Grand Prix Hiszpanii Formuły 1
Grand Prix Hiszpanii – wyścig Formuły 1, który jest organizowany na torze Circuit de Catalunya pod Barceloną.
Historia
Pierwsze Grand Prix odbyło się w 1913 r. Brały w nim udział zwykłe uliczne samochody. Wyścig odbywał się na ulicznej trasie o długości 300 km w Guadarrama, na drodze Valladolid, niedaleko Madrytu.
Inne wyścigi motorowe odbywały się w Hiszpanii dużo wcześniej. Jednym z bardziej znanych był Catalan Cup w 1908 i 1909 roku, który odbywał się wokół Sitges, niedaleko Barcelony. Obydwa wyścigi wygrał Jules Goux, przyczyniając się do spopularyzowania wyścigów w Katalonii. Entuzjazm do tej formy sportu przyczynił się do decyzji o budowie dwu kilometrowego toru wokół Sitges, który jest znany jako Sitges-Terramar. Tor gościł Grand Prix Hiszpanii w 1923 r.
Po pierwszym wyścigu tor popadł w problemy finansowe, a Grand Prix zostało przeniesione na tor Circuito Lasarte w Lasarte na północnym wybrzeżu. Po roku 1936 w Hiszpanii rozpoczęła się wojna domowa i wyścigi przestały być organizowane. W roku 1946 wyścig powrócił w formie Penya Rhin Grand Prix, organizowanym na torze Pedralbes Circuit w Barcelonie.
Hiszpania powróciła do międzynarodowego kalendarza dopiero w 1951 r., zostając umieszczona na liście eliminacji Mistrzostw Świata Formuły 1. Wyścig organizowano na ulicznym torze Pedralbes. Po tragedii w Le Mans, która spowodowała zwiększenie standardów bezpieczeństwa widzów, Grand Prix zostało wyrzucone z kalendarza.
W roku 1967 Hiszpania powróciła do sportów motorowych. Royal Automobile Club of Spain posiadał tor Jarama na północy Madrytu, a Katalonia tor Montjuich Park w Barcelonie. Wyścig, który nie był zaliczany do mistrzostw miał miejsce tego roku na torze Jarama, wygrał go Jim Clark w samochodzie Lotus.
W sezonie 1968 tor Jarama gościł Grand Prix Hiszpanii. Od tego czasu wyścig miał być rozgrywany na przemian na torze Jarama i Montjuïc.
W sezonie 1975, podczas Grand Prix rozgrywanym na torze Montjuich, doszło do tragedii. Podczas sesji treningowych pojawiły się obawy co do bezpieczeństwa toru. Podwójny zwycięzca wyścigu, Emerson Fittipaldi, wycofał się w ramach protestu zaledwie po jednym okrążeniu. Na 26 okrążeniu wyścigu, samochód Rolfa Stommelena rozbił się zabijając czterech widzów. Wyścig został zatrzymany, a za jego zwycięzcę uznano Jochena Massa, który został nagrodzony tylko połową punktów.
– Fernando Alonso (P1) i Giancarlo Fisichella (P2), startują z pierwszego rzędu do Grand Prix Hiszpanii 2006.
Grand Prix Hiszpanii na torze Jarama było organizowane do 1981 r., potem wyścig został usunięty z kalendarza. W roku 1985 podjęto decyzję o budowie toru w Jerez de la Frontera, co miało pomóc w rozwoju turystyki. Circuito Permanente de Jerez został ukończony przed sezonem 1986 i stał się miejscem zaciętej walki pomiędzy Ayrtonem Senną i Nigelem Manselem. Przekroczyli oni metę z różnicą 0.014 sekundy, na korzyść Senny.
W sezonie 1990 po raz ostatni Grand Prix Hiszpanii gościło na torze w Jerez (tor gościł jeszcze w sezonie 1994 i 1997 Grand Prix Europy). Podczas treningów Martin Donnelly rozbił się na zakręcie z bardzo dużą szybkością, doszczętnie niszcząc samochód i odnosząc poważne obrażenia.
Od sezonu 1991 do czasów obecnych wyścig organizowany jest na torze Circuit de Catalunya w Barcelonie. Pierwszy wyścig wygrał Nigel Mansell, a za rok powtórzył ten sukces. W sezonie 1993 najlepszy okazał się Alain Prost. Później wygrywał tu Damon Hill i podwójnie Michael Schumacher. W sezonie 1997 wygrał tu późniejszy mistrz, Jacques Villeneuve. Od sezonu 1998 rozpoczęła się zwycięska passa Miki Häkkinena, która została przerwana przez Michaela Schumachera w sezonie 2001 po tym jak na ostatnim okrążeniu w samochodzie Fina zepsuło się sprzęgło. Niemiec wygrywał tu przez kolejne trzy sezonu. W sezonie 2005 swoje trzecie w karierze zwycięstwo odniósł tu kolejny Fin, Kimi Räikkönen. Rok później, przed własną publicznością triumfował tu Fernando Alonso.
Tory
- Guadarrama (1913)
- Sitges-Terramar (1923)
- Circuitio Lasarte (1926-1935)
- Pedralbes Circuit (1950, 1954)
- Circuito del Jarama (1967, 1968, 1970, 1972, 1974, 1976-1981)
- Montjuïc (1969, 1971, 1973, 1975)
- Circuito Permanente de Jerez (1986-1990)
- Circuit de Catalunya (od 1991 r.)
Zwycięzcy Grand Prix Hiszpanii
}
- 6 – Michael Schumacher
- 3 – Mika Häkkinen, Nigel Mansell, Alain Prost, Jackie Stewart
- 2 – Mario Andretti, Emerson Fittipaldi, Kimi Räikkönen, Ayrton Senna
- 1 – Fernando Alonso, Jenson Button, Patrick Depailler, Juan Manuel Fangio, Mike Hawthorn, Damon Hill, Graham Hill, James Hunt, Niki Lauda, Felipe Massa, Jochen Mass, Gilles Villeneuve, Jacques Villeneuve, Mark Webber
- 11 – Ferrari
- 8 – McLaren
- 6 – Lotus, Williams
- 1 – Alfa Romeo, Benetton, Brawn, Ligier, March, Matra, Red Bull, Renault, Tyrrell Racing
Zwycięzcy Grand Prix Hiszpanii poza Formułą 1
Alan JonesWilliams-FordJaramaGrand Prix Hiszpanii}}
Jim ClarkLotus-FordJaramaGrand Prix Hiszpanii}}
Rudolf CaracciolaMercedes-BenzLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Luigi FagioliMercedes-BenzLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Louis ChironAlfa RomeoLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Achille VarziMaseratiLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Louis ChironBugattiLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Louis ChironBugattiLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Robert BenoistDelageLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Meo ConstantiniBugattiLasarteGrand Prix Hiszpanii}}
Albert DivoSunbeamSitges-TerramarGrand Prix Hiszpanii}}
Carlos de SalamancaRolls-RoyceGuadarramaGrand Prix Hiszpanii}}
Zobacz też
- Grand Prix Europy – inny wyścig rozgrywany obecnie w Hiszpanii
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona toru Catalunya
Großer Preis von Spanien
Spanish Grand Prix
Grand Prix automobile d'Espagne