Hubert Kostka
}}
Hubert Jerzy Kostka ur. 27 maja 1940 w Markdorf (Markowitz), w powiecie Ratibor – polski piłkarz (bramkarz), reprezentant Polski (także kapitan reprezentacji), mistrz olimpijski 1972, trener piłkarski.
Nosił boiskowy przydomek Farorz (co oznacza w gwarze śląskiej proboszcza). W 1964 uzyskał dyplom magistra inżyniera górnictwa na Politechnice Śląskiej; uzupełnił wykształcenie także w kierunku sportowym – w 1975 ukończył katowicką Akademię Wychowania Fizycznego, a od 1986 jest trenerem klasy mistrzowskiej.
Karierę sportową rozpoczął w klubie LZS Markowice. W 1957 przeszedł do Unii Racibórz, a jesienią 1960 do Górnika Zabrze. W barwach Górnika występował przez 14 sezonów ligowych, rozegrał 301 meczów oficjalnych, w tym 221 w ekstraklasie. Zdobył jako piłkarz 8 tytułów mistrza Polski (1961, 1963-1966, 1970-1972) i 6 Pucharów Polski (1965, 1968-1972), grał także w wiedeńskim finale europejskiego Pucharu Zdobywców Pucharów, przegranym 1:2 z Manchesterem City.
Do najlepszych występów Kostki w kadrze zaliczano mecze przeciwko Belgom (1967), Holendrom (1969) i Bułgarom (1969). Został także zapamiętany z występów w barwach Górnika w meczach europejskich pucharów – z Dynamem Kijów (1967), Manchesterem United (1968), AS Roma (1970). Był uważany za jednego z najlepszych polskich bramkarzy.
Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się trenowaniem ekip młodzieżowych Górnika. W 1976 po raz pierwszy został trenerem zespołu seniorów; w pierwszym sezonie poprowadził drużynę do 3. miejsca w ekstraklasie, ale kolejny słabszy sezon (zakończony spadkiem) kosztował go utratę posady na półmetku ligi. W następnych latach prowadził m.in. Szombierki Bytom (mistrzostwo Polski 1980); powrócił do Górnika Zabrze w 1983 i zdobył tytuły mistrzowskie w 1985 i 1986. Trzeci raz prowadził klub z Zabrza przez kilka miesięcy 1994. Był ponadto trenerem Walki Makoszowy, Zagłębia Sosnowiec, Olimpii Poznań, Petrochemii Płock, Lechii/Olimpii Gdańsk, Rakowa Częstochowa; w Szwajcarii prowadził kluby z Grenchen i Aarau.
Jako trener współpracował z Kazimierzem Górskim w sztabie szkoleniowym przygotowującym start Polaków na mistrzostwach świata w 1974 oraz w eliminacjach mistrzostw Europy w 1975. Pomagał także następnym szkoleniowcom kadry – Jackowi Gmochowi i Antoniemu Piechniczkowi w przygotowaniach do kolejnych Mundiali. Sam kandydował na stanowisko trenera selekcjonera Polski w 1989, ale przegrał z Andrzejem Strejlauem. Tygodnik Piłka Nożna przyznał mu trzy razy tytuł Trenera Roku.
W maju 2005 został powołany przez prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej Michała Listkiewicza w skład specjalnej komisji etyki, która miała zajmować się przypadkami korupcji wśród sędziów piłkarskich, jednak zrezygnował z udziału w jej pracach.
Reprezentacja Polski
Bronił w kadrze w latach 1962-1972, zaliczając 32 oficjalne występy. W trzech z nich pełnił obowiązki kapitana polskiego zespołu. Największy sukces w karierze reprezentacyjnej odniósł u jej schyłku, sięgając z zespołem Kazimierza Górskiego po złoto olimpijskie w Monachium w 1972.
{class="wikitable"
!width=15l.p.!!width=160Data !!width=160 Miejsce !!width=160 Przeciwnik !!width=35 Rezultat !!width=120 Rozgrywki !!width=75 Grał !!width=50 Uwagi
1.15 kwietnia 1962Casablanca<center>3-1<center>towarzyski<center>od 78'
2.11 października 1962Warszawa<center>1-1<center>towarzyski<center>90'
3.17 września 1967Warszawa<center>1-4<center>elim. Euro 1968<center>90'
4.8 października 1967Bruksela<center>4-2<center>elim. Euro 1968<center>90'
5.29 października 1967Kraków<center>0-0<center>towarzyski<center>90'
6.24 kwietnia 1968Chorzów<center>8-0<center>towarzyski<center>90'
7.1 maja 1968Warszawa<center>0-0<center>towarzyski<center>90'
8.15 maja 1968Dublin<center>2-2<center>towarzyski<center>90'
9.9 czerwca 1968Oslo<center>6-1<center>towarzyski<center>90'
10.20 czerwca 1968Warszawa<center>3-6<center>towarzyski<center>90'
11.20 października 1968Szczecin<center>1-1<center>towarzyski<center>90'
12.30 października 1968Chorzów<center>1-0<center>towarzyski<center>90'<center>kpt.
13.7 maja 1969Rotterdam<center>0-1<center>elim. MŚ 1970<center>90'
14.15 czerwca 1969Sofia<center>1-4<center>elim. MŚ 1970<center>90'
15.27 sierpnia 1969Łódź<center>6-1<center>towarzyski<center>90'
16.7 września 1969Chorzów<center>2-1<center>elim. MŚ 1970<center>90'<center>kpt.
17.12 października 1969Luksemburg<center>5-1<center>elim. MŚ 1970<center>90'
18.9 listopada 1969Warszawa<center>3-0<center>elim. MŚ 1970<center>90'
19.6 maja 1970Poznań<center>2-1<center>towarzyski<center>90'
20.19 maja 1970Kopenhaga<center>2-0<center>towarzyski<center>90'
21.2 września 1970Warszawa<center>5-0<center>towarzyski<center>90'
22.6 września 1970Rostock<center>0-5<center>towarzyski<center>90'
23.16 kwietnia 1972Stara Zagora<center>1-3<center>elim. IO 1972<center>90'
24.7 maja 1972Warszawa<center>3-0<center>elim. IO 1972<center>90'
25.10 maja 1972Poznań<center>0-0<center>towarzyski<center>do 45'
26.30 sierpnia 1972Ratyzbona<center>4-0<center>IO 1972<center>90'
27.1 września 1972Norymberga<center>2-1<center>IO 1972<center>90'
28.3 września 1972Ratyzbona<center>1-1<center>IO 1972<center>90'
29.5 września 1972Augsburg<center>2-1<center>IO 1972<center>90'
30.8 września 1972Norymberga<center>5-0<center>IO 1972<center>90'
31.10 września 1972Monachium<center>2-1<center>IO 1972<center>90'
32.15 października 1972Bydgoszcz<center>3-0<center>towarzyski<center>90'<center>kpt.
}
Źródła
- Andrzej Gowarzewski, Joachim Waloszek, Górnik Zabrze. 50 lat prawdziwej historii (1948-1998), Katowice 1998 (6. część cyklu Kolekcja Klubów)