Janne Ahonen
}}
w sezonie 2004/2005 – Zakopane 2005
Janne Petteri Ahonen (ur. 11 maja 1977 w Lahti) – fiński skoczek narciarski. Dwukrotny drużynowy srebrny medalista olimpijski, dwukrotny indywidualny i trzykrotny drużynowy mistrz świata, czterokrotny indywidualny i trzykrotny drużynowy medalista Mistrzostw Świata w lotach, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata, pięciokrotny triumfator Turnieju Czterech Skoczni, triumfator Letniego Grand Prix, wielokrotny mistrz Finlandii, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata juniorów. 36-krotny zwycięzca konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich, rekordzista w ilości miejsc na podium tych zawodów<ref name=pod/>. 20 marca 2005 oddał najdłuższy ówcześnie w historii skok na nartach (240 m.), jednak nie zdołał go ustać<ref></ref>. Miało to miejsce na Letalnicy w Planicy. 9 stycznia 2005 na skoczni Mühlenkopfschanze w Willingen skoczył 152 metry, co jest najdłuższym w historii skokiem oddanym na skoczni dużej. Jako jedyny w historii pięciokrotnie zwyciężał w Turnieju Czterech Skoczni. Ośmiokrotnie stawał na podium klasyfikacji generalnej Pucharu Świata i dziesięciokrotnie na podium klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni.
26 marca 2008 ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej. Oficjalnym powodem był brak motywacji, oraz chęć odejścia ze sportu w chwale<ref name=kar/>.
8 marca 2009 roku ogłosił, iż zamierza powrócić do skakania. Zapowiedział że jego głównym celem jest zdobycie złotego medalu Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver<ref></ref>. Do rywalizacji powrócił w listopadzie 2009 roku. Występ na igrzyskach skończył się niepowodzeniem - zarówno Ahonen jak i reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu w konkursach skoków.
W 2011 r. otrzymał medal Holmenkollen<ref>Ahonen får Holmenkollmedaljen </ref>.
5 marca 2011 podjął kolejną decyzję o zakończeniu swojej kariery. Jako powód podawał, że treningi i życie pełne wyrzeczeń przychodzi mu z coraz większym trudem.
Życie prywatne i rodzina
Janne Ahonen jest synem Maarit i Keijo. Matka zajmowała się sprzętem wędkarskim, a ojciec jest krawcem<ref name=biog/>. Od siódmego roku życia Janne skacze w klubie Lahden Hiihtoseura.
27 listopada 2001 urodził się jego syn Mico Petteri. 24 lipca 2004 ożenił się z matką swojego syna Tiią Jakobsson, z którą był zaręczony przez siedem lat. Ślub odbył się w XV-wiecznym kościele Panny Marii w Lahti. Przyjęcie weselne, na które przybyło około 150 osób, odbyło się w kompleksie rekreacyjnym Messilä. 13 czerwca 2008 urodził się jego drugi syn Milo<ref name=biog></ref><ref></ref>.
Skokami narciarskimi zainteresował się już w dzieciństwie. Jego idolami byli słynni fińscy skoczkowie Matti Nykänen i Jari Puikkonen. Uważa się go za osobę o kamiennej twarzy, bardzo rzadko okazującą emocje, stąd pseudonim "Maska"<ref>Jednak nie krył radości, gdy zwyciężał w 56. Turnieju Czterech Skoczni
</ref>. Ponadto w pierwszych latach kariery skakał z maską na twarzy<ref name=art1/>. Znany jest z powiedzenia, że "jesteśmy tu po to, aby skakać, a nie by się uśmiechać"<ref name=ah/>. Ahonen słynie z zamiłowania do szybkiej jazdy, w 1995 roku został ukarany mandatem, za jazdę z prędkością przekraczającą prędkość dozwoloną o 115 km/h. Dzień po tym incydencie wygrał zawody w Lahti<ref name=art1/>. Bierze udział w wyścigach samochodowych drag racing. We wrześniu 2004 został zwycięzcą klasyfikacji generalnej w Mistrzostwach Finlandii i Skandynawii tych wyścigów. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował logo Turnieju Skandynawskiego, sam stworzył projekt swojego domu. Interesuje się malarstwem. Oprócz tego zajmuje się malowaniem kasków i masek dla skoczków. Lubi ciężki rock oraz filmy akcji. Jego ulubiona potrawa to spaghetti bolognese, natomiast ulubiony napój to piwo. Edukację zakończył egzaminem maturalnym na etapie szkoły średniej. Oprócz ojczystego języka zna dwa języki obce, angielski i szwedzki<ref name=art1></ref>.
Jego młodszy o cztery lata brat, Pasi Ahonen, również jest skoczkiem narciarskim<ref name=ah></ref><ref></ref>. W odróżnieniu od starszego brata nie odnosił sukcesów na arenie międzynarodowej. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata, a jego najlepszy występ w zawodach Pucharu Kontynentalnego to 7. miejsce na skoczni w Braunlage<ref></ref>.
Dziennikarz Pekka Holopainen napisał biografię Janne Ahonena zatytułowaną "Królewski Orzeł", którą skoczek oficjalnie zaprezentował w sierpniu 2009 roku<ref></ref>.
Przebieg kariery
1992/1993
Puchar Świata – 50. miejsce
W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1992 w niemieckim Ruhpolding, zajmując 56. miejsce, zdobywając 54.3 pkt.
Turniej Czterech Skoczni – 39. miejsce
- Następnie wystąpił we wszystkich konkursach Turnieju Czterech Skoczni zajmując odpowiednio 47., 55., 23. i 45. miejsce. Ostatecznie zajął 39. miejsce w klasyfikacji generalnej<ref></ref>.
Po Turnieju Czterech Skoczni odbyły się zawody PŚ w Predazzo, gdzie Fin wywalczył 41. miejsce.
Mistrzostwa Świata – 31. miejsce
- 19 lutego 1993 odbył się konkurs drużynowy, w którym reprezentacja Finlandii (w składzie z Ahonenem) zajęła szóste miejsce. 21 lutego 1993 po raz pierwszy wystartował w indywidualnym konkursie mistrzostw świata, na skoczni K-120 w Falun, zdobywając tam 131.1 pkt i zajmując 31. miejsce<ref name=ms></ref>.
Mistrzostwa Świata Juniorów – 1. miejsce
- Janne Ahonen podczas mistrzostw świata juniorów w Harrachovie zdobył dwa złote medale, jeden indywidualnie i jeden wraz z kolegami z drużyny. W indywidualnym wyprzedził Andreasa Widhölzla oraz Alexandra Herra. Drużynowo Finowie wyprzedzili Czechy i Austrię<ref name=msj></ref>.
Do rywalizacji w Pucharze Świata powrócił 7 marca 1993 w konkursie w rodzinnym Lahti, gdzie po raz pierwszy w karierze zdobył punkty do klasyfikacji generalnej za zajęcie jedenastego miejsca (w konkursie zdobył 170.6 pkt). Trzy tygodnie później wystąpił w drużynowym i indywidualnym konkursie w Planicy, gdzie był na 8. oraz 30. miejscu. 5 punktów Pucharu Świata, które zdobył w Lahti dało mu 50. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu<ref name=cup></ref>.
1993/1994
Puchar Świata – 10. miejsce
11 grudnia 1993 w inaugurującym sezon konkursie w Planicy Ahonen zajął 47. miejsce. Trzy dni później w Predazzo ponownie nie zdobył punktów (był 35.). Udało mu się to 17 grudnia w Courchevel, gdzie zdobył 24 punkty za zajęcie jedenastego miejsca. 19 grudnia 1993 w szwajcarskim Engelbergu Ahonen niespodziewanie wygrał swój pierwszy w karierze konkurs zaliczany do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata<ref>W konkursie tym odbyła się tylko jedna seria</ref>. Dzięki temu osiągnięciu stał się jednym z najmłodszych w historii zwycięzców zawodów PŚ. Miał wtedy 16 lat 7 miesięcy i 8 dni<ref></ref>.
Turniej Czterech Skoczni – 16. miejsce
- W konkursach zaliczanych do 42. Turnieju Czterech Skoczni był w Oberstdorfie na 8. miejscu, w Garmisch-Partenkirchen 27., w Innsbrucku zajął 36. lokatę, natomiast w Bischofshofen udało mu się uplasować na 10. miejscu. W klasyfikacji końcowej TCS został sklasyfikowany na 16. miejscu<ref></ref>.
9 stycznia 1994 odbyły się zawody PŚ w Murau, gdzie zajął 20. miejsce. Kolejne dwa konkursy odbyły się w czeskim Libercu, gdzie Ahonen dwukrotnie uplasował się na piątym miejscu.
Mistrzostwa Świata Juniorów – 1. miejsce
- Janne Ahonen w Breitenwang obronił oba mistrzowskie tytuły zdobyte przed rokiem. Wraz z drużyną (wyprzedzając reprezentację Czech oraz Austrii) oraz indywidualnie (pokonując Widhölzla i Krompolca)<ref name=msj/>.
Igrzyska Olimpijskie – 25. i 37. miejsce
- Igrzyska w Lillehammer w 1994 były pierwszymi dla Fina. W debiucie na najważniejszej sportowej imprezie uplasował się na 25. miejscu na skoczni dużej, oraz 37. na normalnej. W konkursie drużynowym Ahonen był na piątej pozycji. Finlandia przegrała z Niemcami, Japończykami, Austriakami oraz z gospodarzami igrzysk Norwegami<ref name=ol></ref>.
Po nieudanych dla Ahonena igrzyskach nadszedł czas na konkursy w Skandynawii. 5 marca 1994 w konkursie na normalnej skoczni Salpausselkä w Lahti był dwudziesty, natomiast cztery dni później w Örnsköldsvik był siódmy.
Mistrzostwa Świata w lotach – 12. miejsce
- 20 marca 1994 odbyły się Mistrzostwa Świata w lotach w słoweńskiej Planicy. Był to jego pierwszy w karierze start na mamuciej skoczni<ref></ref>. Ahonen był dwunasty, jednak stracił aż 122,5 pkt do zwycięzcy zawodów Jaroslava Sakali. Za występ ten Fin otrzymał 22 punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (Obecnie za imprezy rangi mistrzowskiej zawodnicy nie otrzymują punktów PŚ)<ref name=msl>
</ref>.
Po mistrzostwach skoczkowie rywalizowali w konkursach w kanadyjskim Thunder Bay. 26 marca Ahonen był dopiero 32., natomiast dzień później zajął ósme miejsce. 388 punktów zdobytych przez cały sezon dało Finowi 10. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata<ref name=cup/>.
1994/1995
Letnie Grand Prix – 12. miejsce
- Reprezentant Finlandii wystąpił we wszystkich konkursach pierwszego w historii Letniego Grand Prix w 1994 roku. W Hinterzarten wywalczył 10. lokatę, w Predazzo był siódmy, natomiast w Stams uplasował się na 31. miejscu. Zdobył 599,3 pkt, co dało mu 12. miejsce. Do zwycięzcy Takanobu Okabe stracił 147,2 pkt<ref></ref>.
Puchar Świata – 3. miejsce
Inauguracja sezonu 1994/95 odbyła się w Planicy. 10 grudnia 1994 w pierwszym konkursie Ahonen stanął na najniższym stopniu podium, natomiast dzień później był czwarty.
Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce
- Fin rozpoczął turniej od czwartego miejsca w Oberstdorfie. 1 stycznia 1995 był najlepszy w zawodach na skoczni Große Olympiaschanze. W austriackiej części turnieju zajmował odpowiednio 7. i 15. miejsce. W klasyfikacji generalnej 43. Turnieju Czterech Skoczni zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Goldbergerem i Funakim<ref></ref>.
8 stycznia 1995 konkurs na Mühlenkopfschanze ukończył na czwartej pozycji. W konkursach w Engelbergu dwukrotnie stanął na podium – był drugi i trzeci. Tydzień później w japońskim Sapporo znów był drugi i trzeci. 28 i 29 stycznia konkursy w Lahti zakończyły się dla Ahonena niepowodzeniem, na skoczni normalnej był jedenasty, natomiast na dużej osiemnasty. Na skoczni Puijo w Kuopio zajął piątą lokatę. 4 i 5 lutego 1995 w szwedzkim Falun był 30. oraz 7. Konkurs w Lillehammer ukończył na 23. pozycji. Ahonen nie wziął udziału w zmaganiach na skoczni w Oslo. 18 i 19 lutego wystąpił w Vikersund, gdzie zajął 14. i 4. miejsce. 25 lutego na skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie ponownie uczestniczył w konkursie lotów, był ósmy. Był to ostatni konkurs PŚ w tym sezonie. W klasyfikacji końcowej zajął miejsce na najniższym stopniu podium przegrywając tylko z Andreasem Goldbergerem i Roberto Ceconem<ref name=cup/>.
Mistrzostwa Świata – 9. miejsce
- W obu konkursach indywidualnych o tytuł mistrzowski w Thunder Bay Fin zajął dziewiąte miejsce. 12 marca 1995 na normalnej skoczni stracił do zwycięzcy Takanobu Okabe 46,5 pkt, a 18 marca na dużej złoty medalista Tommy Ingebrigtsen pokonał go o 64,4 pkt. Natomiast drużynowo zdobył złoty medal, wyprzedzając m.in. Niemców i Japończyków<ref name=ms/>.
1995/1996
Letnie Grand Prix – 5. miejsce
- W 1995 konkursy na igelicie odbyły się w Kuopio, Trondheim, Hinterzarten i Stams. Ahonen plasował się na pozycjach: 13., 21., 4. i 21. Zdobył 888,3 pkt<ref></ref>.
Puchar Świata – 3. miejsce
Konkursy otwarcia sezonu odbyły się w Lillehammer i tam Ahonen zaprezentował się bardzo dobrze, zajmując odpowiednio czwarte oraz pierwsze miejsce (Była to jego trzecia wygrana w PŚ w karierze.). Na normalnej skoczni w Villach ponownie był czwarty. Na dużej skoczni w Planicy zajął miejsce trzecie. Piąty był w Predazzo. W Chamonix zajął miejsce tuż za pierwszą trzydziestką, w Oberhofie spisał się jeszcze gorzej, był 38.
Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce
- W klasyfikacji generalnej turnieju był ostatecznie szósty, po tym jak zajął 6. miejsce w Oberstdorfie, 5. w Garmisch-Partenkirchen, 14. w Innsbrucku oraz 7. w Bischofshofen<ref></ref>.
Tydzień po zakończeniu TCS odbyły się konkursy w Engelbergu, w których Ahonen zajął 37. oraz 20. miejsce. Później uczestniczył w konkursach w Sapporo, gdzie był piętnasty i szesnasty. 27 i 28 stycznia 1996 zawody pucharowe gościły na Wielkiej Krokwi, gdzie zajmował miejsca 17. i 19.
Mistrzostwa Świata w lotach – 2. miejsce
- Mistrzostwa Świata w lotach w 1996 odbyły się na skoczni Kulm w Tauplitz. Ahonen prowadził po pierwszym dniu rywalizacji, jednak ostatecznie przegrał tylko z Andreasem Goldbergerem. Wówczas Mistrzostwa Świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był najlepszy, natomiast drugiego był trzeci. Za występy te Fin otrzymał 160 punktów do klasyfikacji PŚ<ref name=msl/>.
Tydzień później odbyły się 2 konkursy w amerykańskim Iron Mountain. Ahonen był tam czwarty i dziewiąty. Zawody w Kuopio ukończył na piątym miejscu, natomiast w Lahti na 7. i 14. W zawodach na skoczni Čerťák zajął 10. miejsce. W Falun był osiemnasty, natomiast w Oslo był drugi (przegrał tylko z Adamem Małyszem. Podobnie jak przed rokiem ukończył sezon na trzecim miejscu z dorobkiem 1054 punktów<ref name=cup/>.
1996/1997
Letnie Grand Prix – 5. miejsce
- 18 sierpnia 1996 w Trondheim był dziesiąty. Szóste miejsce zajął trzy dni później w Oberhofie. Piąty był w Hinterzarten, a piętnasty w Predazzo. 1 września w Stams zajął 9. pozycję. Pozwoliło mu to zająć piątą lokatę w klasyfikacji końcowej LGP<ref></ref>.
Puchar Świata – 8. miejsce
W pierwszych konkursach nowego sezonu Ahonen nie zdobył punktów Pucharu Świata, zajął bowiem 48. oraz 34. miejsce w zawodach otwarcia w Lillehammer. Jednak później było już tylko lepiej. W Kuusamo był 23. i 5., w Harrachovie 9. i 12.
Turniej Czterech Skoczni – 18. miejsce
- Spośród czterech konkursów turnieju, Ahonen dwukrotnie nie awansował do pierwszej trzydziestki (w Oberstdorfie i Innsbrucku). W Garmisch-Partenkirchen był czternasty, a w Bischofshofen był piąty i stracił do podium 11,6 pkt. Cały turniej ukończył na 18. miejscu<ref></ref>.
11 i 12 stycznia 1997 wystartował w konkursach na Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu, gdzie uplasował się na ósmym i drugim miejscu. W japońskich konkursach w Sapporo i Hakubie zajmował piąte i dwukrotnie szóste lokaty. Konkursy w Willingen ukończył na 7. i 10. miejscu. Na Kulm był piąty i czwarty.
Mistrzostwa Świata – 1. i 8. miejsce
- 22 lutego 1997 na skoczni Granåsen w Trondheim Ahonen zdobył swój pierwszy indywidualny tytuł mistrza świata seniorów, mimo, iż w całym sezonie nie wygrał żadnego z konkursów. Pokonał o 5 punktów drugiego Haradę oraz o 6,5 trzeciego Goldbergera. 27 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym bezkonkurencyjna była reprezentacja Finlandii w składzie z Janne Ahonenem. W drugim konkursie indywidualnym na obiekcie Granåsen (na którym 2 dni wcześniej miała miejsce rywalizacja drużynowa) zajął ósme miejsce, przegrywając ze zwycięzcą konkursu o ponad 20 punktów<ref name=ms/>.
Turniej Skandynawski – 4. miejsce
- Po wspaniałych w wykonaniu Ahonena mistrzostwach świata do końca sezonu nie udało mu się stanąć nawet raz na podium Pucharu Świata. W Lahti był siódmy, w Kuopio szósty, w Falun piętnasty, a w Oslo szósty. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego, który wtedy rozegrano po raz pierwszy<ref></ref>.
Loty na największej skoczni świata w Planicy przyniosły mu ósme oraz dwudzieste drugie miejsce. W ciągu całego sezonu 1996/97 zgromadził 734 pkt, co dało mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej<ref name=cup/>.
1997/1998
Puchar Świata – 9. miejsce
W pierwszych konkursach sezonu, które odbyły się w norweskim Lillehammer, zajął 24. i 34. miejsce. W Predazzo i Villach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W pierwszym z konkursów w Engelbergu był trzeci, natomiast w drugim był siódmy.
Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce
- W niemieckich konkursach Janne Ahonen zajmował 12. i 4. miejsce. W austriackich zawodach dwukrotnie stanął na najniższym stopniu podium. Lokaty zajęte w tych konkursach dały mu po raz drugi w karierze miejsce na podium Turnieju Czterech Skoczni – ponownie trzecie<ref></ref>.
Siódmą lokatę wywalczył w konkursie w Ramsau. 17 i 18 stycznia 1998 konkursy Pucharu Świata odbyły się w Zakopanem. Fin wywalczył tam drugie oraz szóste miejsce.
Mistrzostwa Świata w lotach – 8. miejsce
- Ahonen zajął ósme miejsce w walce o tytuł mistrzowski na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. Przegrał tam z siedmioma zawodnikami (z Funakim, Hannawaldem, Thomą, Stensrudem, Ottesenem, Peterką i Brendenem). Podobnie jak przed dwoma laty Mistrzostwa Świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był ósmy, drugiego dziesiąty. Za występy te Fin zdobył 58 punktów do klasyfikacji PŚ 1997/98<ref name=msl/>.
5 lutego 1998 odbyły się indywidualne zawody Pucharu Świata na skoczni w Sapporo, Ahonen zajął tam trzecie miejsce.
Igrzyska olimpijskie – 4. i 37. miejsce
- 8 lutego odbył się konkurs drużynowy w ramach igrzysk olimpijskich w Nagano na skoczni dużej w Hakubie. Finlandia zajęła piąte miejsce w składzie: Nikkola, Laitinen, Ahonen i Soininen. Indywidualna rywalizacja o medale olimpijskie rozpoczęła się 11 lutego na skoczni K-90. Ahonen zajął czwarte miejsce, przegrywając brązowy medal o zaledwie punkt. Do złotego medalisty, swojego rodaka Jani Soininena stracił tylko 3 punkty. Drugi konkurs był dla Ahonena zupełnie nieudany – 37. miejsce po skoku na odległość 106 m<ref name=ol/>.
Pierwsze zawody po igrzyskach odbyły się w norweskim Vikersund na skoczni mamuciej. Ahonen uplasował się tam odpowiednio na 18. i 11. miejscu. Zawody w Kuopio zakończyły się dla niego dwunastym miejscem, natomiast 7 marca 1998 w Lahti odniósł swoje piąte zwycięstwo w zawodach o Puchar Świata.
Turniej Skandynawski – 9. miejsce
- Mimo, iż żadnego z konkursów turnieju nie ukończył w pierwszej dziesiątce, udało mu się w klasyfikacji generalnej zająć miejsce dziewiąte. Konkursy zaliczane do Turnieju Nordyckiego odbyły się w Lahti, Falun, Trondheim oraz Oslo. Fin zajmował w nich odpowiednio 11., 18., 22. oraz 13. miejsca<ref></ref>.
W konkursach na mamuciej skoczni w Planicy Janne Ahonen nie wystąpił. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce dziewiąte, zdobywając 836 punktów (o 417 mniej niż zdobywca kryształowej kuli Primož Peterka)<ref name=cup/>.
1998/1999
Letnie Grand Prix – 4. miejsce
- Pierwszy konkurs LGP 1998 w Stams ukończył na miejscu czwartym. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca (w Predazzo, Courchevel, Hinterzarten). W konkursach, które odbyły się w Japonii nie wziął udziału. 290 punktów, które zdobył dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej LGP<ref></ref>.
Puchar Świata – 2. miejsce
W przeciwieństwie do poprzednich sezonów rozpoczął sezon znakomicie – trzy drugie miejsca w Lillehammer i pierwszym konkursie w Chamonix. Kolejny konkurs zakończył się jego triumfem. Konkursy w Predazzo i Oberhofie ukończył tuż poza pierwszą szóstką. Ale w obu konkursach na dużej skoczni w Harrachovie nie miał sobie równych, wygrywając ze sporą przewagą nad pozostałymi. Z Harrachova wyjechał z żółtym plastronem lidera Pucharu Świata.
Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce
- 29 grudnia 1998 na Schattenbergschanze wywalczył piątą lokatę. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca. Mimo, iż nie wygrał żadnych zawodów, uzyskał najwyższą łączną notę ze wszystkich startujących i zgodnie z wcześniejszymi przewidywaniami po raz pierwszy w karierze wygrał Turniej Czterech Skoczni<ref></ref>.
Po TCS Ahonen powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata nad drugim Martinem Schmittem.
W Engelbergu był pierwszy i czwarty, w Zakopanem był drugi i pierwszy. Jego forma zaczęła słabnąć. W Sapporo był ósmy i siódmy, w Willingen szósty i czternasty. W Harrachovie na dużej skoczni odniósł jednak zwycięstwo (jak się później okazało ostatnie w sezonie).
Mistrzostwa Świata – 4. miejsce
- Janne Ahonen podczas mistrzostw świata w 1999 roku zajął trzykrotnie czwarte miejsce. 20 lutego 1999 na skoczni im. Paula Ausserleitnera w austriackim Bischofshofen razem z drużyną, następnego dnia na tej samej skoczni indywidualnie (był za Schmittem, Hannawaldem i Miyahirą) oraz 26 lutego na skoczni w Ramsau o punkcie konstrukcyjnym K-90 w konkursie indywidualnym (był za japończykami Funakim, Miyahirą i Haradą)<ref name=ms/><ref></ref>.
Turniej Skandynawski – 5. miejsce
- Na skoczni Puijo był 18. W Lahti był czwarty, a w Trondheim 31. W Falun był ósmy, w Oslo piąty. Do Turnieju zaliczały się trzy konkursy (Lahti, Falun, Oslo). Suma łączna not za te trzy konkursy dała mu piąte miejsce. Fin pojechał do Planicy z żółtą koszulką lidera PŚ, którą utrzymywał prawie od początku sezonu, jednak jego przewaga na Schmittem była niewielka<ref></ref>.
W Planicy odbyły się trzy konkursy. Już po pierwszym, w którym Ahonen uplasował się na piątym miejscu, został wyprzedzony w klasyfikacji generalnej przez Martina Schmitta. W kolejnych zawodach był ósmy i dziewiąty, co nie pozwoliło mu odzyskać prowadzenia w PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce z dorobkiem 1695 pkt<ref name=cup/>.
1999/2000
Letnie Grand Prix – 4. miejsce
- 7 sierpnia 1999 na skoczni K-95 w Hinterzarten Ahonen stanął na drugim stopniu podium. W Courchevel był czwarty. Piąty był podczas zawodów w austriackim Stams. Na Okurayamie w Sapporo był drugi, natomiast w Hakubie był siódmy. W klasyfikacji łącznej zajął trzecie miejsce z dorobkiem 291 pkt. Przegrał ze Svenem Hannawaldem i Andreasem Goldbergerem<ref></ref>.
Puchar Świata – 3. miejsce
Pierwsze konkursy dla Ahonena w nowym sezonie wypadły bardzo źle, w Kuopio zajął 37. i 66. miejsce. Tydzień później w Predazzo był 10., ale w kolejnym konkursie był znowu poza trzydziestką (33.). Za to później zwycięstwo w Villach i dwa drugie miejsca w Zakopanem ponownie kreowały go na faworyta do zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni. Jednak tak się nie stało.
Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce
- Fin zajmował miejsca odpowiednio: 6., 3., 3., 2., które dały mu drugie miejsce w klasyfikacji ogólnej. Przegrał tylko z Andreasem Widhölzlem<ref></ref>.
Tradycyjnie od czterech lat stanął na podium w szwajcarskim Engelbergu (był drugi i trzeci). W konkursach w Sapporo zajmował miejsca: szóste i drugie, natomiast w Hakubie czwarte. W Willingen znowu był wśród trzech najlepszych – był drugi i trzeci.
Mistrzostwa Świata w lotach – 3. miejsce
- W lutym 2000 odbyły się Mistrzostwa Świata w lotach na skoczni Vikersundbakken w Vikersund. Mistrz Świata z Trondheim zdobył tam brązowy medal, przegrywając ze zwycięzcą Svenem Hannawaldem o 52,7 pkt<ref name=msl/>.
W konkursach w Iron Mountain (26 i 27 lutego 2000) uplasował się na 19. i 9. miejscu. We wszystkich kolejnych zawodach do zakończenia sezonu stawał na podium.
Turniej Skandynawski – 2. miejsce
- W Lahti był pierwszy i drugi, w Trondheim i Oslo trzeci. Dobre występy pozwoliły mu po raz pierwszy w karierze stanąć na podium klasyfikacji końcowej Turnieju Skandynawskiego<ref></ref>.
19 marca 2000 odbył się konkurs na największej skoczni świata. Ahonen zajął tam drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce trzecie, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Andreasem Widhölzlem. Zdobył 1437 punktów<ref name=cup/>.
2000/2001
Letnie Grand Prix – 1. miejsce
- LGP 2000 zostało zdominowane przez Ahonena. Wygrał pięć z ośmiu konkursów, w dwóch był drugi, w jednym był piąty. Łącznie zdobył 705 punktów<ref name=lgp></ref>.
Puchar Świata – 5. miejsce
W pierwszych trzech konkursach sezonu, które odbyły się w Kuopio, Ahonen zajął 17., 4., i 2. miejsce.
Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce
- Na skoczni w Oberstdorfie zajął dziewiąte miejsce, w Ga-Pa był czwarty. W Innsbrucku i Bischofshofen był drugi, przegrał tylko z Adamem Małyszem. W klasyfikacji końcowej turnieju stracił do Polaka aż 104,4 pkt. Jest to największa w historii różnica między pierwszym, a drugim zawodnikiem Turnieju Czterech Skoczni<ref></ref>.
Loty w czeskim Harrachovie ukończył na piątym oraz na drugim miejscu. W zawodach próby przedolimpijskiej w Park City zajął piątą lokatę. W konkursach w Japonii zajmował miejsca pod koniec pierwszej dziesiątki. W Willingen nie wystartował.
Mistrzostwa Świata – 3. i 6. miejsce
- Na skoczni K-116 Ahonen wywalczył brązowy medal, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na skoczni K-90 nie było już tak dobrze, zajął szóste miejsce. W obu konkursach drużynowych Finlandia wywalczyła srebro<ref name=ms/>.
Po mistrzostwach świata odbyły się loty na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Ahonen zajął tam 10. oraz 46. miejsce.
Turniej Skandynawski – 36. miejsce
- Następnie wystąpił tylko w jednym z trzech konkursów turnieju, było to w Falun. Zajął tam 19. miejsce. Do konca sezonu już nie wystartował<ref></ref>.
W generalnej klasyfikacji Pucharu Świata był piąty z dorobkiem 686 pkt<ref name=cup/>.
2001/2002
Letnie Grand Prix – 16. miejsce
- 11 i 12 sierpnia 2001 na Adlerschanze w Hinterzarten zajął odpowiednio 24. i 6. miejsce. W Courchevel był trzeci a w Stams 19. W Hakubie i Sapporo nie wystąpił. Zdobył 119 pkt. do klasyfikacji generalnej<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 15. miejsce
W Kuopio, w pierwszym konkursie sezonu 2001/02 reprezentant Finlandii zajął 33. lokatę. W drugim konkursie w Kuopio oraz w zawodach w Titisee-Neustadt nie wystartował. Wystąpił dopiero w Villach, gdzie był dziewiętnasty. Konkursy w Engelbergu ukończył na 18. oraz na 11. miejscu. Nie wystartował w konkursach we włoskim Predazzo.
Turniej Czterech Skoczni – 26. miejsce
- W pierwszym konkursie 50. Turnieju Czterech Skoczni w niemieckim Oberstdorfie Ahonen zajął 12. miejsce, w Garmisch-Partenkirchen był szesnasty. Do konkursu w Innsbrucku nie zdołał się zakwalifikować<ref></ref>. W Bischofshofen został sklasyfikowany na 16. miejscu<ref></ref>.
W Willingen zajął ósme miejsce. Podczas pierwszych konkursów na nowo przebudowanej Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na 34. oraz na 14. miejscu. W japońskich konkursach nie wystąpił.
Igrzyska olimpijskie – 4. i 9. miejsce
- 10 lutego 2002 w pierwszym indywidualnym konkursie igrzysk olimpijskich w Salt Lake City na skoczni K-90 Janne Ahonen znalazł się tuż za podium. Do zwycięzcy Simona Ammanna stracił 7,5 pkt, natomiast do medalu zabrakło mu 1,5 pkt. 13 lutego odbył się drugi indywidualny konkurs, tym razem na skoczni K-120. Ahonen był dziewiąty, a do zwycięzcy stracił prawie 40 pkt. 18 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym Finlandia zdobyła srebrny medal, przegrywając najmniejszą możliwą różnicą – 0,1 pkt z Niemcami<ref name=ol/>.
Turniej Skandynawski – 5. miejsce
- 1 marca 2002 w Lahti Ahonen zajął miejsce czwarte. 13 marca w Falun stanął po raz pierwszy w sezonie na podium (wspólnie ze Svenem Hannawaldem). Zawody w Trondheim ukończył na 5. pozycji, natomiast w Oslo na czwartej. W klasyfikacji końcowej Turnieju był piąty<ref></ref>.
Mistrzostwa Świata w lotach – 24. miejsce
- 9 marca 2002 odbyły się zawody o tytuł najlepszego "lotnika". Na 24. miejscu był Ahonen, a do zwycięzcy Svena Hannawalda stracił aż 126,0 pkt<ref name=msl/>.
Konkurs drużynowy, który odbył się w Planicy wygrali Finowie. Konkurs indywidualny zaplanowany na 24 marca 2002 został odwołany<ref></ref>.
Ahonen zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Zdobył 356 pkt<ref name=cup/>.
2002/2003
Letnie Grand Prix – 3. miejsce
- Rozpoczęcie współpracy z trenerem Tommim Nikunenem zaowocowało dobrymi startami Ahonena latem 2002. Trzy razy stanął na podium, we wszystkich konkursach zajmował miejsca wśród dziesięciu najlepszych. Zdobył 329 punktów i był trzeci, przegrał tylko z Andreasem Widhölzlem i Clintem Jonesem<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 4. miejsce
Janne Ahonen rozpoczął sezon od dwóch miejsc na podium w Kuusamo, zajął kolejno trzecie i drugie miejsce. W Trondheim był dziewiąty i czwarty. Jego występy w Titisee-Neustadt to czwarta i dziesiąta lokata. W Engelbergu 21 grudnia 2002 wygrał pierwsze zawody PŚ po ponad 2,5-rocznej przerwie. Dzień później był ósmy.
Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce
- W pierwszym konkursie turnieju był trzeci. Konkurs w Garmisch-Partenkirchen ukończył na piątej pozycji, po upadku na 129 metrze<ref></ref>. Na Bergisel odniósł drugie w sezonie (i piętnaste w karierze) zwycięstwo. W Bischofshofen był czwarty, ale nie przeszkodziło mu to w odniesieniu drugiego karierze zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni. Pokonał drugiego Svena Hannawalda o 23,6 punktu<ref></ref>.
Konkurs w Libercu był pierwszym w sezonie dla Fina, w którym wystartował lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zawody te skończyły się dla niego szóstym miejscem. 18 stycznia 2003 w Zakopanem po raz pierwszy w sezonie zajął miejsce poza pierwszą dziesiątką – był dwudziesty. Dzień później był szósty. W japońskich konkursach w Hakubie i Sapporo zajmował miejsca: 6., 8. i 11. Na skoczni mamuciej w Tauplitz zajmował lokaty: 17. i 5. W niemieckim Willingen udało mu się zająć dziewiąte miejsce (stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Hannawalda). Dzień później na tej samej skoczni był dwudziesty.
Mistrzostwa Świata – 35. miejsce
- Mistrzostwa świata na skoczni w Predazzo nie były dla Ahonena udane. W konkursie na K-120 zajął 35. miejsce po upadku na odjeździe. W konkursie na skoczni K-95 nie wystartował. Nieudane starty zrekompensował sobie zajmując pierwsze miejsce w drużynie<ref name=ms/>.
Turniej Skandynawski – 17. miejsce
- 9 marca 2003 w Oslo wywalczył 19. miejsce. W Lahti był siedemnasty i dziewiętnasty. Dało mu to 17. lokatę w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego<ref></ref>.
22 marca 2003 podczas zawodów w Planicy Ahonen po raz pierwszy w sezonie nie zmieścił się w pierwszej trzydziestce zawodów o Puchar Świata. Był 35. W ostatnich zawodach sezonu był 17. 1016 punktów dało mu czwartą lokatę w klasyfikacji generalnej, do podium zabrakło mu zaledwie 12 punktów<ref name=cup/>.
2003/2004
Letnie Grand Prix – 18. miejsce
- Fin uczestniczył we wszystkich konkursach cyklu. W Hinterzarten zajął 14. miejsce, w Courchevel był dwunasty, w Predazzo miał czternasty rezultat, a w Innsbrucku był 33. 58 punktów, które zdobył w LGP 2003, dały mu 18. miejsce w klasyfikacji końcowej<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 1. miejsce
Pierwsze zawody sezonu, które odbyły się w Kuusamo Ahonen ukończył na 23. miejscu. Po pierwszej serii był drugi, jednak w drugiej serii skakał w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych i spadł na 23. miejsce. W drugim konkursie zajął miejsce szóste. W kolejnych trzech konkursach stawał na podium. W Trondheim był drugi, w Neustadt był trzeci, a w Engelbergu drugi.
Turniej Czterech Skoczni – 5. miejsce
- Zawody na Schattenbergschanze w Oberstdorfie ukończył na 13. miejscu. W Garmisch-Partenkirchen na Große Olympiaschanze był na czwartym miejscu. Na Bergisel w Innsbrucku oraz na skoczni im. Paula Ausserleitnera w Bischofshofen zajął trzecie lokaty. W klasyfikacji końcowej TCS nie udało mu się zająć miejsca na podium – był piąty<ref></ref>.
10 i 11 stycznia 2004 odbyły się konkursy w Libercu. Ahonen zwyciężył w obydwóch i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Konkursy, które odbyły się w Zakopanem, ukończył na 6. i na 12. miejscu. 23 stycznia zajął drugie miejsce w konkursie na olimpijskiej skoczni w Hakubie. Dzień później w Sapporo był ponownie drugi, w kolejnych zawodach był trzeci. 7 lutego dobył się konkurs na największej skoczni w Niemczech im. Heiniego Klopfera, w którym Ahonen był drugi, przegrał tylko z Roarem Ljøkelsøyem. W Willingen zwyciężył po raz trzeci w sezonie.
Mistrzostwa Świata w lotach – 2. miejsce
- 20 i 21 lutego 2004 Ahonen rywalizował o indywidualny tytuł mistrzowski na Letalnicy w Planicy. Skoki na odległości 190, 225, 216,5 oraz 201,5 metra pozwoliły mu zdobyć srebro. Przegrał o 18 punktów ze zwycięzcą Roarem Ljøkelsøyem. 22 lutego w konkursie drużynowym reprezentacja Finlandii stanęła na drugim stopniu podium, przegrywając tylko z Norwegami<ref name=msl/>.
28 lutego odbył się konkurs na skoczni w Park City, na której 2 lata wcześniej odbyły się igrzyska olimpijskie. Ahonen podczas tych zawodów uplasował się na czternastej pozycji. Po konkursie tym miał 198 punktów przewagi w klasyfikacji generalnej nad drugim zawodnikiem i pewnie "kroczył" po pierwszą w karierze kryształową kulę.
Turniej Skandynawski – 4. miejsce
- Turniej w 2004 roku rozgrywany był w Lahti, Kuopio, Lillehammer i Oslo. We wszystkich konkursach Fin zajął lokaty w czołowej dziesiątce. Był kolejno: trzeci, czwarty, siódmy i ósmy. Suma not za skoki w tych konkursach dała mu czwarte miejsce<ref></ref>.
Janne Ahonen po raz pierwszy w karierze zdobył kryształową kulę. Zdobył 1316 punktów, zaledwie o 10 więcej niż Roar Ljøkelsøy. Była to najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym, a drugim zawodnikiem w klasyfikacji Pucharu Świata na koniec sezonu, od sezonu 1993/1994, od kiedy to obowiązuje taka punktacja za konkurs PŚ<ref name=cup/>.
2004/2005
Letnie Grand Prix – 31. miejsce
- Uczestniczył tylko w jednym konkursie latem. Było to w Innsbrucku, gdzie zajął szóstą lokatę<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 1. miejsce
Janne Ahonen zdominował pierwszą część sezonu 2004/05. Wygrał pierwsze cztery z rzędu konkursy (dwa w Kuusamo i dwa w Trondheim). Pierwszym, któremu udało się pokonać Ahonena był Adam Małysz, a miało to miejsce 11 grudnia 2004 w Harrachovie, Fin zajął wtedy drugie miejsce. Jednak w kolejnych sześciu konkursach ponownie Ahonen był bezkonkurencyjny.
m w 2008 roku
Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce
- 29 grudnia 2004 wygrał pierwszy konkurs 53. Turnieju Czterech Skoczni z przewagą prawie dziesięciu punktów nad drugim zawodnikiem. W noworocznym konkursie w Garmisch-Partenkirchen Ahonen znowu nie miał sobie równych, skoki na odległość 124 i 128 metrów były łącznie o 10 metrów dłuższe od skoków drugiego skoczka tych zawodów Thomasa Morgensterna, jednak z powodu niskich not za styl wygrał z przewagą "tylko" 6 punktów. W Innsbrucku ponownie wygrał, tym razem z przewagą 7 pkt. nad drugim w konkursie Adamem Małyszem. Finowi nie udało się powtórzyć wyczynu Hannawalda sprzed trzech lat, który jako jedyny wygrał wszystkie cztery konkursy turnieju. Przeszkodził mu w tym Martin Höllwarth, który był najlepszy w Bischofshofen, Ahonen w tym konkursie przegrał tylko z Austriakiem. Nie przeszkodziło mu to w trzecim w karierze zwycięstwie w całym turnieju, z przewagą prawie 50 pkt. nad Höllwarthem<ref></ref>.
Wygrana, którą odniósł w Innsbrucku była szóstą z rzędu. W ten sposób ustanowił rekord w ilości zwycięstw w konkursach Pucharu Świata z rzędu, który później został wyrównany przez Matti Hautamäkiego, Thomasa Morgensterna i Gregora Schlierenzauera<ref></ref><ref></ref><ref></ref>.
9 stycznia odbyły się zawody w Willingen, Ahonen ponownie był najlepszy. W drugiej serii konkursu pobił rekord skoczni. W zawodach na skoczni Kulm nie wystartował z powodu choroby<ref></ref>. W pełni sił powrócił na konkursy w Titisee-Neustadt. W pierwszym z nich zwyciężył, ustanawiając rekord dwunastu zwycięstw w sezonie<ref></ref>, natomiast w drugim po raz pierwszy w całym sezonie nie stanął na podium – był siódmy. 29 i 30 stycznia zajął czwarte i drugie miejsce na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Ahonen nie wystartował w konkursach w Sapporo, oraz w próbie przedolimpijskiej w Pragelato.
Mistrzostwa Świata – 1. i 3. miejsce
- 19 lutego 2005 Ahonen zdobył brązowy medal na skoczni K-90, przegrał tylko z Rokiem Benkovičem i Jakubem Jandą. Dzień później w rywalizacji zespołowej nie zdobył medalu, był czwarty. 25 lutego na skoczni K-120 zdobył po raz drugi w karierze tytuł mistrza świata. Srebrnego medalistę Roara Ljøkelsøya wyprzedził o 6 pkt. Następnego dnia odbył się konkurs o drużynowy tytuł mistrzowski, Finlandia zajęła w nim drugie miejsce<ref name=ms/>.
Turniej Nordycki – 5. miejsce
- W konkursach Skandynawskich Fin nie stanął ani raz na podium. W Lahti zajął czwarte miejsce, na skoczni w Kuopio był dwunasty, zawody w Lillehammer ukończył na czwartym miejscu, natomiast na królewskiej skoczni w Oslo był osiemnasty. Turniej Nordycki ukończył na piątej pozycji z notą 1011,1 pkt., a do zwycięzcy turnieju Matti Hautamäkiego stracił aż 91,9 pkt<ref></ref>.
19 marca 2005 w Planicy odbył się przedostatni konkurs sezonu. Ahonen był tam siedemnasty, mimo, że po pierwszej serii był dopiero trzydziesty po zakończonym upadkiem skoku na odległość 215 m. 20 marca w pierwszej konkursowej serii ustanowił swój rekord życiowy i rekord swojego kraju w długości skoku (233,5 m.), natomiast w drugiej oddał najdłuższy skok, jaki kiedykolwiek oddał człowiek – 240 metrów jednak zakończony upadkiem<ref></ref>. Oddał najdłuższe skoki obu serii, ale z powodu upadku zajął 6. miejsce.
Ahonen zdobył w ciągu 28 konkursów sezonu, spośród których startował w 23, 1715 punktów i po raz drugi z rzędu odebrał kryształową kulę za Puchar Świata<ref name=cup/>.
2005/2006
Letnie Grand Prix – 25. miejsce
- Fin wystąpił tylko w konkursie inaugurującym letnie starty w Hinterzarten. Zajął tam drugie miejsce, dzięki czemu zdobył 80 pkt. do generalnej klasyfikacji. Ostatecznie dało mu to 25. miejsce<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 2. miejsce
26 listopada 2005 odbyły się dwa konkursy w Kuusamo, w obydwóch Ahonen był drugi. Zdobył łącznie 160 pkt. i na następne zawody pojechał jako lider Pucharu Świata ex aequo z Robertem Kranjcem<ref></ref>. Konkursy zaplanowane na 3 i 4 grudnia zostały przeniesione z Trondheim do Lillehammer. Zajął w nich piąte i szóste miejsce. Konkursy na dużej skoczni w Harrachovie ukończył dwukrotnie na podium, był trzeci oraz drugi. 18 grudnia konkurs w Engelbergu ukończył na czwartym miejscu.
Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce
- Fin po konkursie w Oberstdorfie objął prowadzenie w Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszego dnia 2006 roku na skoczni w Garmisch-Partenkirchen przegrał tylko z Jakubem Jandą. W Innsbrucku był szósty i spadł na drugie miejsce TCS. Jednak wygrana w Bischofshofen sprawiła, że odrobił stratę do lidera Jakuba Jandy i uzyskał tę samą notę (1081,5 pkt.) po czterech konkursach, co Czech. Po raz pierwszy w historii Turniej Czterech Skoczni miał dwóch zwycięzców<ref></ref>. Ahonen wygrywając po raz czwarty Turniej Czterech Skoczni wyrównał osiągnięcie Jensa Weißfloga<ref></ref>.
Mistrzostwa Świata w lotach – 8. miejsce
- Nota 715,8 pkt. pozwoliła Finowi na uzyskanie ósmego miejsca w indywidualnych mistrzostwach świata w lotach na skoczni Kulm w Tauplitz. Do zwycięzcy stracił 72,8 pkt. W żadnej z prób nie osiągnął dwustu metrów. W konkursie drużynowym Ahonen zdobył srebrny medal razem z kolegami z drużyny (Tami Kiuru, Janne Happonen, Matti Hautamäki)<ref name=msl/>.
Podobnie jak większość zawodników ze światowej czołówki z powodu zbliżających się igrzysk, Ahonen nie wziął udziału w konkursach zaliczanych do klasyfikacji PŚ w japońskim Sapporo. 28 i 29 stycznia 2006 w Zakopanem był trzeci i drugi. W Willingen był szósty.
Igrzyska olimpijskie – 6. i 9. miejsce
- Dla Janne Ahonena były to czwarte w karierze igrzyska. Nie udało mu się zdobyć medalu na skoczni K-95. Skoczył 103,5 oraz 100 metrów, konkurs ukończył na szóstym miejscu, mimo, iż na półmetku był drugi. Na skoczni dużej został sklasyfikowany na dziewiątej pozycji, po skokach na odległość 123,5 i 128,5 m. Brak medalu w konkursach indywidualnych zrekompensował sobie zdobywając srebro w drużynie. Finlandia przegrała z Austrią tylko o 7,4 pkt<ref name=ol/>.
Turniej Skandynawski – 24. miejsce
- W pierwszym konkursie na skoczni w Lahti zajął 20. miejsce. W drugim konkursie turnieju, w Kuopio nie wystartował<ref></ref>. W norweskich konkursach (Lillehammer i Oslo) był 25. i 12. W klasyfikacji generalnej Turnieju Nordyckiego zajął 24. miejsce<ref></ref>.
18 marca 2006 w Planicy oddał skoki na odległości 209 i 212,5 m. Dały mu one jedenaste miejsce. W ostatnich zawodach sezonu 2005/06 uplasował się na ostatnim miejscu w pierwszej dziesiątce, po skokach na odległość 204 i 217,5 m.
Nie udało mu się odnieść trzeciego zwycięstwa w klasyfikacji generalnej z rzędu. Wywalczył drugie miejsce z dorobkiem 1024 pkt., przegrał z Jakubem Jandą o 127 pkt<ref name=cup/>.
2006/2007
Letnie Grand Prix – 31. miejsce
- Ahonen brał udział tylko w dwóch ostatnich konkursach LGP w 2006 roku. Miało to miejsce w Klingenthal, gdzie był jedenasty i w Oberhofie, gdzie był trzeci<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 8. miejsce
Pierwszy konkurs sezonu w Kuusamo Ahonen ukończył na 55. miejscu. Podobnie jak przed rokiem konkursy z Trondheim zostały przeniesione do Lillehammer i Fin zajął tam 6. i 7. miejsce. W szwajcarskim Engelbergu zajął 21. i 14. pozycję.
Turniej Czterech Skoczni – 8. miejsce
- 30 grudnia 2006 w konkursie inaugurującym 55. Turniej Czterech Skoczni uplasował się na miejscu siódmym. Składające się z jednej serii zawody w Garmisch-Partenkirchen ukończył na 16. pozycji. Na Bergisel zajął piąte miejsce. W Bischofshofen był jedenasty. Zwycięzca dwóch poprzednich TCS uplasował się w sezonie 2006/07 na 8. miejscu<ref></ref>.
13 stycznia 2007 konkurs na mamuciej skoczni w Vikersund zakończył tuż za podium – na miejscu czwartym. Tydzień później w jednoseryjnym konkursie w Zakopanem zajął 25. lokatę. 27 i 28 stycznia odbyły się konkursy na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Fin zajął w nich dwukrotnie ósme miejsce. Aby lepiej przygotować się do zbliżających się mistrzostw świata, nie wystartował w konkursach w Neustadt, Klingenthal oraz w Willingen.
Mistrzostwa Świata – 6. i 14. miejsce
- Zdobywca złotego medalu na skoczni dużej w Oberstdorfie nie zdołał obronić tytułu w Sapporo. Zajął szóste miejsce, przegrywając z Simonem Ammannem, Harrim Ollim, Roarem Ljøkelsøyem, Adamem Małyszem i Thomasem Morgensternem. W rywalizacji zespołowej zajął czwarte miejsce, przegrywając z Austriakami, Norwegami oraz gospodarzami Japończykami. 3 marca na Miyanomori odbył się drugi konkurs w ramach mistrzostw, w którym był czternasty, po skokach na odległość 93,5 i 90,5 metra<ref name=ms/>.
Turniej Skandynawski – 4. miejsce
- Konkursy w Kuopio i w Lahti ukończył na ósmych miejscach. W konkursach w Oslo był dwukrotnie dziesiąty. Ostatecznie turniej ukończył na czwartym miejscu. Przegrał z Adamem Małyszem, Andreasem Koflerem i Simonem Ammannem<ref></ref>.
W dniach 23-25 marca 2007 odbyły się trzy indywidualne konkursy PŚ w Planicy. Ahonen zajął w nich 7., 9. i 17. miejsce. Zdobył 539 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, co dało mu ósme miejsce. Ani raz nie stanął na podium, co ostatnio zdarzyło mu się 14 lat wcześniej w debiutanckim sezonie 1992/1993<ref name=cup/>.
2007/2008
Letnie Grand Prix – 26. miejsce
- Fin wystąpił w czterech pierwszych konkursach Letniego Grand Prix. Zajął w nich miejsca: 10., 10., 8. i 36. W klasyfikacji generalnej LGP 2007 zajął 26. miejsce, natomiast w Turnieju Czterech Narodów zajął 13. lokatę<ref name=lgp/>.
Puchar Świata – 3. miejsce
1 grudnia 2007 w Kuusamo odbył się pierwszy konkurs nowego sezonu, czternaste miejsce zajął w nim Janne Ahonen. Rywalizację w konkursach w norweskim Trondheim ukończył na czwartym oraz siódmym miejscu. Na normalnej skoczni w Villach po raz pierwszy od prawie dwóch lat stanął na podium Pucharu Świata, zajął drugie i trzecie miejsce. W zawodach na Gross-Titlis-Schanze uplasował się na 16. i 15. miejscu.
Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce
- 30 grudnia 2007 zajął trzecie miejsce. 1 stycznia 2008 na nowo wybudowanej Große Olympiaschanze był drugi, przegrywając tylko z Gregorem Schlierenzauerem. W konkursie tym po raz setny stanął na podium zawodów o Puchar Świata. Trzeci konkurs turnieju wyjątkowo nie odbył się w Innsbrucku<ref></ref>, lecz został przeniesiony do Bischofshofen. Oba konkursy na skoczni im. Paula Ausserleitnera zakończyły się zwycięstwem Ahonena i piątym zwycięstwem w całym Turnieju Czterech Skoczni<ref></ref>.
W zawodach, które 12 stycznia 2008 odbyły się we włoskim Predazzo Fin był piąty. Dzień później zajął czwartą pozycję. 20 stycznia na mamucie w Harrachovie odniósł swoją 35. wygraną w Pucharze Świata. W Zakopanem był trzynasty i szesnasty. 8 i 9 lutego na skoczni Ještěd w Libercu zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce. W Willingen udało mu się wskoczyć na 9. miejsce.
Mistrzostwa Świata w lotach – 3. miejsce
- 22 i 23 lutego 2008 zostały rozegrane mistrzostwa świata na skoczni mamuciej w niemieckim Oberstdorfie. Ahonen skakał równo: 210,5 , 206,5 , 209,0 i 208,5 metra. Za skoki te uzyskał notę łączną 811,9 pkt. Po raz czwarty w karierze zdobył indywidualnie medal na MŚwL. Przegrał tylko z Gregorem Schlierenzauerem oraz Martinem Kochem. Drużynowo też zdobył medal, tym razem srebrny<ref name=msl/>.
Turniej Skandynawski – 4. miejsce
- Pierwszy konkurs odbył się w Kuopio zamiast w Lahti i Ahonen zajął tam dziewiątą lokatę. 4 marca również w Kuopio odniósł czwarte zwycięstwo w sezonie, dzięki skokom 122,5 i 126 m. W zawodach na skoczni Lysgårdsbakken w Lillehammer był czwarty. Na Holmenkollbakken w Oslo był czternasty. Rywalizację w Turnieju Nordyckim podobnie jak przed rokiem ukończył tuż za podium<ref></ref>.
14 marca 2008 w Planicy po raz sto piąty w karierze stanął na podium PŚ. Zajął drugie miejsce po skokach 212,5 i 221,5 m. Przegrał wyłącznie z Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później był piąty. Przez cały sezon zdobył 1291 punktów PŚ i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej (po raz ósmy w karierze na podium). Przegrał o 503 pkt. z Thomasem Morgensternem i o 270 z Gregorem Schlierenzauerem<ref name=cup/>.
26 marca 2008 na konferencji prasowej ogłosił zakończenie kariery<ref name=kar></ref>.
Konkurs pożegnalny
9 lipca 2008 w Lahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:
Skoczkowie- Pasi Ahonen
- Andreas Goldberger
- Janne Happonen
- Matti Hautamäki
- Ville Kantee
- Noriaki Kasai
- Tami Kiuru
- Andreas Küttel
- Ville Larinto
- Veli-Matti Lindström
- Roar Ljøkelsøy
- Adam Małysz
- Thomas Morgenstern
- Bjørn Einar Romøren
- Martin Schmitt
- Georg Späth
- Andreas Widhölzl
- Kimmo Yliriesto
Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował się Adam Małysz, a trzeci był Georg Späth<ref></ref>.
Po skoku Ahonena skoczkowie utworzyli dla niego szpaler z nart, pod którym przejechał.
2009/2010
Puchar Świata - 11. miejsce
Po ponad półtorarocznej przerwie Ahonen powrócił do skakania w Pucharze Świata 28 listopada 2009 w konkursie w Kuusamo. Zajął tam dopiero 34. miejsce. 5 grudnia 2009 w Lillehammer zajął miejsce dziewiąte. Dzień później nie wystąpił z powodu choroby<ref></ref>. 18 grudnia w zawodach we szwajcarskim Engelbergu zajął 16. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni był trzynasty. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia, zamknął pierwszą dziesiątkę. Ahonen w drugiej serii został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, jednak chwilę po jego skoku drugą serię odwołano, a za oficjalne wyniki przyjęto rezultaty serii pierwszej<ref></ref>.
Turniej Czterech Skoczni - 2. miejsce
- W pierwszym konkursie 58. Turnieju Czterech Skoczni stanął na drugim stopniu podium przegrywając jedynie z Austriakiem Andreasem Koflerem. 1 stycznia 2010 na skoczni Große Olympiaschanze w Garmisch-Partenkirchen uplasował się na szóstej pozycji. Ze zwycięzcą konkursu Gregorem Schlierenzauerem przegrał o 18,5 pkt. Zawody na Bergisel w Innsbrucku ukończył na trzecim stopniu podium, za Gregorem Schlierenzauerem i Simonem Ammannem. Podobnie jak w Oberstdorfie w ostatnim konkursie turnieju, który odbył się w Bischofshofen Fin był drugi, przegrywając o 0,7 pkt. z Thomasem Morgensternem. Ostatecznie zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni. Wyprzedził go jedynie Andreas Kofler.
9 stycznia 2010 w zawodach na mamuciej skoczni Kulm Finowi udało się zająć 9. lokatę. Dzień później nie udało mu się wejść do pierwszej dziesiątki konkursu, był dwunasty. 16 i 17 stycznia nie wystartował w konkursach w japońskim Sapporo. 22 i 23 stycznia dwukrotnie uplasował się na miejscach w czołowej dziesiątce, był odpowiednio siódmy i dziewiąty. 31 stycznia 2010 wziął udział w zawodach na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera, w których po skokach na 190 i 190,5 m. zajął 11. pozycję. W klasyfikacji generalnej lotów narciarskich zajął 10. miejsce. Reprezentant Finlandii nie wystąpił w konkursach w Klingenthal oraz Willingen.
Igrzyska olimpijskie - 4. i 31. miejsce
- Janne Ahonen w konkursie olimpijskim na skoczni normalnej (HS-106) po raz trzeci w karierze uplasował się na czwartej pozycji po skokach na odległość 102 i 104m. Przegrał z Simonem Ammannem, Adamem Małyszem oraz Gregorem Schlierenzauerem. W konkursie na dużej skoczni, który został rozegrany 20 lutego 2010, Fin skoczył 125 metrów, co dało mu 16. miejsce po pierwszej serii. Zrezygnował z udziału w serii finałowej z powodu urazu jakiego doznał podczas upadku w serii próbnej<ref></ref>. Z tego samego powodu nie wystartował w rywalizacji zespołowej. Bez Ahonena w składzie Finlandia zajęła czwarte miejsce.
Turniej Skandynawski - 51. miejsce
27. miejsce zajął w rywalizacji o Puchar Świata na skoczni w Lahti 7 marca 2010. Oddał skoki na odległość 115 i 113 metrów, za które uzyskał 212,9 pkt. W kolejnych konkursach turnieju nie wziął udziału, w związku z czym zajął 51. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Mistrzostwa Świata w lotach - 27. miejsce
Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, które odbyły się 19-20 marca 2010 Ahonen uplasował się na 27. pozycji. Pierwszego dnia oddawał skoki na odległość 182 i 189,5 m, natomiast drugiego dwukrotnie na 197 m. Zgromadził 701,1 pkt. i do zdobywcy złotego medalu Simona Ammanna stracił ponad 200 pkt.
2010/2011
Puchar Świata - 44. miejsce
Janne Ahonen rozpoczął sezon nie zakwalifikowaniem się do konkursu podczas kwalifikacji w Kuusamo.
Do konkursu w Kuopio zakwalifikował się skokiem na 111.0 m. W konkursie skoczył 112.5 m i zajął 35. miejsce.
Nie wystąpił w konkursach w norweskim Lillehammer.
W kwalifikacjach w Engelbergu zapewnił sobie awans do konkursu 27. miejscem.
Punktował tam dwukrotnie - raz zajął 24., następnie 34., po czym 20. pozycję.
Po TCS następnymi zawodami w jakich brał udział były te w Zakopanem, gdzie nie punktował zajmując 35., 39. i 47. miejsce.
Nie zakwalifikował się do zawodów w Vikersund.
5 marca ogłosił po raz drugi zakończenie kariery.
13 marca 2011 oddał swój ostatni skok w karierze w rodzinnym Lahti, zajął 34. miejsce w konkursie, skacząc 117.0 m i zdobywając 109 punktów.
Najlepsze miejsce jakie zajął w sezonie to 5 podczas noworocznego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa, zaliczanego do Pucharu Świata. Ogółem wystartował w dwunastu konkursach, punktował w czterech, raz udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce.
Turniej Czterech Skoczni - 24. miejsce
W pierwszym z konkursów 59. Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie znalazł się w parze z Manuelem Fettnerem. Przegrał z nim rywalizację, skacząc 119,5 m, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser. Tam skoczył 110,5 m i zajął 31. pozycję.
W Garmisch-Partenkirchen został zestawiony w parę z Andreasem Wankiem. Rozegrana została tylko jedna seria, w trakcie której skoczył 134 m i zajął 5 miejsce.
W Innsbrucku jego konkurentem był Anders Bardal, który skoczył 122 m i pokonał Ahonena, który oddał skok 118,5 m. Janne znalazł się na 31. miejscu.
W Bischofshofen zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser, gdyż pokonał go zestawiony z nim w parę Martin Schmitt. Ahonen zajął 20. miejsce przy skokach 121,5 m i 125,5 m.
W klasyfikacji generalnej turnieju Ahonen zajął 24 miejsce.
Mistrzostwa Świata – 20. i 30. miejsce
- Na Mistrzostwach Świata w Oslo Fin zdobył 20. miejsce na skoczni K-95 Midtstubakken. W pierwszej serii skoczył 96.0 m i zajął 13 miejsce po pierwszej serii. W drugiej skoczył 94.0 m i zajął 20. miejsce.
Na skoczni K-120 Holmenkollbakken oddał skoki 121.0 m i 115.0 m zajmując 30. miejsce
Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów
{ class=wikitable style="text-align: center"
!Turniej
!2011
!2010
!2009
!2008
!2007
!2006
!2005
!2004
!2003
!2002
!2001
!2000
!1999
!1998
!1997
!1996
!1995
!1994
align=leftPuchar Świata
44
11
-
bgcolor=ffdf9f3
8
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
bgcolor=gold1
4
15
5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=silver2
9
8
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
10
align=leftPuchar Świata w lotach
48
10
-
bgcolor=gold1
7
10
22
bgcolor=silver2
16
X
6
bgcolor=silver2
6
11
7
bgcolor=silver2
5
12
align=leftTurniej Czterech Skoczni
24
bgcolor=silver2
-
bgcolor=gold1
8
bgcolor=gold1
bgcolor=gold1
5
bgcolor=gold1
26
bgcolor=silver2
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
bgcolor=ffdf9f3
18
6
bgcolor=ffdf9f3
16
align=leftTurniej Nordycki
X
51
-
4
4
24
5
4
17
5
36
bgcolor=silver2
5
9
4
X
X
X
align=leftLetnie Grand Prix
-
-
-
-
26
31
25
31
18
bgcolor=ffdf9f3
16
bgcolor=gold1
bgcolor=ffdf9f3
4
-
5
5
12
align=leftTurniej Czterech Narodów
-
60
-
-
13
-
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
}
Osiągnięcia
Igrzyska Olimpijskie
- Indywidualnie
- 1994 Lillehammer – 25. miejsce (K-120), 37. miejsce (K-90)<ref name=lill></ref>
- 1998 Nagano/Hakuba – 4. miejsce (K-90), 37. miejsce (K-120)<ref name=nag></ref>
- 2002 Salt Lake City/Park City – 4. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)<ref name=slc></ref>
- 2006 Turyn/Pragelato – 6. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)<ref name=tur></ref>
- 2010 Vancouver/Whistler – 4. miejsce (K-95), 31. miejsce (K-125)<ref name=van></ref>
- Drużynowo
Starty J. Ahonena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftLysgårdsbakken
align=leftLysgårdsbakken
align=leftLysgårdsbakken
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
align=leftUtah Olympic Park
align=leftUtah Olympic Park
align=leftUtah Olympic Park
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTrampolino a Monte
align=leftTrampolino a Monte
align=leftWhistler Olympic Park Ski Jump
align=leftWhistler Olympic Park Ski Jump
}
Mistrzostwa Świata
- Indywidualnie
- 1993 Falun – 31. miejsce (K-115)<ref name=fal></ref>
- 1995 Thunder Bay – 9. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)<ref name=tb></ref>
- 1997 Trondheim – złoty medal (K-90), 8. miejsce (K-120)<ref name=tro></ref>
- 1999 Ramsau – 4. miejsce (K-120), 4. miejsce (K-90)<ref name=ram></ref>
- 2001 Lahti – brązowy medal (K-116), 6. miejsce (K-90)<ref name=lah></ref>
- 2003 Val di Fiemme/Predazzo – 35. miejsce (K-120)<ref name=pre></ref>
- 2005 Oberstdorf – brązowy medal (K-90), złoty medal (K-120)<ref name=ob></ref>
- 2007 Sapporo – 6. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-90)<ref name=sap></ref>
- 2011 Oslo – 20. miejsce (K-95), 30.miejsce (K-120)<ref name=autonazwa1></ref>
- Drużynowo
- 1993 Falun – 6. miejsce<ref name=fal/>
- 1995 Thunder Bay – złoty medal<ref name=tb/>
- 1997 Trondheim – złoty medal<ref name=tro/>
- 1999 Ramsau – 4. miejsce<ref name=ram/>
- 2001 Lahti – srebrny medal (K-116), srebrny medal (K-90)<ref name=lah/>
- 2003 Val di Fiemme/Predazzo – złoty medal<ref name=pre/>
- 2005 Oberstdorf – 4. miejsce (K-90), srebrny medal (K-120)<ref name=ob/>
- 2007 Sapporo – 4. miejsce<ref name=sap/>
- 2011 Oslo – 8. miejsce<ref name=autonazwa3>Anssi Koivuranta, Olli Muotka, Janne Ahonen, Matti Hautamäki</ref>, 7. miejsce<ref name=autonazwa2>Matti Hautamäki, Olli Muotka, Anssi Koivuranta, Janne Ahonen</ref>
Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata – szczegółowo
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftLugnet
align=leftLugnet
align=leftNormal Thunder
align=leftBig Thunder
align=leftBig Thunder
align=leftGranåsen
align=leftGranåsen
align=leftGranåsen
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftMattenschanze
align=leftSalpausselkä
align=leftSalpausselkä
align=leftSalpausselkä
align=leftSalpausselkä
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftŌkurayama
align=leftŌkurayama
align=leftMiyanomori
align=leftMidtstubakken
align=leftMidtstubakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftHolmenkollbakken
}
Mistrzostwa świata w lotach
- Indywidualnie
- 1994 Planica – 12. miejsce<ref></ref>
- 1996 Tauplitz – srebrny medal<ref></ref>
- 1998 Oberstdorf – 8. miejsce<ref></ref>
- 2000 Vikersund – brązowy medal<ref></ref>
- 2002 Harrachov – 24. miejsce<ref></ref>
- 2004 Planica – srebrny medal<ref name=msl/>
- 2006 Tauplitz – 8. miejsce<ref name=msl/>
- 2008 Oberstdorf – brązowy medal<ref name=msl/>
- 2010 Planica – 27. miejsce<ref name=msl/>
- Drużynowo
Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Skok 3
! Skok 4
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftVelikanka
align=leftKulm
align=leftIm. Heiniego Klopfera
align=leftVikersundbakken
align=leftČerťák
align=leftVelikanka
align=leftVelikanka
2217,5 m
align=leftKulm
align=leftKulm
2193,5 m
align=leftIm. Heiniego Klopfera
align=leftIm. Heiniego Klopfera
2194,0 m
align=leftLetalnica
}
Mistrzostwa Świata Juniorów
- Indywidualnie
- 1993 Harrachov – złoty medal
- 1994 Breitenwang – złoty medal
- Drużynowo
- 1993 Harrachov – złoty medal<ref>Skład zespołu: Risto Jussilainen, Janne Ahonen, Olli Happonen i Tuomo Kykkänen</ref>
- 1994 Breitenwang – złoty medal<ref>Skład zespołu: Jani Mattila, Olli Happonen, Tero Koponen i Janne Ahonen</ref>
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Janne Ahonen w całej swojej karierze tylko dwa razy zakończył sezon poza czołową "15". Aż 8 raz stał na podium w klasyfikacji generalnej, dwukrotnie w tej klasyfikacji zwyciężał.
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1992/1993
50.
1993/1994
10.
bgcolor=CC9966
1994/1995
3.
bgcolor=CC9966
1995/1996
3.
1996/1997
8.
1997/1998
9.
bgcolor=silver
1998/1999
2.
bgcolor=CC9966
1999/2000
3.
2000/2001
5.
2001/2002
15.
2002/2003
4.
bgcolor=gold
2003/2004
1.
bgcolor=gold
2004/2005
1.
bgcolor=silver
2005/2006
2.
2006/2007
8.
bgcolor=CC9966
2007/2008
3.
2009/2010
11.
2010/2011
44.
}
Zwycięstwa w konkursach
Ahonen mając na koncie 36 zwycięstw jest trzecim zawodnikiem w historii pod względem liczby zwycięstw w konkursach PŚ<ref></ref>. Więcej wygranych ma Matti Nykänen (46) oraz Adam Małysz (39). Jako jedyny w historii pięciokrotnie wygrywał zawody PŚ w Engelbergu.{ class=wikitable width=100% style="text-align:center; font-size: 89%"
! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftLysgårdsbakken
align=leftKulm
align=leftSalpausselkä
bgcolor=DCDCDC
align=leftLe Mont
align=leftČerťák
align=leftČerťák
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftČerťák
align=leftAlpenarena
align=leftSalpausselkä
bgcolor=DCDCDC
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftBergisel
bgcolor=DCDCDC
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftRukatunturi
align=leftRukatunturi
align=leftGranåsen
align=leftGranåsen
align=leftČerťák
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftBergisel
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftHochfirstschanze
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftČerťák
bgcolor=DCDCDC
align=leftPuijo
align=left* Turniej Nordycki 2008
}
Miejsca na podium
{class=wikitable style="text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejscerazem
bgcolor=efefef
1992/1993
1993/199411
bgcolor=efefef
1994/19951236
1995/19962226
bgcolor=efefef
1996/199711
1997/19981146
bgcolor=efefef
1998/19996713
1999/200028616
bgcolor=efefef
2000/200144
2001/200211
bgcolor=efefef
2002/20032125
2003/200435513
bgcolor=efefef
2004/200512315
2005/20062529
bgcolor=efefef
2006/2007
2007/20084329
bgcolor=efefef
2009/2010213
2010/2011
bgcolor=cccccc
suma364428108
}
Miejsca na podium chronologicznie
Ahonen 108 razy stał na podium konkursów PŚ, co jest bezapelacyjnym rekordem<ref name=pod></ref><ref></ref>. Drugi w klasyfikacji Adam Małysz stawał na podium "tylko" 92 razy. Ahonen aż dwunastokrotnie zajmował miejsca na podium w Engelbergu.{ class=wikitable width=100% style="text-align:center; font-size: 89%"
! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSrednija Velikanka
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftMiyanomori
align=leftŌkurayama
align=leftLysgårdsbakken
align=leftBloudkova Velikanka
align=leftLe Mont
align=leftKulm
align=leftKulm
align=leftHolmenkollbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftŌkurayama
align=leftSalpausselkä
align=leftLysgårdsbakken
align=leftLysgårdsbakken
align=leftLe Mont
align=leftLe Mont
align=leftČerťák
align=leftČerťák
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftČerťák
align=leftAlpenarena
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftŌkurayama
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftSalpausselkä
align=leftSalpausselkä
align=leftGranåsen
align=leftHolmenkollbakken
align=leftVelikanka
align=leftPuijo
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftČerťák
align=leftLugnet
align=leftRukatunturi
align=leftRukatunturi
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftBergisel
align=leftGranåsen
align=leftHochfirstschanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftOlimpijska
align=leftŌkurayama
align=leftŌkurayama
align=leftHeini-Klopfer-Skiflugschanze
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftSalpausselkä
align=leftRukatunturi
align=leftRukatunturi
align=leftGranåsen
align=leftGranåsen
align=leftČerťák
align=leftČerťák
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftHochfirstschanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftRukatunturi
align=leftRukatunturi
align=leftČerťák
align=leftČerťák
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftAlpenarena
align=leftAlpenarena
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
align=leftČerťák
align=leftPuijo
align=leftLetalnica
align=leftSchattenbergschanze
align=leftBergisel
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze
}
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
<ref name=wyn></ref>{ class=wikitable style="text-align: center"
Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1992/1993
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 13punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff55
bgcolor=cfcfff23
bgcolor=cfcfff45
bgcolor=cfcfff41
13 bgcolor=f9f9f94
30 bgcolor=F0FFFFLegenda (do sezonu 1992/93)
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-15</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 15</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1993/1994
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 13punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=cfcfff47
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff35
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=cfcfff36
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=cfcfff32
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1994/1995
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf14
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1995/1996
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf10
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f91054
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1996/1997
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=cfcfff48
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=cfcfff31
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1997/1998
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf7
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf7
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf10
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9836
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1998/1999
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf18
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1999/2000
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=dfdfdf
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=cfcfff66
bgcolor=efffdf10
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=efffdf9
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2000/2001
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9686
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2001/2002
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf4
9 bgcolor=f9f9f9356
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2002/2003
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=cfcfff35
bgcolor=dfffdf19
9 bgcolor=f9f9f91016
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2003/2004
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=ffdf9f3
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2004/2005
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=efffdf6
9 bgcolor=f9f9f91715
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2005/2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf25
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf11
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2006/2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=cfcfff55
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9539
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2007/2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9 punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2009/2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=efffdf10
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf11
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2010/2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=redq
bgcolor=cfcfff35
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=efffdf5
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=cfcfff39
bgcolor=cfcfff47
bgcolor=cfcfff34
9 bgcolor=f9f9f974
30 bgcolor=F0FFFFLegenda
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: red"> q </span> – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się<ref>Przed sezonem 1997/1998.</ref>)
}
Turniej Czterech Skoczni
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1992/1993
39.
1993/1994
16.
bgcolor=CC9966
1994/1995
3.
1995/1996
6.
1996/1997
18.
bgcolor=CC9966
1997/1998
3.
bgcolor=gold
1998/1999
1.<ref>Nie wygrał żadnego z konkursów</ref>
bgcolor=silver
1999/2000
2.
bgcolor=silver
2000/2001
2.
2001/2002
26.
bgcolor=gold
2002/2003
1.
2003/2004
5.
bgcolor=gold
2004/2005
1.
bgcolor=gold
2005/2006
1.<ref>ex aequo z Jakubem Jandą</ref>
2006/2007
8.
bgcolor=gold
2007/2008
1.
2008/2009
-
bgcolor=silver
2009/2010
2.
2010/2011
24.
}
Turniej Nordycki (Skandynawski)
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1997
4.
1998
9.
1999
5.
bgcolor=silver
2000
2.
2001
36.<ref>Wystartował tylko w jednym konkursie.</ref>
2002
5.
2003
17.
2004
4.
2005
5.
2006
24.
2007
4.
2008
4.
2009
-
2010
51.
}
Puchar Świata w lotach
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1993/1994
12.
1994/1995
5.
bgcolor=silver
1995/1996
2.
1996/1997
7.
1997/1998
11.
1998/1999
6.
bgcolor=silver
1999/2000
2.
2000/2001
6.
2002/2003
16.
bgcolor=silver
2003/2004
2.
2004/2005
22.
2005/2006
10.
2006/2007
7.
bgcolor=gold
2007/2008
1.
2009/2010
10.
}
Letnie Grand Prix
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
1994
12.
1995
5.
1996
5.
1998
4.
bgcolor=CC9966
1999
3.
bgcolor=gold
2000
1.
2001
16.
bgcolor=CC9966
2002
3.
2003
18.
2004
31.
2005
25.
2006
31.
2007
26.
}
Zwycięstwa w konkursach
{ class=wikitable width=100% style="text-align:center; font-size: 89%"! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
align=leftPuijo
align=leftAlpenarena
align=leftTremplin Le Praz
align=leftOlimpijska
align=leftŌkurayama
}
Miejsca na podium
{ class=wikitable width=100% style="text-align:center; font-size: 89%"! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! PunktK
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Miejsce
! Strata
! Zwycięzca
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftTremplin Le Praz
align=leftAdlerschanze
align=leftAdlerschanze
align=leftOlimpijska
bgcolor=DCDCDC
align=leftPuijo
align=leftAlpenarena
align=leftTremplin Le Praz
align=leftOlimpijska
align=leftOlimpijska
align=leftŌkurayama
align=leftŌkurayama
align=leftTremplin Le Praz
align=leftAdlerschanze
align=leftSalpausselkä
align=leftSalpausselkä
align=leftAdlerschanze
align=leftHans-Renner-Schanze
}
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
<small>stan na 3 października 2010</small><ref></ref>
{ class=wikitable style="text-align: center"
W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za pojedyncze skoki (tak jak np. w TCS)
30 bgcolor=F0FFFF1994
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
8 bgcolor=f9f9f9599.3
30 bgcolor=F0FFFF1995
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
30 bgcolor=F0FFFF1996
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
30 bgcolor=F0FFFF1998
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfdfdf
bgcolor=efffdf4
bgcolor=bfbfbf
8 bgcolor=f9f9f9290
30 bgcolor=F0FFFF1999
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
30 bgcolor=F0FFFF2000
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=efffdf5
27 bgcolor=F0FFFF2001
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf24
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf19
27 bgcolor=F0FFFF2002
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfdfdf
bgcolor=efffdf6
8 bgcolor=f9f9f9338
27 bgcolor=F0FFFF2003
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
8 bgcolor=f9f9f958
27 bgcolor=F0FFFF2004
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
27 bgcolor=F0FFFF2005
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
27 bgcolor=F0FFFF2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=f9f9f984
27 bgcolor=F0FFFF2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf10
bgcolor=efffdf10
bgcolor=efffdf8
bgcolor=cfcfff36
27 bgcolor=F0FFFF2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff34
8 bgcolor=f9f9f90
27 bgcolor=F0FFFFLegenda
27<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się<ref>Od 2002 roku</ref></span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się<ref>Przed 2002 rokiem</ref>)
}
Turniej Czterech Narodów
Miejsca w klasyfikacji generalnej
{class=wikitable style="text-align: center" width=250
!Sezon
!Miejsce
2007
13.
2010
60.
}
Mistrzostwa Finlandii do lat szesnastu
- 1991/1992 - 1. miejsce (ind.)<ref name=art1/>
- 1992/1993 - 1. miejsce (ind.)<ref name=art1/>
Zimowe Mistrzostwa Finlandii Seniorów
Indywidualnie
- 1994/1995 - 1. miejsce (K-120)<ref name=art1/>
- 1995/1996 - 2. miejsce (K-120)<ref name=art1/>
- 1996/1997 - 1. miejsce (K-90)<ref name=art1/>
- 1997/1998 - 1. miejsce (K-120), 2. miejsce (K-90)<ref name=art1/>
- 1998/1999 - 1. miejsce (K-116)<ref name=art1/>
- 1999/2000 - 1. miejsce (K-120)<ref name=art1/>
- 2000/2001 - 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)<ref name=art1/>
- 2001/2002 - 3. miejsce (K-116), 1. miejsce (K-90)<ref name=art1/>
- 2002/2003 - 3. miejsce (K-120), 8. miejsce (K-90)<ref></ref><ref></ref>
- 2003/2004 - 3. miejsce (K-120), 1. miejsce (K-90)<ref></ref><ref></ref>
- 2005/2006 - 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)<ref></ref><ref></ref>
- 2006/2007 - 1. miejsce (K-120)<ref></ref>
- 2007/2008 - 1. miejsce (K-120)<ref></ref>
- 2009/2010 - 2. miejsce (K-90)<ref></ref>
Drużynowo
- 2000/2001 - 2. miejsce (K-90), 2. miejsce (K-116)<ref name=art1/>
- 2001/2002 - 1. miejsce (K-90)<ref name=art1/>
- 2003/2004 - 2. miejsce (K-90)<ref></ref>
Letnie Mistrzostwa Finlandii (od 2002)
- 2002/2003 – 1. miejsce (ind.)<ref></ref>
- 2003/2004 – 15. miejsce (ind.)<ref></ref>
- 2005/2006 – 1. miejsce (ind.)<ref></ref>
- 2006/2007 – 1. miejsce (druż.)<ref></ref>
- 2007/2008 – 2. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)<ref></ref><ref></ref>
- 2009/2010 – 1. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)<ref></ref><ref></ref>
Sprzęt
Skacze na nartach firmy Atomic, butach Jalas i w wiązaniach Win Air<ref>
</ref>.