Ludwik Gintel
Ludwik Gintel (ur. 26 września 1899 w Krakowie, zm. 11 lipca 1973 w Tel Awiw-Jafaie) – polski piłkarz narodowości żydowskiej<ref></ref>, reprezentant Polski, działacz piłkarski.
Całą seniorską karierę poświęcił grze w jednym klubie, Cracovii, w latach 1916–1930. Krótko występował jako napastnik. Jego dużym sukcesem było sięgnięcie po tytuł króla strzelców polskiej ligi w 1928, strzelając 28 goli. W barwach tego swojego klubu zaliczył 325 występów w pierwszym zespole. Później grał już jako obrońca.
12 razy reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych. Brał udział w wyjeździe na Igrzyska Olimpijskie w Paryżu w 1924 roku.
Strzelił też pierwszą w historii reprezentacji bramkę samobójczą, która padła w meczu z Węgrami w maju 1922 roku na stadionie Cracovii. Był to pierwszy mecz reprezentacji rozegrany w kraju. Polacy przegrali wówczas 0:3<ref>Polsko-węgierskie potyczki bratanków</ref>.
<gallery>
Plik:Cracovia 1921.jpgGintel (stoi czwarty od lewej) w barwach Cracovii, mistrza Polski 1921
Plik:Poland NT 1921.jpgGintel (stoi pierwszy od prawej) przed pierwszym meczem reprezentacji Polski, 1921
</gallery>