Bariera energochłonna

Bariera energochłonna, bariera drogowa przeciwwypadkowa, bariera drogowa ochronna - bariera znajdująca się na drodze, służąca do uniemożliwiana pojazdom opuszczenia tejże drogi, co ma na celu zwiększenia bezpieczeństwa drogowego. Bariery takie są umieszczane zwykle na:

Bariery przeciwwypadkowe są zwykle tak zaprojektowane, że samochód po uderzeniu w nie "wraca" z powrotem na drogę. Osiągane jest to zwykle dzięki podporom, które są w stanie zatrzymać zderzenie; jednakże w niektórych przypadkach bariery takie po uderzeniu w nie na skutek wadliwej konstrukcji przechylają się i załamują, nie spełniając tym samym swojej roli. Tradycyjne bariery mogą być również potencjalnym niebezpieczeństwem dla motocyklistów którzy przy zderzeniu z barierą najczęściej nie mają szans na przeżycie m. in. z powodu szatkownic - najczęściej metalowych podpór podtrzymujących bariery.

By zapobiegać wypadnięciu z drogi ciężkim pojazdom, od lat 90. XX wieku zaczęto w niektórych państwach rozwijać bardziej stabilne systemy barier przeciwwypadkowych. Bariery takie są w stanie zatrzymać pojazdy o masie do 40 ton.

Istnieją różne typy barier przeciwwypadkowych, na przykład stalowe bądź wprowadzone niedawno stalowo-drewniane.
Badanie barier energochłonnych w sposób zapewniający jak największe bezpieczeństwo opisuje norma PN 1317 (części 1-5). Opisuje ona sposób przeprowadzania testów badających takie parametry bariery jak:
Polska wersja tej normy z sierpnia 2001 r opisująca, w sposób zgodny z aktualnym stanem wiedzy technicznej, testowanie przydatności badanych barier w budownictwie drogowym nie jest dotychczas stosowana przez zarządzających polskimi drogami. Od kwietnia 2010 przepisy polskie stosują terminy opisujące bariery ochronne zgodne z PN-EN 1317. .

Linki zewnętrzne


Schutzplanke
Traffic barrier
Glissière de sécurité