Dick Advocaat
Dirk Nicolaas "Dick" Advocaat (wym. , uproszczona polska /dik atfo(ł)kat/; ur. 27 września 1947 w Hadze) – holenderski trener piłkarski i były piłkarz, występujący na pozycji pomocnika.
Kariera piłkarska
Jako zawodnik grał najczęściej w holenderskich klubach drugiej ligi lub w zespołach walczących o utrzymanie w Eredivisie. W 1968 roku w barwach ADO Den Haag zdobył Puchar Holandii.
Kariera szkoleniowa
Na początku lat 80. rozpoczął pracę szkoleniową w amatorskim DSV Pijnacker, ale niedługo potem został etatowym pracownikiem KNVB, gdzie przez wiele lat współpracował z Rinusem Michelsem. Był jego asystentem w czasie, kiedy ten prowadził reprezentację Holandii; z tego okresu Advocaatowi zostało przezwisko "Mały Generał" (Michelsa nazywano "Dużym Generałem"). Ponadto od 1985 do 1986 pomagał następcy Michelsa, Leo Beenhakkera. Następnie samodzielnie opiekunem klubów niższych lig – Haarlemu i FC Dordrecht.
Jednocześnie od 1990 roku znów pomagał Michelsowi w pracy z drużyną narodową. Bliska znajomość z Michelsem umożliwiła mu w 1992 roku przejęcie po nim obowiązków trenera kadry. Chociaż początkowo miał ją prowadził tylko w eliminacjach do Mundialu 1994, to - w dużej mierze dzięki wstawiennictwu Michelsa - pracował z nią także podczas mistrzostw, na których Pomarańczowi doszli do ćwierćfinału. W czasie kwalifikacji szkoleniowiec pożegnał się z doświadczonymi piłkarzami (Hans van Breukelen, Adrie van Tiggelen) i powoli wprowadzał do kadry młodych zawodników z Ajaksu Amsterdam. W grupie eliminacyjnej Holandia zajęła drugie miejsce, wyprzedzając m.in. Anglię, Polskę oraz Turcję, co oznaczało bezpośredni awans do turnieju. Na mistrzostwach Holendrzy przegrali w ćwierćfinale z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami, a niemal codziennie do prasy przedostawały się informacje, że w kadrze panuje fatalna atmosfera, a trener nie daje sobie rady z rozkapryszonymi i wykłócającymi się o wszystko zawodnikami. Niedługo po turnieju Advocaat złożył rezygnację, a misję budowy nowej reprezentacji przejął po nim Guus Hiddink.
Przez kolejne trzy lata prowadził PSV Eindhoven, z którym wywalczył mistrzostwo Holandii. W 1998 roku przyjął propozycję ze Szkocji i tam - trochę na uboczu wielkiego futbolu - udanie kontynuował dzieło rozpoczęte przez Waltera Smitha, umacniając pozycję Glasgow Rangers na krajowych boiskach.
Pod koniec 2001 roku po przegranych eliminacjach do Mundialu 2002 z funkcji selekcjonera Pomarańczowych zrezygnował Louis van Gaal. Przez wiele tygodni szefowie federacji prowadzili rozmowy z kilkoma znanymi szkoleniowcami, ale każdy z nich odmawiał. Wybór więc ponownie padł na Advocaata, przed którym postawiono zadanie, wzorem jego wielkiego poprzednika i nauczyciela Michelsa, zdobycia mistrzostwa Europy. Na Euro 2004 Holendrzy doszli do półfinału, przegrywając po wyrównanym meczu z Portugalczykami. W Kraju Tulipanów taki wynik uznano jednak za porażkę, tym bardziej, że Advocaat mocno naraził się kibicom i komentatorom już w grupowym meczu z Czechami, kiedy to prowadząc 2:0 pozwolił sobie na nieodpowiedzialne zmiany kadrowe i taktyczne, i w efekcie Holandia przegrała 2:3. Na jego następcę wyznaczono Marco van Bastena.
Pod koniec 2004 roku został trenerem Borussii Mönchengladbach. Po siedemnastu kolejkach podał się do dymisji, zostawiając zespół na piętnastym miejscu w lidze.
Wkrótce potem przyjął propozycję pracy z reprezentacją Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jednak w tym samym czasie z funkcją selekcjonera Korei Południowej zrezygnował jego rodak Johannes Bonfrere i to właśnie Advocaatowi Koreańczycy zaproponowali przygotowanie swojej reprezentacji do Mundialu 2006. Holender bez większych przeszkód wycofał się z poprzedniej umowy i poprowadził reprezentację Korei na niemieckim turnieju. Jego podopieczni nie powtórzyli wyniku z 2002 roku, kiedy zajęli czwarte miejsce, i zakończyli swój udział na fazie grupowej.
Po mistrzostwach wraz ze swoim rodakiem Guusem Hiddinkiem wyjechał do Rosji, gdzie został trenerem Zenitu Sankt Petersburg. Po półtora roku swojej pracy doprowadził klub, w którym występowali wówczas m.in. Anatolij Tymoszczuk, Ivica Križanac oraz reprezentanci Rosji: Władisław Radimow, Wiaczesław Małafiejew i Aleksandr Aniukow, do pierwszego w historii tytułu mistrza Rosji. W sezonie 2007/2008 jego podopieczni grali równie skutecznie na boiskach europejskich. Po wyeliminowaniu m.in. Standardu Liège, Villarreal CF, Olympique Marsylia, Bayeru Leverkusen oraz Bayernu Monachium dotarli do finału Pucharu UEFA. W ostatnim meczu rozgrywek wygrali 2:0 z Glasgow Rangers. Z funkcji trenera Zenitu został zwolniony 10 sierpnia 2009 roku.
Dwa miesiące później zastąpił Franky'ego Vercauterena na stanowisku selekcjonera reprezentacji Belgii. W grudniu zaś okazało się, że będzie łączył je z pracą w AZ Alkmaar.
Sukcesy szkoleniowe
- mistrzostwo Holandii 1997, Puchar Holandii 1996 oraz Superpuchar Holandii 1996 i 1997 z PSV Eindhoven
- mistrzostwo Szkocji 1999 i 2000, Puchar Szkocji 1999 i 2000 oraz Puchar Ligi Szkockiej 1999 z Glasgow Rangers
- ćwierćfinał Mundialu 1994 oraz III-IV miejsce na Euro 2004 z reprezentacją Holandii
- start na Mundialu 2006 (runda grupowa) z reprezentacją Korei Południowej
- mistrzostwo Rosji 2007, Superpuchar Rosji 2008 i Puchar UEFA 2008 z Zenitem Sankt Petersburg
Zobacz też
- Analiza występu prowadzonej przez Advocaata reprezentacji Holandii na Mundialu 1994.
- Analiza występu prowadzonej przez Advocaata reprezentacji Holandii na Euro 2004.