Hannu Lepistö

Hannu Lepistö (ur. 17 maja 1946) – były fiński trener skoków narciarskich, od kwietnia 2006 do 11 marca 2008 pierwszy trener polskiej kadry skoczków.
Od 30 stycznia 2009 r. indywidualny trener Adama Małysza.

Podczas swojej kariery trenerskiej miał w swoich drużynach wielu medalistów wielkich imprez, takich jak Mistrzostwa Świata, Igrzyska Olimpijskie, czy Puchar Świata.

W 2010 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski <ref name="prezydent.pl"></ref>.

3 marca 2011 roku wraz z Adamem Małyszem ogłosił, że odchodzi na trenerską emeryturę. 16 marca przed wylotem do Planicy poczuł się źle na lotnisku w Helsinkach, po czym trafił do szpitala i nie wziął udziału w ostatnich konkursach Małysza w karierze.

Życie prywatne

Hannu Lepistö mieszka na co dzień w Lahti z żoną. Ma jednego syna, Kalle (jest on komentatorem fińskiego Eurosportu). Jego pasją jest wędkarstwo oraz wyścigi konne. Posiada 4 konie, które biorą udział w prestiżowych wyścigach. Twierdzi, że najlepiej czuje się w Finlandii.

Kariera trenerska

Hannu Lepistö rozpoczął karierę trenerską w 1980 roku. W latach 1980–1985 trenował kadrę A Finlandii. Jego podopieczni osiągneli m.in. dwukrotne zwycięstwo w klasyfikacji łącznej oraz złoty i srebrny medal olimpijski Mattiego Nykänena, czy dwukrotny triumf drużyny w Pucharze Narodów.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Finlandii w latach 1980-1985 (chronologicznie)

{ width=50% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable

! Medal
! Zawodnik
! Zawody
! Rok
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=chocolate
bgcolor=silver
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=silver
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=silver
bgcolor=chocolate
bgcolor=silver
bgcolor=EFD00D
bgcolor=silver
bgcolor=EFD00D
bgcolor=silver
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=EFD00D
bgcolor=EFD00D

}
Przez lata 1985–1992 trenował drużynę Włoch. Największe osiągnięcie jego zawodnika to 3. miejsce Roberto Cecona na MŚ w lotach w 1992.

Sukcesy podopiecznych Lepistö we Włoszech w latach 1986-1992 (chronologicznie)

{ width=50% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable

! Medal
! Zawodnik
! Zawody
! Rok
bgcolor=chocolate

}

Po dwuletniej przerwie, w 1994 powrócił do trenowania, ponownie objął reprezentację Finlandii. Jego podopiecznym był Janne Ahonen – dwukrotnie był trzeci w PŚ, został także mistrzem świata w 1997. Drużyna fińska dwukrotnie wygrała Puchar Narodów, a także dwukrotnie zwyciężyła na mistrzostwach świata. W 1998 Jani Soininen zdobył złoty i srebrny medal olimpijski.

Po olimpijskim sezonie Lepistö ponownie powrócił do Włoch. Po roku Fin zrezygnował ze szkolenia skoczków i został komentatorem w stacji telewizyjnej Eurosport.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Finlandii w latach 1994-1998 (chronologicznie)

{ width=50% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable

! Medal
! Zawodnik
! Zawody
! Rok
bgcolor=chocolate
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=silver
bgcolor=silver
bgcolor=silver
bgcolor=chocolate
bgcolor=EFD00D
bgcolor=EFD00D
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=silver
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate

}

W 2002 został zatrudniony jako trener reprezentacji Austrii. Wprowadził do niej nowe twarze, m.in. Thomasa Morgensterna, Floriana Liegla, Andreasa Koflera i Christiana Nagillera.Zawodnicy ci zaczęli zajmować wysokie miejsca w zawodach PŚ. Austria w sezonie 2002/2003 wygrała Puchar Narodów, a Andreas Widhölzl zajął 3. miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. Sezon 2003/2004 nie był tak udany dla Austriaków jak poprzedni, w związku z czym Lepistö zrezygnował ze stanowiska trenera reprezentacji<ref></ref>.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Austrii w latach 2002-2004 (chronologicznie)

{ width=50% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable

! Medal
! Zawodnik
! Zawody
! Rok
bgcolor=EFD00D
bgcolor=chocolate
bgcolor=silver
bgcolor=chocolate
bgcolor=chocolate

}

W 2004 po raz kolejny wrócił do Włoch. Jego asystentem został Roberto Cecon. Mieli oni za zadanie zbudować silną drużynę młodych skoczków na Igrzyska Olimpijskie w Turynie. W 2005 podczas zawodów PŚ w Pragelato (arena IO w Turynie) Włoch zdobył pierwsze punkty w Pucharze Świata od czasu Cecona. Stefano Chiapolino zajął tam 20. miejsce, co dało mu 11 punktów. Po pierwszej serii skoków zajmował wysoką, 6. lokatę. Tak dobrego wyniku Chiapolino już nie powtórzył. W sezonie olimpijskim z kadry Lepistö i Cecona wybił się Sebastian Colloredo. W zawodach w czeskim Harrachovie odnotował miejsce w pierwszej dziesiątce (był 10.). Od tamtej pory Włoch najczęściej plasował się na miejscach w okolicach 20.–30. Obok Colloredo całkiem niezłe występy zaliczał także inny członek kadry Fina, Andrea Morassi. Na Igrzyskach w Turynie Włosi nie spisali się zbyt dobrze, indywidualnie żaden z nich nie wszedł do czołowej 30., a drużynowo zajęli 11. miejsce. Jednak z powodu kontuzji dwóch reprezentantów, drużyna musiała być uzupełniona zawodnikiem kombinacji norweskiej, Davidem Bresadolą. Po sezonie 2005/2006 Lepistö odszedł z Włoch, głównie z powodu nieuregulowanych wobec niego spraw finansowych.

W kwietniu 2006 przyjął propozycję Polskiego Związku Narciarskiego i został trenerem reprezentacji Polski. W sezonie 2006/2007 do wysokiej formy powrócił prowadzony przez Lepistö Adam Małysz, który zdobył swój czwarty złoty medal Mistrzostw Świata, a po dziewięciu zwycięstwach w Pucharze Świata triumfował po raz czwarty w klasyfikacji generalnej.

11 marca 2008 roku Polski Związek Narciarski rozwiązał umowę z Hannu Lepistö ze skutkiem natychmiastowym. Podczas ostatniej rundy Pucharu Świata w Planicy, Polaków poprowadził jego dotychczasowy asystent Łukasz Kruczek – były skoczek narciarski. Po tym wydarzeniu Fin wrócił do pracy komentatora dla stacji Eurosport. W trakcie sezonu 2008/2009 na prośbę Adama Małysza zdecydował się zostać jego osobistym trenerem, tym samym porzucając pracę w telewizji. Pod wodzą Lepistö, polski skoczek podczas zawodów Pucharu Świata trzykrotnie stawał na podium (zawsze na drugiej pozycji). W kolejnym sezonie Fin doprowadził swego podopiecznego do dwóch srebrnych medali Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Poza tym, Adam Małysz zajął 5. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sześć razy zajmując miejsce w pierwszej trójce zawodów (cztery drugie miejsca i dwa trzecie).
Sukcesy podopiecznych Lepistö w Polsce w latach 2006 – (chronologicznie)

{ width=50% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable

! Medal
! Zawodnik
! Zawody
! Rok
bgcolor=EFD00D
bgcolor=EFD00D

4Od 2009 do 2011 roku był trenerem wyłącznie Adama Małysza.
bgcolor=silver
4Od 2009 roku jest trenerem wyłącznie Adama Małysza.
bgcolor=silver
4Od 2009 roku jest trenerem wyłącznie Adama Małysza.
bgcolor=chocolate
bgcolor=chocolate


}

Reprezentacje i zawodnicy trenowani przez Lepistö