Heinrich Göppert


(ur. 25 lipca 1800 w Szprotawie, zm. 18 maja 1884 we Wrocławiu) - niemiecki botanik, paleontolog i profesor uniwersytecki. Ojciec prawnika Heinricha Roberta Göpperta, pradziadek laureatki nagrody Nobla, Marii Goeppert-Mayer.

Göppert ukończył początkowo w Szprotawie i Nysie szkołę aptekarską, potem studiował od 1821 na Uniwersytecie Wrocławskim i Berlińskim medycynę. 1826 osiadł jako lekarz we Wrocławiu, rok później habilitował się z medycyny i botaniki. 1831 został profesorem botaniki i Kuratorem Ogrodu Botanicznego jak również nauczycielem w Szkole Chirurgicznej we Wrocławiu.

1839 został profesorem zwyczajnym botaniki i 1852 dyrektorem Ogrodu Botanicznego. Był autorem wielu prac naukowych o życiu roślin (szczególnie drzew). W 1840 wykrył komórki roślinne w preparatach mikroskopowych z węgla kamiennego, rozstrzygające długotrwałą debatę na temat pochodzenia węgla.<ref>Mirosław Syniawa, "Biograficzny słownik przyrodników śląskich." Tom 1. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, 2006.</ref> W 1883 otrzymał prestiżowy brytyjski Medal Murchisona.
Jego imię nosiła obecna ulica Kanonia we Wrocławiu, a w obecnym Parku Juliusza Słowackiego stało popiersie uczonego, postument bez podpisu istnieje nadal.

Publikacje

Zobacz też

Linki zewnętrzne


Heinrich Göppert (Botaniker)
Heinrich Göppert
Johann Heinrich Robert Göppert