Circuit Park Zandvoort


Circuit Park Zandvoort – tor wyścigowy zaprojektowany przez Johna Hugenholza, położony w miejscowości Zandvoort w Holandii.

Tor wybudowano w latach 40. Pierwszy wyścig na tym torze odbył się w 1949 roku. Pierwotna wersja miała długość około 3 km. W roku 1952 tor dołączono do kalendarza Formuły 1 jako Grand Prix Holandii. Pierwszym zwycięzcą został Alberto Ascari. Ostatnie zwycięstwo w Grand Prix Holandii odniósł Niki Lauda w 1985 roku. Po tym sezonie holenderski wyścig został wycofany z kalendarza. W 1973 miała tu miejsce tragedia. Jadący swój drugi wyścig w Formule 1 Brytyjczyk Roger Williamson na 8 okrążeniu, najprawdopodobniej w wyniku pęknięcia opony, uderzył w barierki, po czym bolid wylądował do góry kołami i zaczął płonąć. Jadący za nim David Purley zatrzymał się i pobiegł pomóc koledze, próbując przewrócić bolid na koła. Niestety obsługa toru mu nie pomogła, przyglądając się obojętnie całemu zajściu. Płomienie wkrótce objęły cały bolid i urosły do takich rozmiarów, że szanse uratowania Williamsona były bliskie zeru. Gdy w końcu przybył wóz strażacki, Williamson już nie żył. Wyścig wygrał Jackie Stewart. Był to najtragiczniejszy w historii wyścig na Circuit Park Zandvoort.

Po wycofaniu Grand Prix Holandii z Formuły 1 tor nie był używany i połowa trasy została sprzedana. Tor został skrócony do 2,5 km latem 1989 roku. W następnych latach odbywały się tu wyścigi Formuły 3, DTM oraz A1GP. W 1999 tor przybrał obecny kształt. Odcinek starej konfiguracji (zaznaczony na mapce na szaro) częściowo został przemieniony w drogi publiczne, a częściowo zniszczony. Obecnie ma długość 4,252 km, a wyścigi odbywają się na nim po dziś dzień.

Ciekawostka

Zobacz też



Circuit Park Zandvoort
Circuit Park Zandvoort
Circuit de Zandvoort