KS Warta Poznań

Warta Poznań – polski klub sportowy, wielosekcyjny, zał. 15 czerwca 1912 roku trzeci pod względem wieku w Poznaniu (po Posnanii – 1907 i KW 04 – 1904).

Piłka nożna

Hokej na trawie

Historia

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w Poznaniu były znakomite warunki do uprawiania tej dyscypliny, co zaowocowało w 1926 roku powstaniem Polskiego Związku Hokeja na Trawie.

W 1929 roku, z inicjatywy E. Poszwy i L. Kędzi, zostaje reaktywowana sekcja hokeja na trawie, z tym, że jest to jeden z oddziałów sportów zimowych. 1 stycznia 1930 roku, sekcja poważnie się wzmacnia dzięki fuzji z Klubem Łyżwiarskim Poznań
(posiadał najstarsą sekcję hokeja na trawie w Poznaniu). W tymże roku Warta zdobywa nagrodę Miejskiego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, pokonując ówczesnego mistrza Polski – Lechię Poznań i wicemistrza – Czarnych Poznań.

Sukcesy

Mistrz Polski (12 razy): 1963, 1965, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1980;
Wicemistrz Polski (10razy) :1938, 1957, 1961, 1962, 1964, 1966, 1974, 1977, 1978, 1981;
III miejsce ( 7 razy): 1952, 1953, 1952, 1956, 1958, 1982, 2011;
Halowy Mistrz Polski (9 razy): 1964, 1969, 1970, 1971, 1973, 1975, 1976, 1979, 1982;
Halowy Wicemistrz Polski (3 razy): 1974, 1977, 1978;
Halowo – III miejsce (5 razy) : 1962, 1963, 1965, 1968, 1985;

Boks

Sekcja bokserska KS Warta powstała 23 kwietnia 1924 roku z inicjatywy Czesława Mikołajewskiego i Henryka Linkego. Warta była pierwszym drużynowym mistrzem Polski. W latach międzywojennych, był to najbardziej zasłużony klub dla polskiego boksu, zaliczany do najlepszych klubów pięściarskich w Europie. Klub ten dochował się wielu olimpijczyków, mistrzów i medalistów mistrzostw Europy, a także mistrzów i medalistów w mistrzostwach Polski w boksie. Po zakończeniu działań wojennych , boks w Warcie ulega znacznemu osłabieniu na skutek poniesionych strat wywołanych wojną. Kolejne lata to odejście z klubu, wielu czołowych zawodników, reprezentantów kraju do innych klubów w Polsce. W następnych latach klub nie jest w stanie odbudować swojej pięściarskiej potęgi. Dalsze lata przynoszą, brak sukcesów i co raz słabsze zainteresowanie rozwojem boksu w klubie. W dniu 27 maja 1961 roku nastąpiło rozwiązanie sekcji pięściarskiej w klubie Warta Poznań.

Sukcesy

Indywidualni Mistrzowie Polski

Tenis

Sekcja tenisa ziemnego powstała w Warcie 6 maja 1914 roku, z inicjatywy działacza i zawodnika piłkarskiego M. Beyma.
Początkowo grywano na dwóch kortach w ogrodzie Columbia przy Drodze Dębińskiej, a później przeniesiono się na korty przy ul. Wielkiej Berlińskiej (obecnie gen. J.H.Dąbrowskiego). Już po dwóch miesiącach działalności warciarze nawiązują kontakty z sekcją tenisową Klubu Łyżwiarskiego ze Lwowa i Akademickiego Związku Sportowego z Krakowa, a lokalnym rywalem jest Gimnazjalny Klub Sportowy. Na krótko działalność klubu hamuje wojna, ale już w 1915 sekcja działa nadal. W 1918 roku sekcja liczy już 60 członków i rozgrywa swoje pierwsze spotkanie międzynarodowe z niemieckim zespołem Schlesien Breslau, które przegrywa.
Ważnym wydarzeniem dla przyszłości tej coraz popularniejszej dyscypliny, jest utworzenie w marcu 1922 roku, w Poznaniu Polskiego Związku Lawn Tenisowego. Głównymi inicjatorami powołania ogólnokrajowej organizacji tenisowej, są właśnie członkowie Warty. Pierwszym prezesem zostaje wybrany Zdzisław Szulc.
Z rokiem 1930 zaczyna się zmierzch sekcji tenisowej. Odchodzą z niej zawodnicy, a młodzież garnie się do innych dyscyplin sportu. Nie pomaga krótkie ożywienie sekcji w latach 1932 - 1936, tenis odchodzi w Warcie w cień aż do wyzwolenia po II wojnie światowej.

W 1946 roku sekcja tenisowa wznawia działalność, a Halina Hojanówna w I mistrzostwach Wielkopolski zdobywa tytuł mistrzowski. Natomiast w parze z Janem Stefańskim plasuje się na drugiej pozycji.
W 1947 Hojanówna ponownie zdobywa mistrzostwo okręgu, a dodać należy w tym czasie jest klasyfikowana na 4 miejscu w kraju.
W Warcie pojawia się też Józef Piątek, a zespół awansuje do ligi państwowej. W meczu z Legią Warszawa dochodzi do nie lada sensacji. Mało znany Józef Piątek wygrywa z pierwszą "rakietą" Polski - Władysławem Skoneckim 6:4, 2:6, 6:3 (jest to pierwsza porażka Skoneckiego na krajowych kortach).
Na krajowych kortach zaczyna się era Józefa Piątka.

Późniejsze lata, z uwagi na przejście części tenisistów z Warty do Gwardii Poznań były słabsze, ale w 1953 roku nastąpiła poprawa sytuacji.
W 1957 roku Warta wygrywa eliminacje ze zwycięzcami grup eliminacyjnych (Stalą Sosnowiec, Piastem Gliwice i Spartą Warszawa) i awansuje do I ligi. Mimo że Warta posiada w swoim składzie najlepszych tenisistów, to nie ma z nich pożytku. Józef Piątek bierze udział w różnych turniejach, powoływany jest do reprezentacji kraju, a Warta nie ma z niego pożytku, natomiast Wiesław Gąsiorek odbywa służbę wojskową. Nie udaje się więc uniknąć ponownej degradacji.
W 1960 roku Warta powraca do I ligi, a w 1961 zdobywa drużynowy tytuł wicemistrza Polski.
W 1962 roku, Warta kończy rozgrywki na IV miejscu. Indywidualne sukcesy Wiesława Gąsiorka czwarty tytuł Mistrza Polski, wspólne wygranie z Piątkiem debla, a z Jadwigą Jędrzejowską gry mieszanej , zdobycie przez reprezentacyjny debel Gąsiorek - Piątek tytułu mistrza Rumunii i Bułgarii to tylko sukcesy indywidualne.
Dopiero w 1964 roku Warta ponownie zdobywa tytuł wicemistrza kraju, a w 1965 roku sięga po najwyższy laur , Mistrza Polski.

Sukcesy

Koszykówka

W latach 1928, 1929, 1930 i 1931 Warta zostaje wicemistrzem, każdorazowo znajdując silniejszy od siebie zespół
Czarna Trzynastka Poznań, AZS Poznań, KPW Poznań. W 1932 roku, z powodu częściowego kryzysu koszykarze nie stają do mistrzostw okręgu, by w następne dwa sezony znów kończyć jako wicemistrz.
Po wojnie, pierwsze mistrzostwa okręgu zostają rozegrane w 1945 roku.
Warciarze po dobrej grze, razem z KKS Poznań zostają dopuszczeni do walk finałowych o prymat w kraju i zdobywają III miejsce.

Sukcesy

Kajakarstwo

Początki sekcji sięgają października 1945.Sekcja kajakarska to 3-krotny Drużynowy Mistrz Polski: 1946, 1947, 1949 i 8-krotny Wicemistrz Polski 1948, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1965, 1966

Lekkoatletyka

Sekcja istniała od 1913 roku, – 5-krotny Drużynowy Mistrz Polski: 1931, 1932, 1933, 1934, 1935

sukcesy drużynowe

Tenis stołowy kobiet

Sekcja założona w 1931 roku, 3-krotny Drużynowy Mistrz Polski: 1951, 1953, 1955

Zapasy

Historia

Sekcja (zwana potocznie "oddziałem Spychały) powstała w 1929 roku, właśnie z jego inicjatywy.
W 1929 roku Spychała zdobywa mistrzostwo Poznania w zapasach w wadze średniej i w tej samej wadze w podnoszeniu ciężarów, a jego wychowanek Kałek – w podnoszeniu ciężarów w wadze półciężkiej.
Rok później Kałek zdobywa wicemistrzostwo Polski i bije rekord Polski jednorącz – 75 kg.
Trudno wyliczać wszystkie osiągnięcia "oddziału Spychały", ale godnymi zapamiętania są: Tuszyński, Smól, Elsner, Rajkowski, Grzybowski, Grześkowiak i Kałek. Przed wojną wywalczają dla Warty wiele cennych trofeów na mistrzostwach Polski, zarówno w zapasach jak i podnoszeniu ciężarów.

Po wojnie Spychała reaktywuje sekcję w Warcie. Okazało się że niemal wszyscy zawodnicy przeszli do innych klubów. W 1947 roku nowy zaciąg Spychały w zapasach deklasuje niemal wszystkich rywali. W latach 50. sztangiści nie mają sobie równych w okręgu, a zapaśnicy na macie święcą same triumfy. Wincenty Mąka w wadze ciężkiej zdobywa tytuł Mistrza Polski w 1951 i w 1952 roku. W kolejnym roku role się odwracają i to sztangiści osiągają lepsze wyniki.

W 1954 roku w mistrzostwach Polski nie występują kluby, a reprezentacje miast. W ekipie Poznania znalazło się aż 9 zawodników Warty. Wincenty Mąka po raz trzeci okazuje się najlepszy w kraju i zdobywa tytuł Mistrza Polski w wadze ciężkiej.
Jednocześnie występuje w reprezentacji Polski w meczu z Bułgarią.

W 1955 roku utworzono I i II ligę, do której to zaliczono Wartę. Warta zdecydowanie wygrała rywalizację, jednak nie awansowała do I ligi, gdyż rozgrywki potraktowano jako nieoficjalne. Nie przeszkodziło to warciarzom wygrać następnych rozgrywek i awansować. W 1956 roku Wincenty Mąka po raz czwarty zdobywa Mistrzostwo Polski w wadze ciężkiej, a Warta drużynowo kończy rozgrywki na czwartym miejscu. Świetnie spisuje się także junior K. Ciesielski, który w wadze lekkiej zdobywa mistrzostwo Polski i startuje w reprezentacji przeciwko Austrii.

W 1958 roku, kierownictwo po pierwszych niepowodzeniach postanawia wycofać zespół z rozgrywek, co jest równoznaczene ze spadkiem do II ligi. To z kolei powoduje odejście czołowych zawodników do innych klubów.
W 1959 roku Warta plasuje się dopiero na VI miejscu w II lidze. W 1960 zostaje zlikwidowana II liga, a na jej miejsce utworzona zostaje tzw. liga ośrodkowa, w której Warta zajmuje II miejsce.
Dalsze lata to liczne kłopoty, także lokalowe. Mimo to w 1965 roku "zieloni" omal nie awansowali do I ligi. W lidze terytorialnej zajęli II miejsce za Lechem Poznań (po niefortunnej porażce w rewanżu) i nie wykorzystali drugiej okazji, jaką był turniej wicemistrzów grup.

Późniejsze lata to już walka z kryzysem, choć nie brakowało sukcesów indywidualnych. W 1966 roku tytuł Mistrza Polski wywalczył Zbigniew Tima. Drużyna jednak plasowała się co roku w środku ligi terytorialnej. W 1970 roku ostatecznie rozwiązano sekcję zapaśniczą, a zawodników na mocy umowy przekazano do KS Cybina Poznań.
W ostatnim swym sezonie w ligi terytorialnej Warta zajęła III miejsce za Cybiną Poznań i Unią Swarzędz.

Hokej na lodzie

Sekcja "sportów zimowych" w Warcie ukonstytuowała się w listopadzie 1929 roku, ale już 1 stycznia 1930 roku
następuje fuzja z znacznie silniejszym Klubem Łyżwiarskim Poznań (KŁP). Warta wygrywa mistrzostwo okręgu i bierze udział w
finale Mistrzostw Polski w Krynicy zajmując trzecie miejsce w grupie B.
Skład pierwszej drużyny Warty w hokeju na lodzie przedstawiał się następująco:
Adamski, Urbański, Kaźmierczak, Leśniak, Karaśkiewicz, Kasprzak, Pantofliński oraz Bielajew.
Hokeiści Warty rywalizowali głównie z innymi poznańskimi drużynami hokejowymi jak AZS Poznań i Lechia Poznań.
Po II wojnie światowej, sekcja hokeja na lodzie wznowiła działalność dopiero w 1954 roku, pod okiem Jacka Kowalskiego i wywalczyła awans do klasy wojewódzkiej.
Brak sztucznego lodowiska oraz trudności sprzętowe spowodowały, że sekcja hokeja na lodzie zaprzestała swojej działalności w 1959 roku.

Warta Poznań (motory)

Sekcja motorowa powstała w Warcie po wojnie. Mimo trudności sprzętowych rozwijała się bardzo dynamicznie.
Zespół został zgłoszony do okręgowej ligi żużlowej, ale brak sprzętu spowodował, że spadł po jednym sezonie.
Zawodnicy Warty z powodzeniem startowali w imprezie "Złoty Kask". W 1959 roku przechodzi do przyzakładowej Ligi Przyjaciół Żołnierza i tym samym jest to zakończenie sekcji w Warcie.

Piłka nożna – kobiety

Sekcja piłki nożnej kobiet w Warcie powstała w 2000 roku i działała do 2 czerwca 2002 roku, kiedy to zmieniła nazwę na SS Atena Poznań.

Piłka ręczna

Sekcja piłki ręcznej (jedenastoosobowa) powstała w Warcie w 1929 roku, ale już w sezonie 1930/31 Warta wygrywa mistrzostwa okręgu i staje do mistrzostw Polski, gdzie zdobywa tytuł wicemistrza Polski za szczypiornistami z Chorzowa. Skład wicemistrzów Polski: Borowski, Broniarz, Busza, Hamerski, Hauser, Konieczny, Kruszczyński, Marszałek, Przychodzki, Stawiński i Walachowski.
Po wojnie Warta wygrywa w 1945 roku mistrzostwo okręgu, a w finałach mistrzostw Polski w 1947 roku zieloni uplasowali się na 4 miejscu.
W 1948 powołano I ligę, do której zakwalifikowano także Wartę, która jednak z powodu trudności finansowych wycofała się z rozgrywek.
W kolejnych latach zespół dominuje w okręgu, ale wspomniane trudności uniemożliwiają start w mistrzostwach Polski.
Ostatecznie sekcję zlikwidowano w sezonie 1958/59.

Sukcesy

Siatkówka kobiet

Sekcja założona w 1929 roku, jednak dopiero w 1933 siatkarki Warty pokazują się na mistrzostwach Polski, zajmując w Toruniu szóste miejsce. Mimo wygrania mistrzostw okręgu w 1934 i 1935 Warta ze względów finansowych nie startuje w mistrzostwach kraju. Ponowny start w mistrzostwach Polski w 1937 roku znowu kończą na szóstej pozycji.
Po zakończeniu wojny, siatkarki Warty wracają na tron mistrza okręgu i startują w mistrzostwach Polski w Lublinie, gdzie po dramatycznych meczach zdobywają tytuł Mistrza Polski.
(Skład Mistrzyń Polski: Irena Dusik, Jadwiga Grabowska, Irena Józefek, Gizella Kaźmierczak, Wanda Kowalska, Jolanta Łój, Salomea Robińska i Wanda Sekuła).
Mimo ponownego zdobycia mistrzostwa okręgu w następnym sezonie panie nie wystartowały w mistrzostwach Polski.
Kolejne lata to wyraźny spadek poziomu. W 1951 roku Warta wywalcza tytuł wicemistrza ZS. Stal, wyprzedzając Warszawę i Wrocław, ale jest to ostatni znaczący sukces. Późniejsze lata to gra w niższych klasach rozgrywkowych, aż w 1956 roku, po ukończeniu mistrzostw okręgu sekcję rozwiązano.

W 1975 roku reaktywowano sekcję, ale jej żywot nie trwał długo, bowiem zlikwidowano ją całkowicie w 1978.

sukcesy

Siatkówka mężczyzn

Historia

W pierwszym sezonie powojennym, siatkarze zakwalifikowali się do gier eliminacyjnych o mistrzostwa Polski, wygrywając wcześniej mistrzostwa okręgu. Niestety, w kwalifikacjach zajęli ostatnie miejsce. W następnych sezonach zespół Warty grał wprawdzie w mistrzostwach okręgu, ale bez większego powodzenia.
W 1956 sekcja zaprzestaje działalności, a zawodnicy przechodzą do Budowlanych Poznań.

Szachy

Sekcja szachów powstała w Warcie w 1931 roku z inicjatywy inż. Kutznera. Jednak dyscyplina ta nie osiągała sukcesów, gdyż przed wojną nie cieszyła się wielkim uznaniem.
Po wojnie sekcję reaktywowano w 1948 roku pod kierownictwem Franciszka Płużka. Sekcja szybko dogania czołówkę krajową i w 1951 roku zostaje sklasyfikowana na czwartym miejscu w kraju. W 1954 roku drużyna kwalifikuje się do finałów mistrzostw Polski. W 1955 szachiści awansują do I ligi, jednak nie biorą w niej udziału ze względu na trudną sytuację finansową. Jest to powodem odejścia niemal wszystkich zawodników do innych klubów. W 1960 roku Warta wycofuje się z Polskiego Związku Szachowego, a w 1967 roku zupełnie rozwiązuje sekcję.

Sukcesy

Inne

Zobacz też

Linki zewnętrzne