Gieorgij Cziczerin
Gieorgij Wasyljewicz Cziczerin ros. Гео́ргий (Ю́рий) Васи́льевич Чиче́рин (ur. 24 listopada 1872, zm. 7 lipca 1936 w Moskwie) – rosyjski dyplomata, ludowy komisarz spraw zagranicznych w latach 1918-1930.
Pochodził z arystokratycznej rodziny. Przed I wojną światową urzędnik carskiego ministerstwa spraw zagranicznych. Od 1904 związany z partiami lewicowymi, od 1905 członek SDPRR (stronnik frakcji mieńszewików). W latach 1904-1918 na emigracji (Berlin 1905-1907, Paryż 1907-1914, Londyn 1914-1917) W 1917 pomógł Leninowi wrócić do Rosji. Działał w ruchu robotniczym Francji i Anglii.
Po powrocie do kraju w 1918 wstąpił do partii bolszewickiej. Pełnił funkcję zastępcy, a następnie ludowego komisarza spraw zagranicznych. W imieniu Rosji Radzieckiej podpisał z Niemcami układ w Rapallo (1922). Twórca radzieckiej służby dyplomatycznej. Od poł. lat 20. wskutek choroby tracił wpływy, formalnie ustąpił w 1930.
Interesował się muzyką klasyczną, napisał książkę: "Mozart- etiuda badawcza" (wyd. pol. Poznań 1966).
Georgi Wassiljewitsch Tschitscherin
Georgy Chicherin
Gueorgui Tchitcherine