Feyenoord Rotterdam
Feyenoord Rotterdam (wym. , uproszczona polska /fejenort/; oficjalna nazwa Feyenoord Rotterdam NV) – holenderski klub piłkarski z siedzibą w Rotterdamie, założony 19 lipca 1908 roku, jako Wilhelmina Rotterdam. Od lat 70. jeden z najbardziej utytułowanych holenderskich klubów futbolowych, zarówno na arenie krajowej (wielokrotny mistrz, zdobywca pucharu oraz superpucharu), jak i międzynarodowej (triumfator wielu oficjalnych rozgrywek pucharowych w Europie i na świecie). Za największy sukces w jego dotychczasowej historii uważane jest wywalczenie w 1970 Pucharu Europy Mistrzów Krajowych i Pucharu Interkontynentalnego. Wraz z Ajaksem i PSV od wielu lat zaliczany jest do tzw. holenderskiej "wielkiej trójki".
Historia
Lata 1908-1939
19 lipca 1908 grupa robotników portu i stoczni w Rotterdamie założyła w pubie De Vereeniging (należącym do Jacka de Keijzera - stąd jego inna nazwa De Keijser) klub sportowy Wilhelmina o czerwono-biało-niebieskich barwach (zawodnicy występowali w czerwonych koszulkach z niebieskimi rękawami, białych spodenkach i getrach) z Gerardusem Dirkiem van Leerdamem jako prezesem. W 1909 przemianowano go na Hillesluise Football Club, pozostawiając wcześniejsze barwy, a także wstąpiono w szeregi Rotterdamskiego Związku Piłki Nożnej (RVB). Następnie ponownie zmieniono nazwę na RVV Celeritas o barwach żółto-biało-czarnych (żółte koszulki z podłużnymi czarnymi pasami, białymi spodenkami i getrami). W 1912 klub został przyjęty w poczet członków Królewskiego Holenderskiego Związku Piłki Nożnej (KNVB), przemianowując się 5 maja 1912 na SC Feijenoord (od nazwy części miasta, w której miał swą siedzibę). Nazwę tę wybrano spośród trzech propozycji - dwie pozostałe to: Mars i Het Zuiden (pol. "południe" - dzielnica Feijenoord, zlokalizowana jest bowiem na południe od rzeki). Przyjął on również nowe barwy czerwono-biało-czarne, obowiązujące do dziś (podstawowy strój stanowią biało-czerwona koszulka, czarne spodenki i getry). W 1917 drużyna uzyskała awans do I ligi, przenosząc się jednocześnie na stadion Kromme Zandweg, a w 1924 odniosła swój pierwszy wielki sukces, wywalczając premierowe mistrzostwo Holandii. W ciągu następnej półtora dekady wyczyn ten powtórzyła jeszcze czterokrotnie (w sezonach 1928, 1936, 1938 i 1940). W 1930 zespół po zwycięskim 1:0 finale w derbowym pojedynku z Excelsiorem zdobył po raz pierwszy krajowy puchar, zaś pięć lat później ogrywając w decydującym spotkaniu 5:2 klub z Helmond (protoplastę dzisiejszego Helmond Sport). Od lat 20. XX wieku Feijenoord zaczął stawać się najpopularniejszą drużyną w Rotterdamie, przejmując to miano od najstarszej w tym mieście Sparty, która pod koniec wcześniejszej dekady znacznie obniżyła loty. Z uwagi na rosnącą popularność klubu wśród lokalnej społeczności i coraz liczniejszą grupę zadeklarowanych sympatyków w 1933 władze z prezesem Leenem van Zandvlietem na czele podjęły decyzję o budowie nowego obiektu piłkarskiego na potrzeby "De club van het volk". Prace rozpoczęto 16 września 1935, a 27 marca 1937 na obiekcie rozegrano pierwszy mecz, w którym gospodarze towarzysko podejmowali Germinal Beerschot.
Lata 1940-1969
Podczas II wojny światowej stadion ten okupowali naziści, więc Feijenoord musiał przesieśc się na obiekt Sparty Het Kasteel. Na kolejne sukcesy przyszło jednak poczekać dwie dekady - do wczesnych lat 60, które zapoczątkowały ponadto "złotą erę" w historii klubu. 2 kwietnia 1956 "De Kameraden" rozgromili 11:4 De Volewijckers Amsterdam, a 9 goli do nich uzyskał Henk Schouten. W tym samym roku zainaugurowała swe zmagania liga zawodowa, a pierwszy mecz w jej ramach Feijenoord rozegrał 2 września 1956. 5 września 1961 drużyna zadebiutowała w europejskich pucharach, wygrywając na Gamla Ullevi z IFK Göteborg 0:3 w pierwszym spotkaniu 1/16 finału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych sezonu 1961/1962 (premierową bramkę w tych zmaganiach uzyskał Frans Bouwmeester w 31 minucie). W rewanżu 13 września 1961 "De club aan de Maas" rozgromił Szwedów 8:2, jednak w kolejnej rundzie musiał uznać wyższość Tottenham Hotspur F.C. (1:3 i 1:1).
W 1962 Feyenoord obronił tytuł mistrza Holandii oraz dotarł do finału Pucharu Intertoto (porażka z Ajaxem Amsterdam 2:4). 12 grudnia 1962 r. Feyenoord wygrywa decydujący mecz przeciwko węgierskiemu Vasas Budapeszt w drugiej rundzie Pucharze Europy Mistrzów Klubowych sezonu 1962-63. Pierwsze dwa mecze (w Budapeszcie i Rotterdamie) zakończyły wynikami po 1:0 dla gospodarzy, więc rozegrano trzeci mecz na neutralnym stadionie w Belgii, w Antwerpii. 30,000 fanów "De club van Zuid" było świadkami meczu, w którym znów padła tylko jedna bramka - dla Feyenoordu, strzelona przez Rinusa Bennaarsa, który został po meczu okrzyknięty mianem "Bohatera z Deurne" (od dzielnicy Antwerpii gdzie rozegrano mecz). Mecz ten zapoczątkował przyjaźń pomiędzy fanami Feyenoordu i Royal Antwerp FC.
W ćwierćfinale przeciwnikiem była francuska drużyna Stade Reims. Pierwszy mecz zakończył się zwycięstwem drużyny holenderskiej 1:0, a w rewanżu padł remis 1:1. 8 maja 1963 r. Feyenoord zmierzył się w półfinale tych rozgrywek z Benficą Lizbona. W pierwszym meczu padł bezbramkowy remis. Niestety w rozegranym w stolicy Portugalii meczu drużyna z Holandii uległa Portugalczykom 1:3. Jak się jednak później okazało był to początek jednego z najlepszych okresów w historii klubu. W 1965 r. "De club aan de Maas" zdobył
po raz pierwszy podwójne trofeum: mistrzostwo oraz Puchar Holandii. Sukces ten został powtórzony w roku 1969. Tytuł mistrzowski z 1965 r. dał klubowi z Rotterdamu miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych 1965/1966. Już w 1/16 finału Feyenoord trafił na wielokrotnych zdobywców tego trofeum - Real Madryt. W trakcie pierwszego meczu kontuzjowany Hans Kraay musiał opuścić murawę już w 31 minucie i nie wrócił już w pierwszej połowie, a nikt go nie zmienił. Kraay wrócił na boisko w drugiej połowie i strzelił bramkę dającą Holendrom zwycięstwo 2:1. Jeszcze w ciągu tego samego meczu ulubieniec holenderskich fanów Coen Moulijn został ostro zaatakowany przez hiszpańskiego obrońcę. Po faulu Moulijn zaczął gonić obrońcę przez całe boisko. Dołączyło do niego paru kolegów z druzyny oraz kilku fanów, którzy wbiegli na boisko. Sędzia był zmuszony przerwać mecz, który zakończył się tym samym zwycięstwem Feyenoordu. Dwa tygodnie później w rewanżu Real rozbił drużynę z Rotterdamu aż 5:0. Drużyna z Madrytu została tryumfatorem tych rozgrywek.
Lata 1970-1999
Jako mistrz Holandii z 1969 r. Feyenoord wziął udział w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych w sezonie 1969/1970. Po zdemolowaniu w dwumeczu KR Reykjavík 16:2 następnym przeciwnikiem był słynny AC Milan. Drużyna z Rotterdamu przegrała mecz wyjazdowy 0:1, ale u siebie zdołała wygrać 2:0 co pozwoliło Feyenoordowi awansować do ćwierćfinałów i zmierzyć się z drużyną ASK Vorwärts Berlin.
Podobnie jak w dwumeczu z AC Milan "De club van Zuid" przegrał pierwszy mecz 0:1 i wygrał rewanż 2:0. W półfinale Holendrzy zmierzyli się z Legią Warszawa. Pierwszy mecz zakończył się bezbramkowym remisem. W rewanżu, dzięki bramkom van Hanegema i Hasila drużyna z De Kuip wygrała 2:0 zapewniając sobie po raz pierwszy w historii udział w finale rozgrywek europejskich. W finale tym przeciwnikiem był Celtic Glasgow. Mecz rozegrano we Włoszech, na stadionie San Siro w Mediolanie. Mecz zakończył się zwycięstwem Feyenoordu 2:1; bramki zdobyli Rinus Israël i Ove Kindvall dla Feyenoordu oraz Tommy Gemmell dla Celticu. W ten sposób to Feyenoord został pierwszą holenderską drużyną, która wygrała rozgrywki europejskie.
Pomimo tego, że Feyenoord nie zdobył mistrzostwa Holandii w 1970 r. wziął udział w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych 1970/1971 jako obrońca trofeum. Drużyna z Rotterdamu została niespodziewanie wyeliminowana już w pierwszej rundzie przez rumuński klub UT Arad. Mimo to Feyenoord zmierzył się w Pucharze Interkontynentalnym z argentyńskim zespołem Estudiantes La Plata. Pierwszy mecz w Buenos Aires zakończył się remisem 2:2. W Holandii Feyenoord wygrał 1:0 (bramkę strzelił Joop van Daele) i został pierwszym holenderskim zespołem, który wywalczył to trofeum. W 1971 r. Feyenoord wywalczył swoje dziesiąte mistrzostwo Holandii.
W 1973 r. klub oficjalnie zmienił nazwę z "Feijenoord" na "Feyenoord", ponieważ ludzie spoza Holandii mieli problemy z wymówieniem części "ij" w nazwie Feijenoord. Już pod nową nazwą klub wziął udział w Pucharze UEFA w sezonie 1973/1974. Dotarł do finału, pokonując w dwumeczu VfB Stuttgart w półfinale. W finale zmierzył się z Tottenhamem Hotspur. W pierwszym meczu padł remis 2:2. Feyenoord zdołał wygrać u siebie 2:0 i trofeum trafiło do Rotterdamu. Feyenoord został pierwszym holenderskim zespołem, który wygrał to trofeum. W latach 70' "De club aan de Maas" wywalczył jeszcze tylko jeden tytuł - mistrzostwo Holandii w 1974 r. W 1978 r. utworzono oficjalnie drużynę amatorską - Sportclub Feyenoord.
W 1980 r. Feyenoord wywalczył piąty w swojej kolekcji Puchar Holandii po zwycięstwie nad Ajaxem 3:1. Sezon 1983/1984 przyniósł Feyenoordowi trzeci dublet w historii. W tym czasie członkami drużyny byli między innymi Johan Cruijff, Ruud Gullit i Peter Houtman. W tym sezonie Feyenoord doznał dotkliwej porażki z Ajaxem przegrywając w Amsterdamie 2:8. Jednakże drużyna z De Kuip zdołała się zrewanżować wygrywając u siebie 4:1 oraz pokonując Ajax w Pucharze Holandii.
Następne sezony nie były już tak dobre i klub nie potrafił zając w lidze miejsca wyższego niż trzecie. W sezonie 1989/1990 klub walczył o pozostanie w Eredivisie, ostatecznie obronił się przed spadkiem. Feyenoord borykał się też z problemami finansowymi po bankructwie głównego sponsora - HCS.
Po tym jak Wim Jansen zastąpił na stanowisku trenerskim duet Günder Bengtsson/Pim Verbeek po porażce z PSV Eindhoven 0:6, sytuacja klubu zaczęła się poprawiać. PSV było najsilniejszym holenderskim klubem tego okresu zostało wyeliminowane przez Feyenoord z Pucharu Holandii. Drużyna z Rotterdamu dotarła do finału gdzie pokonała BVV Den Bosch 1:0 i zdobyła kolejne trofeum. Jako zdobywcy Pucharu zagrali z PSV w meczu o Superpuchar Holandii w 1991 r. (rozegrany po raz pierwszy od 1949 r.). PSV uległo Rotteramowi 0:1. Klub ponownie zdobył Puchar Holandii w 1992 r. pokonując w finale Rodę Kerkrade 3:0. W tym samym roku Feyenoord dotarł do półfinałów Pucharu Zdobywców Pucharów odpadając w półfinale z AS Monaco, przegrywając ilością bramek wyjazdowych, po dwóch meczach zakończonych remisami.
W sezonie 1992/1993 Feyenoord zapewnił sobie kolejne mistrzostwo Holandii, następnie dwa Puchary Holandii w 1994 r (po zwycięstwie nad NEC Nijmegen 2:1) i 1995 r (z FC Volendam 2:1). W Pucharze Zdobywców Pucharów w sezonie 1994/1995 Feyenoord dotarł do ćwierćfinału gdzie musiał uznać wyższość Realu Saragossa. W kolejnej edycji PZP Feyenoord odpadł w półfinale po porażce z Rapidem Wiedeń.
W sezonie 1997/1998 Feyenoord zadebiutował w Lidze Mistrzów zajmując trzecie miejsce w grupie za Manchesterem United i Juventusem. 25 kwietnia 1999 r. Feyenoord zapewnił sobie 14ty tytuł mistrza Holandii. Tytuł ten świętowało na ulicach Rotterdamu blisko 250 tysięcy fanów. Przed rozpoczęciem sezonu 1999/2000 Feyenoord pokonał w Amsterdamie Ajax 3:2 wygrywając swój drugi Superpuchar Holandii.
Historia najnowsza
W sezonie 1999/2000 Feyenoord wystąpił po raz drugi w Lidze Mistrzów. Tym razem zajął drigue miejsce w grupie za Rosenborgiem Trondheim, a przed Borussią Dortmund i Boavistą Porto. Feyenoord awansował do drugiej fazy grupowej gdzie zajął trzecie miejsce za Chelsea Londyn i Lazio Rzym, a przed Olympique Marsyliai odpadł z dalszych rozgrywek.
Kolejny raz w Lidze Mistrzów Feyenoord wystąpił w sezonie 2001/2002 zajmując trzecie miejsce w grupie za Bayernem Monachium i Spartak Moskwa a przed Spartą Praga. To oznaczało, że drużyna z De Kuip weźmie udział Pucharze UEFA zamiast w kolejnej rundzie Ligi Mistrzów. Smutek wśród kibiców nie trwał długo ponieważ w Pucharze UEFA Feyenoord spisywał się świetnie pokonując między innymi w półfinale Inter Mediolan i docierając do finału tej edycji. W finale rozgrywanym na De Kuip przeciwnikiem była Borussia Dortmund. Po dwóch bramkach van Hooijdonka i jednej Tomassona Feyenoord wygrał to spotkanie 3:2. Bramki dla Borusii zdobyli Amoroso i Koller.
Po zdobyciu Pucharu UEFA w 2002 r rozpoczął się słabszy okres w historii klubu. W sezonie 2002/2003 klub zdołał jeszcze zająć trzecie miejsce w lidze i dotrzeć do finału Pucharu Holandii, gdzie uległ FC Utrecht 1:4. Sezon 2005/2006 był rozczarowaniem dla kibiców klubu. Feyenoord co prawda zajął trzecie miejsce w lidze, ale przegrał play-off o prawo występu w Lidze Mistrzów z Ajaxem. Sezon 2006/2007 był jeszcze gorszy. Dwóch podstawowych graczy opuściło klub: Salomon Kalou (do Chelsea Londyn) i Dirk Kuyt (do Liverpoolu). W tym samym czasie jasne stało się, że klub nie jest w najlepszej sytuacji finansowej, mimo zapewnień prezesa Van den Herika, który twierdził, że wszystko jest w porządku. Oliwy do ognia dolało sprowadzenie Charisteasa z Ajaxu jako zastępstwa dla Kuyta. Po protestach Prezes Van den Herik zrezygnował, a w klubie rozpoczęły się reformy. To nie był jednak koniec kłopotów. Feyenoord został wykluczony z rozgrywek europejskich z powodu chuligańskich wybryków kibiców podczas meczu z AS Nancy. Sezon zakończył się 7mym miejscem w lidze co oznaczało, że Feyenoord nie zagra w europejskich pucharach po raz pierwszy od 16 lat.
W 2007 r. wszystkich zaskoczył znakomity występ młodego obrońcy Feyenoordu Roystona Drenthe na Mistrzostwach Europy U-21 w piłce nożnej 2007. Przyciągnęło to sponsorów do klubu. Feyenoord zatrudnił swojego byłego trenera - Berta van Marwijka i mógł pozwolić sobie na kilka poważnych transferów jak np. Giovanni van Bronckhorst czy Roy Makaay. Mimo wszystko klub zajął w lidze tylko 6te miejsce. Na pocieszenie Feyenoord zdobył pierwsze trofeum od 6ciu lat - Puchar Holandii (pokonując Rodę Kerkrade 2:0), co zbiegło się z obchodami stulecia klubu. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 trener van Marwijk objął posadę trenera reprezentacji Holandii. Nowym trenerem Feyenoordu został Gertjan Verbeek.
W sezonie 2008/2009 klub oficjalnie świętował swoje stulecie. Odbył się z tej okazji turniej jubileuszowy, w którym oprócz Feyenoordu wzięły udział drużyny Borussii Dortmund, Tottenhamu Hotspur i Celticu Glasgow. W czerwcu 2009 nowym trenerem drużyny został Mario Been. 24 października 2010 klub poniósł największą ligową porażkę w historii, przegrywając z PSV Eindhoven 0:10.
Osiągnięcia
- Mistrzostwo Holandii (14 razy): 1924, 1928, 1936, 1938, 1940, 1961, 1962, 1965, 1969, 1971, 1974, 1984, 1993, 1999
- Puchar Holandii (11 razy): 1930, 1935, 1965, 1969, 1980, 1984, 1991, 1992, 1994, 1995, 2008
- Puchar Mistrzów Krajowych: 1970
- Puchar Interkontynentalny: 1970
- Puchar UEFA: 1974, 2002
Prezesi
- (1908-1911) Gerardus Dirk van Leerdam
- (1911-1918) Leen van Zandvliet
- (1918-1919) Jan van Bennekom
- (1920-1925) Johan Weber
- (1925-1939) Leen van Zandvliet
- (1939-1967) Cor Kieboom
- (1967-1973) Guus Couwenberg
- (1973-1979) Leo van Zandvliet
- (1979-1982) Guus Couwenberg
- (1982-1989) Gerard Kerkum
- (1989-1990) Carlo de Swart
- (1990-1992) Amandus Lundqvist
- (1992-2006) Jorien van den Herik
- (2007-2007) Gerard Kerkum
- (2007-) Dick van Well
Trenerzy
Szkoleniowcy
Feyenoord był prowadzony przez trenerów z wielu państw. Początkowo byli to głównie Anglicy, jak np. pierwszy trener w historii Feyenoordu - Bill Julian. Pierwszym holenderskim menedżerem Feyenoordu był Engel Geneugelijk (choć tylko tymczasowo). Pierwszym trenerem, który odnosił większe sukcesy był Richard Kohn. Prowadził on zespół w latach 1935 - 1939 i 1951 - 1955 zdobywając mistrzostwo Holandii w sezonach 1935/1936 i 1937/1938. W latach 1975-1976 Feyenoord prowadził polski szkoleniowiec - Antoni Brzeżańczyk. Najsłabszym okresem w historii klubu były lata 1989-1991, kiedy to klub prowadzili dwaj trenerzy: Holender Pim Verbeek i Szwed Gunder Bengtsson. Bengtsson był jak dotąd ostatnim zagranicznym menedżerem Feyenoordu. Międzynarodowe sukcesy z zespołem osiągali: Ernst Happel, Wiel Coerver i Bert van Marwijk.
- (1921-1922) Bill Julian
- (1924-1925) Harry Waits
- (1925-1926) Engel Geneugelijk (ad interim)
- (1926-1929) Jack Hall
- (1929-1930) Joseph Lamb
- (1930-1931) Jaap Kruys (ad interim)
- (1931-1935) Eddy Donaghy
- (1935-1939) Richard Kohn
- (1939-1940) Jack Hall
- (1940-1940) Karel Kaufman (ad interim)
- (1940-1941) Theo Huizenaar
- (1941-1942) Kees van Dijke
- (1942-1946) Kees Pijl
- (1946-1950) Adriaan Koonings
- (1950-1951) Harry Topping
- (1951-1955) Richard Kohn
- (1955-1956) Piet de Wolf (ad interim)
- (1956-1958) Jaap van der Leck
- (1958-1959) Piet de Wolf (ad interim)
- (1959-1961) Jiří Sobotka
- (1961-1963) Franz Fuchs
- (1963-1964) Norberto Höfling
- (1964-1967) Willy Kment
- (1967-1969) Ben Peeters
- (1969-1973) Ernst Happel
- (1973-1973) Ad Zonderland (ad interim)
- (1973-1975) Wiel Coerver
- (1975-1976) Antoni Brzeżańczyk
- (1976-1976) Ad Zonderland (ad interim)
- (1976-1978) Vujadin Boškov
- (1978-1982) Vaclav Jezek
- (1982-1982) Clemens Westerhof (ad interim)
- (1982-1983) Hans Kraay
- (1983-1983) Ab Fafié (ad interim)
- (1983-1984) Thijs Libregts
- (1984-1986) Ab Fafié
- (1986-1988) Rinus Israël
- (1988-1989) Rob Jacobs
- (1989-1991) Pim Verbeek i Gunder Bengtsson
- (1991-1991) Wim Jansen (ad interim)
- (1991-1992) Hans Dorjee
- (1992-1992) Wim Jansen (ad interim)
- (1992-1995) Willem van Hanegem
- (1995-1995) Geert Meijer (ad interim)
- (1995-1997) Arie Haan
- (1997-1997) Geert Meijer i John Metgod (obaj ad interim)
- (1997-2000) Leo Beenhakker
- (2000-2000) Henk van Stee (ad interim)
- (2000-2004) Bert van Marwijk
- (2004-2005) Ruud Gullit
- (2005-2007) Erwin Koeman
- (2007-2007) Leo Beenhakker (ad interim)
- (2007-2008) Bert van Marwijk
- (2008-2009) Gertjan Verbeek
- (2009) Leon Vlemmings (ad interim)
- (2009-2011) Mario Been
- (2011) Ronald Koeman
}
Zawodnicy
Skład
Obecna kadra
{ bgcolor="#f7f8ff" cellpadding="3" cellspacing="0" border="1" style="font-size: 95%; border: gray solid 1px; border-collapse: collapse;"
"6" bgcolor="#EFEFEF"W SEZONIE 2011/2012
bgcolor="#CCCCCC"
align="center"Numer
align="center"Imię i nazwisko
align="center"Data urodzenia
align="center"Kraj
align="center"W klubie od
align="center"Poprzedni klub
"6" bgcolor="#EFEFEF"Bramkarze
1 Darley Ramon Torres 15.12.1989 2007Atletico Mineiro
17 Erwin Mulder 03.03.1989 2009Excelsior Rotterdam
29 Ronald Graafland 20.04.1979 2011vv Capelle
25 Kostas Lamprou 18.09.1991 2011Excelsior Rotterdam
"6" bgcolor="#EFEFEF"Obrońcy
3 Stefan de Vrij 05.02.1992 wychowanek
2 Gill Swerts 23.09.1982 2011AZ Alkmaar
7 Kelvin Leerdam 24.06.1990 wychowanek
14 Kaj Ramsteijn 17.01.1990 2011Excelsior
4 Ron Vlaar 16.02.1985 2006AZ Alkmaar
21 Dani Fernández 20.01.1983 2009NEC Nijmegen
24 Bart Schenkeveld 28.08.1991 wychowanek
5 Bruno Martins Indi 08.02.1992 wychowanek
18 Miquel Nelom 22.09.1990 2011Excelsior
"6" bgcolor="#EFEFEF"Pomocnicy
15 Kamohelo Mokotjo 11.03.1991 2010Excelsior Rotterdam
26 Ricky van Haaren 21.06.1991 wychowanek
6 Karim El Ahmadi 27.01.1985 2008Twente Enschede
8 Otman Bakkal 27.02.1985 wypożyczeniePSV Eindhoven
16 Jordy Clasie 27.07.1991 2011Excelsior
30 Shabir Isoufi 09.03.1992 2011Excelsior
"6" bgcolor="#EFEFEF"Napastnicy
27 Ruben Schaken 03.04.1982 2010VVV Venlo
22 Diego Biseswar 08.03.1988 2008De Graafschap
23 Sekou Cissé 23.05.1985 2009Roda JC Kerkrade
11 Jerson Cabral 03.01.1991 wychowanek
9 Guyon Fernandez 18.04.1986 2011Excelsior
10 John Guidetti 15.02.1992 wypożyczenieManchester City
}
Piłkarze na wypożyczeniu
Zastrzeżone numery
Sztab szkoleniowy
- Ronald Koeman (trener)
- Jean-Paul van Gastel (asystent)
- Giovanni van Bronckhorst (asystent)
- Patrick Lodewijks (trener bramkarzy)
- Dick van Well (prezes)
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa