Euzebiusz Smolarek
Euzebiusz Smolarek (ur. 9 stycznia 1981 w Łodzi) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant kraju.W tej chwili bez klubu.
Posiada także obywatelstwo holenderskie i w związku z tym miał ofertę reprezentowania Holandii jako piłkarz, jednak zdecydował się grać dla Polski<ref></ref>. Syn Włodzimierza Smolarka. W latach 2005, 2006 i 2007 trzykrotny zwycięzca plebiscytu tygodnika „Piłka Nożna” w najważniejszej kategorii Piłkarz Roku (jako jedyny polski futbolista w historii uczynił to trzy razy z rzędu)<ref></ref>. W 2008 zajął 2. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 najlepszych sportowców Polski w roku 2007. Jest laureatem Wiktora 2007 w kategorii Najpopularniejszy sportowiec.
Kariera klubowa
Życiorys Euzebiusza Smolarka został w głównej mierze zdeterminowany przez sportową karierę jego ojca, który w lipcu 1986 – po zakończeniu turnieju finałowego Mistrzostw Świata – przeszedł z Widzewa Łódź do Eintrachtu Frankfurt. Do Niemiec wyemigrował z żoną oraz obydwoma synami – starszym Mariuszem oraz pięcioletnim Euzebiuszem. We Frankfurcie rozpoczęła się przygoda z piłką nożną młodego Euzebiusza, bowiem podjął on treningi w dziecięcym zespole klubu ojca.
Feyenoord Rotterdam
Jego pasja nabrała rozpędu w czerwcu 1988, gdy Smolarek senior przeprowadził się do Holandii, by reprezentować barwy Feyenoordu Rotterdam. Do jego szkółki piłkarskiej rodzice zapisali również Ebiego, który z racji odziedziczonego talentu czynił regularne postępy. Dlatego też został on dość wcześnie wypożyczony do filialnego zespołu Feyenoordu – Spirit uit Ouderkerk aan den IJssel. Również tam szybko zwrócił na siebie uwagę trenerów i w sezonie 2000/2001 znalazł się w kadrze I drużyny seniorskiej Feyenoordu Rotterdam, zdobywając z nim wicemistrzostwo kraju. Ceniony za wyszkolenie techniczne i waleczność, jako szesnastolatek dostał propozycję gry w holenderskiej młodzieżówce, ale ostatecznie zdecydował się reprezentować barwy Polski.
Po niezwykle udanym premierowym sezonie w profesjonalnym futbolu – w którym dodatkowo zadebiutował w europejskich pucharach (zarówno w Lidze Mistrzów, jak i Pucharze UEFA) – nieźle rozpoczął również kolejny, stale umacniając swą pozycję w zespole. Jednak w marcu 2002 nieszczęśliwie doznał skomplikowanej kontuzji kolana, która wyeliminowała go z gry przez 15 miesięcy. Z tego powodu nie dane mu było wystąpić w zwycięskim (3:2) dla Feyenoordu finale Pucharu UEFA sezonu 2001/2002 na De Kuip przeciwko Borussii Dortmund, jednak swój wkład w ów sukces niewątpliwie posiadał. Dodatkowo, w kwietniu 2002 został zdyskwalifikowany na 6 miesięcy przez UEFA za rzekome zażywanie marihuany (winy mu jednak nigdy nie udowodniono). Absencja spowodowana karnym zawieszeniem pokryła się z niemożnością gry z racji urazu, jednak po powrocie na boisko nie udało mu się odzyskać formy. Z tego powodu cały sezon 2002/2003 może uznać za najbardziej nieudany w swej karierze.
Kolejne kluby
W kolejnym sezonie wiodło mu się o wiele lepiej, Ebi okazał się bowiem jednym z najlepszych strzelców w swojej drużynie. Odejście Berta van Marwijka ze stanowiska szkoleniowca Feyenoordu oznaczało jednak dla Smolarka początek kryzysu. Dlatego 18 stycznia 2005 został bezgotówkowo wypożyczony na pół roku (do końca sezonu 2004/2005) do Borussii Dortmund (ściągnął go tam van Marwijk). 24 sierpnia 2007 został za 4,8 mln euro wytransferowany z Borussii do Racingu Santander. Zadebiutował w nim już 26 sierpnia 2007 bezbramkowo zremisowanym meczem z FC Barcelona (wszedł na boisko w 55 min. zmieniając Ivana Bolado, a już w 67 min. ujrzał czerwoną kartkę). 7 października 2007 zdobył swego pierwszego gola w barwach tego klubu, w spotkaniu przeciwko Real Valladolid (na 1:0) i był to pierwszy gol Polaka w lidze hiszpańskiej od czasu trafienia Wojciecha Kowalczyka – 22 czerwca 1997.
W wyniku zmian personalnych w hiszpańskim klubie w lecie 2008 roku Ebi, musiał szukać nowego klubu. Początkowo krążyły plotki o jego transferze do Wisły Kraków, także klubów z Francji, Rosji, Grecji, Portugalii czy Anglii, a w tym takie zespoły jak Benfica Lizbona czy Olympiakos Pireus. Podjął on jednak rozmowy z francuskim klubem Toulouse FC, której warunki nie zostały zaakceptowane przez polskiego zawodnika. 30 sierpnia 2008 roku Ebi został wypożyczony na 12 miesięcy do angielskiego klubu Bolton Wanderers. Początkowo do Racingu w zamian za Smolarka miał trafić Portugalczyk Ricardo Vaz Tê, jednak pozostał on w angielskim klubie. Sezon 2008/2009 był bez wątpienia jednym z najgorszych sezonów Ebiego w całej karierze. W Boltonie grał bardzo mało, tylko raz wystąpił w podstawowej jedenastce, większość meczów rozpoczynał z ławki rezerwowych, a nawet na niej często brakowało dla niego miejsca. 10 sierpnia 2009 roku klub doszedł do porozumienia z piłkarzem w sprawie rozwiązania kontraktu<ref></ref>.
Po odejściu Polaka z Racingu pojawiły się oferty m.in. z niemieckiego Hamburgera SV. 14 grudnia związał się dwuipółletnią umową z greckim AO Kavala<ref></ref>. W Kavali zadebiutował 5 stycznia 2010 roku w zremisowanym meczu z Levadiakosem. Pierwsze bramki dla „Niebieskich Argonautów” strzelił 14 lutego w meczu z Panathinaikosem Ateny. W dniu 25 lipca 2010 roku rozwiązał kontrakt z grecką AO Kavalą.
Polonia Warszawa
(1:0) w Kaiserslatern (1 marca 2006).
(2:1) na Mistrzostwach Świata w 2006 roku.
(10 listopada 2010).
27 lipca 2010 Smolarek po przejściu badań medycznych podpisał dwuletni kontrakt z Polonią Warszawa<ref></ref>. 6 Sierpnia 2010 roku Smolarek zadebiutował w wygranym przez Polonię meczu z górnikiem Zabrze (2:0) zmieniając w 75 minucie meczu Daniela Gołębiewskiego. 13 sierpnia 2010 roku w spotkaniu derbowym z Legią Warszawa Smolarek strzelił swojego pierwszego gola w polskiej Ekstraklasie. Potem zdobywał jeszcze bramki w spotkaniach z Zagłębiem Lubin i Ruchem Chorzów. Po obiecującym początku Ebiego dopadł kryzys formy. Trzy gole zdobyte w rundzie jesiennej Ekstraklasy nie satysfakcjonowały prezesa Polonii Warszawa Józefa Wojciechowskiego. Okres przygotowawczy do rundy wiosennej piłkarz przepracował solidnie. Zdobywał bramki w meczach sparingowych, jednak po słabym początku rundy rewanżowej nowy trener zespołu Piotr Stokowiec zdecydował o przeniesieniu piłkarza do juniorskiej drużyny klubu, występującej w rozgrywkach Młodej Ekstraklasy. Jednakże po krótkim pobycie na ławce trenerskiej Piotra Stokowca nowym trenerem Polonii został Jacek Zieliński, który z powrotem przywrócił Euzebiusza Smolarka do seniorskiej drużyny. Po sezonie 2010/2011 nie porozumiał się z prezesem Józefem Wojciechowskim co do zarobków, dlatego został zesłany do tzw. „Klubu Kokosa”. Pod koniec lipca 2011 rozwiązał kontrakt z warszawskim klubem.
Al-Khor
Tydzień po opuszczeniu Polonii<ref></ref>, Smolarek podpisał dwuletni kontrakt z katarskim Al-Khor<ref></ref>. W 10 meczach rundy jesiennej zdobył trzy bramki. Na początku stycznia kontrakt Smolarka został rozwiązany za porozumieniem stron<ref></ref>. Piłkarz rozpoczął poszukiwania nowego klubu. Wyjechał do Turcji na zgrupowanie Uralu Swierdłowska Oblast, jednak strony nie doszły do porozumienia w sprawie długości ewentualnej umowy<ref></ref>.
ADO Den Haag
31 stycznia 2012 w ostatnim dniu zimowego okna transferowego piłkarz podpisał kontrakt z holenderskim ADO Den Haag. Jest to tym samym powrót Smolarka do ligi holenderskiej po 7 latach. Zadebiutował w nim 8 lutego 2012 roku; w przegranym 0:6 meczu z AZ Alkmaar wszedł na boisko w 68 minucie<ref></ref>.
Kariera reprezentacyjna
Już od najwcześniejszego dzieciństwa Smolarek junior marzył o grze w reprezentacji Polski, na co wpływ miała przede wszystkim niezła gra jego ojca w narodowych barwach i liczne sukcesy, które odnosił wraz z kadrą. By mieć szanse zrealizowania swych pragnień Ebi jako nastolatek odmówił KNVB występów w reprezentacji Holandii.
Swe pierwsze powołanie do zespołu biało-czerwonych otrzymał od Jerzego Engela na towarzyskie spotkanie przeciwko Irlandii Północnej w cypryjskim Limassol. Debiut w kadrze udało się zaliczyć już za pierwszym razem, bowiem 13 lutego 2002 na stadionie Tsirion Athlitiko Kentro wszedł na boisko w wygranym 4:1 meczu właśnie przeciwko popularnym Norn Iron (35 dni po 21 urodzinach). Mimo sporej hermetyczności ówczesnej drużyny narodowej i zaledwie jednego w niej występu miał szanse znalezienia się w 23-osobowej kadrze na finały Mistrzostw Świata 2002, jednak uniemożliwiła to – doznana w marcu – przewlekła kontuzja kolana.
Na kolejne powołanie przyszło mu czekać ponad 2 lata – do 31 marca 2004, gdy obowiązki selekcjonera pełnił już Paweł Janas. To właśnie dzięki niemu dostał możliwość udziału w swej pierwszej wielkiej imprezie, otrzymując nominację na finały Mistrzostw Świata 2006, będąc zarazem jednym z liderów ekipy. Wcześniej zdobył dla biało-czerwonych swego premierowego gola – 3 września 2005 na chorzowskim Stadionie Śląskim w meczu eliminacji MŚ'2006 przeciwko Austrii.
Podczas mundialu zagrał we wszystkich 3 meczach, jednak Polacy odpadli już po fazie grupowej. W związku z tym Janasa na stanowisku trenera zastąpił Leo Beenhakker, którego Smolarek doskonale znał z Feyenoordu. 11 października 2006 w wygranym 2:1 spotkaniu eliminacji Mistrzostw Europy 2008 z Portugalią strzelił 2 gole, stając się „ojcem triumfu”, ulubieńcem polskich kibiców i niekwestionowaną gwiazdą zespołu. Swój kunszt potwierdził 13 października 2007, zaliczając w przeciągu zaledwie 9 minut pierwszy klasyczny hat-trick dla reprezentacji i dając jej wygraną 3:1 w niezwykle ważnym pojedynku z Kazachstanem. 17 listopada 2007 dwie bramki Ebiego dały Polsce zwycięstwo 2:0 nad Belgią i przypieczętowały pierwszy w historii awans do finałów Mistrzostw Europy.
Podczas finałów Euro 2008 Ebi zagrał we wszystkich trzech meczach, lecz nie zdobył żadnej bramki, a Polska odpadła już w fazie grupowej zdobywając tylko jeden punkt w meczu z Austrią (1:1). Po meczu z Słowenią 9 września 2009 Ebi długo nie występował w kadrze przez swoje problemy klubowe. Po kilku występach w polskiej ekstraklasie Franciszek Smuda 23 sierpnia 2010 roku znowu powołał Smolarka do kadry narodowej na mecze towarzyskie z Ukrainą i Australią.
Statystyki
Kariera klubowa
Stan na 12 lutego 2012.
{ class="wikitable" style="text-align: center;"
!"2"Klub
!"2"Sezon
!"2"Liga
!"2"Liga
!"2"Puchary krajowe
!"2"Puchary europejskie
!"2"Suma
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
"6" valign="center"Feyenoord Rotterdam
2000/01
"5" valign="center"Eredivisie
25 3 0 0 0 0 25 3
2001/02
19 2 0 0 7 0 26 2
2002/03
0 0 0 0 0 0 0 0
2003/04
21 7 0 0 0 0 21 7
2004/05 (j)
3 0 0 0 0 0 3 0
!"2" W sumie !! 68 !! 12 !! 0 !! 0 !! 7 !! 0 !! 75 !! 12
"5" valign="center"Borussia Dortmund
2004/05
"4" valign="center"Bundesliga
15 3 0 0 0 0 15 3
2005/06
34 13 1 0 0 0 34 13
2006/07
30 9 2 0 0 0 30 9
2007/08 (j)
2 0 1 1 0 0 3 1
!"2" W sumie !! 80 !! 25 !! 4 !! 1 !! 0 !! 0 !! 84 !! 26
Racing Santander
2007/08
Primera Division
34 4 5 2 0 0 39 6
Bolton Wanderers
2008/09
Premier League
12 0 1 1 0 0 13 1
AO Kavala
2009/10
Super League
15 3 1 0 0 0 16 3
Polonia Warszawa
2010/11
Ekstraklasa
23 7 3 0 0 0 26 7
Al-Khor
2011/12
Q-League
12 4 1 1 0 0 13 5
ADO Den Haag
2011/12
Eredivisie
12 2 0 0 0 0 12 2
!"3" Ogółem !! 248 !! 55 !! 15 !! 5 !! 7 !! 0 !! 270 !! 60
}
Kariera reprezentacyjna
{class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:90%"!"6"Występy w reprezentacji Polski
!Lp.
!Data
!Stadion, miasto
!Przeciwnik
!Wynik
!Zdobyte bramki
1
13.02.2002
Tsirion Athlitiko Kentro, Limassol
<center>4:1
2
31.03.2004
Stadion im. Kazimierza Górskiego, Płock
<center>0:1
3
28.04.2004
Stadion im. Zdzisława Krzyszkowiaka, Bydgoszcz
<center>0:0
4
26.03.2005
Stadion Wojska Polskiego, Warszawa
<center>8:0
5
17.08.2005
Stadion Walerego Łobanowskiego, Kijów
<center>3:2
6
03.09.2005
Stadion Śląski, Chorzów
<center>3:2
13'
7
07.09.2005
Stadion Wojska Polskiego, Warszawa
<center>1:0
8
07.10.2005
Stadion Wojska Polskiego, Warszawa
<center>3:2
64'
9
12.10.2005
Old Trafford, Manchester
<center>1:2
10
13.11.2005
El Miniestadi, Barcelona
<center>3:0
58'
11
01.03.2006
Fritz Walter Stadion, Kaiserslautern
<center>0:1
12
30.05.2006
Stadion Śląski, Chorzów
<center>1:2
13
03.06.2006
Volkswagen-Arena, Wolfsburg
<center>1:0
54'
14
09.06.2006
Veltins-Arena, Gelsenkirchen
<center>0:2
15
14.06.2006
Signal Iduna Park, Dortmund
<center>0:1
16
20.06.2006
AWD-Arena, Hanower
<center>2:1
17
16.08.2006
Fionia Park, Odense
<center>0:2
18
02.09.2006
Stadion im. Zdzisława Krzyszkowiaka, Bydgoszcz
<center>1:3
19
07.10.2006
Stadion Ortałyk, Ałma-Ata
<center>1:0
52'
20
11.10.2006
Stadion Śląski, Chorzów
<center>2:1
9', 18'
21
15.11.2006
Stadion Króla Baudouina I, Bruksela
<center>0:1
22
02.06.2007
Stadion Republikański, Baku
<center>3:1
63'
23
06.06.2007
Stadion Hrazdan, Erywań
<center>0:1
24
08.09.2007
Estádio da Luz, Lizbona
<center>2:2
25
12.09.2007
Stadion Olimpijski, Helsinki
<center>0:0
26
13.10.2007
Stadion Wojska Polskiego, Warszawa
<center>3:1
56', 64', 65'
27
17.11.2007
Stadion Śląski, Chorzów
<center>2:0
45', 50'
28
06.02.2008
Stadion Gymnastic Club Evagoras, Larnaka
<center>2:0
29
26.03.2008
Stadion im. Henryka Reymana, Kraków
<center>0:3
30
27.05.2008
Stadion an der Kreuzeiche, Reutlingen
<center>1:0
31
01.06.2008
Stadion Śląski, Chorzów
<center>1:1
32
08.06.2008
Wörthersee Stadion, Klagenfurt
<center>0:2
33
12.06.2008
Ernst Happel Stadion, Wiedeń
<center>1:1
34
16.06.2008
Wörthersee Stadion, Klagenfurt
<center>0:1
35
20.08.2008
Stadion Ukraina, Lwów
<center>0:1
36
11.09.2008
Stadion Olimpijski w Serravalle, Serravalle
<center>2:0
36'
37
11.10.2008
Stadion Śląski, Chorzów
<center>2:1
38
15.10.2008
Tehelné pole, Bratysława
<center>1:2
70'
39
11.02.2009
Vila Real de Santo António
<center>1:0
40
01.04.2009
Stadion Miejski w Kielcach, Kielce
<center>10:0
18', 60', 72, 81'
41
12.08.2009
Stadion im. Zdzisława Krzyszkowiaka, Bydgoszcz
<center>2:0
42
05.09.2009
Stadion Śląski, Chorzów
<center>1:1
43
09.09.2009
Stadion Ljudski vrt, Maribor
<center>0:3
44
04.09.2010
Stadion Widzewa Łódź, Łódź
<center>1:1
45
07.09.2010
Stadion im. Henryka Reymana, Kraków
<center>1:2
46
12.10.2010
Stadion Saputo, Montreal
<center>2:2
61'
47
17.11.2010
Stadion Miejski w Poznaniu, Poznań
<center>3:1
}
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona piłkarza