Bogdanka (dopływ Warty)
Bogdanka – potok<ref name="hydronimy1"/> płynący na terenie Poznania o długości około 9 km. Jest największym lewobrzeżnym dopływem Warty na terenie miasta.
Przebieg
Źródła znajdują się w Jeziorze Strzeszyńskim (według innych autorów, Bogdanką nazywany jest również strumień wpadający od północy do Jeziora Strzeszyńskiego)<ref>Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8</ref>, następnie potok płynie na południowy wschód, przez Stawy Strzeszyńskie, pogłębiając istniejącą już rynnę polodowcową, w której leży między innymi Jezioro Kierskie. Początkowo płynie przez zalesione tereny poznańskiej Woli i Golęcina. W tym miejscu jej wody są spiętrzane tworząc jezioro Rusałka. Następnie, za ul. Niestachowską, wypływa na teren Parku Sołackiego, gdzie seria jazów tworzy malowniczy ciąg stawów i sztucznych kaskad - Stawów Sołackich. Po przecięciu ul. Nad Wierzbakiem, wpływa na teren Parku im. Adama Wodziczki. W tym miejscu zostaje ona ujęta w betonowe koryto. Uchodzą tu do niej kanały burzowe. Ostatni odcinek Bogdanki w roku 1910 został włączony w miejską kanalizację.
Jakość wód
W swym końcowym odcinku Bogdanka należy do najbardziej zanieczyszczonych cieków wodnych w kraju<ref name="stanKaniecki"/>., na co główny wpływ ma fakt, że zbiera wody opadowe z dużej części lewobrzeżnego Poznania<ref name="stanKaniecki"/>. Obecnie jednym z priorytetów miasta jest przebudowa sieci kanalizacyjnej w tej części miasta co ma znacznie poprawić stan wód Bogdanki<ref name="stanKaniecki"/>. Średni spadek Bogdanki to 1,7‰<ref name="dziejeKaniecki">Alfred Kaniecki, Dzieje miasta wodą pisane, Wydawnictwo Aquarius, Poznań 1993, ISBN 83-900975-0-8</ref>.
Historia
Dolina Bogdanki od wieków przyciągała ludzi<ref name="dziejeKaniecki" /><ref name="Topolski">Topolski Jerzy (red) Dzieje Poznania, Warszawa-Poznań 1988-, Państwowe Wydawnictwo Naukowe ISBN 83-01-08194-5</ref>. Tu znajdują się jedne z najstarszych śladów ludzkiej bytności na terenie dzisiejszego Poznania<ref name="dziejeKaniecki"/><ref name="Topolski"/>. W średniowieczu w jej dolinie powstała wieś Jeżyce. Jej wody zasilały najpierw miejską fosę, następnie wykorzystywano ją w zabezpieczeniu Twierdzy Poznań.
Nad nią znajduje się odcinek trasy Poznańskiego Szybkiego Tramwaju – licząca 600 m estakada. Od nazwy tego cieku nazwano również poznańskie lodowisko.
Przyroda
W 2006 przebadano siedliska łąkowe doliny Bogdanki, w wyniku czego ustalono, że stanowią one cenny obszar, w którym występują rzadko spotykane w Wielkopolsce i Polsce rośliny. 60% terenu zajmują zbiorowiska typu Molinio-Arrhenatheretea, a oprócz nich także Phragmitetea i murawy kserotermiczne z klasy Koelerio glauca-Corynephoreteacanescentis. Najbogatsze rodziny roślin spotykane w dolinie to astrowate i wiechlinowate. Do najciekawszych gatunków, z uwagi na rzadkość w Poznaniu i formę, należą m.in. knieć błotna, tojeść pospolita, wiązówka błotna, głowienka pospolita, kostrzewa owcza, zawciąg pospolity, prosienicznik jednogłówkowy, kukułka szerokolistna, kuklik zwisły, kruszyna pospolita, czy turzyca dwustronna<ref>Anna Kryszak, Katarzyna Deszczyków, Jan Kryszak, Agnieszka Klarzyńska, Walory przyrodnicze i rekreacyjne zbiorowisk trawiastych doliny Bogdanki, w: Nauka Przyroda Technologie – dział Ogrodnictwo, Tom 3 , zeszyt 1, 2009, Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, ISSN 1897-7820</ref>.
Status
W publikacjach naukowych Bogdanka była przedstawiana jako rzeka<ref name="stanKaniecki">Alfred Kaniecki , Jadwiga Rokitnicka, Wody Powierzchowne Poznania. Problemy wodne obszarów miejskich., tom 2: Elżbieta Szeląg-Wasielewska, Zbigniew Ziętkowiak, Stan czystości wód rzeki Bogdanki. Wydawnictwo Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań, ISBN 83-85599-79-7</ref>. Także potocznie Bogdankę określa się jako rzekę bądź rzeczkę<ref></ref><ref></ref>. W 2006 roku Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych opublikowała wykaz hydronimów wydany przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii, gdzie określa Bogdankę jako potok<ref name="hydronimy1"></ref>.