Joachim Maj
Joachim Maj (ur. 21 sierpnia 1932 w Borowej Wsi)<ref></ref> – były polski żużlowiec.
Od połowy lat 50. do polowy lat 60. XX wieku należał do ścisłej czołówki polskich żużlowców. Pomiędzy 1952 a 1968 r. cztertnastokrotnie uczestniczył w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, pięciokrotnie zdobywając medale: trzy srebrne (1957, 1963, 1964; wszystkie w Rybniku) oraz dwa brązowe (Rybnik 1958, Rzeszów 1962). Wielokrotnie startował w turniejach o "Złoty Kask", trzykrotnie stając na podium tych rozgrywek (I m. – 1963, III m. – 1962, 1964). Dwukrotnie (1957, 1959) zajął III m. w Memoriałach Alfreda Smoczyka w Lesznie, natomiast w 1961 r. zwyciężył w Memoriale im. Zbigniewa Raniszewskiego w Bydgoszczy.
Dwukrotnie reprezentował Polskę w turniejach o Drużynowe Mistrzostwo Świata, w 1962 r. w Slanach (gdzie zdobył brązowy medal) oraz w 1963 r. w Wiedniu (IV m.). Był również stałym uczestnikiem eliminacyjnych turniejów Indywidualnych Mistrzostw Świata (w latach 1957–1968, bez przerwy), jedenastokrotnie awansując do finałów kontynentalnych (1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968), a z nich dwukrotnie do finałów europejskich (Warszawa 1958 – IX m., Göteborg 1963 – XVI m.).
Niemalże przez cały czas startów (1948–1969) reprezentował jeden klub, ROW (Budowlani, Górnik) Rybnik. Jedynymi wyjątkami były lata 1953 i 1954, gdy w czasie pełnienia służby wojskowej startował w zespole CWKS Wrocław. W swoim dorobku posiada 10 tytułów Drużynowego Mistrza Polski (1956, 1957, 1958, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968), jak również trzy srebrne (1950, 1959, 1961) oraz dwa brązowe (1951, 1969) medale tych rozgrywek (wszystkie zdobyte w barwach rybnickiej drużyny).
Bogatą żużlową karierę zakończył wypadek w dniu 1 maja 1969 r, podczas ligowego meczu w Bydgoszczy. Bardzo poważne obrażenia, które odniósł, spowodowały, że przez cztery tygodnie znajdował się w stanie krytycznym, a do pełnego zdrowia powrócił dopiero po pięciu latach<ref></ref>