Ołeh Błochin


Ołeh Wołodymyrowicz Błochin, ukr. Олег Володимирович Блохін, ros. Олег Владимирович Блохин (ur. 5 listopada 1952 w Kijowie) – radziecki i ukraiński piłkarz, występujący na pozycji napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Zdobywca Złotej Piłki w 1975, rekordzista pod względem liczby występów i liczby strzelonych bramek w reprezentacji Związku Radzieckiego; po zakończeniu kariery piłkarskiej trener, od września 2003 do grudnia 2007 selekcjoner reprezentacji Ukrainy, którą doprowadził do 1/4 finału w Mistrzostwach Świata w Niemczech w 2006.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Jako nastolatek został przyjęty do zespołu juniorów Dynama Kijów, a następnie przesunięty do drużyny rezerw, skąd wkrótce przeszedł do pierwszego składu. Lata jego gry w Dynamie to okres największych sukcesów w historii kijowskiego klubu, związany również z osobą trenera Walerego Łobanowskiego. Grając w Dynamie, został samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców i piłkarzy z największą liczbą występów w radzieckiej Wyższej Lidze. Zagrał w niej 432 razy i strzelił 211 goli. Osiem razy sięgał po mistrzostwo ZSRR (w 1971, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1985 i 1986), pięć razy po Puchar ZSRR (w 1974, 1978, 1982, 1985 i 1987). Poprowadził Dynamo do wygranej w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1975 i 1986. W latach 1972–1975 i w 1977 pięciokrotnie zdobywał tytuł króla strzelców ligi. Był jednym z pierwszych radzieckich piłkarzy, którym pozwolono na transfer do klubu zagranicznego. W 1988 podpisał kontrakt z austriackim zespołem Vorwärts Steyr, zaś od 1989 do 1990 grał na Cyprze, w Arisie Limassol.

Kariera reprezentacyjna

Jest rekordzistą reprezentacji ZSRR pod względem liczby występów (112) i zdobytych goli (42). W drużynie Sbornej debiutował 16 lipca 1972 w spotkaniu z Finlandią i już w pierwszym meczu strzelił bramkę. Dwukrotnie zdobywał brązowy medal Igrzysk Olimpijskich – w 1972 i 1976. Grał na mistrzostwach świata w 1982 i 1986. Po raz ostatni jako reprezentant Związku Radzieckiego wystąpił 21 września 1988 w spotkaniu z drużyną RFN.

Statystyki

Stan na 31 grudnia 1990<ref></ref>.
{ class="wikitable" style="text-align: center;"

!"2"Klub
!"2"Sezon
!"2"Mistrzostwa
!"2"Puchar
!"2"Puchary europejskie
!"2"Łącznie
!"2"Reprezentacja

!Mecze!!Bramki!!Mecze!!Bramki!!Mecze!!Bramki!!Mecze!!Bramki!!Mecze!!Bramki

!"12"

"21"Dynamo Kijów
1969
1000001000

1970
0010001000

1971
1000001000

1972
27142000291498

1973
291884614323101

1974
29204351382430

1975
281800118392672

1976 (w.)
53106212573

1976 (j.)
145000014551

1977
291732824021104

1978
261384203617106

1979
24176140341851

1980
33197341442321

1981
29197320382265

1982
24103061331192

1983
31101040361095

1984
30101120331131

1985
29125100341340

1986
23221105358112

1987
2045575321410

1987/88
0031205100

!"12"

"2"Vorwärts Steyr
1987/88
135??0013+?5+?00

1988/89
284?10028+?510

!"12"

"1"Aris Limassol
1989/90
225620028700

!"2"Dynamo Kijów
!432!!211!!67!!29!!79!!26!!578!!266!!!!

!"2"Vorwärts Steyr
!41!!9!!?!!1+?!!0!!0!!41+?!!10+?!!!!

!"2"Aris Limassol
!22!!5!!6!!2!!0!!0!!28!!7!!!!

!"2"
!!!!!!!!!!!!!!!!!12!!9

!"2"
!!!!!!!!!!!!!!!!!112!!42

!"2"Łącznie
!495!!225!!73+?!!32+?!!79!!26!!647+?!!283+?!!112!!42

}

Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery zawodniczej przeniósł się do Grecji, gdzie trenował miejscowe kluby: Olympiakos Pireus (wicemistrzostwo Grecji w 1991 i 1992, Puchar Grecji w 1992), PAOK Saloniki, Ionikos Pireus i AEK Ateny. We wrześniu 2003 został trenerem reprezentacji Ukrainy, którą w 2006 doprowadził do ćwierćfinału Mistrzostw Świata w Niemczech. W grudniu 2007 podał się do dymisji po nieudanych eliminacjach do ME 2008<ref></ref>. W sezonie 2008 prowadził FK Moskwa, skąd odszedł w listopadzie 2008 za porozumieniem stron<ref></ref>. 1 września 2009 objął stanowisko dyrektora sportowego Czornomorca Odessa<ref></ref>. 21 kwietnia 2011 ponownie został selekcjonerem reprezentacji Ukrainy<ref></ref>.

Działalność polityczna

W latach 1998–2006 przez dwie kadencje sprawował mandat posła do ukraińskiej Rady Najwyższej. W pierwszej reprezentował partię Hromada, następnie Komunistyczną Partię Ukrainy, później przeszedł do Zjednoczonej Socjaldemokratycznej Partii Ukrainy. Po porażce wyborczej tego ugrupowania w 2006 wycofał się z polityki.

Życie prywatne

Był żonaty z Iriną Dieriuginą, dawną radziecką gimnastyczką, pięciokrotną mistrzynią świata w gimnastyce. Córka z pierwszego małżeństwa, Irina Błochina, mieszka w USA, jest aktorką i piosenkarką. Na początku lat 90. Ołeh Błochin rozwiódł się i ożenił się z Anżełą, z którą ma córkę Annę (ur. 2000) oraz Katię (ur. 2001)<ref></ref>.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

Sukcesy reprezentacyjne

Sukcesy trenerskie

Sukcesy indywidualne

Odznaczenia