Matti Nykänen
Jyväskylä, Finlandia}}
Matti Ensio Nykänen (ur. 17 lipca 1963 w Jyväskyli) – fiński skoczek narciarski, pięciokrotny medalista olimpijski, dziesięciokrotny medalista mistrzostw świata, czterokrotny zdobywca Pucharu Świata, pięciokrotny medalista mistrzostw świata w lotach, dwukrotny zdobywca Pucharu KOP oraz dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni. Uznawany za jednego z najlepszych zawodników w historii skoków narciarskich<ref>Skijumping.pl: Matti Nykänenpowraca na skocznię! </ref><ref>YLE.fi: Maailman paras mäkihyppääjä </ref>.
Kariera sportowa
Pierwszym jego sukcesem było zwycięstwo na mistrzostwach świata juniorów w Schonach w 1981 roku. Po nich Matti był gotowy do dużych zawodów seniorskich. Już niecały miesiąc później, 6 marca 1981 roku zadebiutował w zawodach Pucharu Świata w Lahti zajmując szóste miejsce, a dzień później był drugi. W swoim trzecim konkursie w Pucharze Świata, 30 grudnia 1981 roku w Oberstdorfie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo.
Mistrzostwa świata w Oslo w 1982 roku były jego debiutem na dużej międzynarodowej imprezie. W indywidualnych startach zdobył złoty medal na dużej skoczni oraz był czwarty na normalnym obiekcie, przegrywając walkę o brązowy medal z Ole Bremsethem z Norwegii o 1,4 punktu. Ponadto wspólnie z Keijo Korhonenem, Jarim Puikkonenem i Penttim Kokkonenem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W całym sezonie sezonie 1981/1982 Nykänen zwyciężył trzykrotnie, a dwa razy był drugi, co pozwoliło mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Zajął także drugie miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich 1981/1982, ustępując jedynie Hubertowi Neuperowi z Austrii.
W sezonie 1982/1983 Matti zdominował rywalizację w Pucharze Świata. W 25 rozegranych konkursach trzynastokrotnie stawał na podium, dziesięciokrotnie zwyciężając. Dzięki temu zdobył swą pierwszą kryształową kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej PŚ. Po zajęciu drugiego miejsca w Oberstdorfie, czwartego w Garmisch-Partenkirchen, pierwszego w Innsbrucku oraz siódmego w Bischofshofen Fin triumfował także w 31. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie wywalczył brązowy medal, wyprzedzili go tylko Klaus Ostwald z NRD oraz reprezentujący Czechosłowację Pavel Ploc. Był także pierwszy w nieoficjalnej klasyfikacji tego sezonu Pucharu Świata w lotach.
Podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku Matti Nykänen prowadził po pierwszej serii skoków na normalnej skoczni po skoku na 91,0 metrów. Drugie miejsce zajmował Jens Weißflog z NRD, który skoczył metr bliżej, a trzeci był Andreas Bauer z RFN. W drugiej kolejce Weißflog skoczył 87,0 metrów i skaczącemu na końcu Nykänenowi do zdobycia złota wystarczyłby skok na odległość około 86,0 metrów. Fin osiągnął tylko 84,0 metry co jednak wystarczyło do zdobycia srebrnego medalu. Na tych samych igrzyskach Nykänen zwyciężył na dużej skoczni z widoczną przewagą nad drugi w konkursie Weißflogiem. Matti w obu seriach oddał najdłuższe skoki i wyprzedził niemieckiego skoczka o ponad 17 punktów. Na rozgrywanych w tym samym roku mistrzostwach świata w Engelbergu i Rovaniemi wspólnie z Markku Puseniusem, Penttim Kokkonenem i Jarim Puikkonenem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Łącznie w sezonie 1983/1984 pięciokrotnie zwyciężał, a sześć razy stawał na drugim stopniu podium w zawodach Pucharu Świata i zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. Podobnie jak w poprzednim sezonie zdobył Puchar KOP i był pierwszy w klasyfikacji Pucharu Świata w lotach. Zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej 32. Turnieju Czterech Skoczni; był czwarty w Oberstdorfie, piąty w Ga-Pa, drugi w Innsbrucku oraz szósty w Bischofshofen. Podczas zwodów w lotach dwukrotnie ustanawiał rekord świata w długości skoku, skacząc pierwsze 182,0 metry, a następnie osiągając 185,0 metrów.
Kolejne sukcesy przyniósł sezon 1984/1985. Sześć zwycięstw oraz cztery drugie miejsca w konkursach Pucharu Świata dały mu drugą kryształową kulę. Na mistrzostwach świata w Seefeld Nykänen wywalczył brązowy medal na dużej skoczni, plasując się za Norwegiem Perem Bergerudem i swoim rodakiem Jarim Puikkonenem. Na normalnej skoczni Matti był jedenasty, ale wraz z Puikkonenem, Tuomo Ylipullim i Penttim Kokkonenem zdobył złoty medal w drużynie. Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy zdobył kolejny złoty medal, wyraźnie wyprzedzając drugiego Weißfloga i dwukrotnie ustanawiając nowy rekord świata: 187,0 i 191,0 metrów. Drugie miejsce w Oberstdorfie, ósme w Ga-Pa, pierwsze w Innsbrucku oraz szóste w Bischofshofen wystarczyły do zajęcia trzeciego miejsca w 33. edycji Turnieju Czterech Skoczni.
Trzecią kryształową kulę zdobył w sezonie 1985/1986 zostając tym samym pierwszym skoczkiem, który tego dokonał. W 25 konkursach 14 razy stawał na podium: 7 razy wygrał, trzy razy był drugi i cztery razy trzeci. Podczas mistrzostw świata w lotach w Tauplitz wywalczył brązowy medal, ustępując jedynie dwóm Austriakom: Andreasowi Felderowi oraz Franzowi Neuländtnerowi. Nie wystartował w Turnieju Czterech Skoczni. Rok później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie został wicemistrzem świata na skoczni normalnej, pierwszy był Jiří Parma z Czechosłowacji. Na tych samych mistrzostwach Nykänen zajął 19. miejsce na skoczni dużej, a wraz z kolegami z reprezentacji po raz kolejny zdobył złoty medal. Po słabszych występach w Pucharze Świata sezon 1986/1987 zakończył na szóstej pozycji. W tym samym sezonie został uhonorowany, wraz z niemieckim narciarzem Hermannem Weinbuchem, medalem Holmenkollen.
Szczyt formy Nykänena przypadł na sezon 1987/1988 i na igrzyska olimpijskie w Calgary. Na normalnej skoczni w obu seriach oddał najdłuższe skoki i pewnie zgarnął złoty medal, wyprzedzając dwóch reprezentantów Czechosłowacji: Pavla Ploca i Jiříego Malca. Podczas pierwszej serii konkursu na dużej skoczni Matti oddał najdłuższy skok (118,5 m), co dało mu przewagę ponad 7 punktów nad drugim Erikiem Johnsenem z Norwegii. W drugiej serii najdalej skoczył reprezentant Jugosławii Matjaž Debelak, który osiągnął 108,0 metrów i awansował z dziewiątego na trzecie miejsce. Nykänen skoczył metr bliżej co wystarczyło by zwyciężyć, na drugim miejscu pozostał Johnsen. Fin został pierwszym zawodnikiem, który wywalczył tytuł mistrza olimpijskiego na obu skoczniach podczas tych samych igrzysk, a także drugim skoczkiem w historii, który obronił tytuł mistrza olimpijskiego (pierwszym był Birger Ruud z Norwegii, mistrz olimpijski z 1932 i 1936 roku). Co więcej w rozgrywanym po raz pierwszy w historii igrzysk konkursie drużynowym reprezentanci Finlandii w składzie: Ari-Pekka Nikkola, Matti Nykänen, Tuomo Ylipulli i Jari Puikkonen zostali pierwszymi drużynowymi mistrzami olimpijskimi w skokach narciarskich.
W tym samym roku Nykänen zdobył brązowy medal podczas mistrzostw świata w lotach w Oberstdorfie, ustępując jedynie Ole Gunnarowi Fidjestølowi z Norwegii i Primožowi Uladze z Jugosławii. Triumfował w klasyfikacji generalnej 36. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak zajął drugie miejsce w Oberstdorfie, a w pozostałych konkursach był najlepszy. Drugiego w klasyfikacji Weißfloga wyprzedził o blisko 100 punktów. W Pucharze Świata dwunastokrotnie stawał na podium, odnosząc 10 zwycięstw, co zapewniło mu czwartą kryształową kulę w karierze. Osiągnięcie to stanowi do dziś niepobity rekord, tylko Adam Małysz, prawie 20 lat później, zdołał je wyrównać.
Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku znów zaprezentował się z dobrej strony, zdobywając wraz z Ari-Pekką Nikkolą, Jarim Puikkonenem i Risto Laakonenem złoty medal w drużynie. W indywidualnych startach wywalczył brązowy medal na dużej skoczni, za Puikkonenem i Weißflogiem, a na normalnej skoczni był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Austriakiem Heinzem Kuttinem o 1,4 punktu. W klasyfikacji generalnej sezonu 1988/1989 zajął dziewiąte miejsce, a w klasyfikacji 37. Turnieju Czterech Skoczni był trzeci. W poszczególnych konkursach TCS zajmował trzecie miejsce w Oberstdorfie, wygrał w Ga-Pa (był to jego ostatnie zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata), był piąty na Bergisel, a w Bischofshofen zajął 18. miejsce.
Ostatnim sukcesem Nykänena było zdobycie srebrnego medalu na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund. Zwyciężył Dieter Thoma z RFN, a trzecie miejsce zajął Jens Weißflog. Matti wziął później udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 1991 roku, ale zdołał zająć zaledwie 50. miejsce na dużym obiekcie. Po tych mistrzostwach zakończył karierę.
Łącznie odniósł 46 zwycięstw w Pucharze Świata, więcej niż ktokolwiek inny. Na podium stawał 76 razy co daje mu trzecie miejsce w historii, za swoim rodakiem Janne Ahonenem (108 razy na podium) i Adamem Małyszem (92). Nykänen wywalczył także 13 tytułów mistrza Finlandii, dwa razy był drugi i siedem razy trzeci. W latach 1985 i 1988 był wybierany najlepszym fińskim sportowcem.
W 2008 roku został mistrzem świata weteranów, na skoczni K-38 w grupie wiekowej 40-44 lat, po oddaniu skoków na odległość 37,5 m i 37 m<ref></ref>. Wynik ten powtórzył w 2011, gdzie na skoczni K-40 oddał skoki na odległość 36 m i 34,5 m<ref></ref>.
Życie prywatne
Matti Nykänen cierpi z powodu alkoholizmu. Po zakończeniu kariery 1991 roku próbował powrócić do sportu w 1994 roku, jednak po kilku nieudanych startach w Pucharze Kontynentalnym zrezygnował.
W 1991 roku Nykänen rozpoczął karierę muzyczną. Jego pierwszy album Yllätysten yö (pol. "Noc Niespodzianek") został wydany w 1992 roku i rozszedł się w ilości 25,000 kopii. Został tym samym drugim fińskim mistrzem olimpijskim, którego album uzyskał status złotej płyty (pierwszym był Tapio Rautavaara). Kolejny album Samurai wydany w 1993 roku nie odniósł takiego sukcesu, głównie z powodu nadużywania alkoholu oraz problemów małżeńskich.
W 1996 roku Nykänen próbował swych sił w polityce, został wybrany do rady miasta Uurainen. Pod koniec lat 90' popadł w problemy finansowe, był nawet zmuszony pracować jako striptizer w kasynie. W 1999 roku poznał milionerkę Mervi Tapolę, którą poślubił dwa lata później. W 2002 roku Nykänen wydał singiel pod tytułem Elämä on laiffii "Życie jest Cool" oraz wypuścił na rynek własną markę cydru, którego sloganem reklamowym był tytuł singla<ref>Olut- ja siideriviikot </ref>.
W 2003 r. został skazany na cztery miesiące więzienia (w zawieszeniu) po próbie zaatakowania swojej czwartej żony nożem<ref name=autonazwa2>Matti Nykäsen vangitsemisesta päätetään tänään </ref>. Kilka miesięcy później napisał swoją słynną autobiografię Greetings from hell "Pozdrowienia z piekła". W październiku 2004 roku otrzymał kolejny wyrok - 26 miesięcy więzienia - za ciężkie uszkodzenie ciała (pod wpływem alkoholu poważnie ranił nożem starszego mężczyznę), ale z więzienia został zwolniony już we wrześniu 2005 r<ref>Nykäselle yli 2 vuotta vankeutta Netti-tv </ref>. Przebywając na zwolnieniu warunkowym został ponownie aresztowany za zaatakowanie żony. 16 marca 2006 r. został skazany na karę czterech miesięcy pozbawienia wolności. Wkrótce po zwolnieniu zranił nożem klienta pizzerii w Korpilahti<ref name=autonazwa2 />. Został skazany na dwa lata pozbawienia wolności, jednakże karę zmniejszono do 60 dni oraz 57 godzin pracy społecznej.
Jeszcze w 2006 roku Nykänen wydał swoją trzecią płytę Ehkä otin, ehkä en "Może wziąłem, może nie". Po ostatnim wyroku życie Nykänena nieco się uspokoiło. Powrócił do skakania, zdobywając tytuł mistrza świata weteranów, a w 2009 roku premierę miał jego program telewizyjny o gotowaniu Mattihan se sopan keitti. Jednak 26 grudnia 2009 roku został aresztowany za próbę zamordowania swojej żony, która trafiła do szpitala z ranami na rękach i czole. Wcześniej zadzwoniła na policję z domu swoich sąsiadów, gdzie schroniła się przed atakującym ją mężem<ref></ref>. Za to przestępstwo został skazany na 16 miesięcy więzienia<ref></ref>. Musiał także zapłacić żonie 5 000 euro odszkodowania oraz pokryć koszty procesu w wysokości 3 000 euro<ref>Matti Nykäselle yli vuosi vankeutta </ref>. W sierpniu 2010 roku Mervi Tapola wniosła już piętnasty pozew o rozwód.
Nykänen był czterokrotnie żonaty: w latach 1986-1988 z Tiiną Hassinen, z którą ma syna Samiego, w latach 1989-1991 z Pią Hynninen, z którą ma córkę Eveliinę, w latach 1996-1998 z Sari Paanalą oraz z Mervi Tapolą w latach 2001-2003 i od 2004 roku<ref>Seiska.fi: Nykänen, Matti </ref>.
Ciekawostki
- W odcinku Wyścig renów serialu animowanego Bolek i Lolek w Europie skoczek narciarski na plakacie w Helsinkach zostaje przedstawiony Lolkowi przez Bolka jako Matti Nykänen, który, choć niewiele starszy od bohaterów, zdobył już wszystko, co było w jego dyscyplinie do zdobycia.
- W 1996 roku Nykänen zmienił nazwisko na nazwisko swojej ówczesnej żony - Paanala. Dwa lata później, po rozwodzie powrócił do swojego nazwiska.
- Wraz z holenderską łyżwiarką szybką Yvonne van Gennip był najbardziej utytułowanym sportowcem igrzysk w Calgary.
Osiągnięcia
Igrzyska olimpijskie
{ width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurs
! Wynik
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=Silver
}
Mistrzostwa świata
{ width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurs
! Wynik
! Strata
! Zwycięzca
}
Mistrzostwa świata w lotach
{ width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurs
! Wynik
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=CC9966
}
Mistrzostwa świata juniorów
{ width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurs
! Wynik
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=Gold
}
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1980/1981
26.
1981/1982
4.
bgcolor=gold
1982/1983
1.
bgcolor=silver
1983/1984
2.
bgcolor=gold
1984/1985
1.
bgcolor=gold
1985/1986
1.
1986/1987
6.
bgcolor=gold
1987/1988
1.
1988/1989
9.
1989/1990
19.
}
Miejsca na podium
{ class=wikitable style="text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem
bgcolor=efefef
1989/199011
1988/1989235
bgcolor=efefef
1987/198810212
1986/1987314
bgcolor=efefef
1985/198673414
1984/19856410
bgcolor=efefef
1983/19845611
1982/1983102113
bgcolor=efefef
1981/1982325
1980/198111
bgcolor=cccccc
suma4622876
}
Miejsca na podium chronologicznie
{ width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable! Nr
! Data
! Miejscowość
! Skocznia
! Nota
! Pozycja
! Strata
! Zwycięzca
}
Turniej Czterech Skoczni
- Miejsca w klasyfikacji generalnej
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1981/1982
11.
bgcolor=gold
1982/1983
1.
bgcolor=silver
1983/1984
2.
bgcolor=cc9966
1984/1985
3.
1986/1987
65.
bgcolor=gold
1987/1988
1.
bgcolor=silver
1988/1989
2.
1989/1990
15.
}
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
{ class=wikitable style="text-align: center"Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1980/1981
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1981/1982
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf5
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf(4)
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf(5)
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1982/1983
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf(9)
bgcolor=efffdf(4)
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f(3)
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff17
9 bgcolor=f9f9f9277
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1983/1984
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf(5)
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf(5)
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf(6)
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf(4)
bgcolor=dfdfdf(2)
bgcolor=ffffbf1
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1984/1985
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf(2)
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf(1)
9 bgcolor=f9f9f9224
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1985/1986
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf(4)
bgcolor=efffdf(7)
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f(3)
bgcolor=dfffdf(12)
bgcolor=ffdf9f(3)
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=f9f9f9250
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1986/1987
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=efffdf10
bgcolor=efffdf9
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf7
9 bgcolor=f9f9f9133
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1987/1988
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 10punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=cfcfff17
bgcolor=efffdf4
bgcolor=bfbfbf
10 bgcolor=f9f9f9282
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1988/1989
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 10punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf5
bgcolor=cfcfff18
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1989/1990
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf10
bgcolor=cfcfff18
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf4
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=cfcfff23
bgcolor=cfcfff24
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1990/1991
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff27
bgcolor=cfcfff28
bgcolor=cfcfff44
bgcolor=cfcfff16
9 bgcolor=f9f9f90
30 bgcolor=F0FFFFLegenda
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-15</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 15</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15.
}
Puchar Świata w lotach narciarskich
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1981/1982: 2.
- sezon 1982/1983: 1.
- sezon 1983/1984: 1.
- sezon 1985/1986: 2.
Zobacz też
- Lista skoczków narciarskich z więcej niż jednym zwycięstwem w Pucharze Świata
- Lista skoczków narciarskich z więcej niż jednym podium w Pucharze Świata
Linki zewnętrzne
- Profil na stronie FIS
- Profil na sports-reference.com
- Oficjalna strona