Jarno Trulli


Jarno Trulli (ur. 13 lipca 1974 w Pescarze) – włoski kierowca wyścigowy. W Formule 1 startował od sezonu 1997 do 2011. Reprezentował zespoły Minardi, Prost, Jordan, Renault, Toyota i Lotus. W tej serii wyścigowej wygrał tylko raz, podczas Grand Prix Monako 2004<ref name="WM"></ref>. Zwycięzca niemieckiej Formuły 3 w sezonie 1996.

Życie prywatne

Urodził się 13 lipca 1974 w Pescarze. Jego rodzice dali mu imię po Jarno Saarinenie, fińskim motocykliście wyścigowym, który zginął w 1973 na torze Autodromo Nazionale di Monza<ref></ref><ref></ref>. W 2004 ożenił się z Barbarą, z którą ma dwójkę dzieci - Enzo i Marco<ref name="WM"/>. Trulli jest właścicielem winnicy w rodzinnej Abruzji<ref></ref>.

Początki kariery (1988-1996)

Trulli swoją karierę wyścigową, podobnie jak wielu innych kierowców Formuły 1, rozpoczął od kartingu. W latach 1988-1990 zdobył trzy kolejne tytuły mistrza Włoch w kartingowej klasie 100 National<ref></ref>. W 1990 zdobył tytuł wicemistrza świata juniorów w klasie A<ref></ref>, a w Mistrzostwach Świata klasy Formuła A zajął 4. miejsce<ref></ref>. Rok później startował w klasie Formuła K zdobywając mistrzostwo świata<ref></ref>. Zajął również 3. pozycję w Mistrzostwach Europy<ref></ref> oraz 22. miejsce w Pucharze Świata<ref></ref>. Ponadto wziął udział w Mistrzostwach Świata klasy Formuła C, jednak zajął w nich odległe, 32. miejsce<ref></ref>. W 1992 bronił wywalczonego rok wcześniej tytułu kartingowego Mistrza Świata w klasie Formuła K, jednak ostatecznie został sklasyfikowany dopiero na 19. pozycji<ref></ref>. W 1993 zadebiutował w Formule 3 startując w 6 wyścigach włoskiej edycji tej serii wyścigowej, jednakże nie zdobył w nich punktów<ref></ref>. W tym samym roku wziął również udział w Pucharze Świata kartingowej klasie Formuła Super A zajmując ostatecznie 3. miejsce<ref></ref>. W 1994 ponownie startował w tej klasie zdobywając tytuły Mistrza Europy<ref></ref> i Ameryki Północnej<ref></ref>, jednak w Mistrzostwach Świata zajął dopiero 30. miejsce<ref></ref>. Ponadto w tym samym roku zdobył tytuł Mistrza Świata w klasie Formuła C<ref></ref>. Wziął również udział w jednym z wyścigów brytyjskiej serii Formuły 3, jednak nie zdobył w nim punktów<ref></ref>. Rok 1995 był ostatnim rokiem startów Trulliego w wyścigach kartingowych. Zdobył on tytuł Mistrza Włoch w klasie 100 International<ref></ref>, w Mistrzostwach Europy klasy Formuła Super A zajął 3. miejsce<ref></ref>, a w Mistrzostwach Świata klasy Formuła C został sklasyfikowany na 6. pozycji<ref></ref>. Wziął również udział w 12 z 16 rozegranych wyścigów niemieckiej edycji Formuły 3 wygrywając dwukrotnie. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 4. pozycję z dorobkiem 95 punktów<ref></ref>. Wystartował także w kończącym sezon Grand Prix Makau, uznawanym za nieoficjalne Mistrzostwa Świata Formuły 3, gdzie zajął 2. miejsce<ref></ref>. W 1996 podpisał kontrakt ze startującym w Formule 1 Bennetonem, w którym był kierowcą testowym<ref name="F1o"></ref>. Wystartował również ponownie w niemieckiej Formule 3. Dziesięciokrotnie stawał na podium, z czego sześciokrotnie wygrał, co pozwoliło mu zdobyć tytuł mistrzowski<ref></ref>. Podobnie jak rok wcześniej wziął także udział w kończącym sezon Grand Prix Makau, które ukończył na 3. pozycji<ref></ref>. Wcześniej wystartował również w wyścigach Masters of Formula 3<ref></ref> oraz Grand Prix Monako Formuły 3<ref></ref>, jednak w obu zajął dopiero 18. miejsce.

Formuła 1 (1997-2011)

podczas GP Kanady w 1999
W 1996 podpisał kontrakt ze startującym w Formule 1 Bennetonem, w którym był kierowcą testowym<ref name="F1o"/>. Rok później Trulli planował wystartować w serii wyścigowej Formuła 3000<ref></ref>. Ostatecznie podpisał jednak kontrakt zespołem Minardi, w którym miał występować do końca sezonu 1997<ref></ref>. W Formule 1 zadebiutował 8 marca 1997, podczas Grand Prix Australii, do której wyruszał z 17. pola startowego, a wyścig, mimo straty 3 okrążeń do zwycięzcy, ukończył na 9. pozycji<ref></ref>. W kolejnych dwóch wyścigach - Grand Prix Brazylii oraz Grand Prix Argentyny zajął kolejno 12<ref></ref>. oraz 9. miejsce<ref></ref>. Z następnych czterech wyścigów Trulli ukończył tylko jeden, na torze Circuit de Catalunya, podczas Grand Prix Hiszpanii, gdzie został sklasyfikowany na 15. miejscu z 2 okrążeniami straty do zwycięzcy<ref></ref>. Po Grand Prix Kanady nieoczekiwanie otrzymał od zespołu Prost ofertę tymczasowego zastępstwa Oliviera Panisa na stanowisku kierowcy wyścigowego tego zespołu<ref name="Prost"></ref>. Francuz w wyniku wypadku na torze Circuit Gilles Villeneuve doznał złamania obu nóg i nie mógł startować w wyścigach przez ponad trzy miesiące<ref name="s1997"></ref>. W tym czasie Trulli wystartował w 7. wyścigach. Jego najlepszym wynikiem było 4. miejsce podczas Grand Prix Niemiec, dzięki któremu zdobył swoje pierwsze punkty w historii startów w Formule 1<ref></ref>. W ostatnim starcie przed powrotem Panisa Trulli przez 37 okrążeń prowadził w wyścigu o Grand Prix Austrii<ref></ref>, jednak awaria silnika na 12 okrążeń przed końcem wyścigu wykluczyła go z dalszej rywalizacji<ref></ref>. Był to ostatni start Trulliego w sezonie 1997, gdyż na ostatnie trzy wyścigi sezonu jego miejsce ponownie zajął Oliver Panis<ref name="s1997"/>.

Trulli postanowił pozostać w swoim dotychczasowym teamie na dwa kolejne sezony. W jego barwach po raz pierwszy stanął na podium (w sezonie 1999), ale ogólnie słabe wyniki tej stajni sprawiły, iż w poszukiwaniu sukcesów przeniósł się do Jordana. Niestety dla niego w sezonie 2000 Jordan nie stanowił już takiej siły jak kilka lat wcześniej, toteż Trulli w ciągu dwóch lat w irlandzkiej stajni ani razu nie stanął na podium. Zaimponował za to świetnymi występami w sesjach kwalifikacyjnych, co spowodowało przypięcie mu swoistej łatki "mistrza tylko i wyłącznie kwalifikacji".

w 2004 roku
W sezonie 2002 Trulli stał się zawodnikiem Renault, gdzie partnerował Jensonowi Buttonowi, którego na ogół wyprzedzał w kwalifikacjach i któremu na ogół ulegał w wyścigach. Gdy rok później Button odszedł, Trulli pozostał, otrzymawszy za partnera Fernando Alonso. Zespół Renault w sezonie 2003 dysponował dobrym samochodem, który dał Alonso triumf w Grand Prix Węgier. Trulli nie był w stanie mu dorównać, zajmując jedynie miejsce na podium w Niemczech. Następny sezon przyniósł jednakże znaczną poprawę postawy Włocha. W pierwszej połowie sezonu 2004 to Trulli był lepszym z pary kierowców Renault, regularnie zdobywając punkty (łącznie w sezonie zdobył ich 46 co dało mu 6. miejsce), a w GP Monako odniósł pierwsze zwycięstwo.

Mając poparcie co najmniej poprawnych wyników, Jarno był pewny, iż zostanie w Renault na następny sezon, ale przeszkodziło temu pogorszenie się jego stosunków z szefem, Flavio Briatore. Błąd w Grand Prix Francji, który odebrał Trulliemu trzecie miejsce na rzecz Rubensa Barrichello, stał się początkiem końca włoskiego kierowcy w stajni Renault. Trulli w końcówce sezonu nie zdobył ani punktu - później oskarżał byłych już szefów o faworyzowanie Alonso - a wreszcie, na trzy wyścigi przed końcem został usunięty ze stajni. Jego miejsce zajął Jacques Villeneuve.

.
Trulli, zgodnie z wcześniej podpisaną umową, trafił do zespołu Toyoty i wystąpił w jego barwach jeszcze w dwóch ostatnich wyścigach sezonu 2004. W sezonie 2005 zajmował wysokie miejsca w wyścigach, zdobył dla Toyoty pierwsze pole position w historii i okazywał się zdecydowanie lepszy od partnera, Ralfa Schumachera, choć ostatecznie stracił do niego 2 punkty w klasyfikacji generalnej.

W sezonach 2006 i 2007 wraz z Ralfem Schumacherem nadal reprezentował barwy Toyoty, zajmując odpowiednio 12 i 13 miejsce w klasyfikacji końcowej. Kontrakt z tym podpisał także na sezon 2008. Jego nowym partnerem w tym sezonie był Niemiec Timo Glock. Sezon ten był dużo lepszy od dwóch poprzednich. Jarno po raz pierwszy od 2005 zajął miejsce na podium (3 lokata). Miało to miejsce podczas Grand Prix Francji, gdzie bronił się przed Heikki Kovalainenem. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 9 miejsce z ilością 31 punktów. W sezonie 2009 ponownie reprezentował barwy Toyoty.

podczas GP Bahrajnu w 2010 roku
W sezonie 2010 Jarno Trulli został kierowcą zespołu Lotus<ref></ref>.

Starty w Formule 1

Tablica wyników
















}

Statystyki


Lotus}}
Lotus}}
Toyota}}
Toyota}}
Toyota}}
Toyota}}
Toyota}}
Renault, Toyota}}
Renault}}
Renault}}
Jordan}}
Jordan}}
Prost}}
Prost}}
Minardi, Prost}}

Podsumowanie startów

Grand Prix Australii 1997 (#1)
Ppp = Grand Prix Monako 2004 (#119)
Pp = Grand Prix Niemiec 1997 (#10)
Ppod = Grand Prix Europy 1999 (#44)
Pno = Grand Prix Bahrajnu 2009 (#206)
Pp1 = Grand Prix Monako 2004 (#119)
Ostatni = Grand Prix Brazylii 2011 (#255)
Hkwal = 1 - Grand Prix Monako 2004
Hwys = 1 - Grand Prix Monako 2004
Testowy = 1996 - Benetton
Rekordy =
}}

Starty w poszczególnych Grand Prix


}

Linki zewnętrzne




Jarno Trulli
Jarno Trulli
Jarno Trulli