Kończyna dolna
Kończyna dolna (łac. membrum inferior) – narząd podpory ciała i lokomocji człowieka.
W toku ewolucji, w wyniku uzyskania przez człowieka pionowej postawy ciała, jego masa została oparta na podeszwach stóp. Skutkiem tego było przekształcenie kośćca oraz mięśni kończyny tylnej w główny narząd podporowy służący do przemieszczania się.
Topograficznie w skład kończyny dolnej wchodzi:- biodro
- udo
- podudzie (goleń)
- stopa
Układ kostny
W skład kończyny dolnej wchodzą następujące kości:
Kościec biodra:- Kość biodrowa
- kość udowa (femur)
- rzepka (patella)
- kość piszczelowa (tibia)
- kość strzałkowa (fibula)
Kościec stopy:
Kości stępu (ossa tarsi)- kość skokowa (talus)
- kość piętowa (calcaneus)
- kość łódkowata (os naviculare)
- kość sześcienna (os cuboideum)
- trzy kości klinowate (ossa cuneiformia): boczna, pośrednia i przyśrodkowa.
- Kość śródstopia od I do V
Kość udowa łączy się z kośćmi podudzia w stawie kolanowym. Kończyna dolna łączy się z tułowiem za pośrednictwem obręczy utworzonej przez miednicę.
Układ mięśniowy
Patrz: Mięśnie kończyny dolnej
Zobacz też