Andrzej Iwan
}}
Andrzej Iwan (ur. 10 listopada 1959 w Krakowie) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika. Ojciec Bartosza Iwana.
Kariera piłkarska
Kariera klubowa
Wychowanek Wandy Kraków, z której przeniósł się do Wisły Kraków. W 1976 roku wywalczył z Wisłą mistrzostwo Polski juniorów, zaś w 1978 był podstawowym zawodnikiem drużyny seniorskiej Białej Gwiazdy, która zdobyła tytuł Mistrza Polski, wyprzedzając Śląsk Wrocław. W I lidze w barwach Wisły zagrał 198 razy i strzelił 69 goli. Z Wisłą Kraków grał w finałach Pucharu Polski w latach 1979 i 1984.
W 1985 roku przeszedł do Górnika Zabrze, a na początku 1987 roku dołączył do niemieckiego zespołu VfL Bochum. Potem na krótko wrócił do Górnika Zabrze w 1989 roku, by następnie wyjechać do Grecji do klubu Aris Saloniki. Po dwóch sezonach gry wyjechał do Szwajcarii i kończąc powoli karierę grał w FC Azzurri i FC Pully. Ostatecznie zakończył karierę w Kuchniach Izdebnik.
Zdobył cztery tytuły mistrzowskie (z Wisłą i Górnikiem). W I lidze rozegrał 226 meczów (debiut w wieku 17 lat) i strzelił 90 goli. W europejskich pucharach zagrał 17 razy i strzelił 4 bramki.
Kariera reprezentacyjna
Jako gracz reprezentacji U-18 zdobył brązowy medal nieoficjalnych Mistrzostw Europy w 1978 roku. W kadrze seniorskiej Polski znalazł się po raz pierwszy tego samego roku na Mistrzostwach Świata w Argentynie w meczu z Tunezją. Nie wywalczył jednak miejsca w pierwszym składzie, jednak już 4 lata później na Mistrzostwach Świata w 1982 Hiszpanii był podstawowym zawodnikiem. Kontuzja wyeliminowała go już w 2 meczu. 4 lata później na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1986 nie pojechał z powodu kontuzji w meczu ligowym. W sumie w reprezentacji Polski rozegrał 29 spotkań i strzelił 11 bramek.
{class="wikitable collapsible collapsed" style="font-size:90%"
!"9"Mecze w reprezentacji
!width=15l.p.!!width=160Data !!width=160 Miejsce !!width=160 Przeciwnik !!width=35 Rezultat !!width=120 Rozgrywki !!width=50 Grał !!width=50 Uwagi
1.6 czerwca 1978Rosario<center>1-0<center>MŚ 1978<center>od 60'
2.10 czerwca 1978Rosario<center>3-1<center>MŚ 1978<center>do 75'
3.26 marca 1980Budapeszt<center>1-2<center>towarzyski<center>do 75'
4.2 kwietnia 1980Bruksela<center>1-2<center>towarzyski<center>do 51'
5.22 czerwca 1980Warszawa<center>3-0<center>towarzyski<center>od 62'<center>
6.2 lipca 1980Santa Cruz de la Sierra<center>1-0<center>towarzyski<center>od 46'<center>
7.9 lipca 1980Bogota<center>4-1<center>towarzyski<center>90'<center>
8.29 września 1980Chorzów<center>1-1<center>towarzyski<center>90'
9.12 listopada 1980Barcelona<center>2-1<center>towarzyski<center>90'<center>
10.19 listopada 1980Kraków<center>5-1<center>towarzyski<center>90'<center>
11.7 grudnia 1980La Valetta<center>2-0<center>elim. MŚ 1982<center>77'
12.25 marca 1981Bukareszt<center>0-2<center>towarzyski<center>90'
13.2 maja 1981Chorzów<center>1-0<center>elim. MŚ 1982<center>do 79'
14.24 maja 1981Bydgoszcz<center>3-0<center>towarzyski<center>90'<center>
15.2 września 1981Chorzów<center>0-2<center>towarzyski<center>od 35'
16.10 października 1981Lipsk<center>3-2<center>elim. MŚ 1982<center>od 9'
17.28 października 1981Buenos Aires<center>2-1<center>towarzyski<center>do 79'
18.15 listopada 1981Wrocław<center>6-0<center>elim. MŚ 1982<center>90'
19.18 listopada 1981Łódź<center>2-3<center>towarzyski<center>90'
20.14 czerwca 1982Vigo<center>0-0<center>MŚ 1982<center>do 71'
21.19 czerwca 1982La Coruña<center>0-0<center>MŚ 1982<center>do 26'
22.22 maja 1983Chorzów<center>1-1<center>elim. Euro 1984<center>od 75'
23.7 września 1983Kraków<center>2-2<center>towarzyski<center>90'<center>
24.28 października 1983Wrocław<center>0-1<center>elim. Euro 1984<center>90'
25.27 stycznia 1984Kalkuta<center>1-0<center>towarzyski<center>od 76'
26.21 sierpnia 1985Malmö<center>0-1<center>towarzyski<center>90'
27.23 września 1987Warszawa<center>3-2<center>elim. Euro 1988<center>90'
28.14 października 1987Zabrze<center>0-2<center>elim. Euro 1988<center>90'
29.27 października 1987Bratysława<center>1-3<center>towarzyski<center>90'
}
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę trenerską. Przez kilka lat szkolił grupy juniorskie w Wiśle Kraków. W latach 1999-2001 asystował pierwszym szkoleniowcom Białej Gwiazdy, najpierw Adamowi Nawałce, a następnie duetowi Orest Lenczyk – Waldemar Fornalik. W czerwcu 2002 roku objął stanowisko II trenera Zagłębia Lubin, gdzie pracował ponownie u boku Adama Nawałki, jednak po niespełna pięciu miesiącach sztab szkoleniowy został zwolniony. Kolejnym przystankiem w karierze trenerskiej Iwana był czwartoligowy wówczas Okocimski KS Brzesko, którego samodzielne prowadzenie powierzono mu w styczniu 2003 roku. W zespole z miasta piwa "Ajwen" pracował do kwietnia 2005 roku, kiedy to został zwolniony po serii kompromitujących porażek Okocimskiego. Pracując z brzeskim klubem Iwan w 2004 roku wygrał z zespołem rozgrywki IV ligi gr. wschodniej, lecz w decydującym boju o awans do wyższej klasy rozgrywkowej "Piwosze" musięli uznać wyższość Kmity Zabierzów. W maju 2005 roku Iwan znalazł nowego pracodawcę – występujący w klasie okręgowej Płomień Jerzmanowice. W klubie z podkrakowskiej miejscowości pracował w dwóch okresach, jednak niezbyt długo. Związane to było z problemami zdrowotnymi byłego reprezentanta kraju. Iwan powrócił na ławkę trenerską Płomienia 4 listopada 2005 roku, by już w styczniu pożegnać się z zespołem. W marcu 2006 roku objął stanowisko trenera drużyny juniorskiej Wiatru Ludźmierz, by po zakończeniu sezonu pożegnać się z podhalańskim klubem. Obecnie pracuje jako menadżer w jednej z agencji, a także okazjonalnie udziela się w telewizji w roli eksperta-komentatora.
W 2005 roku pracując razem z Michałem Królikowskim wywalczył awans jako trener Kadry Małopolski do turnieju finałowego UEFA Regions' Cup (amatorskie mistrzostwa Europy) rozgrywanego w lecie tego samego roku w Małopolsce.