Józef Kałuża
Józef Ignacy Kałuża (ur. 11 lutego 1896 w Przemyślu, zm. 11 października 1944 w Krakowie) – polski piłkarz (środkowy napastnik), trener i działacz sportowy.
Jeden z najlepszych piłkarzy polskich okresu przedwojennego. Wielka gwiazda Cracovii. W latach 1921-1928 występował w reprezentacji Polski. Zdobył dla niej siedem bramek.
W całej swojej karierze klubowej w Cracovii strzelił 465 bramek w 404 meczach. 103 z tych spotkań to pojedynki w oficjalnych rozgrywkach: Mistrzostwach Galicji, klasie A, nieligowych Mistrzostwach Polski i w ekstraklasie. Zadebiutował w Cracovii 7 kwietnia 1912, a po raz ostatni wystąpił 25 maja 1931. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem i w 1932 roku został wybrany selekcjonerem reprezentacji Polski. Reprezentacja pod jego kierownictwem osiągnęła sukcesy, którym długo nie mogli dorównać jego następcy.W 1936 roku jego reprezentacja zajęła 4. miejsce na olimpiadzie w Berlinie. Także pod wodzą Kałuży po raz pierwszy reprezentacja Polski zagrała na mistrzostwach świata w 1938, gdzie uległa Brazylijczykom.
Podczas II wojny światowej jako jeden z nielicznych członków PZPN pozostał w kraju. Zmarł w 1944 z powodu ciężkiej choroby. Szczepionka, która mogłaby mu pomóc była wówczas nieosiągalna z powodu wojny. Na cześć zmarłego w Krakowie piłkarza w 1946 PZPN ufundował Puchar im. Józefa Kałuży, a o jego zdobycie ubiegały się reprezentacje najsilniejszych okręgów. Po kilku latach zaniechano rozgrywania tego pucharu. Stadion Cracovii położony jest przy ulicy Józefa Kałuży.
<gallery>
Plik:Cracovia 1921.jpgKałuża (stoi pośrodku) w barwach Cracovii, mistrza Polski 1921
Plik:Poland NT 1921.jpgKałuża (stoi drugi od prawej w koszulce z orłem) przed pierwszym meczem reprezentacji Polski, 1921
Plik:Poland NT 1924.jpgKałuża (stoi trzeci od lewej) w barwach reprezentacji Polski podczas Igrzysk Olimpijskich 1924
</gallery>