Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny
obraz Tycjana (1534-38, Gallerie dell'Accademia, Wenecja).
Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny – święto obchodzone 21 listopada w kościołach tradycji katolickiej i prawosławnej.
Według tradycji wywodzącej się z apokryfów, m. in. z Protoewangelii Jakuba, Maria będąc małą dziewczynką została przedstawiona w Świątyni jerozolimskiej i przy niej się wychowała jako dziewica aż do osiągnięcia wieku zamążpójścia, czyli dwanaście i pół roku. W opowiadaniu Ewangelii Łukasza o Zwiastowaniu, Maria odpowiedziała Aniołowi w czasie teraźniejszym nie znam męża, a nie w aoryście (czas przeszły), co może oznaczać jej wcześniej podjętą decyzję o pozostaniu w dziewictwie także w wieku dorosłym – podobnie jak wyraża się w czasie teraźniejszym np. abstynencję od alkoholu: ja nie piję<ref></ref>.
Według włoskiego mariologa o. G. Roschiniego, wydarzenie to jest:
</ref>}}
Wydarzenie ofiarowania Marii opisała też Maria z Agredy, mistyczka hiszpańska z XVII w. w rozdz. 17 ks. II książki "Mistyczne Miasto Boże"<ref></ref>.
W ikonografii scena ofiarowania Najświętszej Maryi Panny najczęściej ukazuje Maryję jako kilkuletnią dziewczynkę idącą po schodach do świątyni, by tam ofiarować się Bogu.
Święto to obchodzono na Wschodzie już w VII wieku w rocznicę poświęcenia kościoła Matki Bożej w Jerozolimie. W XIV wieku święto zostało przyjęte przez Kościół Zachodni.
W Kościele katolickim wspomnienie ofiarowania NMP jest szczególnym świętem sióstr klauzurowych. Mówił o tym Jan Paweł II: