Kościół Chrystusa Króla w Gdańsku
Rzymskokatolicki kościół parafialny pod wezwaniem Chrystusa Króla w Gdańsku, ul. Ks. Rogaczewskiego 55 - świątynia położona na skraju Śródmieścia, w obrębie byłego Bastionu Piaskowego (niem. Bastion Sandgrube), zbudowana w latach 1931-1932 według projektu inż. architekta Czesława Świałkowskiego jako kościół rektorski w parafii św. Józefa, przeznaczony dla mieszkających w Gdańsku Polaków-katolików. Planowano, że budowla ta będzie pełniła swe funkcje jedynie tymczasowo, do czasu zbudowania w sąsiedztwie dużego, reprezentacyjnego kościoła, a następnie zostanie przekształcona w salę dla zebrań i imprez okolicznościowych. Na przeszkodzie realizacji tych planów stanął wybuch II wojny światowej.
Poświęcenie kościoła odbyło się 30 października 1932 z udziałem Komisarza Generalnego RP i licznych delegacji organizacji polskich w Wolnym Mieście Gdańsku. Rektorem kościoła został mianowany już 31 stycznia 1930 ksiądz Franciszek Rogaczewski. Od grudnia 1935 pomagał mu w pracy jako wikary ksiądz Alfons Muzalewski.
7 października 1937 biskup gdański Edward O'Rourke erygował przy kościele jedną z dwóch polskich parafii personalnych z ks. Rogaczewskim jako tytularnym proboszczem, jednak po kilku dniach z powodu nacisków narodowych socjalistów decyzja ta została zawieszona.
1 września 1939 księża Rogaczewski i Muzalewski zostali aresztowani na plebanii. Nowe władze planowały zamknięcie kościoła, jednak ostatecznie przekazano go przeniesionym tu z Wrzeszcza księżom pallotynom. Po 1945, w związku ze zniszczeniem kościoła św. Józefa, kościół Chrystusa Króla stał się kościołem parafialnym parafii św. Józefa. W latach 1958-1972 proboszczem parafii był ks. Kazimierz Kluz, późniejszy biskup sufragan gdański. Dopiero od 26 listopada 1989 zmieniono tytuł parafii i od tego czasu nosi ona nazwę parafii Chrystusa Króla w Gdańsku.
Link zewnętrzny: Strona domowa Parafii Chrystusa Króla w Gdańsku