Nico Hülkenberg


.
Nicolas "Nico" Hülkenberg (ur. 19 sierpnia 1987 w Emmerich am Rhein) – niemiecki kierowca wyścigowy. W sezonie 2010 startował w Formule 1 jako kierowca Williamsa. Rok później pełnił role kierowcy testowego i rezerwowego w Force India, zaś w sezonie 2012 pełnić będzie rolę kierowcy wyścigowego w tym samym teamie.

Jego menadżerem jest Willi Weber, który prowadził karierą Michaela Schumachera<ref></ref>.

Kariera

Karting i Formuła BMW

Hülkenberg karierę rozpoczął, jak większość przyszłych kierowców wyścigowych, od kartingu w 1997 roku. Miał wówczas 10 lat. Jego największym sukcesem było mistrzostwo swojego kraju, zarówno w kategorii juniorów, jak i seniorów, w roku 2002. Po rzuceniu kartów rozpoczął poważną karierę, debiutując w Formule BMW, w zespole Josef Kaufmann Racing. Już w pierwszym sezonie startów zdobył w niej tytuł mistrzowski, mając w dorobku 287 punktów (9 zwycięstw na 20 wyścigów).

Formuła 3 i A1 Grand Prix

Świetne wyniki zapewniły mu awans do bardziej prestiżowej, Niemieckiej Formuły 3, gdzie ponownie jeździł w ekipie Kaufmanna. W tej serii również radził sobie bardzo dobrze, potwierdzając to triumfem oraz kilkoma miejscami na podium. Ostatecznie zajął w niej wysokie 5. miejsce. Władze niemieckiego teamu, startującego w A1 Grand Prix, widząc w nim ogromny potencjał, postanowili zakontraktować go w roli głównego kierowcy (tylko w jednej rundzie zastąpił go Christian Vietoris). Młody Niemiec odwdzięczył się dominującym sezonem, w którym wygrał 9 wyścigów.

Po tym sukcesie od razu znalazł dla siebie miejsce w mistrzowskiej ekipie ASM, startującej w Formule 3 Euro Series. Będąc w drugorzędnym duecie francuskiego teamu po raz kolejny pokazał swój talent, będąc lepszym od jednego z kierowców głównej dwójki. Dorobek pokaźnej sumy 78 "oczek" z czterema zwycięstwami (w tym prestiżowy wyścig Masters at Zolder), zapewnił mu świetne trzecie miejsce w końcowej klasyfikacji.

W drugim roku startów w F3 był już głównym kierowcą zespołu (przemianowanego na ART Grand Prix). Początkowo Niemcowi nie szło najlepiej, jednakże wraz z kolejnymi występami radził sobie coraz lepiej, szybko odrabiając straty i wreszcie obejmując prowadzenie w mistrzostwach, którego nie oddał już do końca. Ostatecznie uzyskał łączną pulę 85 punktów, z dorobkiem siedmiu zwycięstw. Po dominującym sezonie był głównym faworytem do zwycięstwa w prestiżowym Grand Prix Makau. Konieczność przebywania na przygotowawczych testach GP2, zmusiły go jednak do zrezygnowania z wyjazdu do Azji.

GP2

W sezonie 2009 awansował z francuską ekipą do bezpośredniego przedsionka Formuły 1 - mianowicie GP2. W przerwie zimowej dla nabrania doświadczenia z nowym bolidem dostał szansę startów w zimowym odpowiedniku tego serialu - Azjatyckiej serii GP2. Pomimo niewielkiego stażu, szybko pokazał się ze świetnej strony, zdobywając już w pierwszym wyścigu pole position, natomiast w trzecim pierwsze zwycięstwo. Mimo nadal realnych szans na mistrzostwo (pomimo nie uczestnictwa w trzech wyścigach), szefostwo francuskiego zespołu postanowiło zastąpić go przyszłym partnerem Niemca, Pastorem Maldonado, ze względu na kontrakt obowiązujący również starty Wenezuelczyka w azjatyckiej serii.

W głównej edycji, pomimo słabego pierwszego weekendu, w kolejnych radził sobie znacznie lepiej, a dzięki konsekwentnej i równej jeździe oraz błędom najgroźniejszych rywali, wysunął się na prowadzenie w generalnej klasyfikacji, którego nie oddał już do końca, sukcesywnie powiększając swą przewagę. Dodatkowo, jako drugi w historii kierowca tej serii, po Brazylijczyku Nelsonie Piquecie Jr, całkowicie zdominował weekend, którym okazał się być wyścig w Niemczech, na ulewnym torze Nürburgring. Ostatecznie z dorobkiem równych stu punktów, pięciu zwycięstw, trzech pole position i pięciu najszybszych okrążeń, jako trzeci, po Brytyjczyku Lewisie Hamiltonie i Niemcu Nico Rosbergu, kierowca, zdobył tytuł mistrzowski w debiutanckim sezonie.

Formuła 1


W latach 2008-2009, poza startami w juniorskich seriach, pełnił również rolę kierowcy testowego ekipy Williams. W 2009 roku zdjął plandekę z bolidu Williams FW31 podczas jego debiutu tego samego dnia prowadząc go. Dzięki mistrzostwie w Serii GP2 dostał angaż w brytyjskim zespole WilliamsF1. Jego partnerem zespołowym został najbardziej doświadczony kierowca w stawce Rubens Barrichello. Podczas inauguracyjnego wyścigu o Grand Prix Bahrajnu, Nico zajął trzynaste miejsce na starcie. Przez błąd na początku wyścigu i spadek na koniec stawki, wyścig ukończył czternasty. W następnym wyścigu w Australii ruszał z piętnastego pola lecz wszystko pokrzyżował Kamui Kobayashi który uderzył w bandę a później w niego i Sebastiena Buemiego. Podczas szalonych kwalifikacji do Grand Prix Malezji uzyskał piąty rezultat. Wyścig udało mu się ukończyć na dziesiątym miejscu zdobywając tym samym pierwszy punkt w karierze. W Chinach startował szesnasty a wyścig skończył piętnasty. W Hiszpanii podczas kwalifikacji było lepiej ponieważ ruszał z trzynastego miejsca, lecz w wyścigu było dużo gorzej gdyż zakończył go szesnasty. Do wyścigu o Grand Prix Monako wystartował jedenasty lecz podczas jazdy w tunelu na pierwszym okrążeniu rozbił bolid. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Turcji zanotował jak na razie najgorszy rezultat w karierze. Startował siedemnasty, wyścig na tej pozycji także zakończył. W Kanadzie było lepiej gdyż zakwalifikował się dwunasty. Po walce o punkty na pierwszych okrążeniach wyścigu i wyeliminowani z niego Kobayashiego, wyścig zakończył trzynasty. Do Grand Prix Europy, Nico startował z ósmego pola. Ustanowił ten sam czas co jego partner zespołowy Rubens Barrichello, ale dlatego że jako pierwszy Nico przekroczył linię mety to on wystartował ósmy, a nie dziewiąty. W wyścigu miał szanse na punkty jednak wszystko pokrzyżował pożar bolidu. Startując trzynasty do wyścigu na Silverstone w Wielkiej Brytanii zdobył kolejny punkt w swej karierze dojeżdżając na dziesiątym miejscu. Niestety w jego domowym wyścigu w Niemczech przez sporego pecha i kłopoty z bolidem, wyścig Hulkenberg skończył na trzynastym miejscu. Kolejnym Grand Prix było Grand prix na Węgrzech gdzie uzyskał jak dotychczas najlepszy rezultat w swej karierze dojeżdżając na szóstej pozycji za Witalijiem Pietrowem i przed Pedro de la Rosą. W Belgii był czternasty, a we Włoszech i Singapurze po raz kolejny sięgnął po punkty. Na Monzy były to cztery " oczka " za siódme miejsce, a w Singapurze jedno. Podczas startu do Grand Prix Japonii na pierwszym okrążeniu w bolid Niemca uderzył Witalij Pietrow, uszkadzając mu zawieszenie i tym samym kończąc jego wyścig. Wyścig w Korei Południowej był już bardziej dla niego szczęśliwy gdyż zdobył w nim punkt. Jeszcze szczęśliwsze były dla niego kwalifikacje do wyścigu w Brazylii na torze Interlagos gdzie zdobył niespodziewanie Pole Position z przewagą ponad sekundy nad drugim Sebastianem Vettelem. Wyścig ten zakończył na ósmym miejscu za Nico Rosbergiem i przed Robertem Kubicą. Do Grand Prix Abu Zabi zakwalifikował się na piętnastym miejscu a wyścig zakończył szesnasty. Sezon zakończył na 14 miejscu z 22 punktami.

Starty w Formule 1

Tablica wyników


}

Statystyki


Williams}}
Force India}}

Podsumowanie startów

Grand Prix Bahrajnu 2010 (#1)
Ppp = Grand Prix Brazylii 2010 (#18)
Pp = Grand Prix Malezji 2010 (#3)
Ppod =
Pno =
Pp1 =
Ostatni =
Hkwal = 1 - Grand Prix Brazylii 2010 (#18)
Hwys = 6 - Grand Prix Węgier 2010 (#12)
Testowy = Williams - 2008 - 2009
Force India - 2011
Rekordy =
}}

Wyniki w poszczególnych Grand Prix


}

Linki zewnętrzne




Nico Hülkenberg
Nico Hülkenberg
Nico Hülkenberg