Trenerzy reprezentacji Walii od lat 90.

1988–93 – Terry Yorath
1994–94 – John Toshack (jeden mecz)
1994–95 – Mike Smith
1995–99 – Robert Gould
1999–04 – Mark Hughes
2004–10 – John Toshack
2010–11 – Gary Speed
2012– Chris Coleman

Mecze z Polską

Piłkarze Walii grali z Polską osiem razy – wygrali raz, dwa razy w meczu padł remis, a pięciokrotnie schodzili z boiska pokonani, bramki 5:10.

28.03.1973, Cardiff: WALIA-POLSKA 2:0 (L.James, Hockey) - el.MŚ
26.09.1973, Chorzów: POLSKA-WALIA 3:0 (Gadocha, Lato, Domarski) – el.MŚ
29.05.1991, Radom: POLSKA-WALIA 0:0
11.10.2000, Warszawa: POLSKA-WALIA 0:0 – el.MŚ
02.06.2001, Cardiff: WALIA-POLSKA 1:2 (N.Blake – Olisadebe, Kryszałowicz) – el.MŚ
13.10.2004, Cardiff: WALIA-POLSKA 2:3 (Earnshaw, Hartson – Frankowski, Żurawski, Krzynówek) - el.MŚ
07.09.2005, Warszawa: POLSKA-WALIA 1:0 (Żurawski) – el.MŚ
11.02.2009, Faro (Portugalia): POLSKA-WALIA 1:0 (Roger)

Linki zewnętrzne

Oficjalna witryna związku
Profil na stronie FIFA
Profil na National Football Teams
RSSSF – archiwum wyników
RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą meczów i goli
Planet World Cup – archiwum wyników reprezentacji na Mundialu 1958
Planet World Cup – kadra reprezentacji Walii z Mundialu 1958
Planet World Cup – archiwum wyników z eliminacji do mistrzostw świata

Walisische Fußballnationalmannschaft
Wales national football team
Équipe du pays de Galles de football

Polska