Mistrzostwa Polski w piłce nożnej
Mistrzostwa Polski w piłce nożnej mężczyzn (MP) – rozgrywki piłkarskie prowadzone cyklicznie (najczęściej corocznie – cosezonowo), mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej drużyny w Polsce.
W latach 1920-1926 oraz 1946 i 1947 mistrza Polski wyłaniano systemem nieligowym – podczas turnieju finałowego MP – spośród zwycięzców rozgrywek regionalnych (klasy A), organizowanych we wszystkich okręgach piłkarskich przez właściwe miejscowo Okręgowe Związki Piłki Nożnej. W sezonie 1951 – mistrzostwo Polski przyznano nie zwycięzcy ówczesnej I ligi, lecz zdobywcy Pucharu Polski. W pozostałych latach (tj. 1927-1938 i od 1948 do dziś) mistrzem Polski zostawał zawsze triumfator rozgrywek pierwszoligowych.
{ border=0 width=70%
Uwagi:
- W sezonie 1920 nieligowych rozgrywek I Mistrzostw Polski nie dokończono. Zaplanowaną na termin od 29 sierpnia 1920 do 31 października 1920 rundę finałową MP – ze względu na trwającą wojnę polsko-bolszewicką – musiano odwołać. Przeprowadzono jedynie niepełną fazę eliminacyjną (tzw. klasa A) – w okręgu krakowskim (od 9 maja 1920) zakończono rozgrywki i wyłoniono zwycięzcę (została nim Cracovia), nie dokończono rozgrywek w okręgach lwowskim (od 6 czerwca 1920) i poznańskim (od 9 maja 1920), zaś w okręgu łódzkim oraz warszawskim zmagań tych nawet nie zainaugurowano.
- W sezonie 1924 – z powodu przygotowań piłkarskiej kadry narodowej do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu – nie rozegrano rundy mistrzowskiej. Wyłoniono natomiast wszystkich mistrzów okręgowych.
- W sezonie 1927 – pierwszy i jedyny raz w historii – MP przeprowadzono zarówno w formie nieligowej, tj. pucharowej (oficjalnej) oraz ligowej (nieoficjalnej). Z powodu braku zgody PZPN Liga działała całkowicie nielegalnie, mimo iż oprócz Cracovii należały do niej wszystkie czołowe polskie kluby piłkarskie. Dopiero 29 grudnia 1927 – już po zakończeniu wszystkich zmagań – zjazd futbolowej centrali zdecydował post factum, że tytuł mistrza Polski otrzyma zwycięzca rozgrywek ligowych (Wisła Kraków).
- W sezonie 1939 – z powodu wybuchu II wojny światowej – rozgrywek nie dokończono (przerwano je w trakcie 13. kolejki 1 miejsce zajmował Ruch Chorzów), a na skutek prowadzenia działań militarnych w latach 1940-1945 w ogóle ich nie prowadzono.
- W sezonie 1951 – mistrzostwo Polski przyznawano nie zwycięzcy I ligi (Wisła Kraków), lecz zdobywcy Pucharu Polski (Ruch Chorzów). Podium ligowe wyglądało następująco: Wisła Kraków (1 miejsce) – Górnik Radlin (2. miejsce) – Legia Warszawa (3 miejsce).
- 21 czerwca 1993 – dzień po zakończeniu sezonu 1992/1993 – Prezydium Zarządu PZPN, stosunkiem głosów 5:4, odebrało zwycięzcy ligi – Legii Warszawa – mistrzostwo Polski (podejrzenie przekupstwa w wygranym 6:0 wyjazdowym meczu z Wisłą Kraków w ostatniej kolejce sezonu). Po ostatecznej weryfikacji – decyzją z 10 lipca 1993 – ten sam organ przyznał tytuł mistrzowski Lechowi Poznań, klasyfikując jednocześnie Legię na 2. miejscu w końcowej tabeli. Wszystkie dotychczasowe wnioski dotyczące uchylenia owej decyzji (ostatnie z grudnia 2004 i stycznia 2007) zostały rozpatrzone negatywnie.
Statystyka
W dotychczasowej historii MP na podium stawały w sumie 33 drużyny. Liderem klasyfikacji jest Ruch Chorzów, wyprzedzając Górnika Zabrze o 2 wicemistrzostwa i 3. miejsce{class="wikitable"
!2Lp.
!2Drużyna
!3<small>Miejsca na podium</small>
!I
!II
!III
align=center
2 valign=top13.
2 valign=top20.
4 valign=top24.
5 valign=top29.
}
Zobacz też
- Mistrzostwa Galicji w piłce nożnej
- Mistrzowie Wielkopolski w piłce nożnej
- Polskie nieligowe rozgrywki w piłce nożnej
- I liga polska w piłce nożnej
- Puchar Polski
- Król strzelców
- Piłka nożna w Polsce
Liste der polnischen Fußballmeister
List of Polish football champions