Jerzy Miller (polityk)
Jerzy Miller (ur. 7 czerwca 1952 w Krakowie) – polski urzędnik państwowy i samorządowy, były wiceminister finansów i były prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, były zastępca prezydenta m.st. Warszawy, od 2007 do 2009 i od 2011 wojewoda małopolski, od 2009 do 2011 minister spraw wewnętrznych i administracji w pierwszym rządzie Donalda Tuska.
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie ze specjalizacją automatyka cyfrowa<ref name="newsweek.pl"></ref>. Po studiach pracował w Instytucie Obróbki Skrawaniem, zajmując się problemami niezawodności procesów technologicznych<ref name="wprost.pl"></ref>.
W 1990 rozpoczął pracę w administracji państwowej<ref name="mswia.gov.pl"></ref>. Był dyrektorem Wydziału Organizacji i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, a w latach 1993–1998 wicewojewodą krakowskim<ref name="newsweek.pl"/>. Od lutego 1998 do lipca 2000 pełnił funkcję podsekretarza i sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów oraz pełnomocnika rządu ds. decentralizacji finansów publicznych<ref name="mswia.gov.pl"/>. W latach 2000–2002 doradca prezydenta Gruzji Eduarda Szewardnadze w ramach dwuletniego projektu doradztwa makroekonomicznego dla Gruzji, finansowanego przez Stany Zjednoczone<ref name="newsweek.pl"/>. Od marca 2001 do marca 2003 był doradcą prezesa Narodowego Banku Polskiego<ref name="wprost.pl"/>, następnie od marca do czerwca 2003 prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa<ref name="mswia.gov.pl"/>. W latach 2003–2004 dyrektor Departamentu Komunikacji Społecznej NBP, a od marca do września 2004 członek Zarządu NBP<ref name="mswia.gov.pl"/>.
30 września 2004 został powołany na stanowisko prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia<ref name="wprost.pl"/>. Z funkcji tej odwołano go 8 września 2006<ref></ref>. Jego dymisję umożliwiły uchwalone z inicjatywy Prawa i Sprawiedliwości zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, odbierające radzie NFZ, która uprzednio odrzuciła wniosek Zbigniewa Religi o odwołanie Jerzego Millera, uprawnienia do powoływania i odwoływania prezesa funduszu i przyznające je jednocześnie premierowi<ref name="newsweek.pl"/>.
5 grudnia 2006 został przez prezydenta Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz nominowany na stanowisko zastępcy prezydenta Warszawy<ref></ref>. 29 listopada 2007 powołano go na funkcję wojewody małopolskiego<ref name="2mswia.gov.pl"></ref>. 13 września 2009 wszedł w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK)<ref></ref>.
14 października 2009 został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego na urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Donalda Tuska; tego dnia przestał pełnić funkcję wojewody małopolskiego<ref name="2mswia.gov.pl"/>. 11 kwietnia 2010 został członkiem Międzyresortowego Zespołu do spraw koordynacji działań podejmowanych w związku z tragicznym wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, powołanego przez premiera Donalda Tuska po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, a 28 kwietnia 2010 objął stanowisko przewodniczącego Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego badającej przyczyny katastrofy<ref></ref><ref></ref>. Efektem prac tej komisji był raport końcowy dotyczący przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010, przekazany do zatwierdzenia prezesowi rady ministrów i następnie opublikowany 29 lipca 2011 po ponad 15 miesiącach prac.
20 maja 2010 tymczasowo wykonujący obowiązki Prezydenta RP Bronisław Komorowski powołał go w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego<ref></ref>.
31 maja 2010 w siedzibie rządu rosyjskiego w Moskwie podpisał memorandum określające warunki przekazania stronie polskiej i zasady późniejszego wykorzystania materiałów z czarnych skrzynek polskiego samolotu Tu-154M nr 101<ref></ref>.
18 listopada 2011 przestał pełnić urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji.
12 grudnia 2011 został ponownie wojewodą małopolskim.
Odznaczenia
- Wielki Oficer Orderu Zasługi – 2008, Portugalia<ref></ref>
- Narodowy Order Zasługi Republiki Malty IV Klasy – 2009, Malta<ref></ref>