Gregor Schlierenzauer
Rum<ref name=gregor></ref>, Austria}}
</ref>}}
</ref>}}
Alexander Pointner}}
Gregor Schlierenzauer (ur. 7 stycznia 1990 w Rumie<ref name=gregor/>) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant SV Innsbruck Bergisel. Trzykrotny medalista olimpijski, zdobywca Pucharu Świata w skokach narciarskich 2008/2009. Mistrz świata w lotach narciarskich. Mistrz świata z konkursu na dużej skoczni w Oslo w 2011 roku.
Debiut w międzynarodowych zawodach zaliczył 18 grudnia 2004 roku podczas zawodów FIS w Seefeld, gdzie zajął ósme miejsce. 17 grudnia 2005 roku w Predazzo podczas zawodów FIS po raz pierwszy zwyciężył w międzynarodowych zawodach, a dzień później był drugi. 2 lutego 2006 roku w Kranju został indywidualnym mistrzem świata juniorów. 4 marca 2006 roku na skoczni Ōkurayama w Sapporo ponownie zwyciężył w zawodach FIS, a dzień później przegrał jedynie z Mario Innauerem i zajął drugą lokatę.
12 marca 2006 roku w Oslo zadebiutował w zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich. Zajął wówczas 24. miejsce, dzięki czemu zdobył pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji zawodów tej rangi.
5 sierpnia 2006 roku na skoczni w Hinterzarten zaliczył swój debiut w Letniej Grand Prix na igelicie. Wraz z reprezentantami Austrii (Wolfgangiem Loitzlem, Manuelem Fettnerem i Andreasem Koflerem) zajął pierwsze miejsce w drużynowym konkursie. Dzień później, 6 sierpnia zajął trzecie miejsce w konkursie indywidualnym na tej samej skoczni. 14 sierpnia 2006 roku wygrał indywidualne zawody Letniej Grand Prix w Courchevel.
14 października 2006 został mistrzem Austrii na średniej skoczni w Ramsau pokonując Andreasa Koflera o 1,5 punktu, a Wolfganga Loitzla o 6 punktów.
3 grudnia 2006 na skoczni Lysgårdsbakken K123. w Lillehammer wygrał pierwsze w karierze zawody Pucharu Świata. 25 lutego 2007 został mistrzem świata w drużynie wraz z Thomasem Morgensternem, Andreasem Koflerem i Wolfgangiem Loitzlem.
23 lutego 2008 roku został najmłodszym w historii mistrzem świata w lotach, bezpośrednio wyprzedzając Martina Kocha. Podczas tych mistrzostw zdobył jeszcze złoty medal w konkursie drużynowym. W tym samym roku Gregor Schlierenzauer triumfował w Turnieju Nordyckim. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata 2007/2008 zajął drugie miejsce, przegrywając z Thomasem Morgensternem.
Na mistrzostwach świata w 2009 roku w Libercu został wicemistrzem świata na normalnej skoczni, przegrywając tylko z Wolfgangiem Loitzlem. Na skoczni dużej Schlierenzauer zajął czwartą pozycję. Złoty medal zdobył w konkursie drużynowym. W sezonie 2008/09 zdobył Puchar Świata. Pobił też rekord Janne Ahonena w ilości zwycięstw w jednym sezonie, wygrywając trzynaście konkursów. Ustanowił też rekordy w ilości miejsc na podium i ilości zdobytych punktów. Jednocześnie we wszystkich konkursach, w których wystartował, zajął miejsca w czołowej dziesiątce. W tym samym roku triumfował w Turnieju Nordyckim, wyprzedzając Harriego Ollego o 0,6 punktu. Zdobył też małą kryształową kulę za Puchar Świata w lotach.
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver zdobył dwa brązowe medale indywidualnie oraz złoty drużynowo. W tym samym roku w Planicy podczas mistrzostw świata w lotach zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym oraz złoty w konkursie drużynowym. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata zajął drugie miejsce za Simonem Ammannem, będąc przez pewien czas nawet liderem całej klasyfikacji.
Rekord życiowy Schlierenzauera w długości skoku wynosi 243,5 m i został ustanowiony 12 lutego 2011 roku, podczas pierwszej serii konkursu indywidualnego w lotach narciarskich w Vikersund.
Życie prywatne
Gregor jest synem Angeliki i Paula Schlierenzauerów. Ma starszą siostrę Glorię i młodszego brata Lucasa. Od urodzenia nie dosłyszy na lewe ucho<ref name=gregor/>. Jest chory na astmę<ref name=czat></ref>.
Schlierenzauer jest absolwentem gimnazjum narciarskiego w Stams (niem. Schigymnasium in Stams), które ukończyli między innymi: Andreas Goldberger, Andreas Kofler, Martin Koch i Wolfgang Loitzl<ref></ref>.
Przebieg kariery
Pierwszy skok w karierze Schlierenzauer oddał w 1999 roku w Fulpmes. W reprezentacji Austrii występuje od 2004 roku<ref name=skijumping/>.
2005/2006
Mistrzostwa świata juniorów – 1. miejsce
Konkursy mistrzostw świata juniorów w słoweńskim Kranju były pierwszą wysokiej rangi, międzynarodową imprezą w karierze Gregora Schlierenzauera. 2 lutego 2006 austriacki skoczek został mistrzem świata juniorów<ref></ref>. Dwa dni później zdobył drugi złoty krążek, wraz z reprezentacją. Oprócz niego do sukcesu się przyczynili Arthur Pauli, Thomas Thurnbichler i Mario Innauer<ref></ref>.
Puchar Świata – 73. miejsce
Gregor zadebiutował w Pucharze Świata 12 marca 2006 roku, podczas zawodów na skoczni Holmenkollen w Oslo. Austriak zajął w tym konkursie 24. miejsce. Zdobyte w ten sposób 7 punktów pozwoliły na zajęcie przez skoczka 73. pozycji na koniec sezonu<ref>Na tym samym miejscu sklasyfikowany został także Hiroki Yamada.</ref><ref></ref>.
Turniej Skandynawski – 50. miejsce
Konkurs w Oslo był zarazem konkursem zaliczanym do Turnieju Skandynawskiego. Ponieważ był to jedyny start Schlierenzauera w tym turnieju, został sklasyfikowany na 50. miejscu<ref></ref>.
Puchar Kontynentalny – 124. miejsce
W zawodach zaliczanych do Pucharu Kontynentalnego Gregor Schlierenzauer wystąpił dwukrotnie. Podczas zawodów w Planicy (7-8 stycznia 2006) zajął kolejno 28. i 32. lokatę<ref></ref>.
Puchar FIS – 3. miejsce
Austriak wystąpił w czterech konkursach zaliczanych do Pucharu FIS. 1 stycznia na skoczni w Seefeld zajął drugą pozycję, przegrywając tylko z Mario Innauerem. Dwa miesiące później, 1 marca Gregor uplasował się ponownie na drugim miejscu, tym razem w japońskim Zaō . Dzień później był szósty. Schlierenzauer wygrał natomiast 4 marca zawody w Sapporo<ref></ref>.
2006/2007
Mistrzostwa świata – 8. i 10. miejsce
Mistrzostwa świata w Sapporo były pierwszymi seniorskimi mistrzostwami w karierze Gregora Schlierenzauera. Po dobrej pierwszej części sezonu, Austriak był wymieniany w gronie faworytów konkursów na Okurayamie i Miyanomori<ref></ref>. Medali jednak nie zdobył. 24 lutego zajął 10. miejsce w konkursie na dużej skoczni. Tydzień później na normalnym obiekcie był ósmy. Medal zdobył natomiast w drużynie wraz z Thomasem Morgensternem, Wolfgangem Loitzlem i Andreasem Koflerem obronił dla Austrii tytuł mistrza świata sprzed dwóch lat<ref></ref>.
Puchar Świata – 4. miejsce
Sezon 2006/2007 był pierwszym w karierze Gregora Schlierenzauera, spędzonym głównie na zawodach Pucharu Świata. Skoczka zabrakło na zawodach w Kuusamo, inaugurujących sezon. Pojawił się tydzień później podczas zawodów w Lillehammer. 2 grudnia w pierwszym norweskim konkursie, Austriak zajął 4. pozycję. Następnego dnia odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo w karierze. Wyczyn ten powtórzył dwa tygodnie później, 16 grudnia na skoczni w Engelbergu. W drugich zawodach w Szwajcarii "Schlieri" uplasował się na 3. miejscu. Po Turnieju Czterech Skoczni (w trakcie którego Schlierenzauer był przez pewien czas liderem Pucharu Świata) Austriaka zabrakło na starcie zawodów na mamuciej skoczni w Vikersund. W Zakopanem, w jednoseryjnym konkursie na Wielkiej Krokwi Gregor Schlierenzauer zajął 9. miejsce. Następne zawody w Oberstdorfie skoczek zakończył na 4. i 10. miejscu. W Titisee-Neustadt był 8. i 2., w Klingenthal wygrał kolejne zawody w karierze. Gorszą lokatę zajął w Willingen – siedemnastą. Po Turnieju Skandynawskim Schlierenzauera po raz kolejny zabrakło na lotach narciarskich. Alexander Pointner nie wystawił go do kadry na finałowe konkursy w Planicy<ref></ref>.
Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce
Swój debiut na Turnieju Czterech Skoczni Gregor Schlierenzauer rozpoczął od zwycięstwa na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Dwa dni po pierwszym konkursie, podczas noworocznych zmagań w Garmisch-Partenkirchen Austriakowi nie udało się stanąć na podium. Czwarte miejsce w konkursie pozwoliło mu jednak utrzymać prowadzenie w klasyfikacji turnieju. Szansę na jego zwycięstwo Gregor stracił na skoczni w Innsbrucku – 4 stycznia na Bergisel uplasował się na 11. pozycji. W ostatnim konkursie turnieju, 7 stycznia w Bischofshofen, Schlierenzauer ponownie nie dał szans rywalom. W łącznej klasyfikacji turnieju lepszy od niego był tylko reprezentant Norwegii, Anders Jacobsen<ref></ref>.
Turniej Skandynawski – 24. miejsce
W zawodach inaugurujących Turniej Skandynawski, na skoczni w Lahti Gregor Schlierenzauer nie zakwalifikował się do drugiej serii konkursu Pucharu Świata. 11 marca na Salpausselkä zajął 38. pozycję. Dwa dni później w Kuopio Schlierenzauer był dziewiąty. Gorzej wypadły Austriakowi konkursy w Oslo. 17 i 18 marca zawodnik zakończył starty w turnieju na 19. i 41. miejscu<ref></ref>.
2007/2008
Mistrzostwa świata w lotach – 1. miejsce
Mistrzostwa świata w lotach organizowane w niemieckim Oberstdorfie były debiutem Gregora Schlierenzauera na mamuciej skoczni. Po pierwszym dniu zmagań na Skoczni Heinego Klopfera, 22 lutego 2008, reprezentant Austrii zajmował 2. pozycję, przegrywając z Bjørnem Einarem Romørenem. Następnego dnia Gregor pokonał Norwega oraz Martina Kocha, zostając mistrzem świata w lotach narciarskich. Był to pierwszy seniorski, indywidualny tytuł w karierze Schlierenzauera. Dzień później dołożył do niego drugi złoty krążek, zdobyty drużynowo z Kochem, oraz Thomasem Morgensternem i Andreasem Koflerem<ref></ref>.
Puchar Świata – 2. miejsce
Nowy sezon Gregor Schlierenzauer rozpoczął 1 grudnia od 4. miejsca na skoczni Rukatunturi w fińskim Kuusamo. Tydzień po tych zawodach, Schlierenzauer zajął 2. i 9. pozycję na skoczni w Trondheim. 13 i 14 grudnia stawał na podium zmagań na skoczni normalnej w Villach, zajmując trzecią i drugą lokatę. Podczas następnych zawodów Pucharu Świata, rozegranych w szwajcarskim Engelbergu skoczek był czwarty i drugi. Po Turnieju Czterech Skoczni, Austriak zanotował 18. i 6. pozycję we włoskim Predazzo. W zawodach na mamuciej skoczni w Harrachovie Schlierenzauer nie wystartował. W pierwszym konkursie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, 25 stycznia odniósł swoje drugie pucharowe zwycięstwo w sezonie. Dwa dni później na tej samej skoczni zajął 8. miejsce. Schlierenzauer nie skakał w kolejnych zawodach, które odbyły się w Sapporo. Reprezentant Austrii powrócił podczas konkursu w Libercu, gdzie zajął dwukrotnie drugie miejsce, przegrywając wpierw z Thomasem Morgensternem, a dzień później z Andersem Jacobsenem. Następny konkurs to 8. pozycja Schlierenzauera w Willingen. Po zwycięskim dla niego Turnieju Skandynawskim, wygrał oba finałowe konkursy w Planicy<ref></ref>.
Turniej Czterech Skoczni – 12. miejsce
Pierwszy konkurs Turnieju Czterech Skoczni, na skoczni w Oberstdorfie ukończył na 2. miejscu. Austriak wygrał noworoczne zawody w Ga-Pa, ustanawiając rekord nowowybudowanej skoczni Große Olympiaschanze. Uzyskał 141 metrów, poprawiając o dwa metry rezultat Janne Ahonena. Na półmetku turnieju Gregor Schlierenzauer był jego liderem. Konkurs w Innsbrucku, z powodu zbyt silnie wiejącego wiatru, został odwołany i przeniesiony do Bischofshofen. W serii próbnej przed trzecim konkursem TCS, Gregor pokonał oficjalny rekord obiektu o dwa metry, lądując na 145 metrze<ref>Z uwagi na to, że był to skok treningowy, nie został on nowym (oficjalnym) rekordem skoczni.</ref>. W zawodach Austriak uplasował się na 5. pozycji i stracił przodownictwo w turnieju. W ostatnim z konkursów nie zakwalifikował się do finałowej serii, zajmując 42. lokatę. Wynik ten sprawił, że Schlierenzauer spadł w klasyfikacji generalnej turnieju z trzeciej na 12. pozycję<ref></ref>.
Turniej Skandynawski – 1. miejsce
W pierwszych konkursach Turnieju Skandynawskiego, rozegranych 3 i 4 marca w Kuopio Gregor Schlierenzauer zajął drugą i czwartą pozycję. Trzy dni później na skoczni w Lillehammer Austriak odniósł kolejne zwycięstwo w Pucharze Świata, bijąc przed konkursem rekord obiektu i ustanawiając nowy na 143 metrze. W ostatnich zawodach turnieju na skoczni w stolicy Norwegii, Schlierenzauer powtórzył swój wyczyn z Lillehammer, odnosząc kolejny triumf. Wygrana w Oslo pozwoliła Schlierenzauerowi wyprzedzić w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego liderującego przed ostatnimi zawodami – Fina Janne Happonena<ref></ref>.
2008/2009
Mistrzostwa świata – 2. i 4. miejsce
Podczas mistrzostw świata w Libercu Gregor Schlierenzauer startował jako aktualny lider Pucharu Świata. W pierwszym konkursie, na normalnej skoczni, Austriak został wicemistrzem świata, przegrywając tylko z Wolfgangiem Loitzlem. W drugim konkursie, na dużej skoczni, Schlierenzauer zajmował 4. miejsce po pierwszej serii zawodów. Druga seria została odwołana z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych, w wyniku czego rezultat ten był ostatecznym miejscem Schlierenzauera w konkursie. Austriak stanął tuż za podium, przegrywając z Andreasem Küttelem, Martinem Schmittem i Andersem Jacobsenem<ref name=ms09/>.
W konkursie drużynowym wraz z Wolfgangiem Loitzlem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złoty medal<ref name=ms09></ref>.
Puchar Świata – 1. miejsce
Kolejny sezon Pucharu Świata Gregor Schlierenzauer rozpoczął od trzeciego miejsca w inaugurujących zawodach w Kuusamo, rozegranych 29 listopada 2008 roku. Tydzień później Austriak wygrał pierwszy konkurs w sezonie, na skoczni w Trondheim. Oprócz zwycięstwa i rekordu skoczni (140 m), został również liderem Pucharu Świata. Następnego dnia Schlierenzauer był trzeci, tracąc żółty plastron lidera na rzecz Simona Ammanna. W kolejnych zawodach, we włoskim Pragelato, uplasował się na 3. i 4. pozycji. 20 i 21 grudnia, podczas konkursów w Engelbergu, skoczek zajął 3. i 1. lokatę.
Po Turnieju Czterech Skoczni Schlierenzauer triumfował dwukrotnie w Tauplitz, bijąc rekord skoczni – 215,5 metra. W kolejnych zawodach, na skoczni w Zakopanem był trzeci oraz pierwszy. Podczas przedolimpijskich zawodów w Whistler dwukrotnie był najlepszy, ponadto ustanowił rekord obiektu (149 m) i ponownie został liderem Pucharu Świata. Kolejne zwycięstwo Schlierenzauer odniósł w Sapporo. "Schlieri" z minimalnymi przewagami zwyciężył jeszcze w Willingen i Klingenthal. Jako czwarty skoczek w historii, po Jannem Ahonenie, Mattim Hautamäkim i Thomasie Morgensternie, Schlierenzauer wygrał sześć konkursów Pucharu Świata z rzędu<ref></ref><ref></ref><ref></ref>. 14 lutego na mamuciej skoczni w Oberstdorfie Schlierenzauer zajął 8. miejsce.
Podczas Turnieju Nordyckiego Schlierenzauer zapewnił sobie Kryształową Kulę za zwycięstwo w końcowej klasyfikacji Pucharu Świata. W kolejnych zawodach, 20 marca w Planicy reprezentant Austrii wygrał po raz trzynasty w sezonie i zapewnił sobie również małą Kryształową Kulę za loty narciarskie. W kończących sezon zawodach, 22 marca, triumfator zajął piątą pozycję.
Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce
29 grudnia w Oberstdorfie w zawodach inaugurujących Turniej Czterech Skoczni 2008/2009, Gregor Schlierenzauer zajął czwartą pozycję. W pierwszej serii konkursu rozgrywanego systemem KO rywalizował z Piotrem Żyłą i został zwycięzcą pary. Podobnie w drugim konkursie, 1 stycznia w Garmisch. Trzy dni później na Bergisel Austriak uplasował się na drugim miejscu, a w kończących cykl zawodach w Bischofshofen był czwarty. W klasyfikacji łącznej reprezentant Austrii zdobył 1077,1 punktu i zajął trzecie miejsce<ref></ref>.
Turniej Skandynawski – 1. miejsce
8 marca 2009 w Lahti w przeniesionym na skocznię normalną konkursie zajął pierwsze miejsce i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej turnieju. Dwa dni później na skoczni w Kuopio uplasował się na 10. pozycji i stracił prowadzenie w turnieju na rzecz Simona Ammanna. W kolejnym konkursie w norweskim Lillehammer Schlierenzauer ponownie był na podium, stając na najniższym jego stopniu. W kończących cykl zawodach na mamuciej skoczni w Vikersund Austriak ponownie był najlepszy. Dzięki zwycięstwu Schlierenzauer triumfował również w końcowej klasyfikacji turnieju.
2009/2010
Igrzyska olimpijskie – 3. i 3. miejsce
Igrzyska olimpijskie w Vancouver były dla Schlierenzauera debiutem w imprezie tej rangi. Austriak przed igrzyskami był zaliczany do grona faworytów w walce o medale i nie zawiódł. W pierwszym konkursie na skoczni o punkcie K–95 m w pierwszym skoku uzyskał 101,5 m i zajmował 7. pozycję, tracąc do pozycji medalowej 4,5 pkt. W drugim skoku uzyskał drugą odległość konkursu – 106,5 m, dzięki czemu zdobył brązowy medal. Do złotego medalisty Simona Ammanna stracił 8,5 pkt. Tydzień później odbył się konkurs na skoczni o punkcie K–125 m. Austriak podobnie jak w konkursie na skoczni mniejszej po pierwszej serii zajmował pozycję poza podium. Uzyskał 130,5 m i był piąty. W drugiej serii skoczył na odległość 136 m i udało mu się o 1 pkt wyprzedzić czwartego Andreasa Koflera. Tym razem do złotego medalisty stracił 21,4 pkt. Do dwóch brązowych medali dołożył jeszcze złoto w konkursie drużynowym.
Mistrzostwa świata w lotach – 2. miejsce
Gregor Schlierenzauer w Planicy wystartował jako obrońca tytułu sprzed dwóch lat. W skokach treningowych pokazał, że jest w stanie ten tytuł obronić. 19 marca, w pierwszej serii mistrzostw świata w lotach w Planicy, Austriak uzyskał odległość 209,5 metra, co dało mu 4. miejsce. Do prowadzącego Adama Małysza tracił 6,4 pkt. W drugiej serii skoczył 205 metrów, w niekorzystnych warunkach i przesunął się na trzecie miejsce. Po pierwszym dniu do wyprzedzających go Małysza i Ammanna tracił odpowiednio 14,4 i 17,2 pkt. W drugim dniu warunki do latania były lepsze i Gregor w trzeciej serii uzyskał 222,5 metra, dzięki czemu bardzo zbliżył się do Adama Małysza. Ostatni skok Schlierenzauera to 230,5 metra, który dał mu srebrny medal. Do mistrza świata Simona Ammanna stracił 25,5 pkt. Do srebrnego medalu Gregor Schlierenzauer dorzucił złoto zdobyte w konkursie drużynowym.
Puchar Świata – 2. miejsce
Gregor Schlierenzauer w inaugurującym sezon 2009/2010 konkursie na skoczni Ruka w Kuusamo po pierwszej serii zajmował 24. pozycję. W drugiej serii udało mu się przesunąć na 19. miejsce. W kolejnym konkursie na skoczni w Lillehammer poszło mu już o wiele lepiej. Po pierwszym skoku był jeszcze na szóstym miejscu, ale świetna druga próba pozwoliła mu odnieść zwycięstwo. Dzień później także miał szansę wygrać, bo uzyskał odległość 150,5 m, co byłoby nowym rekordem skoczni, ale skoku nie ustał. Mimo to konkurs ukończył na 4. miejscu i został nowym liderem Pucharu Świata. W pierwszym z trzech konkursów w Engelbergu zajął drugie miejsce, przegrywając z Simonem Ammannem o 2,2 pkt. W drugim także stoczył walkę ze Szwajcarem, ale tym razem wygrał o 1 pkt. Najgorszy w jego wykonaniu był trzeci jednoseryjny konkurs, gdyż zajął w nim 6. miejsce i stracił prowadzenie w PŚ.
Po Turnieju Czterech Skoczni Schlierenzauer nadal zajmował drugą pozycję w klasyfikacji generalnej. Nie udało się odrobić strat w pierwszym konkursie na mamuciej skoczni w Tauplitz, zajął 5. miejsce, a jego największy konkurent Simon Ammann w walce o kryształową kulę zajął drugą lokatę. W drugim konkursie Schlierenzauer już zwyciężył, zostając zawodnikiem, który ma najwięcej zwycięstw na mamucich skoczniach. Kolejne japońskie konkursy Austriak odpuścił, przez co jego strata do lidera wzrosła. Bardzo dobrze radził sobie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, gdzie wygrał oba konkursy, dość wyraźnie pokonując rywali. Podczas kolejnego konkursu skoków na mamuciej skoczni w Oberstdorfie Gregor zajął 7. miejsce. Na kolejne podium nie musiał długo czekać, bo już kilka dni później zajął trzecie miejsce podczas konkursu w Klingenthal, przegrywając tylko z Simonem Ammannem i Adamem Małyszem. Jego najgroźniejszy rywal nie pojechał do Willingen i Austriak to wykorzystał, wygrywając swój 32. konkurs w karierze. Przed igrzyskami tracił do Ammanna 57 pkt.
Podczas ostatnich konkursów forma Gregora Schlierenzauera nie była na tyle dobra żeby pokonać Ammanna i ostatecznie przegrał z nim o 281 pkt. Przez cały sezon Gregor wygrał osiem konkursów i jedenaście razy stał na podium. Nie wygrał też po raz drugi Pucharu Świata w lotach, gdzie przegrał z Robertem Kranjcem.
Turniej Czterech Skoczni – 4. miejsce
Schlierenzauer podobnie jak w trzech poprzednich sezonach był w gronie faworytów do wygrania Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszy konkurs pokazał, że o ten sukces może być bardzo ciężki. Na skoczni w Oberstdorfie Austriak oddał skoki na odległość 118 i 123 m. Zajął 9. miejsce i do zwycięzcy konkursu oraz lidera turnieju Andreasa Koflera stracił 36,4 pkt. Gregor wziął się za odrabianie strat już na skoczni w Ga – Pa. Wygrał konkurs po skokach 136,5 i 137,5 m. i zmniejszył stratę do Koflera do 29,6 pkt. Celem na Innsbruck dla Schlierenzauera było wygranie po raz pierwszy konkursu na tej skoczni. Cel ten zrealizował, skacząc 130 i 122 m. Ponownie w czołówce był Andreas Kofler i Schlierenzauer przed ostatnim konkursem na skoczni w Bischofshofen tracił do niego 13,6 pkt. Gregor Schlierenzauer w tym konkursie skoczył 128,5 i 134 m, co dało mu 6. miejsce. Przekreśliło to szanse na triumf w turnieju, a nawet został zepchnięty z podium przez Janne Ahonena i Wolfganga Loitzla. Do zwycięzcy turnieju Andreasa Koflera stracił ostatecznie 16,1 pkt.
2010/2011
m
Puchar Świata – 9. miejsce
Schlierenzauer w sezonie 2010/2011 poddał się indywidualnym treningom (poza kadrą reprezentacyjną) pod okiem Markusa Maurbergera<ref name="www.skijumping.pl"></ref>. Sezon rozpoczął zajmując miejsca w drugiej dziesiątce podczas pierwszych czterech konkursów Pucharu Świata. Nie wystartował w 5 edycji konkursu PŚ w Engelbergu. W 2011 roku w Harrachovie na mamuciej skoczni zajął kolejno 5 i 13 miejsce. 21 stycznia 2011 r. w pierwszym z trzech konkursów PŚ w Zakopanem Schlierenzauer zajął 6 miejsce, jednocześnie tego dnia został uhonorowany nagrodą Man of the Day. W kolejnych konkursach w Zakopanem uzyskał 9 i 19 lokatę. Następnie na niemieckich skoczniach tj. 23 stycznia 2011 r. w Willingen i 2 lutego 2011 r. w Klingenthal dwukrotnie był na 5 miejscu, z czego po konkursie w Klingenthal ponownie został zawodnikiem dnia "Man of the Day". W dniu 5 lutego 2011 roku na niemieckiej mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie Gregor Schlierenzauer po raz pierwszy w tym sezonie stanął na podium zajmując 3 miejsce, dzięki oddanym skokom na odległości 198,0 m i 208,5 m. Tego dnia wyższe 2 miejsce zdobył Tom Hilde, natomiast zwycięzcą tego konkursu w PŚ został Martin Koch.
12 lutego w Vikersund oddał skoczył 243,5 m i 232,5 m. Zapewnił sobie nimi pierwsze zwycięstwo w tym sezonie.
Następnego dnia również wygrał, skacząc 227,0 m i 237,5 m.
W Lahti zanotował nieco słabszy występ – zajął 8. miejsce.
Ponownie wygrał 18 marca w Planicy, na Letalnicy, dzięki skokom na 219,0 m i 226,0 m.
W finałowych zawodach sezonu znalazł się zaraz za podium – na 4. miejscu.
Sezon ukończył na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej, startując w 19 konkursach, punktując we wszystkich z nich i 11 razy kończąc rywalizację w pierwszej dziesiątce.
Turniej Czterech Skoczni – 36. miejsce
Z powodu urazu kolana Schlierenzauer nie brał udziału w dwóch pierwszych konkursach 59. Turnieju Czterech Skoczni<ref name="www.skijumping.pl1"></ref>. 3 stycznia 2011 w Innsbrucku zajął 18. miejsce, zaś 6 stycznia w Bischofshofen 23. miejsce. Ostatecznie w Turnieju Czterech Skoczni Gregor Schlierenzauer uplasował się na 36. pozycji.
Mistrzostwa świata – 8. i 1. miejsce
Gregor Schlierenzauer rozpoczął udział rywalizację w Mistrzostwach Świata 2011 konkursem indywidualnym na skoczni Midtstubakken, gdzie skoczył 93,5 m i 98,0 m i znalazł się na ósmym miejscu.
W drużynówce oddał skoki na odległość 105,0 m i 103,0 m, a austriacka drużyna zajęła pierwsze miejsce.
3 marca 2011, w konkursie indywidualnym na dużej skoczni Holmenkollbakken zdobył mistrzostwo świata na dużej skoczni, skokami na 130,0 m i 134,5 m, tym samym pokonując faworyta – Thomasa Morgensterna, mistrza z normalnej skoczni.
W drużynówce na dużej skoczni Austria, ze Schlierenzauerem w składzie, ponownie zajęła 1. miejsce, tym samym zdobywając wszystkie medale mistrzostw świata w dziedzinie skoków narciarskich.
Po zakończeniu sezonu Gregor Schlierenzauer wziął jeszcze udział w benefisie polskiego skoczka, Adama Małysza<ref></ref>. Wylosował on odległość 120 m. Konkurs skoków do celu został odwołany, jednak Austriak zjechał spod skoczni wraz z innymi skoczkami<ref name="zjazd"></ref>.
Statystyki
Igrzyska olimpijskie
Indywidualnie
{ width=72% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2010 Vancouver/Whistler (Kanada)
width=5% align=center –
brązowy medal (K-95), brązowy medal (K-125)
}
Drużynowo
{ width=72% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2010 Vancouver/Whistler (Kanada)
width=5% align=center –
złoty medal
}
Starty na igrzyskach olimpijskich chronologicznie
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=cc9966
align=leftWhistler Olympic Park Ski Jump
align=leftWhistler Olympic Park Ski Jump
align=leftWhistler Olympic Park Ski Jump
}
Mistrzostwa świata w skokach narciarskich
Indywidualnie
{ width=81% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2007 Sapporo (Japonia)
width=5% align=center –
10. miejsce (K-120), 8. miejsce (K-90)
width=29% 2009 Liberec (Czechy)
width=5% align=center –
srebrny medal (K-90), 4. miejsce (K-120)
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2011 Oslo (Norwegia)
width=5% align=center –
8. miejsce (K-95), złoty medal (K-120)
}
Drużynowo
{ width=81% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2007 Sapporo (Japonia)
width=5% align=center –
złoty medal
width=29% 2009 Liberec (Czechy)
width=5% align=center –
złoty medal
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2011 Oslo (Norwegia)
width=5% align=center –
złoty medal (K-95)
}
Starty w mistrzostwach świata chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftŌkurayama
align=leftŌkurayama
align=leftMiyanomori
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftJeštěd
align=leftMidtstubakken
align=leftMidtstubakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftHolmenkollbakken
}
Mistrzostwa świata w lotach narciarskich
Indywidualnie
{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2008 Oberstdorf (Niemcy)
width=5% align=center –
złoty medal
width=28% 2010 Planica (Słowenia)
width=5% align=center –
srebrny medal
width=28% 2012 Vikersund (Norwegia)
width=5% align=center –
18. miejsce
}
Drużynowo
{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2008 Oberstdorf (Niemcy)
width=5% align=center –
złoty medal
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2010 Planica (Słowenia)
width=5% align=center –
złoty medal
width=28% 2012 Vikersund (Norwegia)
width=5% align=center –
złoty medal
}
Starty w mistrzostwach świata w lotach chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Skok 3
! Skok 4
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=gold
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftim. Heiniego Klopfera
2217,0 m
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
2231,0 m
align=leftVikersundbakken
align=leftVikersundbakken
2190,5 m
}
Mistrzostwa świata juniorów w skokach narciarskich
Indywidualnie
{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2005 Rovaniemi (Finlandia)
width=5% align=center –
20. miejsce
width=29% 2006 Kranj (Słowenia)
width=5% align=center –
złoty medal
}
Drużynowo
{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29% 2005 Rovaniemi (Finlandia)
width=5% align=center –
4. miejsce
width=29% 2006 Kranj (Słowenia)
width=5% align=center –
złoty medal
}
Starty w mistrzostwach świata juniorów chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftOunasvaara
align=leftOunasvaara
align=leftBauhenk
align=leftBauhenk
}
Puchar Świata
Gregor Schlierenzauer w swojej karierze zwyciężył w 40 konkursach zaliczanych do klasyfikacji Pucharu Świata. Pod tym względem austriacki skoczek zajmuje drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów, tracąc do lidera tej klasyfikacji – Matti Nykänena – 6 wygranych<ref></ref>.
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
2005/2006
73.
2006/2007
4.
bgcolor=silver
2007/2008
2.
bgcolor=gold
2008/2009
1.
bgcolor=silver
2009/2010
2.
2010/2011
9.
bgcolor=silver
2011/2012
2.
}
Zwycięstwa w konkursach
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftim Paula Ausserleitnera
align=leftVogtland Arena
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
bgcolor=DCDCDC
align=leftGranåsen
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftKulm
align=leftKulm
bgcolor=DCDCDC
align=leftWielka Krokiew
align=left<small>Whistler Olympic Park Ski Jump</small>
align=left<small>Whistler Olympic Park Ski Jump</small>
align=leftŌkurayama
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftVogtland Arena
bgcolor=DCDCDC
align=leftSalpausselkä
align=leftVikersundbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftLetalnica
align=leftLysgårdsbakken
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGroße Olympiaschanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftBergisel
align=leftKulm
bgcolor=DCDCDC
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftMühlenkopfschanze
align=leftVikersundbakken
bgcolor=DCDCDC
align=leftVikersundbakken
align=leftLetalnica
bgcolor=DCDCDC
align=leftČerťák
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=DCDCDC
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftWielka Krokiew
align=leftTrampolino Dal Ben
}
Miejsca na podium
{ class=wikitable style="border:2px solid #cccccc; text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
bgcolor=efefef
2005/2006
2006/20075117
bgcolor=efefef
2007/200867114
2008/2009133420
bgcolor=efefef
2009/201082111
2010/2011314
bgcolor=efefef
2011/20125319
bgcolor=cccccc
suma4016965
}
Miejsca na podium chronologicznie
Gregor Schlierenzauer 65 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata (w klasyfikacji wszech czasów zajmuje pod tym względem 6. pozycję), z czego 40 na najwyższym jego stopniu (2. wynik w historii).
Oprócz tego 16 razy był drugi i dziewięciokrotnie trzeci.
! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca
1.
align=right3 grudnia
align=leftLysgårdsbakken
2.
align=right16 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
3.
align=right17 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
4.
align=right30 grudnia
align=left Schattenbergschanze
align=leftim Paula Ausserleitnera
align=leftHochfirstschanze
align=leftVogtland Arena
align=leftGranåsen
align=leftAlpenarena
10.
align=right14 grudnia
align=leftAlpenarena
11.
align=right23 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
12.
align=right30 grudnia
align=left Schattenbergschanze
13.
align=right1 stycznia
align=left<small>Große Olympiaschanze</small>
14.
align=right25 stycznia
align=leftWielka Krokiew
15.
align=right8 lutego
align=leftJeštěd
16.
align=right9 lutego
align=leftJeštěd
17.
align=right3 marca
align=leftPuijo
18.
align=right7 marca
align=leftLysgårdsbakken
19.
align=right9 marca
align=leftHolmenkollbakken
20.
align=right14 marca
align=leftLetalnica
21.
align=right16 marca
align=leftLetalnica
22.
align=right29 listopada
align=leftRukatunturi
23.
align=right6 grudnia
align=leftGranåsen
24.
align=right7 grudnia
align=leftGranåsen
25.
align=right13 grudnia
align=leftTrampolino a Monte
26.
align=right20 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
27.
align=right21 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
28.
align=right4 stycznia
align=leftBergisel
29.
align=right10 stycznia
align=leftKulm
30.
align=right11 stycznia
align=leftKulm
31.
align=right16 stycznia
align=leftWielka Krokiew
32.
align=right17 stycznia
align=leftWielka Krokiew
33.
align=right24 stycznia
align=left<small>Whistler Olympic Park Ski Jump</small>
34.
align=right25 stycznia
align=left<small>Whistler Olympic Park Ski Jump</small>
35.
align=right31 stycznia
align=leftŌkurayama
36.
align=right8 lutego
align=leftMühlenkopfschanze
37.
align=right11 lutego
align=leftVogtland Arena
38.
align=right8 marca
align=leftSalpausselkä
39.
align=right13 marca
align=leftLysgårdsbakken
40.
align=right15 marca
align=leftVikersundbakken
41.
align=right20 marca
align=leftLetalnica
42.
align=right5 grudnia
align=leftLysgårdsbakken
43.
align=right18 grudnia
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGross-Titlis-Schanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftKulm
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
50.
align=right3 lutego
align=leftVogtland Arena
align=leftMühlenkopfschanze
52.
align=right12 marca
align=leftLysgårdsbakken
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftVikersundbakken
align=leftVikersundbakken
56.
align=right18 marca
align=leftLetalnica
57.
align=right27 listopada
align=leftRukatunturi
58.
align=right9 grudnia
align=leftČerťák
59.
align=right30 grudnia
align=left Schattenbergschanze
60.
align=right1 stycznia
align=left<small>Große Olympiaschanze</small>
61.
align=right4 stycznia
align=leftBergisel
align=leftim Paula Ausserleitnera
align=leftWielka Krokiew
align=leftTrampolino Dal Ben
align=leftTrampolino Dal Ben
}
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
<small>stan po zakończeniu sezonu 2011/2012</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2005/2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2006/2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=cfcfff41
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9956
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2007/2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=f9f9f91561
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2008/2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=f9f9f92083
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2009/2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf9
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf7
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf12
9 bgcolor=f9f9f91368
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2010/2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf8
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
9 bgcolor=f9f9f9761
30 bgcolor=F0FFFFSezon 2011/2012
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf7
bgcolor=dfffdf301
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf4
9 bgcolor=f9f9f91267
30 bgcolor=F0FFFFLegenda
30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów
}
Turniej Czterech Skoczni
Gregor Schlierenzauer występował sześciokrotnie w Turnieju Czterech Skoczni. W sezonie 2006/2007 zwyciężając w Oberstdorfie i zajmując 4. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, Austriak był na prowadzeniu turnieju po części niemieckiej. W Austrii był 11. w Innsbrucku oraz zwyciężył w Bischofshofen i ostateczne zajął drugą pozycję w Turnieju Czterech Skoczni. Rok później ponownie po dwóch pierwszych zawodach był liderem cyklu. Turniej przegrał w Bischofshofen, zajmując w ostatnim z konkursów 42. lokatę. Na przełomie lat 2008/2009 Gregor był w konkursach Turnieju Czterech Skoczni trzykrotnie czwarty. Drugie miejsce zajęte w Innsbrucku pozwoliło mu jednak stanąć na najniższym stopniu podium klasyfikacji końcowej cyklu. W sezonie 2009/2010 w pierwszym konkursie Turnieju Czterech skoczni zajął dziewiąte miejsce. W noworocznym konkursie w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy. Wynik ten powtórzył również 3 stycznia 2010 na skoczni Bergisel w Innsbrucku.
W 60. Turnieju Czterech Skoczni odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w klasyfikacji generalnej tej imprezy, wygrywając dwa konkursy.
Miejsca Gregora Schlierenzauera w Turnieju Czterech Skoczni:
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
bgcolor=silver
2006/2007
2
2007/2008
12
bgcolor=cc9966
2008/2009
3
2009/2010
4
2010/2011
36
bgcolor=gold
2011/2012
1
}
Starty Schlierenzauera w konkursach Turnieju Czterech Skoczni chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Rywal (KO)
! Wynik
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=gold
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftSchattenbergschanze
align=leftGroße Olympiaschanze
align=leftBergisel
align=leftim. Paula Ausserleitnera
}
Turniej Nordycki
Miejsca Gregora Schlierenzauera w Turnieju Nordyckim:
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
2006
50.
2007
24.
bgcolor=gold
2008
1.
bgcolor=gold
2009
1.
2010
4.
}
Starty Schlierenzauera w konkursach Turnieju Nordyckiego chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftHolmenkollbakken
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
align=leftHolmenkollbakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftPuijo
align=leftPuijo
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
align=leftLysgårdsbakken
align=leftVikersundbakken
align=leftSalpausselkä
align=leftPuijo
2.
align=right12 marca
align=leftLysgårdsbakken
align=leftHolmenkollbakken
}
Puchar Świata w lotach
Debiut Gregora Schlierenzauera na mamucim obiekcie miał miejsce podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich w 2008 roku, które nie były zaliczane do Pucharu Świata w lotach. W mistrzostwach Austriak zdobył dwa złote medale. Jego pierwszy start w Pucharze Świata w lotach miał miejsce 14 marca 2008 podczas zawodów na Letalnicy w Planicy. Austriak odniósł w nich zwycięstwo. Od tego czasu do 14 lutego 2009 wygrywał wszystkie konkursy PŚ na skoczniach mamucich. Wtedy to, na skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie zajął ósmą pozycję.
Miejsca Gregora Schlierenzauera w Pucharze Świata w lotach narciarskich:
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
bgcolor=silver
2007/2008<ref>Podczas sezonów 2002/2003-2007/2008 zamiast Pucharu Świata w lotach przyznawany był tzw. Puchar KOP</ref>
2<ref></ref>
bgcolor=gold
2008/2009
1<ref></ref>
bgcolor=silver
2009/2010
2<ref></ref>
bgcolor=gold
2010/2011
1<ref></ref>
2011/2012
8<ref></ref>
}
Starty Schlierenzauera w konkursach Pucharu Świata w lotach chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=gold
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
align=leftKulm
align=leftKulm
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftVikersundbakken
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
align=leftKulm
align=leftKulm
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftČertak
align=leftČertak
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftVikersundbakken
align=leftVikersundbakken
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
align=leftKulm
align=leftKulm
align=leftim. Heiniego Klopfera
align=leftLetalnica
align=leftLetalnica
}
Letnie Grand Prix
Gregor Schlierenzauer ma w dorobku jedno zwycięstwo w końcowej klasyfikacji Letniego Grand Prix na igelicie. Zwyciężył w sezonie 2008, kiedy w ośmiu swoich startach pięciokrotnie stawał na najwyższym stopniu podium<ref name=lgp08></ref>. Schlierenzauer na podium końcowej klasyfikacji cyklu był również w 2007 roku, kiedy to lepsi od niego byli tylko Thomas Morgenstern i Adam Małysz<ref name=lgp07></ref>.
Miejsca Gregora Schlierenzauera w końcowej klasyfikacji Letniego Grand Prix:
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
! Sezon
! Miejsce
2006
5.<ref name=lgp06></ref>
bgcolor=CC9966
2007
3.<ref name=lgp07/>
bgcolor=gold
2008
1.<ref name=lgp08/>
2009
5.
2010
16.
2011
4.
}
2006 – 5. miejsce
W swoim debiutanckim sezonie w Letniego Grand Prix, Gregor Schlierenzauer zajął w końcowej klasyfikacji piątą pozycję. W pierwszym konkursie, 6 sierpnia na skoczni w Hinterzarten stanął na podium, plasując się na trzecim miejscu. Dwa dni później w Predazzo był 21. 12 sierpnia w Einsiedeln ponownie stanął na podium, zajmując drugą pozycję i przegrywając z Andreasem Koflerem. 14 sierpnia w Courchevel odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w letnim cyklu. 26 sierpnia w Zakopanem, stanął na drugim stopniu podium, przegrywając z Adamem Małyszem. W kolejnych konkursach Schlierenzauer nie wystartował<ref name=lgp06/>.
2007 – 3. miejsce
W pierwszym z konkursów Letniego Grand Prix 2007, 12 sierpnia 2007 w Hinterzarten Gregor Schlierenzauer zajął trzecie miejsce, przegrywając z Thomasem Morgensternem i Adamem Małyszem. Dwa dni później na skoczni w Courchevel zajął 7. pozycję. 16 sierpnia w Pragelato zwyciężył, ustanawiając nowy letni rekord obiektu – 143,5 metra. Dwa dni później w Einsiedeln był szósty. 24 i 25 sierpnia w zawodach na Wielkiej Krokwi Schlierenzauer zajmował odpowiednio 5. i 7. miejsce. Austriak wystąpił jeszcze tylko w kończących edycję konkursie – 4 października w Klingenthal. Zakończył je zwycięstwem na Vogtland Arena. Mimo, że Schlierenzauer nie wystartował w zawodach na skoczniach w Hakubie i Oberhofie, stanął na najniższym stopniu podium klasyfikacji generalnej, przegrywając tylko z Thomasem Morgensternem i Adamem Małyszem<ref name=lgp07/>.
2008 – 1. miejsce
W Letniego Grand Prix 2008 reprezentant Austrii zwyciężył w klasyfikacji końcowej, wygrywając pięć konkursów należących do cyklu. W Hinterzarten uplasował się na szóstym miejscu. 1 sierpnia w Einsiedeln zajął drugą pozycję tuż za Andreasem Koflerem. We Courchevel Schlierenzauer uplasował się na czwartej pozycji. W pozostałych swoich występach – w Predazzo, dwukrotnie w Zakopanem oraz w Klingenthal i Libercu zwyciężył<ref name=lgp08/>.
2009 – 5. miejsce
Tryumfator sprzed roku wystąpił tylko w trzech konkursach. W Zakopanem zajął pierwsze i drugie miejsce, w Klingenthal pierwsze. 280 punktów dało mu piąte miejsce w klasyfikacji generalnej.
Zwycięstwa w konkursach Letniego Grand Prix
Gregor Schlierenzauer jedenastokrotnie wygrał konkursy zaliczane do Letniego Grand Prix, a całą klasyfikację jednokrotnie. Trzykrotnie zwyciężał w Zakopanem i w Klingenthal, natomiast dwukrotnie w Pragelato.
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! Jury HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy
bgcolor=DCDCDC
align=leftTremplin Le Praz
align=leftTrampolino a Monte K125
bgcolor=DCDCDC
align=leftVogtland Arena
align=leftTrampolino a Monte K125
bgcolor=DCDCDC
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftVogtland Arena
align=leftJeštěd
align=leftWielka Krokiew
align=leftVogtland Arena
align=leftAigner-Schanze
}
Miejsca na podium w Letnim Grand Prix
{ class=wikitable style="border:2px solid #cccccc; text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsce Razem
bgcolor=efefef
20061214
2007213
bgcolor=efefef
2008516
2009213
bgcolor=efefef
201011
20111315
bgcolor=cccccc
suma117420
}
Miejsca na podium w Letnim Grand Prix chronologicznie
Oprócz jedenastu zwycięstw, Gregor Schlierenzauer jedenastokrotnie stawał na podium w zawodach o Letnie Grand Prix – siedmiokrotnie na drugim i czterokrotnie na trzecim miejscu.
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Loc.
! Strata
! Zwycięzca
align=leftAdlerschanze
align=leftAndreas Küttel-Schanze
align=leftTremplin Le Praz
align=leftWielka Krokiew
align=leftAdlerschanze
align=leftTrampolino a Monte
align=leftVogtland Arena
align=leftAndreas Küttel-Schanze
align=leftTrampolino a Monte
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftVogtland Arena
align=leftJeštěd
align=leftWielka Krokiew
align=leftWielka Krokiew
align=leftVogtland Arena
align=leftVogtland Arena
align=leftMalinka
align=leftSkalite
align=leftWielka Krokiew
align=leftAigner-Schanze
align=leftVogtland Arena
}
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
<small>stan po zakończeniu LGP 2011</small>{ class=wikitable style="text-align: center"
27 bgcolor=F0FFFF2006
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
27 bgcolor=F0FFFF2007
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
8 bgcolor=f9f9f9417
27 bgcolor=F0FFFF2008
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=bfbfbf
27 bgcolor=F0FFFF2009
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
8 bgcolor=f9f9f9280
27 bgcolor=F0FFFF2010
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf8
8 bgcolor=f9f9f9124
27 bgcolor=F0FFFF2011
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=f9f9f9400
27 bgcolor=F0FFFFLegenda
27<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"> q </span> – zawodnik nie zakwalifikował się</span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big> - </big></span> – zawodnik nie wystartował
}
Turniej Czterech Narodów
Gregor Schlierenzauer trzykrotnie brał udział w Turnieju Czterech Narodów. Za każdym razem stawał na podium klasyfikacji końcowej. W 2006 i 2007 roku zajmował trzecie pozycje, przegrywając z Andreasem Koflerem (zwycięzca w 2006), Thomasem Morgensternem (zwycięzca w 2007), oraz Adamem Małyszem (drugi w obu edycjach), a w 2008 roku zwyciężył.
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250
bgcolor=cccccc
! Sezon
! Miejsce
bgcolor=CC9966
2006
3<ref></ref>
bgcolor=CC9966
2007
3<ref></ref>
bgcolor=gold
2008
1<ref></ref>
}
Mistrzostwa Austrii w skokach narciarskich
Gregor Schlierenzauer jest siedmiokrotnym mistrzem swojego kraju – czterokrotnym na dużej, oraz trzykrotnym na normalnej skoczni. Reprezentant Austrii startuje w mistrzostwach seniorów od 2005 roku. W swoim debiucie był na 28. i 27. miejscu. Od następnego roku<ref>Mistrzostwa Austrii w skokach narciarskich rozgrywane są raz do roku. Nie ma podziału na letnie i zimowe mistrzostwa. W ramach mistrzostw nie ma również konkursu drużynowego.</ref> Gregor Schlierenzauer w każdym swoim starcie zdobywał tytuł mistrzowski. Szansę na medal na normalnej skoczni w Oberstdorfie w 2007 roku odebrała mu kontuzja, której doznał podczas konkursu na dużym obiekcie<ref></ref>.
{ width=75% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2005 Stams K-105, Innsbruck K-120
width=5% align=center –
28. miejsce (normalna skocznia), 27. miejsce (duża skocznia)
width=28% 2006 Ramsau K-90, Bischofshofen K-125
width=5% align=center –
złoty medal (normalna skocznia), złoty medal (duża skocznia)
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2007 Oberstdorf (Niemcy): K-120, K-90
width=5% align=center –
złoty medal (duża skocznia), nie wystartował (normalna skocznia)
width=28% 2008 Villach K-90, Bischofshofen K-125
width=5% align=center –
złoty medal (normalna skocznia), złoty medal (duża skocznia)
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2009 Stams K-105, Innsbruck K-120
width=5% align=center –
złoty medal (normalna skocznia), złoty medal (duża skocznia)
}
Starty Schlierenzauera w mistrzostwach Austrii chronologicznie
{ width=100% class=wikitable style="font-size: 89%; text-align: center"! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
align=leftBrunnentalschanzen
align=leftBergisel
align=leftMattenschanze
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftSchattenbergschanze
align=leftAlpenarena
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=leftBrunnentalschanzen
align=leftBergisel
}
Aktualne rekordy skoczni
Lista rekordów Gregora Schlierenzauera uszeregowana chronologicznie:{ class=wikitable
!Lp.
!Dzień
!Rok
!Miejscowość
!Skocznia
!Odległość
!Uwagi
}
Byłe rekordy skoczni
{ class=wikitable!Lp.
!Dzień
!Rok
!Miejscowość
!Skocznia
!Odległość
!Uwagi
}
Wyróżnienia
Gregor Schlierenzauer w plebiscycie na najlepszego sportowca Austrii w 2008 roku zajął trzecie miejsce, przegrywając z innym skoczkiem kadry A – Thomasem Morgensternem oraz wicemistrzem olimpijskim w judo z Pekinu – Ludwigiem Paischerem<ref></ref>. Rok później w tym samym plebiscycie zajął drugie miejsce. Przegrał tylko z kolegą z reprezentacji Wolfgangiem Loitzlem<ref></ref>.
Sprzęt narciarski
Gregor Schlierenzauer używa nart firmy Fischer, wiązań firmy Win Air i butów marki Jalas. Należy do teamu Red Bull<ref></ref>.
Linki zewnętrzne
- Sylwetka Gregora Schlierenzauera na oficjalnej stronie Międzynarodowej Federacji Narciarskiej
- Oficjalna strona internetowa Gregora Schlierenzauera
Gregor Schlierenzauer
Gregor Schlierenzauer
Gregor Schlierenzauer