Poznań Jeżyce
Poznań Jeżyce - nieistniejąca stacja kolejowa znajdująca się na Jeżycach w Poznaniu. Wybudowana w 1848 roku jako końcowy punkt linii stargardzkiej łączącej Poznań ze Szczecinem. Linii została oddana do użytku 10 sierpnia 1848<ref>Szwajlik S., Dzieje kolei stargardzkiej, Stargard 2002, s. 35.</ref>. Na terenie stacji znajdował się pierwszy w Poznaniu dworzec kolejowy. Lokalizację stacji we wsi Jeżyce, na zachód od ówczesnego miasta wymusiły względy militarne. Stacja stała się zbędna po wybudowaniu w 1879 roku centralnego dworca integrującego zbiegające się w mieście linie kolejowe. Na terenie stacji jeszcze w XIX wieku zlokalizowano Ogród Zoologiczny (1878) oraz z zajezdnie (1886) najpierw dla tramwajów konnych a od 1898 roku elektrycznych.
Poznań Jeżyce - to również niezrealizowana stacja kolejowa, która miała zostać wybudowana na rozjeździe torów pomiędzy dwoma nitkami w kierunku stacji Poznań Wola i Poznań Strzeszyn, na wysokości wiaduktu kolejowego nad ul. Niestachowską. Po planach pozostał jedynie budynek nastawniczy z elementami planowej stacji, np. drzwi wyjściowe umieszczone w powietrzu, które miały prowadzić na peron. Budynek powstał w latach 60. XX wieku jako element koncepcji szybkiej kolei miejskiej. Przystanek Poznań Jeżyce nadal wskazywany jest w opracowaniach planistycznych jako potencjalny punkt przesiadkowy dla kolei miejskiej.
Zobacz też
Nieistniejące obiekty budowlane Poznania